Солтүстік Мидленд темір жолы: 1840-1844 жылдардағы тарихы

Кіріспе

Британдық темір жол компаниясы (1840–1844)

Солтүстік Мидленд темір жолы – 1840 жылы Дербиширдегі Дерби қаласынан Йоркширдегі Лидс қаласына дейін темір жол желісін ашқан британдық темір жол компаниясы.

Операция

Басталуынан бері Лондонға қатынас үшін Бирмингем және Дерби қосылыс темір жолы мен Мидленд округтері темір жолы арасында қатыгез бәсеке болды. Бұл Солтүстік Мидлендке тікелей әсер етпесе де, оның өзінің қаржылық қиындықтары болды. Көптеген топырақ жұмыстары болғандықтан, оның құрылысы өте қымбатқа келді, ал станциясы және басқа да ғимараттары шамадан тыс әсемдікке ие болғандай көрінді. Соған қоса, ол ашылған кезде ел экономикалық дағдарысқа ұшырады. Алғашқы екі жылда дивидендтер 3,5%-ға дейін төмендеді, бұл Лондон және Бирмингем темір жолының 10%-ымен салыстырғанда өте төмен еді. Үнемдеу шаралары қабылданды, бірақ 1842 жылы дивиденд тек 1% болды, ал Ланкашир және Йоркшир акционерлері зерттеу комиссиясын құруды талап етті. Комиссияға Джордж Хадсон да кірді, және желінің барлық бөлімін аралап көргеннен кейін, ол қатаң шаралар қабылдауды талап етті. Дерби директорларының қарсылығына қарамастан, Хадсон және басқалары шығындарды екі есеге қысқартуды талап етті. 1842 жылдың 16 қарашасында Лидсте өткен жиналыста акционерлер өздерінің пікірін жеткізді. 1842 жылдың 30 қарашасында Дербиде өткен жиналыста Джон Уолбанк Чилдерс, Пикерсгилл, Хэттон Стэнсфилд, Т. Б. Пиз, Ф. Карбут және Холл директорлық лауазымдарынан кетті, ал В. Л. Ньютон (төраға), А. Титли (төраға орынбасары), Лейкок, Ли, Кокс және Дж. Холдсворт қызметте қалды. Зерттеу комиссиясының алты мүшесі – П. В. Бранкер, Дж. Т. Алстон, Джордж Хадсон, Джордж Уилсон, Джон Уэддингхэм және Уильям Мургетройд – директорлар кеңесіне күштеп еніп кірді. Жаңа директорлардың бірінші қадамдарының бірі 1843 жылдың 1 қаңтарынан бастап Бейтон, Килмарш және Килнхерст станцияларын жабу болды. Түйіспелерде жұмыс істеу үшін жігіттер, емес, ерлер жұмысқа алынды, қызметтер азайтылды, бағалар көтерілді және бірнеше вагондар сатылды. Локомотив бригадасының төрттен бірі жұмыстан босатылды. Қалған 43 инженер, от жағушы және бұрушы жалақының төмендеуіне наразылық білдірді және 1842 жылдың Рождество қарсаңында ешқандай компенсациясыз жұмыстан босатылды. Олардың орнына ол "білікті алмастырушылар" деп сипаттаған инженерлерді жұмысқа алды, олардың қатарында табақ төсеуші, от сөндіруші, тас қалаушы, екеуі мас болғаны үшін, ал біреуі вагондар тізбегін құлатқаны үшін жұмыстан шығарылғандар болды. Нәтижесінде пойыздар кешігіп немесе нашар жүріп, қалған жұмысшылардың рухы құлдырады. Соңында, 1843 жылдың 12 қаңтарында Cudworth қаласының жанында тұманды ауа райында үш апталық тәжірибесі бар қарт жүргізуші басқарған пойыз тұрып тұрған пойыздың артқы бөлігіне соқтығысты. Тергеу нәтижесінде 24 жасар жүргізуші Эдвард Дженкинс сотқа жіберілді, ал үнемдеу шаралары сынға алынды, сондай-ақ жүргізушінің кінәсі сотта кеңінен талқыланды. Йорк сотының қазылар алқасы Дженкинсті ақтап, директорларды айыптады. Сонымен қатар, Сауда кеңесі де өте сыншыл болды және директорлар жұмыс тәртібін жақсартуға мәжбүр болды. Осы арада, Бирмингем және Дерби мен Мидленд округтері арасындағы жағдай нашарлай түсті. Хадсонның алғашқы әрекеті 1843 жылы Мидленд округтеріне бару болды. Содан кейін ол Бірмингем және Дербимен құпия бірігу туралы келіссөздер жүргізді, бұл Мидленд округтерінің барлық саудасын жоюға бағытталған, және тамыз айында соңғысына ультиматуммен оралды. Ақырында, 1843 жылдың 22 қыркүйегінде Дербиде директорлар кеңесінің төрағасы Уильям Липер Ньютон басшылығымен өткен жиналыста үштік бірігуге келісім берілді. 1844 жылы Мидленд темір жолын біріктіру туралы заң жобасы Парламентке ұсынылып, қабылданды, ал сол жылдың мамырынан бастап Мидленд темір жолы құрылды.

