Дональд Шарп: Австралиялық режиссердің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Австралиялық кинорежиссер (1921–2011)

Дональд Херман Шарп (19 сәуір 1921 – 14 желтоқсан 2011) – австралиялық кинорежиссер. Оның ең танымал фильмдері 1960-шы жылдары «Hammer» студиясы үшін түсірілген, соның ішінде «Вампирдің сүйісі» (1963) және «Ақымақ монах Распутин» (1966) фильмдері бар. 1965 жылы ол Сакс Ромердің кейіпкері негізінде, Кристофер Лидің басты рөлде ойнаған «Фу Манчудың беті» фильмін түсірді. Шарп сондай-ақ осы фильмнің жалғасын – «Фу Манчудың қалыңдықтары» (1966) фильмін де түсірді. 1980-ші жылдары ол Барбара Тейлор Брэдфордтың романдарынан бейімделген бірнеше өте танымал мини-сериалдардың режиссері болды.

3-топ

Шарп сауыққаннан кейін "Жұмысшы әйел" (1952), "Лондон кездесуі" (1953), "Қырағай теңіз" (1953) және "Теңізшілердің не екенін білесіз" (1954) сияқты фильмдерде актерлік рөлдерді ойнады. Бұл фильмдердің бірнешеуін Кен Аннакин режиссерлік етті, Шарптың айтуынша, қажет болған кезде оған жұмыс беруге ерекше көмектескен. Ол осыны "Қанаттардың қақтығысы" (1954) атты романға айналдырды, фильм де осы атаумен түсірілді; Шарп Джон Пуднимен бірлесіп сценарийді жазды және екінші топты режиссерлік етті. Шарп пен Пудни содан кейін "Көк Питер" (1955) фильмін "Үшінші топ" үшін жазды. Шарп тағы да екінші топты режиссерлік етті және режиссер болуға деген ниеттерін дамыта бастады. Шарпқа "Ealing Studios" студиясында өндіріс ассистенты болып жұмыс істеу ұсынылды, бірақ ол одан бас тартуға шешім қабылдады.

