Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскери машинасы.
British military vehicle
Жеңіл 1/2 тонналық машинасы британдық әскери машинасы, Land Rover компаниясымен жабдықталған.
The Lightweight 1/2 ton was a British military vehicle supplied by Land Rover.
Тарих
1960 жылдардың басында, сол кезде көбінесе коммандос-авиатасымалдау кемелерінде орналасқан Корольдік теңіз жаяу әскері де, Ұлыбритания армиясы да «Остин Чемп» көлігін ауыстыру үшін әуемен тасымалданатын көлік қажеттігіне тап болды. Олар «Вестленд Вессекс» тікұшағын пайдалануға алған, ол жүктерді ілмек арқылы астынан тасуға қабілетті болды. Сол кездегі ең кішкентай Land Rover – IIA сериясының 88 дюймдік (2235 мм) доңғалақ базасы болды, бірақ ол тым ауыр болды. 1965 жылы Land Rover техникалық талаптарға сәйкес жеңілдетілген нұсқасын жасау жұмыстарын бастады. IIA сериясының жаңа модификациясы көптеген кузов бөліктерін оңай ажыратуға және қажетсіз элементтерді алып тастауға мүмкіндік берді. Нәтижесінде «Land Rover Half Ton» көлігі пайда болды, ол «Жеңілдетілген» немесе «Әуеге тасымалданатын» деп кеңінен танылды. Іс жүзінде, ауырлығын азайту үшін, сол кездегі тікұшақтардың оларды жауынгерлік жағдайда көтеруіне мүмкіндік беру мақсатында, төбесі (шатыры) мен тіректері, кузовтың жоғарғы бөліктері, есіктері және алдыңғы әйнегі алынып, кейін орнатылатын болды. Бірақ ең маңызды өзгеріс – стандартты IIA сериялы доңғалақ осьтерін қайта жобалау және қысқарақ жарты осьтерді орнату арқылы енін 4 дюймге (100 мм) азайту болды, бұл оның стандартты паллетке сыюын қамтамасыз етті. Толық жиынтығында 24 вольтты FFR «Жеңілдетілген» IIA көлігінің жүксіз салмағы көрсетілген салмақтан асып кетті. «Жеңілдетілген» термині шатастыратын болуы мүмкін, себебі стандартты 88 Land Rover көлігінің салмағы бірақ, жоғары жалпы салмағы әскери мақсатта қолдану үшін қажетті күшейтілген рама конструкциясына байланысты болды. Дегенмен, алынған кузов панельдерінсіз 24 вольтты FFR көлігінің салмағы лимиттен төмен болды. Тікұшақтардың жақсаруы арқасында көтеру қабілеті артқандықтан, Қорғаныс министрлігі оны пайдалануға қабылдады. Негізгі қолданылуы жүк көлігімен немесе пойыз вагондарында тасымалдау болып табылды, ал тікұшақпен тасымалдау сирек кездесетін жағдай болды. Алғашқы өндіріс үлгілері 1968 жылдың 11 қарашасында аяқталды, ал өндіріс 1984 жылға дейін жалғасты.
In the early 1960s both the Royal Marines, then largely based aboard commando carriers, and the British Army required a vehicle that could be carried by air to replace the Austin Champ. They had taken delivery of the Westland Wessex helicopter, which could carry a load slung beneath. The smallest Land Rover available at the time was a Series IIA 88 inch (2235 mm) wheelbase, which was too heavy. Land Rover began work on a lightweight version to fit the specifications in 1965. A new modification to the basic Series IIA was devised by making many body components easily detachable and removing many non essential items. The result was the Land Rover Half Ton, known widely as the Lightweight or Airportable. In practice, to reduce weight sufficiently for the helicopters of the day to lift them in combat conditions, the tilt (roof) and sticks, the upper parts of the body, the doors and windscreen were removed, to be refitted later. The most significant change, however, was a reduction in width by 4 inch (100 mm), by redesigning the standard Series IIA axles and fitting shorter half shafts, which meant it would fit on a standard pallet. Complete, the 24 Volt FFR Lightweight IIA had an unladen weight of , which was over the specified weight. The term Lightweight appears misleading as a standard 88 Land Rover weighed , but the higher total weight was due to the various frame reinforcement required for military usage. However, with the removable body panels taken off it the 24 Volt FFR weighed below the limit. Since improvements to the helicopters meant more lift was available, the MoD accepted it for use. The main applications were actually to be shipped by cargo aircraft or stacked on train wagons, with helicopter transport a rare occurrence. The first production models were completed on 11 November 1968, and production continued until 1984.
