Хьюстон, Техас штатындағы Menil Collection мұражайы – суреттер, мүсіндер, графика және кітаптардан тұратын көркемдік жинақ. Әйгілі суретшілердің туындылары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хьюстондағы өнер мұражайы, Техас, АҚШ
Art museum in Houston, Texas, US
Техас штатының Хьюстонында орналасқан Менил коллекциясы – негізін қалаушылар Джон де Менил мен Доминик де Менилдің өнер жинағын сақтайтын мұражай, немесе суреттер, мүсіндер, гравюралар, суреттер, фотосуреттер және сирек кітаптардан тұратын өзінің жинағы. Жинақтың көп бөлігі бұрын жеке жинақ болғанмен, Menil Foundation, Inc. – ішкі кірістер кодексінің 501(c)3-бөліміне сәйкес құрылған, салықтан босатылған, коммерциялық емес, қоғамдық қайырымдылық корпорациясы. Сонымен қатар, Менил Хьюстон қаласы, Техас штаты және Ұлттық өнер қоры арқылы АҚШ федералдық үкіметінен мемлекеттік гранттар алады. Мұражайдың қорындағы туындылар алуан түрлі, оларға Ив Тангуй, Рене Магритт, Макс Эрнст, Ман Рэй, Марсель Дюшан, Анри Матисс, Джексон Поллок және Пабло Пикассо сияқты суретшілердің ХХ ғасырдың басы мен ортасының туындылары кіреді. Мұражай Энди Уорхол, Марк Ротко, Роберт Раушенберг, Вия Сельминс және Сай Твомбли, басқалардың да кең көлемді поп-арт және заманауи өнер жинағын ұстап тұрады. Мұражайдың тұрақты жинағына антикалық заттар, сондай-ақ Византия, ортағасырлық және тайпалық өнер туындылары да кіреді.
The Menil Collection, located in Houston, Texas, refers either to a museum that houses the art collection of founders John de Menil and Dominique de Menil, or to the collection itself of paintings, sculptures, prints, drawings, photographs and rare books. While the bulk of the collection is made up of a once private collection, Menil Foundation, Inc. is a tax exempt, nonprofit, public charity corporation formed under Section 501(c)3 of the Internal Revenue Code. Additionally the Menil receives public funds granted by the City of Houston, the State of Texas, and the federal government through the National Endowment for the Arts. The museum's holdings are diverse, including early to mid twentieth century works of Yves Tanguy, René Magritte, Max Ernst, Man Ray, Marcel Duchamp, Henri Matisse, Jackson Pollock, and Pablo Picasso, among others. The museum also maintains an extensive collection of pop art and contemporary art from Andy Warhol, Mark Rothko, Robert Rauschenberg, Vija Celmins and Cy Twombly, Jr., among others. Also included in the museum's permanent collection are antiquities and works of Byzantine, Medieval and tribal art.
Тарих
Ренцо Пиано жобалаған мұражай 1987 жылғы маусымда жұртшылыққа есігін ашты. Оны 1954 жылы құрылған, коммерциялық емес қайырымдылық корпорациясы – The Menil Foundation, Incorporated басқарады. Оның негізгі мақсаты – өнер арқылы түсіністік пен мәдениетті дамыту. Бастапқыда, қор мұражай төңірегіндегі ауданды тұрақтандыру үшін жер жинаумен айналысып, сондай-ақ коллекцияның басқаруын және жұмысын ұйымдастырды. Шламбергер отбасының мүшесі Доминик де Менил президент болған кезде, алғашқы кеңеске оның ұлы Франсуа, қызы Филиппа Пеллицци, Малкольм МакКоркодейл, Эдмунд Сноу Карппентер, Майлз Рудольф Глейзер және Микки Лиланд кірді. Доминик де Менил 1997 жылғы желтоқсан айында қайтыс болғанға дейін мұражайды басқарды.
