Валенсия, Филиппин: ақпарат, халық саны (28,392), мектептер, географиясы. Бохол провинциясының оңтүстік жағалауында орналасқан муниципалитет туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бохоль муниципалитеті, Филиппин Бохоль муниципалитеті, Филиппин Валенсия, ресми түрде Валенсия муниципалитеті () – Филиппиннің Бохоль провинциясындағы 4-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 28 392 адамды құрайды. Ол Тагбиларан қаласынан Бохолдың оңтүстік жағалауында орналасқан. Побласионда және бариоларда бастауыш мектептер бар. Орта білім алу үшін оқушылар мемлекеттік Валенсия орта мектебіне барады. Валенсия – бұрынғы атқарушы хатшы Хуан Пахоның туған жері. Валенсия қаласы әр қаңтар айының үшінші сенбісінде қаланың қасиетті покровительі Санто Ниноның құрметіне мереке тойлайды.
Municipality in Bohol, Philippines
the municipality located in Bohol, Philippines
Valencia, officially the Municipality of Valencia (; ), is a 4th class municipality in the province of Bohol, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 28,392 people. It is on the southern coast of Bohol, from Tagbilaran. There are elementary schools in the poblacion and in the barrios. For their secondary education, students go to Valencia High School, a public school. Valencia is the birthplace of former Executive Secretary Juan Pajo. Valencia celebrates its feast on every 3rd Saturday of January to honor the town patron saint, Sr. Santo Niño.
Тарих
Бұрынғы атауы Панагатан болған, ол "биік жерге орнату" мағынасын беретін "санг ат" сөзінен туындаған. Бұл Димио және Лиладан келген балықшылардың салтын көрсетеді: олар оңтүстік-батыс жел соққанда Панагатан өзенінің жағасына қайықтарын қоятын. Өзен бойындағы нипа пальмалары қайықтарды толқындармен ағызып кетпеуіне кепілдік берді. Панагатан 1867 жылға дейін Димионың бір бөлігі болды. Сол жылы испан ділдары осы жерге жіберілді, соның нәтижесінде бұл жеке муниципалитетке айналды. Ділдар оған өзі туған Испанияның атын беріп, жаңа атау қойды. 1879 жылы Валенсияның халқы 7009 адамды құрады.
Its former name used to be Panangatan, which comes from the root word sang at, meaning "to put up on an elevated place". This referred to the practice of fishermen from Dimiao and Lila who would put up (sang at) their boats on the banks of the Panangatan River when taking shelter during the southwest monsoons. Here nipa palms grew along the river, preventing the boats from being washed away by the waves. Panangatan remained part of Dimiao until 1867. That year a Spanish priest was assigned to the place and it became a separate municipality. The priest gave it a new name, naming after his birthplace in Spain. In 1879 Valencia had a population of 7,009.
Барангай
Валенсия саяси тұрғыдан 35 барангайға бөлінеді. Әр барангай пуроктардан құралады, ал кейбіреулерінде сайтолар да бар.
Valencia is politically subdivided into 35 barangays:. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Экономика
Қазіргі кездегі халықтың негізгі кәсіптері – тоқу, қыштан ыдыс жасау және балық аулау. Ең маңызды өнімдер – кокос жаңғағы, күріш, жүгері және балық. Базар күні, жергілікті жұрт "Табу" деп атайды, сенбі күні болады. Жаңа жемістер, көкөністер, таза ет және тірі құстар сияқты жергілікті өнімдер сатылады. Бұл апталық қоғамдық шараның күні қаладан қалаға өзгереді. Анас ауылындағы Бадианг бұлағы курорты жергілікті экономикалық қызметке маңызды үлес қосады. Бадианг бұлағының басты тартымдылығы – жер астындағы тастардан үздіксіз ағатын суы. Жағалаудағы орынға тек қана отандық емес, шетелдік туристер де жиі келеді. Бадианг бұлағында ересектер мен балаларға арналған бөлек жүзу бассейндері мен тұруға жайлы жағдайлар бар.
The principal industries of the people today are weaving, pot making, and fishing. The most important produce is coconuts, rice, corn and fish. Market day, locally known as Tabu, is Sunday. Local produce such as fresh fruits, vegetable, fresh meat and live poultry are sold. The days of this weekly community occasion differ from town to town. Badiang Spring resort in barangay Anas is a major contribution to local economic activity. Badiang Spring has continuously flowing water from subterranean rocks, which is its main attraction. Not just domestic tourists but foreign tourists too frequent the lot by the shore. Badiang Spring has separate swimming pools for adults and children as well as accommodation facilities.
Валенсияның шіркеуі
Санто-Ниньо приходы мен Валенсия қаласы Димиаоның Панаңгатан бариосы ретінде бастау алды. Жанындағы бариолармен бірге, ол 1869 жылы қала ретінде және 1871 жылы приход ретінде құрылды, ал атауы Испанияның оңтүстік жағалауындағы қаланың атымен берілді. Шіркеу құрылысы Фрай Мариано Корнагоның (1870–77) мерзімінде басталды және 1882 жылы Фрай Франсиско Аррая аяқтады, ол шіркеудің ағаш еденін төседі. Шіркеудің қабырғалары табиктан қаланды, бірақ кейіннен цементпен ауыстырылды. Мұра нысаны: шіркеу крест тәрізді, тік шатыры және пирамида пішіндес мұнарасы бар. Фасад сияқты шіркеудің кейбір бөліктерінде тас қолданылған, бірақ қалған жерлерінде бетон қолданылған. Шіркеудің нағыз қазынасы – қара (тиндало немесе балайонг) және ақ (молаве немесе тугас) ағаш тақтайшаларынан кезектестірілген ағаш едені. Трансепт қиылысында еденге сегіз қанатты гүл суреті салынған, ал қалған жерлерінде балық қабырғасы үлгісі қолданылған. Бохол шіркеулерінің көпшілігінен айырмашылығы, шіркеудің ішкі жағы боялмаған және неоклассикалық стильдегі алтарьлары бар. Монастырь әдеттегідей шіркеудің жанында емес, көшенің ар жағында орналасқан. Бұл құрылыс 19 ғасырда жаңартылды. Монастырь кампусының барлық периметрі жақында ғана қоршалды.
The parish of the Santo Niño and the town of Valencia began as barrio Panangatan of Dimiao. Together with adjacent barrios, it was constituted a town in 1869 and a parish in 1871 and named after a city on Spain's southern coast. The church building commenced during the term of Fray Mariano Cornago (1870–77) and was completed in 1882 by Fray Francisco Arraya, who laid the church's wooden floor. The church walls were of tabique but were later replaced by cement. Heritage Site: The church is cruciform with a steep roof and a pyramidal crossing tower. Cut stone is used in parts of the church like the façade, however, concrete is found elsewhere. The real treasure of the church is its wooden floor of alternating dark (tindalo or balayong) and light (molave or tugas) wood planks. At the transept crossing an eight pointed flower design is used for the floor, while a herringbone pattern is used elsewhere. The interior is unpainted, unlike most Bohol churches and has altars in the neoclassical idiom. The convent is located not beside the church as is customary but across the street. This structure was renovated in the 19th century. The fencing of the entire campus of the convent is recent.