Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Глостерширдегі ауыл және азаматтық приход, Англия.
Village and civil parish in Gloucestershire, England
Сент-Бривелс (Brevels деп айтылады, бұрын 'Ledenia Parva' (Little Lydney) деп аталған) – Англияның батыс Глостерширдегі Корольдік Дин орманындағы орташа өлшемді ауыл және азаматтық приход; Англия мен Уэльс шекарасына жақын, Коулфордтан оңтүстікке қарай 5 миль (8 км) қашықтықта орналасқан. Бұл елді мекен теңіз деңгейінен шамамен 244 метр биіктікте, Уай өзенінің аңғарындағы әктас үстірттің жиегінде, өзеннің ежелгі иірімдерінің үстінде жатыр. Батыс жағынан Синдер-Хилл тік жармен аңғарға құлайды. Ол 12 ғасырлық Сент-Бривелс сарайының қирап жатқан қабырғаларының артында қорғалған.
St Briavels (pronounced Brevels, once known as 'Ledenia Parva' (Little Lydney)), is a medium sized village and civil parish in the Royal Forest of Dean in west Gloucestershire, England; close to the England Wales border, and 5 mile (8 km) south of Coleford. It stands almost 800 feet (244 m) above sea level on the edge of a limestone plateau above the valley of the River Wye, above an ancient meander of the river. To the west, Cinder Hill drops off sharply into the valley. It is sheltered behind the crumbling walls of the 12th century St Briavels Castle.
Тарих
Сент-Бриавелс қамалының шығу тегі туралы көп мәлімет жоқ. Атаудың ертедегі христиан миссионері, көп саяхат еткен Бриоктан шыққандығы айтылады, оның есімі Корнуолл мен Бретань сияқты алыс аймақтарда да кездеседі. Кейін Мерсия королі Оффа, Чепстоу маңындағы Уай өзенінің сағасынан Престатинге дейін Оффаның Дикін салдырды, ал жергілікті қалдықтарын жақын орналасқан Хадналлс орманында көруге болады. Нормандар бұл жерді, Северн мен Уай өзендерінің шығысындағы тыныш аймақтарға Гвент Уэльс патшалығынан келген соғысқа дайын уэльс тайпаларының енуін тоқтату үшін Чепстоудан Честерге дейін салынған көптеген қамалдардың бірі үшін өте қолайлы деп санады. Уиндуэрдте, приходтың ең жоғары нүктесінде, жер теңіз деңгейінен 800 фут (244 м) биіктікке көтеріледі; ал Сент-Бриавелс қамалының биіктігі 600 фут (183 м) және Тинтерн мен Редбрук арасындағы Уай аңғарына қадағалайтын көрініспен төбелерге жапсысқан. 1089 жылы салынған қамал мен Сент-Мэри шіркеуі үлкен қауымның орны болған болуы керек, өйткені қамал Дейн орманының констеблінің резиденциясы болған, бұл аймақ солтүстік және шығысқа қарай Глостер қаласына қарай созылған. Шығыстан Северн өзенінің және батыстан Уай өзенінің толқындарымен Англияның қалған бөлігінен оқшауланған Орман, елдің көптеген бөліктерінен гөрі көбінесе оқшау болды. Осының нәтижесінде, бұл аймақта өзіне тән мәдениет, тіл және өмір салты қалыптасты. Орман ежелгі әдет-ғұрыптар мен дәстүрлерге толы. 11-13 ғасырлар аралығында графтық округтер жүзге бөлінді. Сент-Бриавелс жүзі Дейн орманындағы ең ірісі болып табылады және оның шекаралары Орман шекараларына жақын. 1130 жылы Генрих I патша үшін ауылға Глостердің Майлз әскері гарнизон болды. Кейіннен, 1141 жылдың шілдесінде, қамал оған Дейн орманымен бірге берілді, ол Херефорд графы атанды. 1155 жылы Роджер Фицмайлздың бүліктерінен кейін қамал мен Дейн орманы Корольдікке тиесілі болды. Содан кейін ол орта ғасырдың соңына дейін патшалық иелік болып қала берді. Қамал Англия королі Джонның аң аулау резиденциясы болды, сондай-ақ Генрих II де сонда болды, ол қамалды Дейн орманының әкімшілік және сот орталығы етіп белгіледі. 1876 және 1959 жылдар аралығында, Дейн орманында өнеркәсіп гүлденген кезде, Сент-Бриавелс Уай аңғары темір жолымен қамтамасыз етілді, ал Сент-Бриавелс станциясы Бигсвейр көпіріне жақын жерде, шамамен бір миль қашықтықта орналасқан.
