Теннис стратегиялары: Күшті және әлсіз жақтарды пайдалану

Кіріспе

Күшті және әлсіз жақтарды пайдалану әдістері

Теннис ойнағанда ойыншылар өздерінің күшті жақтарын арттыру және қарсыластарының әлсіз жақтарын пайдалану үшін әртүрлі стратегияларды қолданады. Ойыншылар әдетте өздерінің ең жақсы жасай алатынына байланысты белгілі бір стильде маманданады немесе табиғи түрде ойнайды. Ойын стиліне қарай, ойыншылар үш түрге бөлінеді: негіз сызығында ойнайтындар, желіде ойнайтындар және алаңның барлық бөлігінде ойнайтындар. Көптеген ойыншыларда осы үш санаттың қасиеттері бар, бірақ кейде бетке, жағдайға немесе қарсыласқа байланысты бір стильге ғана назар аударуы мүмкін. Негіз сызығында ойнайтын ойыншы теннис кортының артқы жағында, негіз сызығының үстінде немесе жанында ойнайды, көбінесе допты алаңға тигізіп ойнайды, бұл оларға қарсыласының соққыларына жауап беру үшін көбірек уақыт береді, ал желіге сирек шығады (кейбір жағдайларды қоспағанда). Көптеген қазіргі заманғы кәсіби ойыншылар осы стильді көбінесе қолданады. Желіде ойнайтын ойыншы желіге жақын ойнайды, көбінесе допты желіде ұстап ойнайды, бұл қарсыласына допқа жауап беру үшін аз уақыт береді, ал кортының артқы жағында тұрып ойнамайды (кейбір жағдайларды қоспағанда). Көптеген классикалық ойыншылар бұл стильді бұрын жақсы қолданған. Алаңның барлық бөлігінде ойнайтын ойыншылар орташа деңгейде болады, жағдайға байланысты негіз сызығында ойнау және желіде ойнау стратегияларын қолданады. Ойыншының әлсіз жақтары да стратегияны анықтайды. Мысалы, көптеген ойыншыларда күштірек форхенд соққысы болады, сондықтан олар форхендке басымдық береді, осыған байланысты дененің күйін теңестіреді және кері соққыдан гөрі форхенд соққысын жасау үшін "айналып" орналасады. Немесе керісінше, кейбір ойыншыларда күштірек бекхенд соққысы болады, сондықтан олар бекхендке басымдық береді, осыған байланысты тұруын өзгертеді, қол ұстауын өзгертеді және "шапшаң қозғалыспен" ыңғайлырақ форхенд соққысынан гөрі бекхенд соққысын жасайды.

