Мамунгари қорығы: Ұлы Виктория шөлі мен Нулабор жазығының қорғалатын аймағы
Mamungari Conservation Park
Мамунгари сақталған паркі – Оңтүстік Австралиядағы Ұлы Виктория шөлі мен Нулабор жазығында орналасқан қорғау аймағы. Табиғатты сақтау мақсатымен құрылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мамунгари қорығы (бұрын Аталмаған ұлттық саябақ, Аталмаған қорық және Аталмаған биосфералық қорық деп аталған) Оңтүстік Австралияда, Оңтүстік Ұлы Виктория шөлінің және Солтүстік Нулабор жазығының ішінде, Маралингадан батысқа қарай және Седунадан солтүстік-батысқа қарай орналасқан қорғалған аумақ. Ол Аделаидадан солтүстік-батысқа қарай шамамен орналасқан және Батыс Австралия шекарасына тікелей іргелес жатыр.
Mamungari Conservation Park (formerly known as Unnamed National Park, Unnamed Conservation Park and also known as the Unnamed Biosphere Reserve) is a protected area located in South Australia within the southern Great Victoria Desert and northern Nullarbor Plain about west of Maralinga and northwest of Ceduna. It is about north west of Adelaide and abuts the Western Australia border
Тарих
1970 жылы "Ұлы Виктория шөлінің ортасын сақтау және жабайы табиғаттың құндылықтарын қорғау" мақсатында 1966 жылғы Ұлттық парктер туралы заңға сәйкес ұлттық паркі деп жарияланды. 1970 жылы парке атау берілмеді, кейіннен 1972 жылғы Ұлттық парктер және жабайы табиғат туралы заңға сәйкес Атаусыз сақтау паркі ретінде құрылды. 2006 жылдың 30 қарашасында Мамунгари сақтау паркі деп қайта аталды. 2004 жылдың мамыр айында арнайы заң қабылданғаннан кейін, Оңтүстік Австралияның премьер-министрі Майк Ранн 1991 жылы аборигендер істері министрі болып жұмыс істеген кезінде Маралинга көшбасшысы Арчи Бартонға берген уәдесін орындады. Ол Маралинга Тжарутжа және Пила Нгуру халықтарына, соның ішінде сақтау паркіне және Серпентин көлдеріне тиесілі жерді қайтарды. Бұл Оңтүстік Австралияда премьер Джон Бэннонның 1984 жылы Маралинга жерлерін тапсырғаннан бергі жергілікті құқық бойынша ең ірі жер қайтарымы болды.
The conservation park was proclaimed in 1970 as a national park under the then National Parks Act 1966 for the purpose of conserving "the environments of the Great Victoria Desert and protect wilderness values". It was not assigned a name in 1970 and was subsequently constituted as the Unnamed Conservation Park under the National Parks and Wildlife Act 1972. It was renamed as Mamungari Conservation Park on 30 November 2006. In May 2004, following the passage of special legislation, SA Premier Mike Rann fulfilled a pledge he had made to Maralinga leader Archie Barton as Aboriginal Affairs Minister in 1991, by handing back title to of land to the Maralinga Tjarutja and Pila Nguru people, including the conservation park and the Serpentine Lakes. This was the largest land return under native title in South Australia since Premier John Bannon's hand over of Maralinga lands in 1984.
Қорғау мәртебесі
Ол Австралиядағы Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет жөніндегі ұйымының (ЮНЕСКО) он төрт Дүниежүзілік биосфералық қорығының бірі және 1977 жылы «Атаусыз биосфералық қорық» деген атпен бұл мәртебеге ие болды. Бұл сақтандыру паркі IUCN Ia санатындағы қорғалатын аумақ ретінде жіктеледі.
It is one of fourteen United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) World Biosphere Reserves in Australia and obtained this status in 1977 with the name of the Unnamed Biosphere Reserve. The conservation park is classified as an IUCN Category Ia protected area.
Басқару және қол жеткізу
Қорғау паркін дәстүрлі иелері – Маралинга Тжарутжа және Пила Нгуру халықтары мен Қоршаған орта және су департаменті бірлесіп басқарады. Қорғау паркіне тек ең аз зиян келтіру кодексін алған және осы кодексті қолдану тәжірибесін көрсете алатын адамдар ғана кіре алады. Қорғау паркіне саяхаттау үшін рұқсат қажет, оны рәсімдеуге 4-6 апта уақыт кетеді. Қорғау паркі аумағынан өтетін жалғыз маңызды жол – Энн Биделл тас жолы.
The conservation park is managed jointly by the traditional owners, the Maralinga Tjarutja and Pila Nguru people, and the Department for Environment and Water. The conservation park may only be visited by those who have obtained the minimum impact code and can demonstrate experience using that code. Permits are required to travel to the conservation park and will take 4 to 6 weeks to arrange. The only road of significance that passes through the conservation park is the Anne Beadell Highway.