Кіріспе

Канада провинциясының саясаткері және премьер-министрі

Генри Шервуд (1807 – 7 шілде 1855) – Канада провинциясының заңгері және тори саясаткері. Ол провинциялық және муниципалдық саясатқа қатысты. Жоғарғы Канаданың Аугуста қалашығындағы Броквилл қаласында лоялист отбасында дүниеге келді, құқық білімін оқыды және 1828 жылы Жоғарғы Канаданың адвокатурасына қабылданды. 1838 жылы Корольдік кеңесшісі болып тағайындалды. Шервуд 19 ғасырдың басында Жоғарғы Канада үкіметінде үстемдік құрған күшті британдық және лоялист мүдделері бар, байланысты отбасылардың құрамына кірген «Отбасылық келісімнің» бір бөлігі болды. Шервуд 1836 жылы сайланған Жоғарғы Канаданың провинциялық Парламентінің мүшесі болды, содан кейін Канада провинциясының Парламентіне сайланды, бірақ 1841 жылы алғашқы сайлауда жеңіліске ұшырады. Ол Канада Батысының бас солициторы және Канада провинциясының бірлескен премьер-министрі лауазымдарын атқарды. Сондай-ақ Торонто қаласының муниципалдық саясатына қатысты. 1841 жылы Торонто қалалық кеңесіне сайланды және кеңес тарапынан Торонто қаласының мэрі ретінде үш жылдық мерзімге сайланды, 1842 жылдан 1844 жылға дейін қызмет етті. Ол сонымен қатар Канададағы Оранж орденінің мүшесі болды. Шервуд екі саяси тәртіпсіздікке қатысты. Жоғарғы Канаданың Бас прокурорының жанында стажировка өткен кезде, реформалық газеттің – «Колониялық жақтас» баспасын қиратқан «Типтер төңкерісіне» қатысқандардың бірі болды. Екінші тәртіпсіздік 1841 жылы провинциялық сайлаудағы алғашқы жеңілісінен кейін болды, сол кезде бір адам атып өлтірілді. Шабуыл жасаған адам Шервудтың інісі Самуил Шервудқа тиесілі тавернадан оқ атқан. Денсаулығы нашарлаған Генри Шервуд 1855 жылы Еуропаға саяхат жасап жүргенде Баварияда 48 жасында қайтыс болды.

Отбасы және ерте өмірі

Шервуд 1807 жылы Жоғарғы Канаданың Аугуста қалашығында дүниеге келді. Ол Левиус Петерс Шервуд пен Шарлотта Шервудтың, Ефрем Джонстың қызының үлкен ұлы болды. Шервудтың әкесі мен анасы екі жағынан да лоялисттердің ұрпақтары еді, олар негізінен Броквилл қаласында шоғырланған. Оның ағаларының бірі, Джордж Шервуд та заңгер және саясатқа қатысты, ал тағы бір ағасы, Сэмюэл Шервуд Торонто полиция департаментінің бас констеблі болды. Шервудтар Үсті Канаданың үкіметін бақылаған, байланысты олигархиялық топ – «Отбасылық келісіммен» (Family Compact) жақын байланыста болды. Ол Торонтоның алғашқы англикан епископы болған Джон Страчан басқаратын «Home District Grammar School» мектебінде білім алды. 1829 жылы Шервуд Мэри Грэм Смитқа үйленді, ол да лоялисттік отбасынан шыққан. Олардың он сегіз баласы болды. Көтерілісшілерге қылмыстық іс қозғалып, олар кінәлі деп танылды және әрқайсысына бес шиллингтен айыппұл салынды.

