Кіріспе
Felthouse v Bindley [1862] EWHC CP J35, – біреудің екіншісіне өзінің ұсынысын қабылдамауға міндеттеме жүктеуіне болмайтындығы туралы ереже бойынша ағылшын шарттық құқығының маңызды ісі. Бұл кейде "тыныштық қабылдауға жатпайды" деген қағида ретінде бұрмаланып түсіндіріледі. Кейіннен бұл іс қайта қарастырылды, себебі фактілер бойынша қабылдау міне-қылық арқылы жеткізілген (Бродген v Метрополитен темір жолына қараңыз). Сонымен қатар, Rust v Abbey Life Assurance Co Ltd. ісінде апелляциялық сот ұсынылған сақтандырылушының ұсынылған сақтандыру полисін жеті ай бойы қабылдамауының өзі қабылдауды болжауға жеткілікті себеп деп шешті.
Фактілер
Пол Фелтхаус - Лондонда тұратын құрылысшы. Ол немере інісі Джон Фелтхаустан ат сатып алғысы келді. Немере інісінен ат сатып алу туралы әңгімелесу туралы хат келгеннен кейін, ағасы: "Егер мен ол туралы ештеңе естімесем, мен жылқыны 30 фунт 15 шиллингке өз меншігім деп санаймын" деп жауап берді. Немере інісі жауап бермеді. Ол Тамворттағы фермасында аукционмен айналысып жүрді. Ол аукционды жүргізген Уильям Биндлиге атты сатпауды айтты. Бірақ Биндли оны қателікпен сатып жіберді. Кейін ағасы Пол Фелтхаус Биндлиді бөтеннің мүлігін иесінің құқықтарына қарсы пайдаланғаны үшін сотқа берді. Бірақ ағасы жылқының өзіне тиесілі екенін дәлелдеу үшін, жарамды келісімшарт болғанын көрсетуі керек еді. Биндли келісімшарт болмағанын, себебі немере інісі ағасының ұсынысын қабылдағанын жазбаша хабарламаған еді деп мәлімдеді.
"If I hear no more about him, I consider the horse mine at £30.15s." The nephew did not reply. He was busy at auctions on his farm in Tamworth. He told the man running the auctions, William Bindley, not to sell the horse. But by accident, Bindley did. The uncle, Paul Felthouse, then sued Bindley in the tort of conversion using someone else's property inconsistently with their rights. But for the uncle to show the horse was his property, he had to show there was a valid contract. Bindley argued there was not, since the nephew had never communicated his acceptance of the uncle's offer.
Үкім
Сот шешімі бойынша, Фелтхаус келісімшарт қабылдалмағандықтан жылқыға құқығы болмады. Қабылдау нақты түрде жеткізілуі керек, ал тараптардың бірінің үнсіздігі салдарынан қабылдау деп есептелмейді. Ағасы үнсіздік арқылы сатуды талап етуге құқығы жоқ еді, осылайша келісімшарт тек бас тарту арқылы ғана бұзылуы мүмкін. Немере інісі сатуды аяқтауға ниет білдіргенімен, 25 ақпанда жылқы аукционда сатылғанға дейін бұл ниет туралы ешқандай хабарлама жоқ еді. Фелтхаус дәлел ретінде ұсынған немере інісінің 27 ақпандағы хаты ұсыныс берушіге (Фелтхаусқа) қабылдауды жеткізген алғашқы хабарлама деп танылды. Ал осы уақытқа дейін жылқы сатылып кеткен еді. Осыған сәйкес, Фелтхаустың мүлікке ешқандай құқығы болмады. Уилс судьясы бас сот шешімін оқыды. Нәтиже соттың Қазыналық палатасында расталды, (1863) 7 LT 835.