Огюстен Норбер Морэн: Канада саяхатшысы, заңгер және саяси қайраткері
Augustin-Norbert Morin
Огюстен Норбер Морэн: Канада саяхатшысы, заңгер, саяси қайраткер және төңкерісші. Төңкерістегі рөлі, саяси мансабы мен судьялық қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лоуэр Канада заңгері, саясаткер және судья
Lower Canada lawyer, politician and judge
Огюстин Норберт Морин (13 қазан 1803 – 27 шілде 1865) – канадалық журналист, заңгер, саясаткер және Лоуэр Канаданың көтерілісшісі. 1830 жылдары ол Патриот партиясының жетекші мүшесі ретінде Лоуэр Канаданың Заң шығарушы Ассамблеясының депутаты болды. Лоуэр Канада көтерілісіне қатысқанына қарамастан, британдық билік оның әрекеттері жоғары мемлекеттік қылмысқа айыпталуға жеткіліксіз деп шешті. Көтерілістен кейін ол Канада провинциясының саясатына қатысып, ақырында провинцияның бірлескен премьер-министрі болды. Денсаулығына байланысты саясаттан шеттескен Морин сотқа тағайындалды. Ол Лоуэр Канада заңдарын кодификациялаған комиссия мүшелерінің бірі болды, нәтижесінде бір ғасырдан астам уақыт бойы қолданылған Лоуэр Канада Азаматтық кодексі жасалды.
Augustin Norbert Morin (October 13, 1803 – July 27, 1865) was a Canadien journalist, lawyer, politician, and rebel in Lower Canada. He was a member of the Legislative Assembly of Lower Canada in the 1830s, as a leading member of the Parti patriote. Although he participated in the Lower Canada Rebellion, the British authorities concluded his conduct did not warrant a charge of high treason. After the Rebellion, he entered politics in the Province of Canada, eventually becoming joint premier of the Province. Retiring from politics due to health concerns, Morin was appointed to the bench. He was one of the commissioners who codified the law of Lower Canada, producing the Civil Code of Lower Canada which stayed in force for over a century.
Жас шағы мен отбасы
Морин 1803 жылы Төменгі Канададағы Сент-Мишель-де-Беллешасс қаласында фермер Августин Морин мен Марианна Коттин (Ди Дюгаль) отбасында дүниеге келді. Ол жеті буыннан бері Канадада тұратын отбасының он бір баласының үлкені еді. Мориндер отбасының жағдайы жақсы болмады. Жас Августин Норберт классикалық білімін жергілікті шіркеудің діни қызметкері, аббат Томас Магуайрға қарыздар еді. Аббат Томас Магуайр оны ерекше дарын мен интеллекті бар бала ретінде таныды, ол Августин Норберт катехизис оқып жатқанда оның қабілетін байқаған болатын. Аббат Магуайр 1815 жылдан бастап Мориннің Квебек кіші семинариясында оқуын ұйымдастырды. Морин бойы ұзын, орташа бойдан асып түсетін адамға айналды, бірақ жас кезінде ревматизмге шалдығып, жылдар өте сырқат күшейе берді. Оның ақыл-ой қабілеттерін жасыратын, сондай-ақ саяси өмірге сәйкес келмейтін ұяң, қайталанбас мінезі болды. Ол өмірі бойы еңбекқор болды.
Morin was born in 1803 in Saint Michel de Bellechasse, Lower Canada, son of Augustin Morin, a farmer, and Marianne Cottin, dit Dugal. He was the eldest of eleven children, of a family that had been in Canada for seven generations. The Morin family was not well off. The young Augustin Norbert owed his classical education to the local parish priest, Abbé Thomas Maguire, who identified him as a boy of exceptional talent and intelligence when Augustin Norbert was learning his catechism. Abbé Maguire arranged for Morin's education at the Petit Séminaire de Québec, beginning in 1815. Morin grew to be a tall man, above average height, but he also developed rheumatism at a young age, which gradually grew worse as the years passed. He also had a diffident, retiring personality which masked his intellectual abilities and in some ways was ill suited to political life. He had a talent for hard work throughout his life.