Заң практикасы және кәсіпкерлік қызмет

1828 жылы адвокаттыққа қабылданғаннан кейін Шервуд Броквиллге оралып, кіші інісі Джорджбен серіктестік құрып, заң кеңес беру бюросын ашты. Ол жергілікті кәсіпорындарға, соның ішінде жерді дамыту және банк ісіне де қатысты. 1837 жылы Жоғарғы Канада көтерілісі басталғанда, Шервуд Жоғарғы Канаданың вице-губернаторы, сэр Фрэнсис Бонд Хедтің көмекшісі болып тағайындалды. Ол шамамен 1200 сарбаздық жасақпен бірге Галоуз-Хиллде 1837 жылдың 7 желтоқсанында шабуыл жасап, 200-ге жуық (150-ге және "бірнеше ондаған") көтерілісшілерді таратып жіберді. Олар Монтгомери тавернасына қарай жорық жасап, тавернаны штаб-пәтер ретінде пайдалана отырып, қалған күштермен шайқасуға дайындалды. Шервуд 1838 жылдың желтоқсаны мен 1839 жылдың қаңтары аралығында көтеріліске және Патриот соғысында АҚШ-тан жасалған шабуылдарға байланысты бірнеше сот процесінде іс-қимылдар жасады. Милиция офицері ретінде ол 1838 жылдың желтоқсанында Лондонда Патриот шабуылына қатысқан деген айыппен 44 көтерілісші тұтқынның (оның ішінде Джошуа Доан) әскери сотында судья-адвокат қызметін атқарды. Олардың бірнешеуі кінәлі деп танылып, өлім жазасына кесілді. Шервудтың сот процесін жүргізуі сот мүшелері және тұтқындар тарапынан жоғары бағаланды.

Басшылық қызметтер

Генерал-губернатор сэр Чарльз Багот британ үкіметінен Канаданың жаңа провинциясына қолдауды нығайту үшін ағылшын және француз канадалықтарын өзінің үкіметіне тарту туралы нұсқау алды. Сонымен қатар, ол жауапты үкіметке қарай дамуға ынтақтаспау керек еді. Осы нұсқауларды орындау үшін ол саяси спектрдің әртүрлі өкілдерінен тұратын министрлік құруға тырысты. Шервуд Канаданың батысы бойынша соликутор-генерал қызметіне жаңа министрлікке шақырылды, бірақ ол Ассамблеяда мандат алған жоқ. Дегенмен, ол бұл қызметте тек алты апта, 1842 жылдың 23 шілдесінен 16 қыркүйегіне дейін болды, өйткені Багот министрлікті қайта ұйымдастыру қажеттігін анықтады және Шервуд қызметтен босатылды. 1847 жылдың 28 мамырынан 1848 жылдың 11 наурызына дейін Шервуд Канада провинциясының батыс бөлігінің бірлескен премьер-министрі болды, ал оның Канаданың шығыс бөлігінен әріптесі Дени Бенжамен Папино болды.

Муниципальді саясат

Шервуд Торонтоның муниципалдық саясатына да қатысты. 1841 жылы ол Сент-Дэвид округінің әкімшісі болып сайланды. 1842 жылғы қаңтарда кеңес отырысында ол Монродан кейін Торонтоның жетінші мэрі болып сайланды. Ол 1843 және 1844 жылдары қайтадан мэр болып сайланды. Ол табысты мэр болды. Еңбектің сіңірілуі кеңес комитеттеріне тиесілі, бірақ Шервуд тұрақты комитеттерде жайлылық пен әділдікпен тырасты түрде жұмыс істеді. Ол базарды реттеуге, көшелерді жабуға және салық жинауға қадағалау жасады. 1842 жылы 94 газ шамдары Кинг және Йонг көшелерін жарықтандырды, ал су құбыры құрылысы басталды. Шервуд қалалық әкімшілік өсіп келе жатқан қалалық үкімет үшін тым кішкентай екенін байқады және Торонтоның алғашқы муниципалдық кеңселерінің жобалары жасалды. Жаңа қалалық үйдің (қазіргі Сент-Лоуренс-Маркет-Оңтүстік) құрылысы 1844 жылдың жазында Джарвис және Фронт көшелерінде басталды. Шервуд соңғы мэрлік мерзімінен кейін 1849 жылға дейін қалалық кеңесте отырды.

Өлім

Шервуд өмірінің соңында денсаулығы нашарлап, 1855 жылы Еуропаны аралап жүргенде Баварияда дүниеден озды.