Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ-тың 4 поршеньді қозғалтқышы бар ұшақ прототипі, 1938 жыл.
US airliner prototype with 4 piston engines, 1938
Дуглас DC-4E – Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жасалған американдық тәжірибелік ұшақ. DC-4E өндіріске енбеді, себебі оны толыққанды жаңа конструкция – Douglas DC-4/C-54 алмастырды, ол өте сәтті болды. Ұшақтың көптеген инновациялық ерекшеліктері жапондық әуе компаниясына сатылғаннан кейін, Накажима компаниясының зерттеуі үшін Жапон императорлық теңіз күштерінің тапсырысымен құпия түрде бөлшектелді және Накажима G5N бомбалаушысына енгізілді. Мақсат – DC-3 ұшағының алғашқы рейсінен бұрын, одан әлдеқайда үлкен және күрделі жаңа ұшақ құру еді. Басқа әуе компанияларының үлкен қызығушылығына байланысты, American Airlines, Eastern Air Lines, Pan American Airways және Transcontinental and Western Air (TWA) компаниялары United компаниясына қосылып, жаңа ұшақты дамытуға әрқайсысы 100 000 доллардан қаржы бөлді. Құны мен күрделілігі артып, Pan American және TWA компаниялары Боинг 307 Stratoliner ұшағының пайдасына қаражаттарын қайтарып алды, ол арзанға түсетіні күтілді.
The Douglas DC 4E was an American experimental airliner that was developed before World War II. The DC 4E never entered production due to being superseded by an entirely new design, the Douglas DC 4/C 54, which proved very successful. Many of the aircraft's innovative design features found their way into the Nakajima G5N bomber after the single DC 4E prototype was sold to a Japanese airline and clandestinely dismantled for study by Nakajima at the behest of the Imperial Japanese Navy. The goal was to develop a much larger and more sophisticated replacement for the DC 3 before the first DC 3 had even flown. Such was the initial interest from other airlines, that American Airlines, Eastern Air Lines, Pan American Airways and Transcontinental and Western Air (TWA) joined United, providing $100,000 each toward the cost of developing the new aircraft. As cost and complexity rose, Pan American and TWA withdrew their funds in favor of the Boeing 307 Stratoliner, which was anticipated to be less costly.
Пайдалану тарихы
Прототип (NX18100, s/n 1601) алғаш рет 1938 жылғы 7 маусымда Калифорния штатының Санта-Моника қаласындағы Кловер-Филдтен ұшты, оқиғасыз. Бірақ сынақ мәселелері кешіктіріп, 1939 жылғы 5 мамырға дейін мақұлданған типтік сертификат алынбады. 1939 жылы United Air Lines компаниясы оны қызметте бағалау үшін пайдаланды. 1939 жылғы 9 маусымда DC-4 Огайо штатының Дейтон қаласында болғанда, Карл Ковермен бірге Орвилл Райт қала үстінен ұшқан рейсте жолаушы болып келді. Ұшақ салыстырмалы түрде ақаусыз болғанымен, күрделі жүйелерді күтіп ұстау қымбатқа түсті және көрсеткіштері күтілгеннен төмен болды, әсіресе орындықтардың саны 52-ге және жалпы салмағы артқанда.
The prototype (NX18100, s/n 1601) first flew, without incident, on June 7, 1938 from Clover Field in Santa Monica, California, piloted by Carl Cover. Testing issues, however, delayed the Approved Type Certificate until May 5, 1939. It was used by United Air Lines for in service evaluation during 1939. On June 9, 1939, when the DC 4 was in Dayton, Ohio, along with Carl Cover, Orville Wright was a passenger on a flight over the city. Although the aircraft was relatively trouble free, the complex systems proved to be expensive to maintain and performance was below expectations, especially with an increase in seating to 52 and gross weight to .