Little is known about the origin of St Briavels. The name is thought to be from a much travelled early Christian missionary, Brioc, whose name also appears in places as far afield as Cornwall and Brittany. Later King Offa of Mercia built Offa's Dyke from the mouth of the River Wye near Chepstow to Prestatyn and local remains can still be seen in the nearby Hudnalls Wood. The Normans thought it an ideal site for one of the many castles built from Chepstow to Chester to check the intrusion of the warlike Welsh tribesmen from the Welsh Kingdom of Gwent into the more peaceful areas east of the Severn and Wye rivers. At Windward, the highest point in the parish, the land rises to 800 feet (244 m) above sea level; St Briavels Castle itself is somewhat lower at 600 feet (183 m) and nestles into the hillsides, with a commanding view of the Wye Valley between Tintern and Redbrook. The castle and St Mary's Parish Church, built in 1089, must have been the site of a considerable community, for the castle was the home of the Constable of the Forest of Dean, a region stretching northwards and eastwards toward the city of Gloucester. Cut off from the rest of England by the tidal Severn River to the east and the treacherous tidal Wye to the west, the Forest was in many ways more isolated than most other parts of the country. As a result, this area produced a culture, language and way of living peculiarly its own. The Forest is full of ancient customs and traditions. Between the 11th century and 13th centuries the shire counties were split into hundreds. The hundred of St Briavels is the largest in the Forest of Dean and its boundaries approximate to the Forest boundaries. The village was garrisoned by Miles of Gloucester for King Henry I as early as 1130. The castle was later granted to him with the Forest of Dean in July 1141 when he was made Earl of Hereford. In 1155 the castle and the Forest of Dean were held by the Crown after the revolt of Roger Fitzmiles, 2nd Earl of Hereford. It then remained as a Crown possession for the rest of the Middle Ages. The castle has been a hunting lodge of King John of England, and was also visited by Henry II, who made the castle the administrative and judicial centre for the Forest of Dean. Between 1876 and 1959, while industry was booming in the Forest of Dean, St Briavels was served by the Wye Valley Railway, and St Briavels Station was situated a mile away near Bigsweir bridge.
Ашық шахталау
Көмір өндіру, темір кенін өндіру, тас қазбалары және Verderers-пен орман шаруашылығы – барлығы Дина орманындағы маңызды негізгі табыс көзі болды. Орта ғасырларда жергілікті кеншілер әскери жорықтар кезінде қазба жұмыстарын жақсы атқаратын. Айтуынша, Твидтегі Бервик қалашығының іргетастарын әлсіретуде ерекше сәтті жұмыс істегеннен кейін король Эдуард I барлық Дина орманды көмір және кен өндірушілерге "Еркін тау-кен" мәртебесін берді. Бұл билік фрименарға Дина орманындағы кез келген жерде, шіркеулер, бау-бақшалар мен бау-бақшалар астында ғана минералдар қазуға құқық берді. Фримингер болу үшін адам "Сент-Бривеллдің жүзінде туып, онда тұруы керек, 21 жастан асқан және жүздің ішінде көмір немесе темір рудасы шахтасында немесе тас карьерінде бір жыл бір күн жұмыс істеуі керек". Орта ғасырдың аяғы мен жаңа заманның басында ауылдың батысындағы орманда ашық тасты қазба кең таралған. Сол кездегі диірмендер мен сидр сығымдарында қолданылатын диірмен тастарының көбісі Хадналлздан қазылып, төбеден төмен қарай дөңгелектеп, Уай өзенінде баржалармен тасымалданды. 