"Каннонболл" Бейкер: Мото және автокөлік жарысшысының өмірі мен жетістіктері
Erwin Baker
Кэннон Болл Бейкер: американдық моторалық және автокөлік жарысшысы (1882-1960). Жаңа рекордтар, жылдамдық жарыстары, Indian мотоциклі және өнімдерді насиндау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мотоцикл жарыскері (1882–1960)
American motorcycle racer (1882–1960)
Эрвин Джордж "Кеннон Болл" Бейкер (12 наурыз 1882 – 10 мамыр 1960) – 20-шы ғасырдың бірінші жартысындағы американдық мотоцикл және автомобиль жарыскері және ұйымдастырушы. Бейкер өзінің қоғамдық мансабын водевильде суретші ретінде бастады, бірақ шамамен 1904 жылы Индиана штатының Кроуфордсвилл қаласында өткен мотоцикл жарысында жеңіске жеткеннен кейін жүргізу және жарысқа көшті. Бейкер сонымен қатар түрлі мотоцикл және автомобиль өндірушілерінің өнімдерін жарнамалау үшін төленген, нүктеден нүктеге рекордтық сапарларымен де танымал болды. Барлығы ол 143 жолымен елді көлденең кесіп өткен мотоциклмен жылдамдық сынақтарын жасады, олардың жалпы ұзындығы шамамен 550 000 миль (885 137 км) құрады. 1908 жылы Бейкер Indian мотоциклін сатып алып, жергілікті жарыстарға қатысып, жеңіске жетті. Оның ең әйгілі жеңісі 1909 жылы жаңа салынған Индианаполис моторлы трассасында өткен алғашқы жарыста болды. Бейкер 1922 жылы Индианаполис 500 жарысына да қатысып, Frontenac көлігімен 11-ші орынды иеленді. 1947 жылы ол NASCAR комиссарының алғашқысы болды. Бейкер 1981 жылы Индианаполис моторлы трассасының Даңқ залына, 1989 жылы Америка Мотор спортының Даңқ залына және 1998 жылы Америка Мотоциклшілер қауымдастығының Мотоцикл Даңқ залына енгізілді.
Erwin George "Cannon Ball" Baker (March 12, 1882 – May 10, 1960) was an American motorcycle and automobile racer and organizer in the first half of the 20th century. Baker began his public career as a vaudeville performer, but turned to driving and racing after winning a dirt track motorcycle race at Crawfordsville, Indiana, in about 1904. Baker was also famous for his record setting point to point drives, in which he was paid to promote the products of various motorcycle and automobile manufacturers. In all, he made 143 cross country motorcycle speed runs totaling about 550000 mile (885137 km). In 1908, Baker purchased an Indian motorcycle and began entering and winning local races. His most famous victory came in 1909 at the first race ever held at the newly built Indianapolis Motor Speedway. Baker also raced at the 1922 Indianapolis 500, placing 11th in a Frontenac. He became the first NASCAR Commissioner in 1947. Baker was inducted into the Indianapolis Motor Speedway Hall of Fame in 1981, the Motorsports Hall of Fame of America in 1989, and the American Motorcyclist Association Motorcycle Hall of Fame in 1998.
Өмір
Бейкер 1882 жылы Индиана штатының Вайсбург қаласында дүниеге келген. 1912 жылдың қаңтар айында ол Индианаполистен екі жылдамдықты «Индиан» мотоциклімен шығып, Флорида арқылы Куба мен Ямайкаға, содан кейін Панамаға дейін сапар шегіп, үш айда 14000 мильді (22531 км) басып өтті. Ол кемемен Сан-Диегоға барды, онда біраз уақыт тұрды және одан Калифорния мен Аризонада бірнеше төзімділік жарыстарында қатысты. Осы уақыт аралығында Бейкер құрлықтық рекордыны жаңаруға тырысатынын шешті. 1914 жылы құрлықтық саяхат бойынша рекордты жаңартқаннан кейін, ол Нью-Йорк газетінің жазушысынан «Cannon Ball» деген лақап ат алды, ол оны Кейси Джонс танымал еткен Иллинойс Орталық теміржолының «Cannonball Express» пойзымен салыстырды.
