Кіріспе

Felthouse v Bindley [1862] EWHC CP J35, – біреудің екіншісіне өзінің ұсынысын қабылдамауға міндеттеме жүктеуіне болмайтындығы туралы ереже бойынша ағылшын шарттық құқығының маңызды ісі. Бұл кейде "тыныштық қабылдауға жатпайды" деген қағида ретінде бұрмаланып түсіндіріледі. Кейіннен бұл іс қайта қарастырылды, себебі фактілер бойынша қабылдау міне-қылық арқылы жеткізілген (Бродген v Метрополитен темір жолына қараңыз). Сонымен қатар, Rust v Abbey Life Assurance Co Ltd. ісінде апелляциялық сот ұсынылған сақтандырылушының ұсынылған сақтандыру полисін жеті ай бойы қабылдамауының өзі қабылдауды болжауға жеткілікті себеп деп шешті.

Фактілер

Пол Фелтхаус - Лондонда тұратын құрылысшы. Ол немере інісі Джон Фелтхаустан ат сатып алғысы келді. Немере інісінен ат сатып алу туралы әңгімелесу туралы хат келгеннен кейін, ағасы: "Егер мен ол туралы ештеңе естімесем, мен жылқыны 30 фунт 15 шиллингке өз меншігім деп санаймын" деп жауап берді. Немере інісі жауап бермеді. Ол Тамворттағы фермасында аукционмен айналысып жүрді. Ол аукционды жүргізген Уильям Биндлиге атты сатпауды айтты. Бірақ Биндли оны қателікпен сатып жіберді. Кейін ағасы Пол Фелтхаус Биндлиді бөтеннің мүлігін иесінің құқықтарына қарсы пайдаланғаны үшін сотқа берді. Бірақ ағасы жылқының өзіне тиесілі екенін дәлелдеу үшін, жарамды келісімшарт болғанын көрсетуі керек еді. Биндли келісімшарт болмағанын, себебі немере інісі ағасының ұсынысын қабылдағанын жазбаша хабарламаған еді деп мәлімдеді.

Үкім

Сот шешімі бойынша, Фелтхаус келісімшарт қабылдалмағандықтан жылқыға құқығы болмады. Қабылдау нақты түрде жеткізілуі керек, ал тараптардың бірінің үнсіздігі салдарынан қабылдау деп есептелмейді. Ағасы үнсіздік арқылы сатуды талап етуге құқығы жоқ еді, осылайша келісімшарт тек бас тарту арқылы ғана бұзылуы мүмкін. Немере інісі сатуды аяқтауға ниет білдіргенімен, 25 ақпанда жылқы аукционда сатылғанға дейін бұл ниет туралы ешқандай хабарлама жоқ еді. Фелтхаус дәлел ретінде ұсынған немере інісінің 27 ақпандағы хаты ұсыныс берушіге (Фелтхаусқа) қабылдауды жеткізген алғашқы хабарлама деп танылды. Ал осы уақытқа дейін жылқы сатылып кеткен еді. Осыған сәйкес, Фелтхаустың мүлікке ешқандай құқығы болмады. Уилс судьясы бас сот шешімін оқыды. Нәтиже соттың Қазыналық палатасында расталды, (1863) 7 LT 835.