16-18 ғасырлар аралығында Орманнан алынған ағаш кемелерді салу үшін қатты қолданылған және Дрейк, Ралли және Нельсонның сұранысын қамтамасыз ету үшін дерлік тозған. Forester – Дина орманының табиғи тұрғыны, Сент-Бривеллдің ежелгі әкімшілік аймағында туған. Бұл жерде әлі күнге дейін бірнеше дәстүрлі орманшылар отбасылары өмір сүреді және еңбек етеді, ежелгі дәстүрлер мен құқықтарды сақтап. Еркін тау-кен өндіру, жалпы жерлерге жайылатын қойларды еркін жайылу және орманды шошқаларды жаю – бұл Сент-Бривелл тұрғындарына берілген құқықтар мен міндеттер, олар бүгінге дейін қолданылуда, бірақ Дина орманындағы басқа жерлерде көбірек. Бұл аймақтың өзге де ерекшеліктері – "қой бақтарушылардың" өз малдарын еркін айдап жүріп, шошқаларға да орманды еркін бағуға рұқсат етілген. Сонымен қатар, жергілікті Хадналлс орманынан отын жинауға рұқсат етілді.
Coal mining, iron ore extraction, stone quarrying and forestry with Verderers have all been important primary sources of income in the Forest of Dean. In the Middle Ages, local miners were highly valued for their digging skills during military campaigns. It is said that, after a particularly successful job undermining the foundations of Berwick Castle at Berwick on Tweed, King Edward I granted 'Free Mining' status to all Forest of Dean coal and ore miners. This authority gave Freeminers the right to dig for minerals anywhere in the Forest of Dean except beneath churchyards, orchards and gardens. To be a Freeminer, an individual has to be "born and abiding within the 'Hundred of St Briavels', of the age of 21 and upwards who shall have worked for a year and a day in a coal or iron ore mine or stone quarry within the Hundred". In the late middle ages and early modern period open cast stone mining was prevalent in the woods to the west of the village. Many millstones used in the mills and cider presses of the time were quarried in the Hudnalls and rolled down the hillside to be transported away by barges on the River Wye. Between the 16th century and 18th century timber from the Forest was heavily relied upon for the construction of ships and almost became exhausted, supplying to the demands of Drake, Raleigh and Nelson. A Forester, is a resident natural of the Forest of Dean, born within the ancient administrative area of the Hundred of St Briavels. There are still several traditional Forester families living and working in the area keeping the ancient traditions and rights alive. Freemining, free roaming sheep grazed on common land, and grazing of pigs in the Forest, are rights and responsibilities extended to the people of St Briavels that are still exercised today, although more so elsewhere in the Forest of Dean. Other peculiarities to the area include the ancient right for 'sheep badgers' to let their flocks roam freely and pigs were also allowed to forage freely in the Forest. Firewood was also allowed to be gathered from the local Hudnalls wood.
