Кіріспе
Антуан Дойнэль (Antoine Doinel) – Франсуа Трюффо жасаған және актер Жан-Пьер Лео Трюффо түсірген бес фильмдегі ойдан шығарылған кейіпкер. Дойнэль, көбінесе Трюффоның өзінің альтер-эгосы болып табылады; олардың балалық шақтағы көптеген оқиғалары бірдей, сырт келбеттері ұқсас және тіпті көшеде бір-бірімен жаңылысады. Трюффо бастапқыда Дойнэльді қайта-қайта пайда болатын кейіпкер етуді жоспарламаса да, ол өзінің дебюттік фильмі "400 соққы" (1959) арқылы оны таныстырғаннан кейін, кейіпкерге бір қысқаметражды фильм мен үш толық метражды фильмде оралды. Барлығында, Трюффо Антуан Дойнэльдің өмірін 20 жылдан астам уақыт бойы бақылап, оның Кристинмен (Клод Жад) арасындағы махаббатын "Ұрланған сүйістерде", содан кейін Антуан мен Кристиннің некесін "Төсек және тақтада" және олардың одан кейінгі ажырысуын "Қашқан махаббатта" көрсетті.
Қайталанатын таңбалар
Дойнельді барлық бес фильмде Жан-Пьер Лео ойнады. Дойнельдің сүйіктісі және кейінірек әйелі Кристин Дарбонды Клод Джейд үш фильмде бейнеледі: "Ұрланған сүйістер", "Төсек және тақта" және "Қашқан махаббат". Режиссердің Клод Джейдке деген құмарлығы оның өзінің көрінісі Дойнель арқылы көрінеді. Оның өшпеген махаббатының нысаны Колетт Тацци (Мари Франс Пизиер) қысқа фильмде, "Ұрланған сүйістер" фильмінде эпизодтық, авторлық құқығы көрсетілмеген рөлде және соңғы фильмде пайда болады. Патрик Уффей алғашқы екі фильмде Антуанның досы Рене рөлінде ойнады. Франсуа Дарбон екінші фильмде Колетттің әкесі, ал үшінші фильмде әскери адъютант рөлінде көрінеді. Дэниел Секкалди мен Клэр Духамель "Ұрланған сүйістер" және "Төсек және тақта" фильмдерінде Кристиннің ата-анасы рөлінде ойнады. Антуанның анасының махаббатының бірі – М. Лусьенді серияның алғашқы фильмінде Жан Душе, ал соңғы фильмінде Жюльен Берто ойнады. Антуанның жазушы досы, Жаку Робиолль ойнаған рөл, "Ұрланған сүйістер" және "Төсек және тақта" фильмдерінде пайда болады. Антуан мен Кристиннің ұлы Альфонсты "Төсек және тақта" фильмінде төрт қыз, ал "Қашқан махаббат" фильмінде Жюльен Дюбуа ойнайды. 2005 жылғы радиоспектакль "Альфонстың күнделігі" (Le journal d'Alphonse) -нде, онда тек Кристин (Клод Джейд) және Альфонс қайта пайда болады, Альфонсқа Станислав Мерхар дауыс береді. Көптеген кейіпкерлер бұрынғы фильмдерден алынған кадрларды пайдалана отырып, флэшбэктер арқылы қайта пайда болады.
Антуан Дойнелдің оқиғалары
Бес фильмнен тұратын серия "Антуан Дойнелдің бастырғандары" деп аталды. Серия төмендегілерден тұрады:
400 соққы
Трюфоның тұңғыш фильмі – "400 соққы". 1959 жылғы осы фильмде біз 14 жасар Дойнельмен танысамыз, ол мектепке бармайды, соңында ата-анасының үйдегі немқұрайлылығына жауап ретінде көшедегі өмірге және ұсақ-көлгі қылмысқа түседі. Фильмнің соңында ол түзеу мектебіне жіберіледі, бірақ ол қашады және қайда кеткені белгісіз болып қалады.
Антуан мен Колетт
Дойнелдің келесі пайда болуы 1962 жылғы "Л'amour à vingt ans" антологиялық фильміне енген "Антуан мен Колетт" қысқаметражды фильмінде болды. Дойнел енді 17 жаста, және ол музыка студенті Колеттке ғашық болады, бірақ ол онымен тек дос болуды қалайды.
Ұрланған сүйіспеншіліктер
Үшінші бөлімде, "Жоғалған сүйістер" (1968) фильмінде, ересекке айналған Дойнел әскерден ар-ұятсыз босатылғаннан кейін бейбіт өмірге оралуға тырысады. Ол Кристинмен (Клод Джейд) және содан кейін басшысының әйелімен (Фабиен Табар рөлінде Дельфин Сейриг) тұрақсыз қарым-қатынасқа түседі.