Заңтану және журналистика
Семинарияны бітірген соң Морин заңгерлік білімін алу үшін ақша табу мақсатында Денис Бенжамин Вигердің кеңсесінде кеңсе кезшісі болып жұмыс істеді, сондай-ақ газетке материалдар жазды. Морин ақша табу үшін латын және математикадан сабақ берді; Вигер заңгерлік кеңсесіндегілерге жомарт болған емес. Морин еңбекқор адам болғандықтан жеті түрлі комитетте жұмыс істеді, бірақ Дювернеге "La Minerve" газеті үшін көп мақала жаза алмайтынын өкінішпен хабарлады. Дегенмен, Морин Дувернеге көмектесе алды, оны тағайындалған Заңнамалық Кеңесті сынаған мақалалары үшін түрмеге қамағанда. Морин Ассамблеяға Дувернені босату туралы петиция ұсынды. Мориннің алғашқы мерзімінде ол белгілі бір жерлерді сатып алуда сыбайласқа қатысқан деген айып тағылды. Морин мандатын тастап, қосымша сайлауда дереу қайта сайланды, соның нәтижесінде сын тоқтатылды. Ол 1834 жылғы жалпы сайлауда 15-ші Парламентке қайта сайланды. Резолюциялар Ассамблеяда үлкен көпшілік дауыспен қабылданды. Ассамблея содан кейін Морин мен Вигерді, сондай-ақ Ассамблея мүшесін Лондонға жіберді, олар британ үкіметінің мүшелеріне Резолюциялар мен саяси жағдайды түсіндірді. Мориннің Лондондағы жұмысы Папино мен бүкіл Ассамблеяның жоғары бағасын алды. Оны тұтқындауға ордер шығарылғанда, ол Сен-Франсуа-де-ла-Ривьер-дю-Суд маңындағы орманға қашып кетті. Ол 1839 жылдың қазан айында тұтқындалды және қысқа уақытқа қамауға алынды, бірақ британдық билік оны мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп есептемеді. Ол ешқандай айып танылмай босатылды. 1841 жылғы жаңа провинцияның бірінші Парламентіне өткен жалпы сайлауда Морин Николет сайлау округінде қарсылықсыз сайланды. Бастапқыда ол екі Канаданың бірігуін қолдауға бейім болды, өйткені бұл екі провинциядағы реформалық топтардың арасында одақ құруға көмектесер еді. Алайда, ол бірігуге қарсы болды, өйткені Заң жаңа Парламентте Төменгі Канаданың халық саны көп болғанына қарамастан, екі аймақтың тең өкілдігін қарастырды. Ол бірігуге қарсы платформада үгіт жүргізді. Ассамблеядағы алғашқы маңызды дауыс беруде ол бірігуді айыптаған ұсыныстың демеушісі болды, ол жеңіліске ұшырады, бірақ француз канадалық мүшелердің барлығынан басқа екі мүшесінің қолдауын алды. Парламенттің бірінші сессиясының қалған бөлігінде ол генерал-губернатор лорд Сиденхэмнің үкіметіне қарсы тұрақты оппозиция болды. 1842 жылдың 1 қаңтарында Морин Римуски округінің сотына тағайындалғаннан кейін мандатын тастады, бірақ сотта бір жылдан аз уақыт қызмет етті. Жаңа генерал-губернатор сэр Чарльз Багот Моринді Атқарушы Кеңестің хатшысы болуға көндіруге тырысты. Морин бұл ұсыныстан бас тартты, ал Багот оның орнына Моринді Корольдік жерлер комиссары қызметіне ұсынды, бұл Атқарушы Кеңестің лауазымы, ол Моринді Ассамблеяда орын алуға міндеттейтін еді. Морин бұл ұсынысты қабылдады. Багот Сагунеай округінің мүшесі Этьен Парентті Атқарушы Кеңестің хатшысы етіп тағайындады, бұл Сагунеай округін бос қалдырды. Морин соттан кетіп, 1842 жылдың 13 қазанында Корольдік жерлер комиссары және Атқарушы Кеңестің мүшесі болып тағайындалды, ол Луи Ипполит Лафонтен мен Роберт Болдуиннің бірінші реформалық министрлігінің мүшесі болды. Ол 1842 жылдың қараша айында бос Сагунеай округінен Парламентке қайта сайланды. Парламентке оралған Морин француз канадалық тобының мүшесі ретінде жалғастырды. Ол бір жылдан кейін жаңа генерал-губернатор сэр Чарльз Меткалфпен болған маңызды дау кезінде Болдуин мен Лафонтенді қолдады, нәтижесінде Лафонтен-Болдуин министрлігінің барлық мүшелері, бір министр Доминик Дейлиден басқа, отставкаға кетті. Морин комиссар ретіндегі жұмысына белсенді түрде кірісіп, ауыл шаруашылығы туралы білім алды және фермерлер үшін ауыл шаруашылығы білімін жақсартты. Ол сондай-ақ жолдар мен жел диірмендері сияқты инфрақұрылымдық мәселелерді қарастырды. Ол жеке өзі жер сатып алып, жаңа ауыл шаруашылығы әдістерін тәжірибеден өткізе бастады, олар туралы "La Minerve" және американдық ауыл шаруашылығы журналдарында жариялады. Ол Монреальдің солтүстігінде жаңа приходтарды құрды: Валь-Морин, Сент-Адель (оны әйелінің құрметіне атады) және Морин-Хайтс, олардың барлығы оның қамқорлығымен құрылды.