Өндіріс
1965-1967 жылдары өте аз прототиптер, ал 1968 жылдың басында шамамен алты модель өндіріске шығарылған болса да, "жеңіл" IIА сериясының кең көлемді өндірісі 1968 жылдың 11 қарашасында басталды, сол күні барлығы 15 көлік шығарылды. IIa сериясының "жеңіл" көліктерінің жалпы өндірісі 1500-2000 көлік құралын құрады. Кейінгі IIa сериялы модельдерде жарықтандыру ережелері жаңарып, фаралар қайта жасалған алдыңғы қанатқа орнатылды. Кейінгі IIa сериясының модельдерін III сериясымен шатастыру оңай, алайда бұл көліктерде тек фаралардың орналасуы ғана өзгерді. IIА сериялы жеңіл салмақты модель 1972 жылы III сериялы жеңіл салмақтымен алмастырылды, бұл IIА сериялы азаматтық көліктер III сериясымен алмастырылғаннан кейін көп ұзамай болды. Көлік негізінен сол күйінде қалды, шассиге бірнеше ұсақ өзгерістер енгізілді; жаңартылған беріліс қорабында екінші және төртінші берілістерде синхронизатор болды, бұрын тек үшінші және төртінші берілістерде ғана болған. Электр бөлімінде III серия IIa сериясының динамосының орнына генератормен жабдықталды; жаңа көрсеткіш ажыратқышы фаралардың жыпылықтау және дабыл функцияларын қосады; ал тұтану ажыратқышы енді приборлық тақтада емес, жаңа руль бағанасының қаптамасына орнатылды. Жаңартудан кейін де Lightweight-те IIa сериясының металл приборлық тақтасы сақталды. 1980 жылға қарай, азаматтық модельдермен үйлесімді болу үшін қозғалтқышта үш емес, бес негізгі подшипник қолданылды. Жеңіл салмақты модельдің өндірісі 1984 жылы аяқталды, осы жылы Land Rover Series III үлгілерінің орнына 90 және 110 үлгілері шығарылды. Барлығы 37 897 жеңіл салмақты, бензин және дизельді көліктер жасалды.
Although a very few prototypes had been built between 1965 and 1967, and about six pre production models early in 1968, 'Lightweight' Series IIA quantity production began on 11 November 1968, with a total of 15 vehicles being produced on that day. Total production of Series IIa 'Lightweights' was between 1,500 and 2,000 vehicles. Later Series IIa models had the headlamps moved out into a revised front wing, to comply with revised lighting regulations. It is easy to confuse later Series IIa models with the Series III, though nothing was changed on these vehicles other than the location of the headlamps. The Series IIA Lightweight was replaced by the Series III Lightweight in 1972, soon after the replacement of the civilian Series IIA with the Series III. The vehicle remained in essence the same, with a few relatively minor changes there are detail differences to the chassis; and a revised gearbox had synchromesh on second through fourth gears instead of just third and fourth. In the electrical department the Series III was fitted with an alternator in place of the dynamo of the Series IIa; the new indicator switch incorporates a headlamp flasher and horn; and the ignition switch was now fitted in a new steering column cowl instead of on the dashboard. The Lightweight did retain the earlier Series IIa metal dashboard even after the upgrade. Around 1980, in line with civilian models, the engine had five main bearings instead of three. Lightweight production ended in 1984, when the parent Land Rover Series III was replaced by the models 90 and 110. A total of 37,897 Lightweights, petrols and diesels, were built.
Rover 4 cylinder in line. 2,286 cc (2.25 L), 70 bhp at 4,000 rpm, 124 lbf/ft at 2,500 rpm for the petrol version
2,286 cc (2.25 L), 62 bhp at 4,000 rpm, 103 lbf/ft at 1,800 rpm for the diesel version
Операторлар
Британдық армиядан өзге 20-дан астам ел. Сол жақтан рульді (LHD) модельдерді британдық қарулы күштері НАТО-ға берген уәделерін орындау үшін пайдаланды. Голландия әскері көптеген LHD модельдерін қолданды, олардың көпшілігі дизельдік қозғалтқыштармен жабдықталған.
Over 20 countries besides the British Army. Left hand drive (LHD) models were used by the British Armed Forces in support of their NATO commitments. Many LHD models were used by the Dutch military and were predominantly fitted with diesel engines.