Шабуылдаушы негіз

Шабуылшыл немесе агрессивті сызықтан ойнайтын теннисші ойынды бақылауға және қалыптастыруға тырысады, көбінесе сызықтың аймағынан немесе одан да арттан қуатты соққылар жасап, жеңіске жетеді. Тиімді шабуылшыл сызықтан ойнайтын теннисші көптеген қарсыластарды жеңе алады; алайда, жеңімпаздыққа ұмтылғанда, олар көптеген қателіктер жасауы мүмкін, себебі олар кейбір қиын соққыларды, мысалы, бұрышқа жақын жерге түсетін жеңімпаздық соққыларды, қайталап және дұрыс орындауы керек. Шаршау, назардың жоғалтылуы, допты дұрыс соқпау және шешім қабылдауда кешігу қателіктердің себептері болуы мүмкін. Ескі заманның екі ұлы ойыншысы, Р. Норрис Уильямс және Эллсворт Вайнс, олардың соққылары «іске қосылғанда» жеңіске жете алмайтындығымен әйгілі болды. Дегенмен, олар соққыларды орындауда өте аз қателікке жол беретіндей ойнады, сондықтан көп қателік жасағанда басқа ойыншылар оларды жеңе алатын. Бұл стратегияның тағы бір артықшылығы – ойыншы қарсыласының сенімін әлсіретуі мүмкін, бұл өз кезегінде оның өзінің сенімін арттыруы мүмкін. Қатты корттар, әдетте, жоғары тәуекелге баратын шабуылшыл сызықтан ойнайтын теннисші үшін ең қолайлы жамылғы болып саналады. Алайда, шабуылшыл сызықтан ойнайтын теннисшілер шөп және саз корттарда да жақсы өнер көрсетуі мүмкін. Шөпте олар жеңімпаздық соққыларын орындай алады, ал жылдам, төмен секіру қарсыластарға қайтаруды қиындатады; ал саз корттарда кейбір шабуылшыл сызықтан ойнайтын теннисшілер баяу және жоғары секіруді ұнатады, себебі бұл оларға шабуылдық соққы немесе жеңімпаздық үшін тұруын және аяқ позыциясын өзгерту үшін көбірек уақыт береді. Биік бойлы шабуылшыл сызықтан ойнайтын теннисшілер, әсіресе, саз корттарда артықшылыққа ие, себебі жоғары секірулер олардың соққы аймағына түседі, бұл оларға допты таза және күшті соғуға мүмкіндік береді, мысалы, Ана Иванович сияқты. 184 см биіктігінде ол саз корттардағы жоғары секірулерді пайдаланып, 2007 жылы Франция Ашық чемпионатының финалына және 2008 жылы жеңіске жетті. 188 см биіктігіндегі Мария Шарапова 2013 жылы әйелдер арасындағы Франция Ашық чемпионатында ең күшті соққыны жасады, ол Елена Янковичтің бірінші сервісін жазалап, жеңімпаздық кері соққысын жасады. Бұл стильдің табысты пионерлері әйелдер арасында Стеффи Граф және Моника Селес, ал ерлер арасында Андре Агасси және Джим Курьер. Серена Уильямс та осы стильмен өте жақсы ойнайтынымен белгілі. Мария Шарапова – екі қолымен де қуатты соққылар жасап, өзінің дәуіріндегі ең үздік ойыншылардың бірі ретінде танылған тағы бір агрессивті сызықтан ойнайтын теннисші. Новак Джокович сонымен қатар өзінің қуатты және дәл кері соққысымен ерекшеленеді, ол ерлер теннисіндегі ең жақсы кері соққы ретінде танылады. Серена Уильямс өзінің қуатты сервісі мен күшті соққыларының арқасында әйелдер теннисі тарихындағы ең ұлы шабуылшыл сызықтан ойнайтын теннисші деп есептеледі.

An offensive or aggressive baseliner tries to control and dictate play by hitting powerful groundstrokes for winners usually from the area of the baseline or behind it. An effective offensive baseliner can overpower many opponents; however, when going for winners, they can also produce many errors since they have to repeatedly and correctly execute some difficult strokes, such as down the line winners landing near the corner. Fatigue, loss of focus, mis hitting the ball, and hesitating are some reasons for errors. Two great old time players, R. Norris Williams and Ellsworth Vines, were famous for being unbeatable when their strokes were "on". However, they played with such little margin for error in making their strokes that when they were making more mistakes they could be beaten by other players. Another advantage of this strategy is that the player can weaken his opponent's confidence by successfully landing difficult shots which in turn may increase his own confidence. Hard courts are generally considered to be the best surface for an offensive baseliner who often hit higher risk shots. However, offensive baseliners can often excel on both grass and clay courts as well. On grass, they can execute their "winners" and the fast, low bounce makes it harder for opponents to retrieve; whereas on clay courts, some offensive baseliners might like the slow and high bounce because it gives them a longer time to change their grip and foot positions in order to set up for an offensive shot or winner. Offensive baseliners with height especially have an advantage on clay courts because the high bounces land in their hitting zones, allowing them to strike the ball cleanly and more powerfully such as Ana Ivanović. At 6'0" (184 cm), she took advantage of the high bounces on the clay courts that led to back to back French Open finals in 2007, and a crown in 2008. Maria Sharapova, who is 6'2"(188 cm), had the hardest hit backhand at the women's 2013 French Open, when she punished a first serve from Jelena Janković, producing a backhand return winner. Successful pioneers of this style include Steffi Graf and Monica Seles on the women's side and Andre Agassi and Jim Courier on the men's. Serena Williams is also known for excelling with this style. Maria Sharapova is another aggressive baseliner who excelled by generating powerful strikes on both wings, and was regarded as one of the best during her era. Novak Djokovic is also a notable offensive baseliner, with his powerful and precise backhand which is widely regarded as the best backhand in the men's game. Serena Williams is considered the greatest offensive baseliner in women's tennis history due to her powerful serve and powerful forceful groundstrokes.