The Renzo Piano designed museum opened to the public in June 1987. It is governed by The Menil Foundation, Incorporated, a non profit charitable corporation established in 1954 whose stated purpose was to promote understanding and culture, primarily through the arts. Initially, the Foundation also pursued land banking to stabilize the neighborhood surrounding the museum, and structured the administration and operations of the collection. With Dominique de Menil (a member of the Schlumberger family) serving as president, early board members included the Menils' son Francois, daughter Philippa Pellizzi, Malcolm McCorquodale, Edmund Snow Carpenter, Miles Rudolph Glaser, and Mickey Leland. Dominique de Menil ran the museum until her death in December 1997.
Кампус және аудан
Музей кампусы негізгі ғимаратқа қосымша төрт филиал галереяны қосты: Сай Твомбли галереясы (осыны да Пиано жобалаған); Доминик де Менилдің соңғы тапсырысын (Дэн Флавиннің 1998 жылы орнатылған үш арнайы орналасқан инсталляциясының сериясы) қамтитын Ричмонд Холлдағы Дэн Флавин инсталляциясы; Византиялық фрескалар шіркеуі; және Менил сурет салу институты. Де Менилдер құрған, бірақ қазір тәуелсіз қор ретінде жұмыс істейтін тағы бір ғимарат – Ротко шіркеуі. Менил қоры 1960 жылдары аймақтағы бунгало стиліндегі үйлерді сатып ала бастады, олардың барлығын бірдей сұр түске бояп, біртінделік ұғымын қалыптастырды. Музей ғимараты салыныс кезінде, бунгалолармен үйлестіру үшін "Менил сұры" деп аталған түспен боялды. 2013 жылы ландшафт сәулетшісі Майкл Ван Валкенбург Менил коллекциясының 30 акрлық кампусын жақсарту және кеңейту үшін тағайындалды. Дэвид Чипперфилд Архитекторлары жасаған бас жоспар қосымша жасыл кеңістіктер мен жаяу жолдар, кафе және өнерге арналған жаңа ғимараттар салуды көздейді.
The museum campus has grown to include four satellite galleries to the main building: Cy Twombly Gallery (also designed by Piano); The Dan Flavin Installation at Richmond Hall, which houses Dominique de Menil's last commission (a series of three site specific installations by Dan Flavin that were installed in 1998); The Byzantine Fresco Chapel; and the Menil Drawing Institute. Another building founded by the de Menils, but now operating as an independent foundation, is the Rothko Chapel. The Menil Foundation began buying bungalow style homes in the area in the 1960s, painting each the same shade of gray to establish a commonality. When the museum building was constructed, it was painted what has become known as "Menil gray" to coordinate with the bungalows. In 2013, the landscape architect Michael Van Valkenburgh was appointed to enhance and expand the Menil Collection’s 30 acre campus. The master site plan, by David Chipperfield Architects, calls for the creation of additional green space and walkways, a cafe, and new buildings for art.
Қабылдау
Менил коллекциясы көпшілікке ашық, кіру тегін. Мұражай сәрсенбіден жексенбіге дейін сағат 11:00-ден 19:00-ға дейін жұмыс істейді. Ол Хьюстон қаласының Нейртаун ауданындағы Сент-Томас университетіне жақын орналасқан.
The Menil Collection is open to the public, and admission is free. The Museum is open Wednesday through Sunday 11 am to 7 pm. It is located near the University of St. Thomas in the Neartown area of Houston.
