Кіріспе

Шеммерхофен – Германия Федеративтік Республикасының Баден-Вюртемберг жеріндегі муниципалитет ("Gemeinde"). Шеммерхофен Баден-Вюртембергтің Жоғарғы Швабия аймағында ("Oberschwaben" немесе "Schwäbisches Oberland") орналасқан.

География

Шеммерхофен муниципалитеті Biberach an der Riß аудандық қаласынан ("Kreisstadt") солтүстікке қарай орналасқан. Муниципалитетке Шеммерхофен ауылынан басқа, бұрынғы тәуелсіз ауылдар Шеммерберг, Ингеркинген, Альтейм, Асманншардт және Альбервайлер кіреді. Баххоф, Бритшвейлер, Брюльхоф, Айхельштейг, Графенвальд, Миттенвейлер, Ошхоф және Зигелей сияқты елді мекендер де муниципалитеттің қарауына кіреді. Мюльбах өзені Асманншардт, Альбервайлер және Шеммерхофен арқылы ағып, Рисс өзеніне құяды. Рисс өзені өз кезегінде Солтүстікке қарай Шеммерберг арқылы өтіп, Дунайға құяды. Муниципалитеттің халқының саны барлығы 8 082 адамды құрайды.

Шеммерхофен

Бүгінгі күні 851 жылы бір құжаттағы «Скаммара» термині Лангеншемерн немесе Шеммерберг ауылына қатысты ма, жоқ па, анықтау мүмкін емес. Кейінгі сілтемелерде 1095 жылы «ad Scammares», 1127 жылы «Schamern», 1242 жылы «Scammun» және 1319 жылы «Krutschemmern» деп көрсетілгені, осы кезеңде екі қала арасында ешқандай айырмашылық жасалмағанын көрсетеді. «Ланденшаммар» есімі алғаш рет 1361 жылы қолданылған. 14 ғасырдың соңынан бастап, «Oberschemmern» және «Unterschemmern» (Жоғарғы және Төменгі Шеммерн) арасында айырмашылық жасалса да, осы кезеңде қысқартылған «Шеммерн» атауы, сондай-ақ қазіргі қолданыстағы атауы да айтылған. «Шеммерн» сөзі «Schiene» сөзімен байланысты және Рис өзенінің аңғарындағы қамыс тоғайларын білдіреді. Бастапқыда Ауфхофен және Лангеншемерн елді мекендері біртұтас саяси бірлік құрады. Алайда, 1806 жылы жаңадан құрылған Вюртемберг Корольдігіне қосылғаннан кейін, Ауфхофен тұрғындары Лангеншемерннен бөлінуге шешім қабылдады. Тұрғындардың мүліктік иелігі екі ауылдың территориясында орналасқандықтан, бөліну 1843 жылға дейін толыққан жоқ. Баден-Вюртембергтегі аумақтық реформа («Gebietsreform») аясында 1972 жылдың 1 тамызында Лангеншемерн мен Ауфхофен бірігіп, «Шеммерхофен» қауымдастығын құрды. Қазіргі таңда Шеммерхофенде 2928 адам тұрады.

Шеммерберг

Шеммербергтің халқы 1220 адамды құрайды. 1267 жылы Шаммерберг деп алғаш рет айтылған Шеммерберг, 1275 жылдан бері Әулие Мартинге арналған өз шіркеуіне ие. Бұл шіркеудің тамыры ерте орта ғасырларда Жоғарғы Швабияның христиандығына көшу кезеңіне дейін жетеді. Бастапқыда Шеммерн мырзаларына тиесілі болған Шеммерберг орта ғасырдың соңында екіге бөлінді: бір бөлігі Вартштейн графтарына, екіншісі Сульметинген мырзаларына қарасты. Бұл екі билік те Шеммербергтегі жер құқықтарын Австрияның Габсбург әулетінің вассалы ретінде сақтап қалды. Вартштейн графтары 13 және 14 ғасырларда өз құқықтарын Императорлық Салем аббаттығына сатты. 1496 жылы Якоб пен Себастьян фон Сульметинген де Шеммербергтегі иеліктерін Салем императорлық аббаттығына сатқанда, бүкіл ауыл осы аббаттықтың меншігіне өтті. Салем аббаттығының бір бөлігі ретінде Шеммерберг Альтдорф қаласында тұратын Жоғарғы Швабияның сот судьяларының билігіне бағынды. Альтдорфқа дейінгі қашықтықтан туындаған себепті, король Максимилиан I 1497 жылы Салем аббаттығына Шеммербергте сот құру құқығын берді. Неміс шаруалар соғысы кезінде Балтрингер Хауфен 1525 жылдың 26 наурызында Шеммерберг қамалын тонап, қиратты, ал ондағы монахтар Биберах-ан-дер-Риске қашып кеткен соң бұл оқиға орын алды. Қала 1532 жылы қайта салынды, бірақ 1837 жылы бұзылды. 1742 жылы Салем аббаттығы жоғары сот билігін ("Blutgerichtsbarkeit" немесе "Blutgericht") жүзеге асыру құқығын алды. Рейхсдепутацияхауптсхлюсс (бұрынғы Киелі Рим империясы шегіндегі көптеген секулярлық және шіркеулік княздықтардың медиатизациясы және секуляризациясы) нәтижесінде Шеммерберг Турн-унд-Таксис княздық үйіне бағынды. 1806 жылы Шеммерберг жаңадан құрылған Вюртемберг Корольдігіне қосылды. 1974 жылдың 1 қаңтарында Шеммерберг Шеммерхофен муниципалитетіне енгізілді.