Тәуелсіз суретшілер

Лони Дониганмен бірге фильмге қаржы табуға жасаған сәтсіз әрекеттен кейін Шарп Independent Artists үшін екі фильм түсірді. Біріншісі – төмен бюджетті триллер, "The Professionals" (1960), ол АҚШ теледидарында Kraft Mystery Theatre аясында көрсетілді. Шарп Джордж Рафтпен бірге "Two Guys Abroad" (1962) фильмін түсірді, ол телесериалдың пилоты немесе B фильм ретінде қарастырылды, бірақ мүлдем шығарылмады. "Вампирдің сүйегі" 1962 жылы түсірілді. Оны жасағаннан кейін Шарп теледидарға қайта оралып, "Адамдық джунгли" сериалдарын түсірді, содан кейін Томми Стилмен "Алтын диск" стиліндегі тағы бір жасөспірім музыкалық фильмін түсірді, "Бәрі болып жатыр" (1963). Ол "Хаммер" студиясы үшін "Шайтан кемесі" ("The Devil Ship Pirates", 1964) атты фильмге қайта оралды. Бұл фильмде Кристофер Ли басты рөлді ойнады, ол Шарппен бірнеше фильмде түсті. Осы уақытқа дейін "Вампирдің сүйегі" жарық көрді және Шарп тағы да қорқынышты фильмдерді түсіру ұсыныстарын ала бастады; Мильтон Суботский оған үш сценарийді таңдауға ұсынды, бірақ Шарптың ешқайсысы ұнамады. Оның орнына Шарп Роберт Л. Липперт продюсер үшін "Witchcraft" (1964) фильмін түсірді. Шарп оны "төрт апталық кішкентай фильм, өте тез жасалды, бірақ ол жақсы пікірлер алды" деп атады. Шарп Лимен бірге "The Face of Fu Manchu" (1965) фильмінде қайта жұмыс істеді, оның продюсері Гарри Алан Тауэрс болды. Шарп кейінірек: "Маған Гарри ұнайды, өте жақсы, бірақ Гарри заңды түрде 100 доллар табуға қарағанда, сәл бұрма және жылдам жолмен 5 доллар табудан көбірек ләззат алады; ол кино түсіруші емес, дилер, және ол келісімнің ең жақсы бөлігін алуды ұнатады. Бірақ оның белгілі бір ынтасы бар, сондай-ақ шоумендік сезімі де бар. Гарримен бірге жұмыс істегенде жақсы фильм түсіру үшін, сіз табанды болуыңыз керек", – деді. Шарп бұдан кейін Тауэрс үшін екі фильм түсірді: Тони Рэндаллдың қатысуымен шпиондық пародия "Біздің адам Марракеште" (1966) және Лимен бірге "Фу Манчудың қалыңдықтары" (1966). Осыдан кейін ол Х.Г. Уэллстің "Жатқандар оянады" ромасын бейімдеуде жұмыс істеді, бірақ Сэм Аркофф (AIP) оның "жетілді жыныстық қатынас пен зорлық-зомбылық жеткіліксіз" болғандықтан түсірмейтінін айтты. Содан кейін Шарп Жюль Верннің "Айға зымыран" (1967) атты оқиғасын жасады, ол "Ұшқыш машиналарын ұлыңқыштар" стиліндегі шытырман оқиға болды. Шарп пен Тауэрс бұған Питер Йелдхэмнің сценарийінен алынған Том Джонс (1963) стиліндегі "Казанова" фильмін түсіруді жоспарлаған, ол Хорст Бухольцтің қатысуымен Чехословакияда түсірілетін болды. Алайда, бұл фильм алты күндік соғыстан кейінгі шиеленіс салдарынан тоқтатылды. Сондай-ақ, Шарп пен Тауэрстің бірлескен тағы бір жобасы, Гарри Сполдингтің сценарийі бойынша түсірілетін "Қарғысқа ұшырағандар легионы" Испанияда түсірілмеді; Шарп Тауэрстің қаржыны таба алмағанын айтады, олардың ынтымақтастығы аяқталды. Шарпқа "Өлімге дейін біз бөлісеміз" көркем фильмінің нұсқасын түсіруге мүмкіндік берілді, бірақ ол сценарий бойынша Джонни Спейтпен келіспеді және түсірілім алдында жұмыстан шығарылды. Шарп көптеген фильмдерде жұмыс істеді, бірақ олар түсірілмеді, соның ішінде Питер Йелдамның сценарийінен "Тернкоат", Джуди Гизонмен бірге "Dead" деп аталатын жоба және жоғарыда аталған Израиль фильмі. Шарп "Scotia" деп аталатын компаниямен ұзақ мерзімді келісімшартқа отырды, ол оны Джордж Сандерстің соңғы фильмі "Психоманияны" (1973) түсіруге тағайындады. Бұл фильм культ-классикаға айналды; Шарп оны "өте қызықты, әсіресе "Зор жау" сияқты бірнеше фильмді қатар түсіргеннен кейін" деп атады. Бұл үлкен өзгеріс болды, өйткені ол жас көрермендерге арналған еді. "Скотсия" Шарптың қызметін "Қараңғы орындар" (1973) фильмін түсіру үшін пайдаланды. Содан кейін Шарп "Scotia" компаниясымен бірге қосымша жобалар жасады және бірнеше ай бойы Израильде түсірілетін басқа жобада жұмыс істеді; Робин Гуд оқиғасының нұсқасы жасалмады. Шарптың келесі жобасы Эдвард Вудвардтың (1967–72) қатысуымен телесериалдың үлкен экранға бейімделуі болған "Каллан" (1974) фильмі. Осы фильмді түсіру кезінде Шарп Род Штайгердің Елизавета II-ні өлтіруге тырысқан ИРА мүшесі ретінде түскен "Хеннесси" (1975) триллерін түсіру ұсынысын алды. Шарп фильмді айлар бойы өңдеп жүріп, кейін оны тастап кетті. Фильм өте танымал болды. Осыдан кейін Шарп Маклиннің тағы екі романының нұсқасын жасауға тырысты, Чарльтон Хестонмен бірге "Қош кел, Калифорния" және "Авиация 1-і құлады", бірақ екеуіне де қаржы жетпеді. Вилфред Грейторекстің "Жылы құм" және Эвелин Воның "Скуп" романдары да бейімделмеді.

