Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филипп Стречик (25 қараша 1918 – 25 маусым 1958) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының 1-ші жаяу әскер дивизиясында техникалық сержант болған.
Philip Streczyk (25 November 1918 25 June 1958) was a technical sergeant in the 1st Infantry Division of the United States Army during World War II.
Өмірбаян
Стречик поляк ата-анасы Анджей "Эндрю" Стречик (1876 жылы Австрия-Мажарстан империясында туған) және Мария (1886 жылы Австрия-Мажарстан империясында туған) отбасында дүниеге келген. Стречик Нью-Джерси штатының Шығыс Брансуик қалашығының тумасы болды. Оның тоғыз бауыры болған. Стречик отбасын көмектесу үшін сегізінші сыныпта мектепті тастап, 1940 жылы 21 жасында АҚШ армиясына шақырылғанға дейін Клиффвудтың Вагнер жүк тасымалдау компаниясында жүк көлігі жүргізушісі болып жұмыс істеді. Стречик поляк және неміс тілдерін білген, және осы қабілетін D күні пайдаланды.
Streczyk was born to Polish parents Andrzej "Andrew" Streczyk (born 1876 in Austria Hungary) and Marya (born 1886 in Austria Hungary). Streczyk was a native of East Brunswick Township, New Jersey. He had nine siblings. Streczyk quit school in eighth grade to help support his family, working as a truck driver for the Wagner truck company of cliffwood until he was drafted into the U. S. Army in 1940 at the age of 21. Streczyk was able to speak Polish and German, and used this ability during D Day.
D-күн
Стречик Омаха жағалауында жағадан шыққан алғашқы адамдардың бірі ретінде танымал. Ол Е ротасында, 2-ші батальон, 16-шы жаяу әскер полкі, 1-ші жаяу әскер дивизиясында лейтенант Джон М. Спалдингтің басқаруында қызмет етті. Ол және оның әскерлері D күні сол жердегі қиылысты мүмкін етуге көмектесті. Оның взводы Easy Red секторға қонды және бірінші толқынның көп бөлігі сияқты, көбінесе зардапсыз, шойынды жартасқа жетті. Жоспарланғандай, жағажайдың шығуларына шабуыл жасамай, ол E 1 шығу орнының сол жағындағы миналанған тік беткейден өтетін жолды табуға және тазалауға көмектесті. Жоғарғы жаққа жеткеннен кейін, ол жаудың бекіністеріне арт жағынан шабуыл жасап, E 1 шығу орны бойындағы окоптар мен пулеметтік қамауларды тазартып, тұтқындарды алды. Ол поляк, неміс және ағылшын тілдерін мүжіл білгендіктен, Ost батальонының бірнеше әскер тұтқындарын сұраққа тартуға мүмкіндік алды. Кейін D күні ол Colleville sur Mer қаласының ішкі аймақтарындағы шайқастарға қатысты. D күні жасаған ерлігі үшін Стречик Ерен Еңбек орденімен және Ұлыбританияның Әскери медалімен марапатталды. Кейіннен оның рота командирі оны "Екінші дүниежүзілік соғыстың ең ұлы батыры" деп атады. Сауығу кезеңінде журналистке берген сұхбатында ол өз бөлімін "Адамның бақыты болған ең жақсы взвод" деп сипаттады. Ол кейін АҚШ армиясынан демобилизацияланды. Оның Ерен Еңбек орденін 1944 жылдың 2 шілдесінде Армия генералы Дуайт Д. Эйзенхауэр тақты. Бір аптадан кейін фельдмаршал Бернард Л. Монтгомери оған жеке Британдық Әскери медалін табыс етті.
Streczyk is famous for being one of the first men off the beach at Omaha Beach. He served in E Company, 2nd Battalion, 16th Infantry, 1st Infantry Division, under Lieutenant John M. Spalding. He and his men helped make the breakthrough there on D Day possible. His platoon landed on the Easy Red sector, and made it to the shingle embankment largely intact, unlike most in the first wave. Instead of attacking up the beach exits, as was planned, he instead helped find and clear a path up the mined bluffs, left of Exit E 1. Once at the top, he attacked the enemy fortifications from the rear, clearing out trenches and pillboxes along Exit E 1 and taking prisoners. He was able to interrogate several of the Ost battalion POWs because he spoke fluent Polish, German, and English. Later on D Day, he was involved in actions further inland at Colleville sur Mer. For his actions on D Day, Streczyk was awarded the Distinguished Service Cross and Great Britain's Military Medal. His company commander later called him "the greatest unsung hero of World War II". In an interview with a journalist during his convalescence, he called his unit "The best platoon a man ever had". He was subsequently discharged from the U. S. Army. His Distinguished Service Cross was pinned onto him by General of the Army Dwight D. Eisenhower on 2 July 1944. Field Marshal Bernard L. Montgomery personally awarded him the British Military Medal about a week later.