Қорғау базалық сызығы

Қорғаныс стиліндегі ойыншы, қарсы шабуылшы немесе допты қайтарушы, әр допты қайтаруға тырысады және қарсыласының қателіктеріне сүйенеді. Қарсы шабуылшының ерекше белгілері – төмен қателікпен тұрақты соққылар, сондай-ақ дәл орналастыру, бұл қарсыласына агрессивті соққы беруді қиындатады. Қарсы шабуылшылар көбінесе жағдайды болжай білуге бейім және әдетте өте жақсы пас беруге дайын, осылайша көптеген қорғаныс жағдайларын шабуылға айналдыруға мүмкіндік алады. Қорғаныстағы қарсы шабуылшының ойыны көбінесе физикалық төзімділік пен әр допты қайтаруға дайындықпен, сондай-ақ шаршамау және артық әрекеттен аулақ болу үшін психикалық нығайлылықпен байланысты. Олардың ойын жоспары көбінесе қарсыластарын алаңнан ығыстыру және оларды қанағаттандырмауға бағытталған. Мысалы, әлемнің бұрынғы бірінші ракеткасы Кэролайн Возняки қарсыласын алаң бойынша жылжытады, жоғары тәуекелге бара бермейді. Қорғаныста ол әр допты қайтарады және қарсыластарын ренжіту үшін үнемі жылдамдықты өзгертеді. Олар агрессивті ойыншылардың күрделі және амбициялық соққыларын жасамайтындықтан, салыстырмалы түрде аз қателік жасайды, бірақ тиімді қарсы шабуылшы қарсыласының жылдамдығын немесе дәлдігі мен бұрышын пайдаланып, уақытында агрессивті соққы беруге қабілетті болуы керек. Қарсы шабуылшы үшін жылдамдық пен ептілік маңызды, сондай-ақ қарсыластарын ашу үшін әр допты шыдамдылықпен қууға дайындық. Қарсыластың әрбір агрессивті соққысын қайтару көбінесе олардың күштірек және жақсырақ соққы беруге тырысуының нәтижесінде қосымша қателіктерге әкеледі. Алайда, кейбір жылдам ойыншылар, соның ішінде Гейл Монфилс, Жиль Симон, Ллейтон Хьюит және Энди Мюррей үшін корттың артында тым терең тұру олардың шабуылдау қабілеттерін шектеуі мүмкін. Төменгі деңгейде қорғаныс стиліндегі қарсы шабуылшы қарсыласын соншалықты ренжітеді, олар нәтижесіз алаңдағы нәтижелерге байланысты ойын стилін өзгертуге тырысады. Жоғары деңгейдегі ойыншы немесе агрессивті ойыншы көбінесе жеңімпаз соққыларды жоғары жылдамдықпен және дәлдікпен орындай алады, қарсы шабуылшыны мүмкіндігінше ертерек алаңнан шығарып тастайды. Көптеген қарсы шабуылшылар көбінесе балшықтан жасалған баяу корттарда жақсы ойнайды. Алаң оларға допты қуу үшін қосымша уақыт береді және қарсыластарға жеңімпаз соққы беру қиынға соғады. Алайда, кейбір қарсы шабуылшылар, Ллейтон Хьюит, Энди Мюррей және Агнешка Радванская сияқты, өз ойынын өзгертуге және қорғанысты шабуылға айналдыруға қабілетті болғандықтан, қатты және шөп сияқты жылдам корттарда да, сондай-ақ баяу корттарда да табысқа жетті. Қарсы шабуылшылар көбінесе төменгі деңгейдегі ойындарда күшті, өйткені қарсыластары тұрақты түрде жеңімпаз соққы беруге қабілетсіз.