Византиялық фрескалар шатыры
Негізгі коллекцияға жақын орналасқан бөлек ғимараттағы Византиялық фрескалар капелласында бұрын 13 ғасырға жататын екі византиялық шіркеу фрескасы – Панагия ананың апсидасының жартылай күмбезі және Христос Пантократор деп белгілі Мәсіхтің бейнесі салынған күмбез орналасқан. Бұл фрескалар Түрік оккупациясы астындағы Солтүстік Кипрдегі Лисидегі шіркеуден заңсыз өнер саудасы арқылы алынып, 1980-ші жылдары қайта табылды. Музей мәлімдемесіне сәйкес, бұл Америкадағы осындай фрескалардың жалғыз мысалы еді. Олар Кипр шіркеуіне тиесілі болғандықтан, иелерімен келісім бойынша мұражайда сақталды. 2011 жылдың қыркүйегінде Менил коллекциясы фрескалардың 2012 жылдың ақпанында Кипрге қайтарылатынын хабарлады, бұл өнерді өз отанына қайтарудың бір мысалы. 2015 жылдың қаңтарында Менил бұрынғы қасиетті капелланы ұзақ мерзімді заманауи инсталляциялық жұмыстар үшін пайдалану жоспарларын жариялады. Қайта ашылған кеңістіктегі алғашқы көрме – Джанет Кардифф пен Джордж Бюрес Миллердің тапсырысымен жасалған "Шексіздік машинасы" атты жаңа туынды.
Located in a separate building near the main collection, the Byzantine Fresco Chapel formerly housed two 13th century Byzantine church frescoes, an apse semi dome of the Virgin Panagia and a dome featuring a depiction of Christ known as Christ Pantocrator. After having been removed from a church in Lysi in Turkish occupied North Cyprus by the illegal art trade, they were recovered during the 1980s. According to the museum, they were the only such frescoes in the Americas. They were held at the museum by agreement with their owners, the Church of Cyprus. In September 2011 the Menil Collection announced that the frescoes would be permanently returned to Cyprus in February 2012, an example of art repatriation. In January 2015, the Menil disclosed its plans to reuse the former consecrated chapel space as a site for long term contemporary installation work. The first exhibition in the reopened space is "The Infinity Machine", a new work commissioned by the Menil by Janet Cardiff and George Bures Miller.
Сай Твомбли павильоны
1992 жылы Ренцо Пианоға Доминик де Менил тапсырыс берді. Ол Менил коллекциясының аумағында Сай Твомбли, Джуниордың туындыларына арналған шағын, тәуелсіз павильон салды. Менилдің негізгі музей ғимараты мен оны қоршаған бунгалолардан өзгеше, Сай Твомбли галереясы құм түсті бетон блоктан тұрғызылған, жоспарында шаршы пішіндес және тоғыз галереядан құралған. Бас музей сияқты, бұл галерея да шатыр арқылы жарықтандырылады, бірақ мұнда сыртқы жалюзилердің көмегімен көлбеу, төбелі шыны шатыр көлеңкелендірілген. Оның астындағы мата төбе жарықты таратып, шамамен 300 люкс деңгейінде азайтады.
In 1992, Renzo Piano was commissioned by Dominique de Menil to build a small, independent pavilion dedicated to the work of Cy Twombly, Jr. in the grounds of the Menil Collection. In contrast to the Menil’s main museum building and the surrounding bungalows, the Cy Twombly Gallery is built of sand colored block concrete, is square in plan and contains nine galleries. Similar to the main museum, it is lit through the roof, but here with an external canopy of louvers, shading the sloping, hipped glass roof, below which a fabric ceiling diffuses the light, giving a reduced intensity of around 300 lux.
Менил сурет институты
2018 жылы ашылған Менил сурет институты – АҚШ-та қағаз бетіндегі заманауи және қазіргі заманғы өнер туындыларын көрмеге қоюға, зерттеуге, сақтауға және қалпына келтіруге арналған алғашқы, жаңадан салынған ғимарат, деп хабарлайды Менил коллекциясы. Лос-Анджелестегі Johnston Marklee архитектура фирмасы және Нью-Йорктегі Michael Van Valkenburgh Associates ландшафт архитектура фирмасы осы Сурет институтын жобалады. Олар Нью-Йорктегі Guy Nordenson and Associates құрылыс инженерлік фирмасымен тығыз байланыста жұмыс істеді. Johnston Marklee Дәуіт Чипперфилд, SANAA және Татьяна Бильбао қатысқан байқаудан жеңіске шыққаннан кейін жобалауға таңдалды. Род-Айленд штатындағы Gilbane Building Company, Gilbane, Inc. компаниясының еншілес компаниясы, бас мердігер ретінде таңдалды. Бұл институт Дан Флавин инсталляциясының солтүстігінде орналасқан. Шамасы орташа, жалпақ шатыры бар ғимараттың биіктігі 5 метр (16 фут) – бұл 30 гектарлық кампустағы көршілес сұр бунгалолардан аспайды. Оның жартысы жер астындағы қоймаға арналған, ал жер үсті қабатында үлкен, икемді орталық зал, көрме алаңы, ғалымдардың оқу залы, семинарлар мен басқа да шараларға арналған бөлмелер және консервациялық зертханалар бар, бәрі үш ауланың айналасына орналасқан. Өзін суретші деп жариялаған вандал бұл әрекетімен өз пікірін білдіргісі келгенін, суретті жояйын деген ниеті болмағанын айтты. Ландерос граффити жасағаны және заңсыз әрекеттерге қатысқаны үшін екі жылға бас бостандығынан айырылды.