Жатақхана мен асхана
1970 жылы Дойнел мен Кристин «Жатақ және тамақ» фильмінде үйленді, бірақ Дойнел кенеттен жас жапон қызына (Хироко Берггауэр) уақытша әуес болады.
Сүйіспеншілік қашып барады
Дойнелдің оқиғалары 1979 жылғы "Love on the Run" фильмімен аяқталады, онда оның романтикалық назары бұрынғы әйелі Кристиннен винилдік пластинка сатушы Сабина Барнериасқа (Дороте) бұрылады. "Антуан мен Колетт" және "Love on the Run" фильмдерінде Дойнелдің ертерек өмірінен алынған флешбэктер бұрынғы фильмдерден алынған түсірілімдерден құралады.
Кристин Дарбон
Клод Джейдтің сомдаған Кристин Дарбон кейіпкері Антуанның өміріне "Ұрланған сүйістер" фильмінде алғаш рет кіріп келеді. Содан кейін ол тағы екі фильмде ойнайды: "Төсек және тақта" (кейін Кристин Дуанель) және "Қашқан махаббат" фильмдерінде. Онда Дуанельден ажырасқаннан кейін ол қайтадан Кристин Дарбон болады. Трюфо осы мүмкіндікті әйелдің үш жағдайын, үш кезеңін зерттеу үшін пайдаланады: алыстан сүйген (Ұрланған сүйістер), үйленген және жаңылысқан (Төсек және тақта), ажырасқан, бірақ жақсы қарым-қатынаста қалған (Қашқан махаббат). Кристин жақсы мінез-құлқымен, жылдам көз тартуымен және ешқандай "трагедиялық" емес құрбандыққа ұмтылысымен сипатталады. "Қашқан махаббат" фильмінде Антуан мен Кристин өзара келісіммен некені бұзуға рұқсат беретін жаңа заң бойынша елдегі алғашқы ажырасқан жұп болды. Өмір өнерді еліктейтін жағдайда, Кристин Трюфоның өмірбаянының бір бөлігі ретінде қарастырылуы мүмкін. Антуан "Ұрланған сүйістер" фильмінде Кристинді баурап алуға тырысқанда, шынайы өмірде Трюфо Кристин рөлін сомдаған актриса Клод Джейдке ғашық болып, оған үйленуге ұсыныс жасады. Бірақ екеуі де үйленбеді. Кристин Дарбон кейіпкері Трюфоның туындыларында маңызды және есімде қалған із қалдырды: ол эмоцияларын толыққанды ашпайтын, Антуанның қатыгездігіне қарсы күресудегі жалғыз құралы – қайғылы күлкісі, ал көздерінің жұмсақ сырғанауы ішкі жараны толық жасыруға келмейді.
Театрлық бейімдеу
«Антуан Дойнелдің романы» пьесасы – Франсуа Трюффоның 1959 және 1978 жылдар аралығында түсірген бес фильмінің сахналық бейімделуі. «Төрт жүз соққы», «Антуан және Колетт», «Ұрланған сүйістер», «Отаулы өмір» және «Қашқан махаббат» фильмдері Антуан Дойнелдің бес түрлі жаста және бірнеше түрлі дәуірдегі оқиғаларын баяндайды. 2019 жылы бельгиялық драматург Фр бұл пьесаны жазды. Циклдің соңғы фильміндегі Антуан мен Кристиннің ажырасуынан бастап, ол барлық фильмдерді бір пьесаға біріктірді. Жан-Пьер Лео мен Клод Жаденің басты рөлдерін Адриен Дрюмель (Антуан) мен Сара Лефèvre (Кристина) таңғажайып сыртқы келбеті мен қимыл-қозғалысы арқылы орындады. Пьесаның премьерасы 2019 жылы Брюссельдегі De Facto театрында өтті. Ауысымдардан үзілістерге дейін, кейіпкердің тынымсыз күресіне қызмет ететін құрылымда Антуан Лаубин фильмдердің грамматикасына және олардың режиссерінің рухына адал, ритмді әрі ойыншыл калейдоскоп жасайды.
text =Le roman d'Antoine Doinel is partly based on the structure of this part, which closes the 'pentalogy' or Doinel cycle. From shifts to breaks, in a device that serves the character's ceaseless race, Antoine Laubin in turn draws a rhythmic, playful kaleidoscope, faithful to the grammar of the films and the spirit of their director. | source = Sceneweb
Критерийлерді жинау
"Антуан Дойнелдің оқиғалары" толығымен "Критерий жинағына" қосылды және қолжетімді болды.