A defensive baseliner, counter puncher or retriever, tries to return every ball and relies on the opponent making mistakes. The trademarks of a counterpuncher include consistent shots with low error rate, as well as precise placement that makes it hard for their opponent to execute an aggressive shot. Counterpunchers also have a tendency to anticipate and are usually equipped with extremely good passing shots, thus enabling them to turn many defensive situations into offence. The game of the defensive counter puncher has more to do with physical endurance and willingness to get every ball back in play as well as mental determination to keep from getting bored or trying for too much. Their game plan often involves moving their opponents back to the court and outmaneuvering their opponents. One example is former world number one Caroline Wozniacki who moves her opponent around the court without going for high risk winners. While on defence, she gets every ball back and constantly mixes up the pace, to frustrate her opponents. While they tend to make relatively few errors because they do not attempt the complicated and ambitious shots of the aggressive baseliner, the effective counterpuncher must be able to periodically execute an aggressive shot, either using the pace given by their opponent or using precision and angle. Speed and agility are key for the counterpuncher, as well as a willingness to patiently chase down every ball to frustrate opponents. Returning every aggressive shot that the opponent provides is often the cause of further errors due to the effort required in trying increasingly harder and better shots. However, it is noted that for some faster players, including Gaël Monfils, Gilles Simon, Lleyton Hewitt and Andy Murray, standing too deep behind the court can hinder their attacking abilities. At lower levels, the defensive counter puncher often frustrates their opponent so much that they may try to change their style of play due to ineffective baseline results. At higher levels, the all court player or aggressive baseliner is usually able to execute winners with higher velocity and better placement, taking the counterpuncher out of the point as early as possible. Most counter punchers often excel on slow courts, such as clay. The court gives them extra time to chase down shots and it is harder for opponents to create winners. However, some counter punchers who have the ability to mix up their game and turn defense into offense, like Lleyton Hewitt, Andy Murray and Agnieszka Radwańska have excelled on faster courts like hard and grass as well as slower courts. Counter punchers are often particularly strong players at low level play, where opponents cannot make winners with regularity.

Волейер

Агрессивті волейердің желідегі ойыны күшті, желі маңында жылдам, волейлерді орындауда шеберлігі жоғары. Сервис және волейерлер сервис беру кезінде әр мүмкіндікте желіге шығады, бұл тактикалық немесе стратегиялық қадам болуы мүмкін. Олар көбінесе шабуылшы болып табылады және түрлі волейлер, жартылай волейлер, соққылар, секіргіш соққылар, тоқтату соққылары, лобтар, қысқа соққылар және т.б. арқылы көптеген жеңіс добын алады. Сервис беру кезінде желіге шықпағанда, олар көбінесе "чип және шабуыл" тактикасын қолданады, сервиске жауап ретінде жеңіс добын алуға тырыспай, кері соққы береді және бірден желіге шабуылдайды. Сервис және волейерлердің стратегиясы мен тактикасы – қарсыласты қиын пас беруге мәжбүр ету арқылы қысым жасау. Бұл стратегия "ұялы" ойыншыларға қарсы өте тиімді. Сервис және волейерлер шөп немесе жылдам бетон сияқты жылдам корттарда ойнағанда артықшылыққа ие болады. Доптың жылдам секіруі және қарқынды ойын оларға қосымша мүмкіндік береді, өйткені қарсыластардың пас беруге дайындалуға уақыты аз. Дегенмен, қазіргі кәсіби теннис турнирлерінде сервис және волейерлердің саны азайып барады, себебі бұл стратегияны меңгеру және басқа ойын стилінен басым түру үшін көп тәжірибе қажет (сондай-ақ, ракетка технологиясындағы өзгерістер ойыншылардың пас беру қабілетін жақсартты). Бұған қоса, соңғы жылдары теннис корттарының жылдамдығы төмендеуде. Сервис және волей техникасы жылдам корттарда жақсы жұмыс істейді, өйткені волейер допты көптеп қайтаруға мүмкіндік алады, ал "ұялы" ойыншы оларды қуалап жете алмайды. Сервис және волейерлердің стилі жоғалып бара жатқандықтан, осы тактиканы қолданатын тамаша ойыншылар әлі де бар. Француз Михаэль Ллодраны көптегендер бүгінгі теннис ойнайтындардың ең үздік сервис және волейері деп санайды. Өткен мен қазіргі заманның басқа да белгілі волейерлері: Джек Крамер, Панчо Гонзалес, Панчо Сегура, Фрэнк Седгман, Патрик Кэш, Патрик Рафтер, Ричард Кражичек, Тим Хенман, Горан Иванишевич, Марк Филиппуссис, Грег Руседский, Марио Анчич, Иван Любичич, Тейлор Дент, Марди Фиш, Николас Махут, Ражив Рам, Иво Карлович, Милос Раонич, Джон Иснер, Дастин Браун, Пьер-Юг Эрбер, Максим Кресси, Лукаш Кубот, Миша Зверев. 1920-ші жылдардың басым ойыншысы Билл Тилден корттың артқы жағында ойнағанды ұнатты және желіге шабуылдайтын қарсыласты кездестіруден артық ештеңе жоқ деп есептеді. Тилден бір жолмен немесе екінші жолмен допты өткізудің жолын табады. "Матчтық ойын және доптың айналуы" атты кітабында Тилден, анықтама бойынша, жақсы "ұялы" ойыншы әрқашан жақсы сервис және волейерді жеңеді деген теорияны ұсынады. Барлық уақыттағы ең ұлы матчтардың кейбіреулерінде Бьёрн Борг, Матс Виландер, Андре Агасси сияқты ұлы "ұялы" ойыншылар Джон МакЭнро, Борис Беккер, Стефан Эдберг, Пит Сампрас сияқты ұлы волейерлерге қарсы шықты. Фелисиано Лопес, Томми Хаас, Роджер Федерер және Энди Роддик сияқты кейбір ойыншылар осы стратегияны тек шөптік корттарда немесе кез келген кортта күтпеген тактика ретінде қолданады. Роджер Федерер Рафаэль Надальға қарсы ұзақ және физикалық тұрғыдан қиын ойындарды тоқтату үшін осы тактиканы жиі қолданады.