Ингеркинген

Ингеркингеннің халқы 1194 адамды құрайды. Ингеркинген – бұрынғы Императорлық еркін қалалар Биберах пен Эхингенді байланыстыратын жол бойында орналасқан ауыл. Бұл жолдың тамыры рим дәуіріне дейін жетеді. Жергілікті аристократиялық әулеттің болғаны алғаш рет 1246 жылы Фридрих фон Магенбухтың императорлық Салем аббаттығына жердік иелігін беруі арқылы құжатталды. Осы мәміле барысында Конрад пен Герман фон Ингерихинген ағайындары осы иелікке өздерінің құқықтарынан бас тартты. Сонымен қатар, жергілікті аристократияның бірнеше өкілдері құжаттарда куәгер ретінде кездеседі: 1263 және 1286 жылдары Конрад фон Ингерихинген, ал 1298 жылы Дитер фон Ингерихинген есімді тұлғалар. 1314 жылы Рейнхард фон Ингерихинген Эденбахен шағын ауылындағы шаруашылықтарды Императорлық Оксенхаузен аббаттығына сыйға берді. Ингеркинген Австрияның Габсбург әулетінің билігінде болғанымен, бұл құқық Императорлық салт аттысы Стадионға жүктелді. 1494 жылдың 10 желтоқсанындағы патша жарлығы осы билікті Ингеркингеннің барлық тұрғындарына таратып, Бухау монастыры мен Императорлық Биберах қаласы арасында ұзаққа созылған қақтығысқа әкелді. Екеуі де бұл Ингеркингендегі олардың құқықтарына нұқсан келтіреді деп қорқып, қарсылық көрсетті. Бұл мәселе тек 1526 жылдың 5 сәуірінде Ханс Вальтер фон Стадион төменгі және жоғары сот құқықтарымен қатар, әртүрлі көлемдегі алты шаруашылықты Биберахқа сатқанда ғана шешілді. Императорлық Биберах қаласы 1801 жылға дейін Ингеркингеннің иесі болды. Содан кейін Лунэвиль шартының нәтижесінде ауыл Баден маркграфы Карл Фредерикке тиді, бірақ 1806 жылы жаңадан құрылған Вюртемберг корольдігіне қосылды. 1975 жылдың 1 қаңтарында Ингеркинген Шеммерхофен муниципалитетінің құрамына енді.

Алтайм

Алтеймде 686 адам тұрады. Алғаш рет 851 жылы айтылған Алтеймнің франктер құрағандығы есептеледі. 13 және 14 ғасырларда Вартаузен императорлық рыцарінің және олардың мұрагерлері Вартайнштейн графтарының аумағына қарасты болғаннан кейін, ауылдың меншігі бірнеше тарапқа бөлінді. 1304 жылы ауылдың бір бөлігі Салем императорлық аббаттығының меншігіне өтті. Ауылдың қалған бөлігі Стадион императорлық рыцарьларының әулетіне тиесілі болды. Бұл бөлік 1505 жылы Шынен-зу-Гаммершванг императорлық рыцаріне берілді, ол өз кезегінде 1591 жылы Штауфенберг императорлық рыцаріне өткізді. 1621 жылдың 12 қарашасында Ханс Кристоф Шенк фон Штауфенберг ауылдың жартысын Салем императорлық аббаттығына сатты. Ауылдың дамуына осы үнемі биліктің бөлінуі зор әсер етті. 1699 жылы Алтеймде Салем императорлық аббаттығына қарасты 12 үй, Штауфенберг императорлық рыцаріне 33 үй және Бухау монастырына 2 үй болды. Шеммербергпен бірге Альтейм алғашқыда Рейхсдепутацияхауптсхлюсс шешімімен Турн мен Таксис әулетіне қарады, бірақ 1806 жылы жаңа құрылған Вюртемберг патшалығына қосылды. 1975 жылдың 1 қаңтарында Альтейм Шеммерхофен муниципалитетіне енгізілді.