Baker was born in Weisburg, Indiana, in 1882. In January 1912, he left Indianapolis on a two speed Indian and covered 14000 mile (22531 km) in three months, traveling through Florida, down to Cuba and Jamaica, and then to Panama. He took a steamer up to San Diego where he based himself for a while and from there he competed in several endurance runs in both California and Arizona. It was during this time that Baker decided he would attempt to break the transcontinental record. After a record setting transcontinental drive in 1914, he received his nickname "Cannon Ball" from a New York newspaper writer who compared him to the Cannonball Express train of the Illinois Central made famous by Casey Jones.
Жазбалар
Бейкер 1910-1930 жылдар аралығында 143 жүргізу рекордтарын орнатты. Оның алғашқысы 1914 жылы, 11 күн ішінде «Indian» мотоциклімен елді көлденең кесіп өтті. Ол әдетте өндірушілерге демеушілік жасап, «рекорд болмаса, ақша да болмайды» деген кепілдік берді. 1915 жылы Бейкер «Stutz Bearcat» машинасымен Лос-Анджелестен Нью-Йоркке 11 күн, 7 сағат және 15 минутта жетті, ал келесі жылы «Cadillac 8 roadster» машинасымен 7 күн, 11 сағат және 52 минутта Лос-Анджелестен Таймс-скверге дейін барды, оған Индианаполис газетінің тілшісі еріп жүрді. «ReVere» үшін ол өте ұзақ сенімділік, төзімділік және жарнамалық мақсаттағы сынақ жолында, мүмкін, алғашқы прототиптік машинаны жүргізді. Бұл сапар 1918 жылдың маусымнан қыркүйекке дейін төрт айға созылып, 16 234 мильді құрады және 48 штаттың астаналарын байланыстырды. 1924 жылы ол «Gardner» седанымен алғашқы қысқы трансконтиненталды сапарын 4 күн, 14 сағат және 15 минутта аяқтады. Көлік оған қатты ұнады, сондықтан ол кейіннен одан сатып алды. 1926 жылы ол жүктелген екі тонналық жүк көлігімен Нью-Йорктен Сан-Францискоға рекордтық 5 күн, 17 сағат және 30 минутта жетті, ал 1928 жылы Нью-Йорктен Чикагоға дейінгі «20th Century Limited» пойзын озып өтті. Сондай-ақ 1928 жылы ол Вашингтон тауының төбесіне көтерілу автожарысына қатысып, «Franklin» машинасымен 14:49.6 секундтық рекорд орнатты. Оның ең есте қаларлық сапары 1933 жылы «Graham Paige model 57 Blue Streak 8» машинасымен Нью-Йорктан Лос-Анджелесқа жасаған сапары болды, ол 53,5 сағаттық рекордты орнатты, ол шамамен 40 жыл бойы сақталды. Бұл сапар кейінірек «Cannonball Baker Sea to Shining Sea Memorial Trophy Dash» жарысына, көбінесе «Cannonball Run» деп аталатын жарысқа шабыт берді, ол өзі де кемінде бес фильмге және телесериалға әсер етті. 1941 жылы ол «Crosley Covered Wagon» жаңа машинасымен елді қиындықсыз 6517 миль (10488 км) жүріп өтті, «Crosley» автомобильдерінің экономикалық тиімділігі мен сенімділігін дәлелдеді. Басқа рекордтық және рекордқа жақын трансконтиненталды сапарлар «Model T Ford», «Chrysler Imperials», «Marmons», «Falcon Knights» және «Columbia Tigers» сияқты көліктермен жасалды.