The Menil Drawing Institute, opened in 2018, is the first ground up building in the United States dedicated to the exhibit, study, storage and conservation of modern and contemporary artworks on paper, according to the Menil Collection. Los Angeles–based architecture firm Johnston Marklee and New York–based landscape architecture firm Michael Van Valkenburgh Associates designed the Drawing Institute. They worked in close collaboration with the New York–based structural engineering firm Guy Nordenson and Associates. Johnston Marklee was selected to design it after winning a competition that also included David Chipperfield, SANAA and Tatiana Bilbao. Rhode Island–based Gilbane Building Company, a subsidiary of Gilbane, Inc., was selected as the general contractor. and north of the Dan Flavin Installation. Modestly scaled, the flat roofed building tops out at 16 feet (5 m), no taller than the neighboring gray bungalows on the 30 acre campus. Half of its space is for underground storage, while the ground level will contain a large, flexible central living room, about of exhibition space, a scholar's cloister, rooms for seminars and other events, and a conservation lab, all wrapped around three courtyards. The vandal, a self proclaimed artist, said that he did it to make a statement, and did not intend to destroy the painting. Landeros was sentenced to two years in prison for felony graffiti and criminal mischief.
Менил қоры
Мұражайға әлі күнге дейін Менил қоры басшылық етеді. Аталған қор мұражайды дамыту үшін алғашқы жылдары жылына 1 миллион доллардан астам қаржы жинап, жылына 2,7-2,9 миллион доллар көлемінде шығындар жасаған. Мұражай ғимаратын салуға қажетті қаражаттың жартысына жуығы Хьюстон қаласының сыртынан, атап айтқанда Cullen Foundation және Brown Foundation-нан түсті, олар әрқайсысы 5 миллион доллар көмектесті. 2001 жылға қарай Менил қорының капиталы 200 миллион долларды құрады. Ол содан бері мұражайдың ірі демеушілерінің біріне айналды. 2004 жылы Йозеф Хельфенштейн директор болып тағайындалды. 2015 жылы қызметтен кеткенге дейін "Менил" мұражайға келетін адамдар санын екі есеге арттырып, капиталын шамамен 54 пайызға өсірді және коллекциясына 1000-нан астам туынды қосты, олардың ішінде Джаспер Джонс, Клас Ольденбург, Роберт Раушенберг, Ричард Серра және Кара Уокердің туындылары бар.
The museum continues to be governed by the Menil Foundation. The foundation has been solely responsible for acquisition funds, which during the first years averaged more than $1 million annually, and operating disbursements of between $2.7 million and $2.9 million a year. Nearly half of the money for the museum building was derived from outside sources in Houston, in particular the Cullen Foundation and the Brown Foundation, which contributed $5 million each. By 2001, the Menil Foundation's endowment is $200 million. She has since become one of the museum's largest donors. Josef Helfenstein was named director in 2004. Until his departure in 2015, the Menil doubled its annual attendance, increased its endowment by almost 54 percent, and added more than 1,000 works to the collection, including pieces by Jasper Johns, Claes Oldenburg, Robert Rauschenberg, Richard Serra and Kara Walker.