Ауылдық өмір және жайлылықтар
Ауылда бір «Жорж» пабы, бастауыш мектеп, шіркеу, екі капелла және дәрігерлік пункт бар. Сонымен қатар, «Жоржға» қарап тұрған шағын ғимаратта жақсы танымал «Пантри» ауылдық дүкені мен деликатес тағамы сатылады. 1870 жылдарға дейін салынған конгрегациялық шіркеудің архитектурасы готикалық жаңғырту стилінде. Бүгінгі ауыл өмірі мектеп, шіркеу, павильондар, жиналыстар үйі, «Жорж» және «Пантри» айналасында өрбиді. Жиналыстар үйінде жергілікті тұрғындардың көңіл көтеруі және арнайы шаралар үшін сахнасы бар зал бар. Сондай-ақ, интернет және телефон мүмкіндіктерімен шағын кеңсе жалға алуға болады. Бүгінде павильондарда ай сайын өткізілетін, өте танымал «Жергілікті өнімдер және жеткізушілер жәрмеңкесі» – фермерлердің нарығы өте жақсы ұйымдастырылған, онда органикалық көкөністердің алуан түрлі таңдауы, сирек кездесетін тұқымдық шошқа еті, жүлделі жергілікті ірімшіктер, сидр, шарап, бал және түрлі деликатестер ұсынылады. Сент-Бриавелс жиналыстар үйі ауыл тұрғындары үшін сабақтар, ойын топтары және түрлі шараларды өткізуге пайдаланылады. DEFRA-дан түскен 94 000 фунт стерлингтік соңғы грант қазіргі уақытта үйді кеңейту және жаңартуға жұмсалуда. Ауылдың жалпы келбеті 19 ғасырдың ортасында салынған, ал шығыс жағында 1970 жылдары салынған көптеген үйлермен толықтырылған. Көптеген тұрғындар қазір бұл аймақта жұмыс істемесе де, ауыл өте жандағыр қоғамдық өмірді сақтайды. Сент-Бриавелс нан мен ірімшік беру дәстүрі 12 ғасырда Дина орманның иесі болған Херефордтың 1-графы Майлз де Глостердің заманына дейін барып жетеді. Әр жыл сайын Ақ жексенбіде ортағасырлық киім киген жергілікті «Дәле сұраушыларға» қамал қабырғасынан нан мен ірімшік лақтырылады. «Дәле сұраушылар» – бұл Херефорд графына бір пени төлеп, жақын маңдағы Хадналлс орманынан отын жинауға құқық алған кез келген адам болуы мүмкін. Кейбіреулер осы жеуге болатын бөлшектердің күшіне сенеді және оларды сәттілік үшін сақтайды (кеншілер бастапқыда оларды жер астындағы апаттардан қорғау үшін талисман ретінде қолданған). Бүгінде кейбір адамдар оларды темекі салғыш қорапшаларына салып, жастықтарының астына қояды, осылай болашақ туралы армандар көруге тырысады. Жыл сайынғы жазғы мереке, «Карнавал» деп аталады, көптеген адамдарды тартады және әдетте маусымның екінші сенбі күні түстен кейін өткізіледі. Бес карнавалдық кортеж жиналады және әсем киімдерімен жарысқа қатысушылар ауылдың жасыл алаңына жиналады. Кортеждерге Сент-Бриавелс мектебі, Сент-Бриавелс кішкентай балалар тобы, Сент-Бриавелс орта мектеп оқушылары, Сент-Бриавелс ойын тобы және Карнавал патшайымының кортежі кіреді. Содан кейін кортеждер ауылды аралап өтіп, демалыс алаңының төменгі жағында тоқтайды. «Heartbeat St. Briavels» атты қоғамдық ұйым ауылдың барлық жерінде дефибрилляторларды қамтамасыз ету және күтіп ұстау үшін құрылды.
The village has one pub The George, a junior school, a church, two chapels and a doctors' surgery. It also has a well regarded village shop and delicatessen called The Pantry operating from a small building opposite The George. The Congregational church, dating from the 1870s, has Gothic Revival architecture. Village life today is centred on the school, church, the Pavilions, Assembly Rooms, The George and the Pantry. The Assembly Rooms has a hall with a stage for entertainment and special events for the local close knit community. It also has a small office for hire with Internet and telephone options. Today the Pavilions hold a very popular and well established monthly 'Local Produce and Suppliers Market', a local farmers' market offering a fine selection of organic vegetables, rare breed pedigree pork, award winning local cheeses, cider, wine, honey and a range of delicacies. The St Briavels Assembly Rooms are used by the community for classes, playgroups and various events. A recent grant from DEFRA of £94,000 is currently being spent on updating the Rooms for increased usage. The general character of the village is typified by a mid 19th century core, complemented to the east by a large number of houses built during the 1970s. Although many residents now no longer work in the area the village retains a relatively vibrant community. The St Briavels Bread and Cheese Dole tradition is said to date back to the time of Miles de Gloucester, 1st Earl of Hereford (then lord of the Forest of Dean) in the 12th century. Each year on Whit Sunday bread and cheese is thrown from the wall of the castle to local 'Dole Claimers' dressed in medieval costume. 'Dole claimers' could be anyone who paid a penny to the incumbent Earl of Hereford entitling them to gather firewood from the nearby Hudnalls wood. Some believe in the power of these edible morsels and preserve them for good luck (miners originally used them as charms to protect against accidents underground). Today some people choose to place them in matchboxes and rest them under their pillow to inspire dreams of the future. An annual summer fête, known as 'The Carnival', attracts large crowds and is usually held on the second Saturday afternoon in June. Five carnival floats gather and fancy dress contestants congregate around the village green. The floats include St Briavels School, St Briavels Infants, St Briavels Juniors, St Briavels Playgroup and the Carnival Queen Float. The floats then process through the village, finally parking at the bottom of the recreation ground. A community group called 'Heartbeat St. Briavels' has been set up to provide and maintain defibrillators throughout the village.
