Булоктық құрамы: Индонезия локомотивтерінің тарихы
0-4-4-2
Локомотивтердің 0-4-4-2 дөңгелек орналасуы: Индонезиядағы ең алғашқы малаит локомотивтері, SS Class 500, тау жолдарында жұмыс істеген, қуаты жоғары, жылдамдығымен ерекшеленген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Локомотив дөңгелектерінің орналасуы
Locomotive wheel arrangement
Уайт нотациясында бу локомотивтерін дөңгелектердің орналасуы бойынша жіктеуде, 0-4-4-2 – бұл жетекші дөңгелектері жоқ, екі жиын төрттен қозғалту дөңгелектері және екі құйрық дөңгелектері бар локомотив.
In Whyte notation for the classification of steam locomotives by wheel arrangement, an 0 4 4 2 is a locomotive that has no leading wheels, two sets of four driving wheels and two trailing wheels.
Мысалдар
0 4 4 2Т локомотивтері Индонезияда отарлық дәуірден бері қолданылған алғашқы буын локомотивтері болды. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Голланд Ост-Индиясының мемлекеттік теміржол компаниясы Staatsspoorwegen 1899–1908 жылдары Hartmann компаниясынан 12 дана, ал қалған 4 данасын Schwartzkopff компаниясынан тапсырыс берді. Олар SS 500 класы (501–516) ретінде жіктеліп, Батыс Явадағы таулық жолдарда жұмыс істеді. Бұл локомотивтер 1884 жылы ашылған Buitenzorg–Bandung желісінде дақылдарды, плантацияларды және жолаушыларды тасымалдаған аралас пойызбен жұмыс істеді. Мұнаймен жұмыс істейтін бұл қозғалтқыштардың қуаты 465 а.к. (ат күші) құрады, бұл оларды ескі SS 2 6 0T локомотивтерімен (SS 300 немесе DKA C11 және SS 400 немесе DKA C12) салыстырғанда, таулы жерлерді серпіліспен жеңуге тиімдірек және қуаттырақ етті. SS 500 локомотивтері Rangkasbitung және Banjar қалаларында да жұмыс істеді. Олардың 16 данасының ішінде қазірде BB10 12 (бұрынғы SS 512) сақталған. SS 500 класының техникалық сипаттамалары: ұзындығы 10,5 метр, доңғалақ диаметрі 1050 мм, салмағы 44,1 тонна және максималды жылдамдығы сағатына 50 километр (31 миль). 1942 жылы Жапон оккупациясы кезінде бұл локомотивтер BB10 болып қайта нөмірленіп, Сакети–Баях теміржолының құрылысында қолданылды. Бұл теміржол Жапон әскерінің мүддесі үшін, Цикотоктағы көмір кенінен Батыс Яваның оңтүстік жағалауына көмір тасымалдау үшін пайдаланылды. Құрылысында Жапон әскери тұтқындары мен жергілікті жұмысшылардың (ромуша) күштері жұмсалғандықтан, бұл жол "Өлім теміржолы" деп те аталды. BB10 локомотивтерінің бірі (№05) Сабирин Касдани түсірген "Lebak Membara" (1982) атты индонезиялық күрес тақырыбындағы фильмде қолданылды, ол Жапон оккупациясы кезіндегі индонезиялық жауынгерлер туралы айтады. Индонезия теміржолы (DKA) үшін соңғы салынған локомотивтер 4 дана BB1n4v типіндегі Nippon Sharyo компаниясынан немесе BB80 класы (81–84) 1962 жылы Ачехтегі тар жолды (750 мм) теміржол желісі үшін келді. Бұл жол 1876–1917 жылдары Staatsspoowegen трамвай бөлімшесінің бір бөлігі болған Atjeh Tram компаниясымен салынған. BB80 локомотивтері әлемдегі соңғы салынған локомотивтер және Азияда өндірілген жалғыз локомотивтер. Олардың 4 данасының ішінде тек BB84 Банда Ачехте тұрақты экспонат ретінде сақталған.
0 4 4 2Ts were the first generation mallets used by Indonesia since colonial time, back in late 19th to early 20th century by Staatsspoorwegen as state railway company of the Dutch East Indies ordered 12 units from Hartmann and the rest of 4 from Schwartzkopff in 1899–1908, classified as SS Class 500 (501–516) and used for winding mountain line in West Java. These locomotives worked for mixed trains that transported crops, plantations and passengers on Buitenzorg–Bandung line which opened in 1884. These oil burned engine had power output of 465 hp (horse power) which way more powerful and suitable for tackling the winding mountain terrain with agility, compared to older SS locomotives the 2 6 0T (SS Class 300 or DKA C11 and SS Class 400 or DKA C12) which are smaller and slower in size and engine power. The SS 500s were also worked at Rangkasbitung and Banjar. From 16 of them, only BB10 12 (ex SS 512) is preserved now. The SS Class 500 has specifications with its length is 10,5 metres, 1050 mm wheel diameter, weighing 44,1 tons and has a maximum speed of 50 kilometres per hour (31 mph). During Japanese occupation in 1942, these locomotives were renumbered to BB10 and used on Saketi–Bayah railway construction which was used as Japanese war effort for coal transports to the southern coast of West Java as from coal mining in Cikotok. This line was also known as "Death Railway" due to its construction using Japanese PoWs and local residents which were known as romusha or force laborers. One of the BB10 (number 05) was used on Indonesian struggle theme movie titled "Lebak Membara" (1982) produced by Sabirin Kasdani which tells the story about Indonesian fighters during the Japanese occupation. The last mallets were built for Indonesian Railway (DKA) were 4 units of Type BB1n4v by Nippon Sharyo or known as BB80 class (81–84) came in 1962 for narrow gauge (750 mm) railway line in Aceh. The line itself was built in 1876–1917 by Atjeh Tram which was a part of Staatsspoowegen tram division. The BB80s becoming the last Mallets built in the world and the only mallets that were manufactured in Asia. From 4 of them only BB84 is preserved as static display in Banda Aceh.