After leaving the seminary, Morin worked as newspaperman in order to earn money for the study of law as a clerk in the office of Denis Benjamin Viger, who in addition to being a well recognised lawyer, was one of the leading figures in the nationalist Parti canadien. Morin also taught Latin and mathematics in order to earn money; Viger did not have a reputation of generosity towards his law clerks. Morin was also a hard worker, sitting on seven different committees, and regretfully advised Duvernay that he would not be able to produce as many articles for La Minerve. However, Morin was able to assist when Duvernay was imprisoned for articles he published in the paper, criticising the appointed Legislative Council. Morin presented a petition to the Assembly calling for Duvernay's release. There was also an episode in Morin's first term where he was accused of corrupt conduct in buying certain tracts of land. Morin resigned his seat and was promptly re elected in the by election, ending the criticism. He was re elected to the 15th Parliament in the general elections of 1834. The Resolutions passed the Assembly by a strong majority. The Assembly then sent Morin and Viger, also a member of the Assembly, to London to explain the Resolutions and the political situation to members of the British government. Morin's work in London achieved strong praise from Papineau and the entire Assembly. When a warrant for his arrest issued, he took refuge in the woods near Saint François de la Rivière du Sud. He was arrested in October 1839 and held briefly, but the British authorities did not consider that a charge of high treason was justified. He was released without any charges. In the general elections in 1841 for the first Parliament of the new Province, Morin was elected unopposed in the Nicolet constituency. At first, he had been inclined to support the union of the two Canadas because it would help to create an alliance between the reform groups in the two provinces. He ultimately opposed the union because the Act created equal representation of the two regions in the new Parliament, in spite of Lower Canada's greater population. He campaigned on an anti union platform. In the first major vote in the Assembly, he was a co sponsor of a motion condemning the union, which was defeated but attracted the support of all but two of the French Canadian members. During the rest of the first session of the Parliament, he was also a consistent opponent of the government of Governor General Lord Sydenham. On January 1, 1842, Morin resigned his seat on appointment to the district court for Rimouski, but he served on the bench for less than a year. The new governor general, Sir Charles Bagot tried to entice Morin to become the clerk of the Executive Council. Morin declined that offer, and Bagot instead suggested that Morin should be Commissioner of Crown Lands, an Executive Council position that required Morin to hold a seat in the Assembly. Morin accepted that offer. Bagot appointed the member for riding of Saguenay, Étienne Parent as the Clerk of the Executive Council, which vacated the Saguenay riding. Morin resigned from the court and was appointed Commissioner of Crown Lands and a member of the Executive Council on October 13, 1842, as a member of the 1st ministry Reform ministry of Louis Hippolyte Lafontaine and Robert Baldwin. He was re elected to Parliament, from the vacant Saguenay riding, in November, 1842. Back in Parliament, continued as a member of the French Canadian group. He supported Baldwin and Lafontaine a year later in the major dispute with the new Governor General, Sir Charles Metcalfe, where all the members of the Lafontaine Baldwin ministry resigned, except for one minister, Dominick Daly. Morin threw himself into his work as commissioner, learning about agriculture himself, and improving agricultural education for farmers. He also considered infrastructure issues, such as roads and windmills. He personally acquired land and began to perform experiments with new agricultural methods, which he published in La Minerve and in American agricultural journals. He also founded new parishes north of Montreal: Val Morin, Sainte Adèle (from the name of his wife), and Morin Heights all were begun under his auspices.
Канада провинциясының бірлескен премьері
Морин 1851 жылдың 28 қазанынан 1854 жылдың 11 қыркүйегіне дейін Канада Шығысынан Фрэнсис Хинкспен, ал содан кейін 1855 жылдың 27 қаңтарына дейін Аллан Непьер МакНабпен бірге Канада провинциясының бірлескен премьері қызметін атқарды.
Morin served as Joint Premier of the Province of Canada from Canada East along with his counterparts from Canada West Francis Hincks (from October 28, 1851, to September 11, 1854), and with Allan Napier MacNab (from that date until January 27, 1855).
Сот мансабы
Ол денсаулығының нашарлауына байланысты үкіметтен кетіп қалды. Дегенмен, Морин Квебек Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды және ол Канада Шығысы үшін жаңа азаматтық кодексті әзірлеген комиссия жұмысына да қатысты.
He resigned from government due to ill health. However, Morin was named a judge in the Quebec Superior Court and he also took part in the commission which drafted a new civil code for Canada East.
Мұра
Морин Хайтс, Квебек және Валь Морин, Квебек қалалары, Мориннің құрылуына көмектесіп, оның құрметіне аталған. Ол сондай-ақ Квебектегі Сент-Адель қаласын құруға көмектесті, ол әйелі Адель Реймондтың, митрополит Жозеф Сабин Реймондтың қарындасының есімімен аталды. Ол 1865 жылы Сент-Адельде қайтыс болды.
Morin Heights, Quebec, and Val Morin, Quebec, which Morin help found, are named for him. He also helped found Sainte Adèle, Quebec, which was named after his wife Adèle Raymond, the sister of Mgr Joseph Sabin Raymond. He died at Sainte Adèle in 1865.