From the start, there was intense competition between the Birmingham and Derby Junction Railway and the Midland Counties Railway for traffic into London. Though this did not directly affect the North Midland, it had financial problems of its own. With so many earthworks it had been extremely expensive to build, and its station and other buildings were arguably extravagant. Moreover, by the time it opened, the country had entered an economic depression. In the first two years, dividends were as low as 3.5%, compared with 10% for the London and Birmingham Railway. Economies were put in place but in 1842 the dividend was a mere 1% and the Lancashire and Yorkshire shareholders called for a Committee of Enquiry. This included George Hudson, and after a tour of the complete network, he insisted on drastic measures. Against the wishes of the Derby directors, Hudson and the others insisted on halving expenditure. At a meeting on 16 November 1842 in Leeds, the shareholders had their way. On 30 November 1842 at a meeting in Derby, John Walbanke Childers MP, Mr. Pickersgill, Hatton Stansfield, T. B. Pease, F. Carbutt, and Mr. Hall retired from their positions as directors, and W. L. Newton (chairman), A. Titley (deputy chairman), Mr. Laycock, Mr. Lee, Mr Cox and J. Holdsworth remained. Six of the Committee of Inquiry, P. W. Brancker, J. T. Alston, George Hudson, George Wilson, John Waddingham and William Murgatroyd. forced their way onto the board. One of the first acts of the new directors was to close Beighton, Killamarsh and Kilnhurst stations from 1 January 1843. Boys, instead of men, would work points at junctions, services were reduced and fares raised and a number of carriages were sold. A quarter of the footplate staff were sacked. The remainder (43 enginemen, stokers and turners) protested over the lower wages, and were sacked as well, on Christmas Eve 1842 and without pay in lieu of notice. He employed in their place, enginemen he described as "skilled replacements" who included in their number a platelayer, a fireman, a stonemason, two had been sacked for drunkenness and one who had been sacked for overturning a train of wagons. The result was chaos, with trains running late or erratically, and the remainder of the workforce demoralised. Finally a luggage train, with an elderly driver of only three weeks experience, collided with the rear of a stationary train at Cudworth in fog on 12 January 1843. The inquest sent the 24 year old driver, Edward Jenkins, to the York Assizes for trial and criticised the cutbacks and there was wide publicity about the trial of the driver for manslaughter. The jury at the York Assizes acquitted Jenkins and censured the directors. Meanwhile, the Board of Trade was also extremely critical and the directors made somewhat grudging improvements to working practices. Meanwhile, the situation between the Birmingham & Derby and the Midland Counties was becoming steadily worse. Hudson's first approach was to the Midland Counties in 1843. He then negotiated a secret amalgamation with the Birmingham and Derby which would remove all the Midland Counties' trade and, in August, returned to the latter with an ultimatum. Finally, on 22 September 1843, at a meeting in Derby under the chairman of the Directors, William Leaper Newton, the triple merger was agreed. The Midland Railway Consolidation Bill was placed before Parliament and was passed in 1844 and from May of that year the Midland Railway came into being.

