Кіріспе

Шотландтық рухани тұлға

Роберт Герберт Стори (28 қаңтар 1835 – 13 қаңтар 1907) – шотландтық рухани тұлға және Глазго университетінің ректоры. Ол 1894 жылы Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының модераторы болып, Шотландия шіркеуіндегі ең жоғары лауазымға жетті.

Өмірбаян

Стори 1835 жылғы 28 қаңтарда Данбартонширдегі Роснеаттағы пасторлық үйde, шіркеу пасторы Роберт Сторидің ұлы болып дүниеге келді. Ол Эдинбург, Сент-Эндрюс және Гейдельберг университеттерінде білім алды. 1858 жылғы қарашада ол Думбартон пресвитериі арқылы Шотландия шіркеуінің пасторы ретінде уағыз айтуға лицензия алды. Содан кейін ол Шотландия шіркеуінің Канададағы беделін жақсарту үшін Канадаға жіберілді. 1859 жылы ол Монреальдегі Сент-Эндрю шіркеуінде көмекші пастор болып қызмет етті, бірақ 1860 жылғы ақпанда Шотландияға оралды және әкесінен кейін туған қаласы Роснеаттың пасторы болып тағайындалды. 1874 жылы Эдинбург университеті оған діни ғылым докторы (Doctor of Divinity) дәрежесін берді. 1886 жылы ол Бас Ассамблеяның кіші хатшысы болып тағайындалды. 1885 жылдан 1889 жылға дейін ол «Шотландия журналының» редакторы болды. 1894 жылы Шотландия шіркеуінің Бас Ассамблеясының модераторы, ал сол жылдан 1907 жылғы 13 қаңтарда қайтыс болғанға дейін Бас хатшысы болды. Стори 1886 жылы королева Викторияның жеке капелланы болып тағайындалды, Викторияның қайтысынан кейін король Эдуард VII-нің Шотландиядағы жеке капелланы болды. Стори 1896 жылы Корольдік теңіз артиллериясы еріктілерінің Клайд бригадасының құрметті капелланы, ал 1904 жылы Корольдік теңіз еріктілер резервіне тағайындалды. Ол 1900 жылы Сент-Эндрюс университетінен құрметті заң докторы (LL. D.) дәрежесін алды. Өмірінің соңғы жылдарын Университеттегі бөлмелерде (13 Университет) өткізіп, 1907 жылғы 13 қаңтарда Глазгода қайтыс болды. Оның орнын сэр Дональд МакАлистер басты.

Отбасы

1863 жылдың қазан айында ол жазушы Джанет Лейт Моганға (1926 жылы қайтыс болған), капитан Филип Моганның қызына үйленді. Олардың бір ұлы сәби кезінде қайтыс болды және екі қызы болды.

Қызықты деректер

Джон Андерсон, он сегізінші ғасырда кәсіптік білім беруді дамытқан пионер және Глазго университетіндегі Табиғи философия профессоры, Роснеатта дүниеге келді және ол приход шіркеуінің пасторының ұлы еді.

Кейіпкер

Стори Шотландия шіркеуінің адал жақтасы болды және басқа пресвитериандық қауымдармен бірігу жоспарларына құлшыныс танытпады. Ол сол кездегі Калькутта митрополиті епископ Велдонның үндістандық гарнизон шіркеулерін шотланд пасторлары мен әскерлерінен пайдалануға тыйым салуына қарсы күресті, себебі олар епископтық нарықтан өтпеген еді. Ол өте батыл және турашыл адам ретінде танылды, бұл кейде жағдайды қиындатты, бірақ оның мінезінің түбінде мейірімділік пен сыйластыққа толы, ешқандай арсыздық пен арамдыққа бой алмайтын жылы жүрек жатты.

Шығармалары

Әкесінің (1862), профессор Роберт Лидің (1870) және Уильям Карстарестің (1876) өмірбаяндарын жариялаудан бөлек, ол "Жындағандай жұбатушы Христос" атты рухани кітапты; "Кредо және мінез-құлық" (1878) атты уағыздар жинағын; "Шотландия шіркеуіндегі Апостолдық қызмет" (Байрд лекциясы, 1897) және шіркеу мәселелеріне арналған бірнеше кітапшаларды шығарды. Оның ең маңызды еңбегі – "Шотландия шіркеуі, өткені мен қазіргісі" 5 томдық еңбегі (1890/1).