Басқару
Ауыл "Ньюленд және Сент-Бривелс" сайлау округінің халыққа толы бөлігі болып табылады. Бұл округ солтүстікте Ньюлендтен басталып, оңтүстікке қарай Сент-Бриавелсқа дейін созылады. 2011 жылғы халық санауы бойынша округтің жалпы саны 3297 адамды құрады.
The village is a populous part of 'Newland and St Briavels' electoral ward. This ward starts in the north at Newland and stretches south to St. Briavels. The total ward population taken at the 2011 census was 3,297.
Қоршаған енші
Жоғарғы Минд және Төменгі Минд – бұл ауылдың батысында, Уай өзені ағып жатқан аңғардың түбіне қарай төмендейтін беткейде орналасқан жерлер. Жақын маңайдағы шағын елді мекендер мен ауылдарға Сент-Бривелс-Коммон (Қоршау актілерінен бері жалпы қолданыстағы жер болмаса да, атауын сақтап қалған), Холодный гавань (ескі ағылшын жер атауы), Морк, Фейнс, Хадналлз және Броквейрге қарай орналасқан Үшбұрыш кіреді. Лландого, Пэналт және Уайтбрук ауылдары Уэй аңғарының Уэльс жағында, Монмутширде жатыр. Аңғардың төменгі жағындағы Бигсвейр көпірі – Уай өзені арқылы салынған және әлемдегі алғашқы темір көпірлердің бірі.
Upper Meend and Lower Meend are locales situated on the west of the village on the slope leading down to the valley floor where the River Wye runs. Nearby hamlets and settlements include St. Briavels Common (which has not been common land since the Enclosure Acts but retains its name), Cold Harbour (an old English place name), Mork, the Fence, the Hudnalls, and Triangle, which lies towards Brockweir. The villages of Llandogo, Penallt and Whitebrook lie on the Welsh side of the Wye Valley in Monmouthshire. At the base of the valley, the Bigsweir Bridge across the Wye is one of the world's first iron bridges.
Темір жолдар
Сент-Бриавелс темір жол станциясы Уай-Вэлли темір жолының бойындағы станция болды. Ол 1876 жылы Уай өзенінің Монмутшир жағындағы Бигсвейрде желі салынып жатқанда салынды және өзеннен өтетін Сент-Бриавелс және Уай аңғарының төменгі жағындағы Лландого ауылдарына қызмет ету үшін арналған еді. Станция өмірі барысында үш рет атын өзгертті: біріншіде Бигсвейр станциясы, содан кейін Сент-Бриавелс және Лландого станциясы, ал соңында Сент-Бриавелс станциясы болып қайта аталды.
St Briavels railway station was a station along the Wye Valley Railway. It was built in 1876 during the construction of the line on the Monmouthshire side of the River Wye at Bigsweir, and was intended to serve the nearby villages of St Briavels, across the river in the Forest of Dean, and Llandogo, which is further down the Wye Valley. The station was renamed three times during its life: firstly Bigsweir Station, then St Briavels and Llandogo Station, and finally St Briavels Station.