Baker set 143 driving records from the 1910s through the 1930s. His first was set in 1914, riding coast to coast on an Indian motorcycle in 11 days. He normally rode to sponsor manufacturers, guaranteeing them "no record, no money". In 1915, Baker drove from Los Angeles to New York City in 11 days, 7 hours and fifteen minutes in a Stutz Bearcat, and the following year drove a Cadillac 8 roadster from Los Angeles to Times Square in 7 days, 11 hours, and 52 minutes, while accompanied by an Indianapolis newspaper reporter. For ReVere, he drove a car that might have been the first work's prototype vehicle on a very extended reliability, endurance, and promotion run. The trip took about four months from June to September 1918, went over 16,234 miles and connected the 48 state capitals. In 1924, he made his first midwinter transcontinental run in a stock Gardner sedan at a time of 4 days, 14 hours, and 15 minutes. He was so impressed by the car that he purchased one thereafter. In 1926, he drove a loaded two ton truck from New York to San Francisco in a record 5 days, 17 hours, and 30 minutes, and in 1928, he beat the 20th Century Limited train from New York to Chicago. Also in 1928, he competed in the Mount Washington Hillclimb Auto Race, and set a record time of 14:49.6 seconds, driving a Franklin. His best remembered drive was a 1933 New York City to Los Angeles trek in a Graham Paige model 57 Blue Streak 8, setting a 53.5 hour record that stood for nearly 40 years. This drive inspired the later Cannonball Baker Sea to Shining Sea Memorial Trophy Dash, better known as the "Cannonball Run", which itself inspired at least five movies and a television series. In 1941, he drove a new Crosley Covered Wagon across the nation in a trouble free 6517 mile (10488 km) run to prove the economy and reliability characteristics of Crosley automobiles. Other record and near record transcontinental trips were made in Model T Fords, Chrysler Imperials, Marmons, Falcon Knights, and Columbia Tigers, among others.
Өлім
Бейкер 1960 жылдың 10 мамырында Индиана штатының Индианаполис қаласындағы Community Hospital ауруханасында 78 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Индианаполистегі Crown Hill зиратында жерленген.
Baker died of a heart attack at Community Hospital in Indianapolis, Indiana, on May 10, 1960, at age 78. He is buried at Crown Hill Cemetery in Indianapolis.
Тарихи белгі
2017 жылы Индиана штатының тарихи белгісі «Cannon Ball» Бейкерді еске алу мақсатымен Индиана тарихи бюросы тарапынан Индианаполистегі 902 Шығыс Гарфилд драйв мекенжайындағы Бейкердің үйінің алдына орнатылды. Үй Гарфилд паркіне қарайды.
In 2017, an Indiana state historical marker commemorating "Cannon Ball" Baker was installed by the Indiana Historical Bureau in front of Baker's home at 902 East Garfield Drive in Indianapolis. The home overlooks Garfield Park.
"Автомобиль мен жүргізуші"
1970 жылдары "Car and Driver" журналының тілшісі Брок Йейтс және редакторы Стив Смит 1933 жылы Бейкер жасаған 53,5 сағаттық құрлықты көлденең кезеуді қайталап, ел бойынша санкцияланбаған, бейресми жарыс идеясын ойлап тапты. "Нью-Йорк – Лос-Анджелес Cannonball Baker Sea to Shining Sea Memorial Trophy Dash" жарысы 1971, 1972, 1975 және 1979 жылдары ұйымдастырылды, кейін "Cannonball Run" деп қысқартылды. Бұл әрекет "Cannonball!", "The Gumball Rally", "The Cannonball Run", "Cannonball Run II" және "Cannonball Run III" сияқты бірнеше голливудтық фильмдерге шабыт берді.
In the 1970s, Car and Driver magazine reporter Brock Yates and editor Steve Smith conceived the idea of an unsanctioned, informal race across the country, replicating the 53.5 hour transcontinental drive made by Baker in 1933. The New York to Los Angeles Cannonball Baker Sea to Shining Sea Memorial Trophy Dash, later shortened to the "Cannonball Run", was staged in 1971, 1972, 1975, and 1979. The stunt served as the inspiration for several Hollywood movies, such as Cannonball!, The Gumball Rally, The Cannonball Run, Cannonball Run II, and Cannonball Run III.