An aggressive volleyer has a great net game, is quick around the net, and has fine touch for volleys. Serve and volleyers come up to the net at every opportunity when serving, both as a tactical play or a strategic play. They are almost always attackers and can hit many winners with varieties of volleys, drop volleys, half volleys, smashes, touch shots, block shots, lobs, squash shots, etc. When not serving, they often employ the "chip and charge", chipping back the serve without attempting to hit a winner and rushing the net. The serve and volleyers' strategies and tactics are to put pressure on the opponent to try to hit difficult passing shots. This strategy is extremely effective against pushers. Serve and volleyers benefit from playing on fast courts, such as grass or fast concrete. The quick bounce and faster pace of play give them an advantage because opponents have less time to set up for a passing shot. However, the number of serve and volley players is decreasing in today's professional tennis, because this strategy requires more experience to master and defeat other playing styles (as well as changes in racquet technology that have improved players' passing shots). In addition to this, there has been a trend toward the slowing down of tennis surfaces over the past few years. The serve and volley technique works better on faster surfaces because the volleyer is able to put more balls away without the baseliner being able to chase them down. Although serve and volleyers may be a dying breed, there are still some great players who employ this tactic. The Frenchman Michaël Llodra has been considered by many to be the best pure serve and volleyer of today's game. Other notable volleyers of the past and present, includes Jack Kramer, Pancho Gonzales, Pancho Segura, Frank Sedgman, Patrick Cash, Patrick Rafter, Richard Krajicek, Tim Henman, Goran Ivanišević, Mark Philippoussis, Greg Rusedski, Mario Ančić, Ivan Ljubičić, Taylor Dent, Mardy Fish, Nicolas Mahut, Rajeev Ram, Ivo Karlović, Milos Raonic, John Isner, Dustin Brown, Pierre Hugues Herbert, Maxime Cressy, Łukasz Kubot, Mischa Zverev. Bill Tilden, the dominant player of the 1920s, preferred to play from the back of the court, and liked nothing better than to face an opponent who rushed the net – one way or another Tilden would find a way to hit the ball past him. In his book Match Play and the Spin of the Ball, Tilden propounds the theory that by definition a great baseline player will always beat a great serve and volleyer. Some of the greatest matches of all time have pitted great baseliners such as Björn Borg, Mats Wilander, Andre Agassi against great volleyers such as John McEnroe, Boris Becker, Stefan Edberg, Pete Sampras. Some players, such as Feliciano López, Tommy Haas, Roger Federer and Andy Roddick will only employ this strategy on grass courts or as a surprise tactic on any surface. Roger Federer uses this commonly against Rafael Nadal, to break up long rallies and physically taxing games.