Апаттар мен оқиғалар

1840 жылы қыркүйекте Оңтүстік Уингфилд пен Дербишир арасында жолаушылар пойзы рельстен шығып кетті. Екі адам қаза болды. 1843 жылғы қаңтарда Йоркширдегі Кудвортта (сол кезде Барнсли деп аталған) екі пойыздың соқтығысуы салдарынан бір адам қаза тапты.

Дерби - Честерфилд

Солтүстік Мидлендтің бұл бөлігі, Шығыс Мидленд темір жолының Лондон Сент-Панкрас–Лестер–Дерби–Шеффилд және CrossCountry South West–Бирмингем–Солтүстік-Шығыс–Шотландия экспресс қызметтерін пайдаланатын Мидленд магистралінің бір бөлігі болып табылады (кейде Cross Country Route деп те аталады). Бұған қоса, Дербиден Амбергейтке дейінгі бөлік, Манчестер, Бакстон, Матлок және Мидлендс Жоғарғы Желі темір жолының тармаққа бөлінген жерінде, Дервент аңғары желісінің аясында жергілікті қызметтерді ұсынады, ал Клей Кростан солтүстікке қарайғы бөлік Нотингхэм–Шеффилд бағытындағы басқа Шығыс Мидленд темір жолы қызметтерімен қамтамасыз етіледі.

Честерфилд - Ротерхам

Честерфилдтен солтүстікке қарайғы барлық жолаушылар тасымалы енді Шеффилдке тоқтайды. Бейттон-джонкшн мен Ротерхэм-Масборо арасындағы солтүстік бөлік ("Ескі жол") 1954 жылғы шілдеден бастап тек жүк тасымалы үшін пайдаланылады, алайда ол кейде балама маршрут ретінде және Шеффилдте тоқтамайтын экскурсиялар үшін қолданылады. Бұл жүк пойыздарын орталық Шеффилдтен өтетін қысыңқы жолдардан айналып өтуге мүмкіндік беретін айналма жол қызметін атқарады. 2013 жылдан бері Честерфилд пен Шеффилд арасындағы бірнеше жолаушылар пойызы "ұзақ айналыммен" жүреді, солтүстікке қарай Ескі жол арқылы Бейттон-джонкшнға жетеді, содан кейін солға (батысқа) бұрылып, Шеффилд станциясына солтүстіктен кіреді. Оңтүстікке қарай бағытталған пойыздар осы процесті кері орындайды. Бұл шараның басты мақсаты – қажет болған жағдайда маршруттарды пайдалану үшін қызметкерлердің маршруттарды жақсы білуін сақтау.

Ротерхам Суинтон

Бұл бөлім Шеффилд пен Мексборо арасындағы бұрынғы Ұлы Орталық темір жол желісімен біріктірілу нәтижесінде бірнеше өзгерістерге ұшырады. 1966 жылдан бастап Шеффилд-Донкастер бағытындағы пойыздар Шеффилд Виктория станциясынан Шеффилд (Мидленд) станциясына ауыстырылды, осылайша Ротерхам Масборо арқылы Солтүстік Мидленд желісімен Алдварк торабына дейін (Килнхерсттен оңтүстікке қарай) жүрді. 1987 жылы бұрынғы Ұлы Орталық желісінде Холмс Анча-Манча мен Ротерхам Орталық арасындағы жаңа байланыс желісі ашылды, бұл жергілікті пойыздарға қайта ашылған Ротерхам Орталық станциясына қызмет көрсетуге мүмкіндік берді, ал келесі жылы Масборо станциясы жабылды. 1990 жылы Свинтон Таун мен Мексборо арасындағы бұрынғы жүк тасымалына арналған қосымша жол қайта ашылды, бұл Донкастерге бағытталған жолаушылар пойыздарына Алдварк торабы мен қайта ашылған Свинтон станциясы арасындағы Солтүстік Мидленд желісін пайдалануға мүмкіндік берді. Қазіргі жолаушылар тасымалы: CrossCountry ұзақ қашықтық экспресс бағыттары, және Шеффилдтен Лидске (Уэйкфилд Вестгейт арқылы) және Адвикке немесе Сканторпқа (Донкастер арқылы) Northern тоқтау бағыттары, сондай-ақ Лондоннан Лидске дейін сирек East Midlands Railway экспресс бағыттары, Northern Rail пойыздары Поттефракт арқылы Йоркке тоқтайды. Тоқтау бағыттарындағы пойыздар Ротерхам Орталық станциясы арқылы өтеді және Алдварк торабынан солтүстікке қарай тек Солтүстік Мидленд желісін пайдаланады.