Ассманншардт

Ассманншардттың халқы шамамен 920 адамды құрайды. Ассманншардт алғаш рет 1180 жылы «Хирзау кодексінде» Ассмундешарт деп тіркелген, бұл кітап Хирзау аббаттығына жасалған барлық сыйлықтарды жүйелі түрде жазған. Ерте қоныстанудың куәлігі ретінде бірнеше дөңгелек обалар табылды, олар Халльштадт мәдениетіне жатқызылады. Ауылдың атында Асмунт есімді тұлғаның аты мен «орман» немесе «шалғын» деген мағына беретін «харт» сөзі бар. Leithauser Wiesen, Lindacher Weg Ösch және Aufhofer Weiher сияқты топонимикалық деректер қазіргі Ассманншардт ауылының орналасқан жерінде бұрын көптеген елді мекендер болғанын көрсетеді. Орта ғасырдың соңында Ассманншардт және Аттенвейлер қауымдастықтары арасында Хусшовендегі құқықтарға байланысты дау туындаған кезде, қазір жоғалып кеткен тағы бір ауылдың аты айтылады. Жергілікті аристократиялық әулет алғаш рет 13 ғасырдың соңында, 1288 жылы Конрад Шенк фон Асмушард Альтеймде шалғын жерін сыйға берген кезде тарихқа енген. 1300 жылдан кейін ауыл граф Вальтер фон Ландаудың феоды ретінде сенашаль Вальтер фон Вартхаузеннің басқаруында болды. 1331 жылы Вартаузенмен бірге ауыл Габсбургтер үйіне сатылды. 1806 жылға дейін Габсбургтер әулетінің бағыныштылығында болды және Вартхаузен барониясының құрамына кірді. Бірнеше рет кепілге берілген Вартаузен 1446 жылы Биберах императорлық қаласының меншігіне өтті, бірақ протестанттық реформация енгізілгеннен кейін ғана Биберахтың билігінен босатылды. 1529 жылы Мартин Шад Миттельбиберахтан Вартасуенге және Ассманншардт ауылына құқықтарды алды. Оның отбасы 1696 жылы әйел желісінен мұрагерлердің жоқтығына дейін ауылға ие болды, содан кейін Стадион графтары Вартаузенмен және осымен Ассманншардтпен бірге иелік құрды. Отыз жылдық соғыс (1618–1648) кезінде Ассманншардт қирады. Көптеген тұрғындар соғыс, оба және аштықтан қайтыс болды. Ауыл толығымен өртеніп кетті. Ауылды қайта жандандыру үшін, негізінен Монтафон және Воррлбергтен Альп тауларынан келген қоныс аударушылар шақырылды. 1662 жылы ауылда туған немесе өскен бірде-бір адам қалмады. 1806 жылдан бері ресми түрде Вюртемберг Корольдігінің құрамына кірген барония 1826 жылдың 16 қаңтарында Иоганн Филипп Эдуард фон Стадион мемлекетке сатты, осылайша барлық феодалдық құқықтарынан бас тартты. 1975 жылдың 1 қаңтарында Ассманншардт Шеммерхофен муниципалитетіне қосылды.

Альбервайлер

Альбервайлерде 753 адам тұрады. Ауылдың 8 немесе 9 ғасырларда негізі қаланғанына қатысты деректер бар. 11 ғасырда Альбервайлер жеті балықшы үйінен, шағын шіркеуден және жергілікті қамалдан (Альбервайлер қамалынан) құралған. 1092 жылы приход шіркеуі еске алынған. Альбервайлер 1585 жылға дейін Вартхаузен графтарының билігінде болды, олардың тармағы сол жерде тұрақты түрде орналасқан, содан кейін ол Стадион графтарының меншігіне өтті. Графенвальд шағын ауылы Альбервайлерге қарасты. Бастапқыда Берг графтарына тиесілі болған орман 1581 жылы тазаланып, 1683 жылы тағы да тазаланғаннан кейін төрт шаруаға жалға берілді. 1975 жылдың 1 қаңтарында Альбервайлер Шеммерхофен муниципалитетіне қосылды.

Өнеркәсіп

Шеммерхофен негізінен ауыл шаруашылығымен айналысатын муниципалитет. Ірі масштабты өнеркәсіп жоқ.

Жол қозғалысы

Шеммерхофен 465 Bundesstraße және Ульм-Фридрихсхафен теміржол бағытында орналасқан. Ең жақын жолаушылар теміржол станциясы Шеммербергте. Langenschemmern станциясы тек құм және қиыршық тас тасымалдау үшін жүк пойыздарымен пайдаланылады.