Барлық алаңдағы ойыншы

Барлық кортта ойнайтын теннисшілер, универсал ойыншылар, әрбір теннис стилінің элементтерін камтиды, ол шабуылдаушы базалық ойыншы, қорғанысқа қарсы соққышы немесе агрессивті сервис пен волей ойыншысы болсын. Барлық кортта ойнайтын теннисшілер әр стильдің ең жақсы жақтарын пайдаланып, оларды біріктіретін, қарсы ойнауға қиын жағдай жасайтын өте күшті стильді құрайды. Ойын кезінде олар өте әмбебап: егер барлық кортта ойнайтын теннисшінің базалық ойыны тиімді болмаса, ол желілік ойынға ауыса алады, және керісінше. Барлық кортта ойнайтын теннисшілер әртүрлі стильде ойнайтын қарсыластарға, таза базалық ойыншылар мен волейшілерге қарағанда оңайрақ бейімделе алады, тіпті ойын барысында стратегия мен тактиканы өзгертеді. Әдетте, барлық кортта ойнайтын теннисшілерде қорғанысқа қарсы соққышының жылдамдығы, жігері және физикалық дайындығы, шабуылдаушы базалық ойыншының сенімділігі, шеберлігі және өрнектілігі, сондай-ақ агрессивті волейшінің жеңілдігі, желі маңындағы ептілігі және тактикалық ойлау қабілеті болады. Дегенмен, барлық кортта ойнайтын теннисшінің барлық теннис стильдерінде қолданылатын дағдылардың үйлесімі болғанымен, ол міндетті түрде шабуылдаушы базалық ойыншыны, қорғанысқа қарсы соққышыны немесе тіпті агрессивті волейшіні жеңе алады деген сөз емес. Бұл тек оның ойынын болжау қиын екенін білдіреді. Универсал ойыншылар деп саналатын кәсіби теннисшілердің мысалдары: Дэвид Налбандиан, Томми Хаас, Фелисиано Лопес, Марсело Риос, Седрик Пиолин, Карлос Моя, Евгений Кафельников, Майкл Стич, Рафаэль Надаль, Роджер Федерер, Борис Беккер, Стефан Эдберг, Пит Сампрас, Хуан Карлос Ферреро, Энди Мюррей, Новак Джокович, Род Лавер, Дон Бадж, Лью Хоад, Билл Тильден, Карлос Алкараз, Кен Розуолл, Элсворт Вайнс (ерлер арасында) және Даниэла Хантчу, Агнешка Радваньска, Амели Моурсмо, Жюстин Энен, Винус Уильямс, Мартина Хингис, Ким Клайстерс, Франческа Шоньяв, Хелен Виллс, Сюзанна Ленглен, Габриэла Сабатини (әйелдер арасында).

Сервиру стратегиясы

Сервисті ұстап тұру теннисте маңызды. Сервисті ұстап тұру үшін, берулер дұрыс орналастырылуы керек, ал бірінші берудің пайыздық көрсеткішіне басымдық берілуі тиіс. Сонымен қатар, берудің жылдамдығы да маңызды. Әлсіз беруді белсенді қарсыластың шабуылдауы оңай. Сервистен кейінгі алғашқы доп та маңызды. Ойыншылар әлсіз қайтарым алу және қарсыласты алғашқы соққымен қорғануда ұстау үшін сервисируі керек. Мысалы, кең сервисиден кейін қарсыластың ашық алаңға қайтарылуын соғу тиімді. Сервистің үш түрі бар, және олардың әрқайсысы әртүрлі жағдайларда қолданылуы мүмкін. Сервистің бір түрі – кесікті сервиси. Слайс-сервиси ойыншы допты оңға лақтырып, бірден доптың оң жақ шетіне тигенде жақсы нәтиже береді. Бұл сервиси қарсыласты алаңнан шығарып алу үшін кеңінен соққы бергенде пайдалануға қолайлы. Тағы бір түрі – айналдыру сервиси. Жақсы орындау үшін ойыншы допты басынан жоғары лақтырып, бірден сол жақ төменгі бөлігін айналдыруы керек. Доп басынан жоғары лақтырылғандықтан, ойыншы доптың астында дұрыс иілуі қажет. Бұл сервиси екінші сервиси ретінде пайдалану жақсы, себебі допқа қосылатын айналу мөлшері оны өте қауіпсіз етеді. Айналдыру сервиси ырғақты өзгерту қажет болғанда немесе қарсылас айналудан туындайтын жоғары секірумен күрескенде де тиімді. Сервистің үшінші түрі – жалпақ сервиси. Бұл сервиси орындау үшін ойыншы допты тікелей алдына лақтырып, бірден доптың ортаңғы жоғарғы бөлігін соғуы керек. Бұл әдетте өте күшті сервиси, сондықтан қауіпті. Дегенмен, егер жалпақ сервиси жеткілікті күшпен және дәлдікпен орындалса, ол ұпайларды жылдам жеңу үшін керемет құралға айналуы мүмкін.