Свинтон-Нормантон

Шеффилд пен Лидс арасындағы жолаушылар пойыздарының тоқтатылуы 1968 жылдың қаңтарында болды, ал Ротерхэм Масборо мен Нормантон арасындағы қалған барлық станциялар сол кезде жабылды. Свинтон (Уат Роуд Анкшен) мен Кадуорт арасындағы учаске жылдар бойы кен орындарының шөгуінен зардап шекті, сондықтан 1968 жылдың қазан айында қауіпсіздік мақсатында қалған жолаушылар трафигін Мурторп арқылы Свинтон және Кнотингли темір жолына, содан кейін Уэйкфилд Вестгейтке бағыттау туралы шешім қабылданды. Бұл Swinton (Wath Road Junction) мен Normanton (Goose Hill Junction) арасындағы толық учаскенің жолаушылар үшін жабылуын талап етті, бірақ ол әлі де жүк тасымалы үшін кеңінен қолданылды. Алайда, 1972 жылдың мамырына қарай Свинтон және Кнотингли желісінің өзі шөгуге ұшырады, нәтижесінде Солтүстік Мидленд учаскесі жолаушылар үшін қайта ашылды. 1980 жылдардың басында Свинтон және Кнотингли желісі қайтадан қолдануға түсті, және 1988 жылы Солтүстік Мидленд учаскесінің бұл бөлігі барлық трафик үшін, соның ішінде жүк тасымалы үшін жабылды. Бүгінде Свинтон (Уат Роуд Анкшен) мен Кадуорт Солтүстік Анкшен арасындағы учаске демонтаждалды; Уат Роуд Анкшен мен Уат Солтүстік станциясы орны арасындағы бір мильден астам қашықтық Брукфилд Паркі деп аталатын үлкен жаңа жеңіл өнеркәсіп және коммерциялық аймақпен жойылды, бұл елдегі ең ірі жобалардың бірі және Дирн аңғарының кәсіпкерлік аймағының бөлігі (осы аймақтың көп бөлігі Манверс негізгі кенішінің және басқаларының бұрынғы орны), ал Дарфилдтен солтүстікке қарай шамамен үштен бір миль жолға (A6195) айналдырылды. Кадуорт Солтүстік Анкшен мен Океншоу арасындағы учаске сақталды, көбінесе бір жол ретінде, Монк Бреттон тармағындағы Ardagh Glass зауыдына қызмет көрсету үшін, бірақ Океншоу мен Нормантон (Goose Hill Junction) арасындағы бөлік толығымен жойылды.

Нормантон-Лидс

Бұл бөлім Шеффилдтен Лидске (Барнсли арқылы) және Метли бұрылысынан солтүстікке қарай Кнотинглиден Лидске дейінгі аялдамалы және шала жылдам жолаушылар пойыздары үшін пайдаланылады. Бұл желі сондай-ақ Уэйкфилдтен батысқа қарайғы бұрынғы Ланкашир және Йоркшир желісіндегі Хили Миллз аймағынан солтүстікке қарай маңызды жүк тасымалына арналған дәліз болып табылады. Желі қазіргі Лидс вокзалына бұрылады, ал бұрынғы Ханслет Лейн желісі мен стансасының орнында қазір Crown Point сауда орталығы және шағын жолдар орналасқан. Ескі жол төсегін әлі де көруге болады, Ивори көшесі мен Литли жолы осы төсектің үстінен өтеді, сондай-ақ Джек Лэйн маңындағы ескі қосымша желі де сақталған.