After an unsuccessful attempt to get up finance for a film with Lonnie Donegan Sharp made two films for Independent Artists. The first was a low budget thriller, The Professionals (1960), which screened on US TV as part of the Kraft Mystery Theatre. Sharp directed Two Guys Abroad (1962) with George Raft, which was intended as a pilot for a TV series or as a B movie, but ended up not being released at all. Kiss of the Vampire was shot in 1962. After making it, Sharp went back to television, directing episodes of The Human Jungle, then made another teen musical in the vein of The Golden Disc, It's All Happening (1963), with Tommy Steele. He returned to Hammer for a swashbuckler, The Devil Ship Pirates (1964). It starred Christopher Lee, who would make several movies with Sharp. By now Kiss of the Vampire had been released, and Sharp started receiving offers to direct more horror films; he says Milton Subotsky offered him the choice of three scripts to direct but Sharp liked none of them. Instead Sharp made Witchcraft (1964), for producer Robert L. Lippert. Sharp called it "a little four week movie, very quickly done, but it received some lovely notices". Sharp reteamed with Lee for The Face of Fu Manchu (1965), produced by Harry Alan Towers. Sharp later said "I like Harry, a great deal but Harry will get more kick out of making $5 in a slightly crooked and fast way, than he would making $100 legitimately; he's a dealer rather than a movie maker, and he enjoys getting the best part of a deal. But he does have a certain enthusiasm, and a sense of showmanship. In order to make a good film while working with Harry, you have to be insistent." Sharp followed it with two films for Towers, Our Man in Marrakesh (1966), a spy spoof starring Tony Randall, and The Brides of Fu Manchu (1966), again with Lee. After this he worked on an adaptation of H. G. Wells' The Sleeper Awakes which he said Sam Arkoff at AIP ultimately decided not to make because it did "not have enough sex and violence". Sharp then made Jules Verne's Rocket to the Moon (1967), an adventure tale in the vein of Magnificent Men in Their Flying Machines for Towers. Sharp and Towers were meant to follow this with Casanova, a film in the style of Tom Jones (1963) from a script by Peter Yeldham to be shot in Czechoslovakia starring Horst Buchholz. This film was ultimately cancelled due to tensions following the Six Day War. Also not made was another proposed Sharp Towers collaboration, Legion of the Damned, based on a script by Harry Spalding, which was to have been shot in Spain; Sharp says Towers was unable to raise the finance, and their collaborations ended Sharp was offered the chance to direct the feature film version of Till Death Us Do Part but clashed with Johnny Speight over the script and was fired before filming. Sharp worked on a number of films which did not get made including Turncoat from a script by Peter Yeldham, a project with Judy Geeson called Dead, and the aforementioned Israel film. Sharp was put under long term contract to a company called Scotia who assigned him to direct Psychomania (1973), the final movie of George Sanders. This movie has become a cult classic; Sharp called it "great fun to do, especially after doing several films in a row like The Violent Enemy. It was a great change, geared for a younger audience as it was." Scotia loaned our Sharp's services to make Dark Places (1973). Sharp then developed further projects with Scotia, and worked for months on another project to be made in Israel; neither was made, nor was a proposed version of the Robin Hood story. Sharp's next project was Callan (1974), a big screen adaptation of the TV series starring Edward Woodward (1967–72). During the making of that film Sharp received an offer to direct a thriller, Hennessy (1975), with Rod Steiger in the title role, as an IRA man out to assassinate Queen Elizabeth II. Sharp worked on the film for months before deciding to leave the project, which was ultimately never made. The film was very popular. Following this Sharp was going to make a version of two other MacLean novels, Goodbye California, with Charlton Heston, and Air Force One is Down, but the finance fell through for both. Neither made were adaptations of Quicksand by Wilfred Greatorex, Scoop by Evelyn Waugh.

Кейінгі мансап

Шарп "Хаммер Хаус оф Хоррор" (1980) ("Абисс күзетшісі") және QED (1982) (телесериал) эпизодтары арқылы теледидарға қайта оралды.

Жеке өмір

Шарп 1945 жылы австралиялық актриса Гвенда Уилсонға үйленді, олар «Kiss and Tell» спектаклінде бірге ойнағаннан кейін. Олардың екі ұлы мен бір қызы болды. Тағы бір ұлы, Massive Attack продюсері Джонни Доллар 2009 жылы қайтыс болды.