Екі жаққа тең стратегия

Идеалды стратегия – екі ойыншының желіге жақын тұрып ойнауы, көбінесе "шабуылдаушы жұп" деп аталады, себебі тор – "жоғарғы позиция". Екі ойыншы стратегиясы екі ойыншыны да оған жақын орналастырады, бұл оларға тамаша көру бұрыштары мен мүмкіндіктері арқасында ұпай жинауға мүмкіндік береді. Дегенмен, екі ойыншы құрамындағы команда кез келген уақытта қарсыластың дұрыс лабынан зардап шегуі мүмкін. Шабуылдаушы жұп стратегиясымен сәтті болу үшін, командалардың тиімді сервистері және өткір волейболдары болуы керек, бұл қарсыластың дұрыс лабтары мен нашар қайтарылған доптарды ұшырып алуға мүмкіндік береді. Шабуылдаушы жұппен ойнайтын командалар әрбір ұпайда екі ойыншы құрамына өтуге тырысады. Сервис беру кезінде, олардың сервиси көбінесе бірінші сервисінен кейін желіге өтеді, сондай-ақ кейбір екінші сервистерінен кейін де. Осының нәтижесінде, шабуылдаушы жұп стратегиясы "сервис және волейбол" деп те аталады. Допты қабылдау кезінде, олардың қабылдаушысы көбінесе екінші сервисті қайтарғаннан кейін желіге өтеді. Кәсіби деңгейде шабуылдаушы жұп – стандартты, бірақ ақырындап төмендеп бара жатқан стратегия.

Жоғары және артқа стратегия

Ойынның төмен деңгейлерінде барлық ойыншылар өткір соққылар мен күшті жоғарыдан соққы жасауға қабілетті болмайды. Сондықтан, көптеген ойыншылар жоғары және артқа стратегиясын қолданады. Бұл формацияның әлсіз тұсы – серіктестер арасындағы үлкен бұрыштық кеңістік, оны қарсылас желідегі ойыншы, егер пасқа сәтті түсіп, соққыны қабылдаса, таза жеңіспен аяқтауға оңай мүмкіндік береді. Дегенмен, жоғары және артқа стратегиясы әмбебап, ол қорғаныс пен шабуыл элементтерін біріктіреді. Шындығында, әрбір ұпайды сервер негізден бастауы керек, ал қабылдаушы сервисті қайтару үшін жеткілікті қашықтықта болуы тиіс, сондықтан екі команданың да көптеген ұпайлары осы формациядан басталады. Желіде ойнауға жеткілікті күшті ойынға ие емес командалар, қарсыластары қорғаныста болғанда да, шабуылдық жұп ойынын ойнай алады. Мұны іске асыру үшін команда шыдамдылықпен жоғары және артқа ойнап, қарсыластың қатесіне күтіп, өздерінің негізгі ойыншысын желіге шығаруға тырысады. Австралиялық жұп ойыны және I формациясы – жоғары және артқа стратегиясының нұсқалары. Австралиялық жұп ойынында сервердің серіктесі желіде, қарсыластың желілік ойыншысына қарама-қарсы, сол жақта орналасады, ол браконьерлік блок және соқыр зона қызметін атқарады. Содан кейін қабылдаушы сервисті тікелей сызық бойынша қайтаруға тиіс, және оның соққысын браконьерлікпен тоқтату мүмкіндігі бар. I формациясында сервердің желілік серіктесі сервер мен қабылдаушының арасында, кез келген бағытта браконьерлік жасауға мүмкіндік беретін орталықта орналасады. Австралиялық жұп ойыны және I формациясы – браконьерлік формациялар, оларды сервистің және волейболдың ұпайларын бастау үшін де қолдануға болады.

Екі жақты стратегия

Екі жақты стратегия қатаң қорғаныс тактикасы болып табылады. Ол әдетте қарсылас команда екі жақты ойнағанда немесе қайтарушы желідегі ойыншыны басып өткенде ғана қолданылады. Бұл қарсыластың қысымды беріс жасағанда және желіде агрессивті ойыншысы болғанда тиімді тактика болуы мүмкін. Осыдан қорғаушылар жақсы лоб немесе шабуылдық соққы жасау мүмкіндігі туғанға дейін ең қиын соққыларды қайтара алады. Егер қарсыластары желіде асығып, базалық сызықтағы ойыншы жеткізе алатын допты бұрышпен жіберуге тырысса, қорғаушы жағдайды өзгертіп, тікелей ұпай алады. Дегенмен, бұл стратегия қарсыластарға допты қысқа соққымен (drop shot) беруге мүмкіндік береді.