Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рим заңгері (142–212 ж.с.)
Roman jurist (142–212 CE)
Эмилий Папиниан (; Αἰμίλιος Παπινιανός; 142 ж.с.–212 ж.с.), ағылшын тілінде Папиниан (/p//ə/'/p//ɪ//n//i//ə//n/) деп айтылады, атақты римдік заңгер, magister libellorum, бас прокурор (advocatus fisci) және 205 жылы Гай Фулвий Плаутианның қайтысынан кейін преториандық префект болды. Папиниан ежелгі Римдегі ең құрметті заңгерлердің бірі болды, сондықтан үшінші курс студенттеріне «Папинианист» (яғни «Папинианды оқуға лайықтар») деген атақ берілді. Өмірінде оны «Құқықтың панасы және Заңдардың қазынасы» деп атаған. Ол Емеса әулетінің мүшесі еді. Бір дерек көзінде ол Квинт Сервидий Скеволаның казуистикалық ілімдерін ұстанған, ал екіншісінде оның шәкірті болғандығы айтылады. Август тарихындағы келісетін (бірақ күмәнді) мәліметте ол Скевола басшылығымен Северуспен бірге заң оқығандығы жазылған. Папиниан император Северийдің жақын досы болды және 207 жылы Британияға онымен бірге аттанды, онда ол шотланд таулы аймағының көтерілісіне жауап ретінде «Йорк форумында» қызмет етті. Ол бір кезде Северуспен бас прокурор (advocatus fisci), петициялар шебері, magister libellorum қызметін атқарды. Император қайтыс алғанға дейін екі ұлы Каракалла мен Гетаны осы заңгердің қамқорлығына тапсырды.
Aemilius Papinianus (; Αἰμίλιος Παπινιανός; 142 CE–212 CE), simply rendered as Papinian (/p//ə/'/p//ɪ//n//i//ə//n/) in English, was a celebrated Roman jurist, magister libellorum, attorney general (advocatus fisci) and, after the death of Gaius Fulvius Plautianus in 205 CE, praetorian prefect. Papinian was one of the most revered jurists in ancient Rome, as third year law students were given the title "Papinianistae" (meaning "they that are worthy to study Papinian"). In his time, he had been called "the Asylum of Right and Treasurer of the Laws". who was a member of the Emesene dynasty. One source shows him as a follower of the casuistry of Quintus Cervidius Scaevola, another shows him to have been his pupil. A concurring (but dubious) passage in the Augustan History claims that he studied law with Severus under Scaevola. Papinian was an intimate friend of Emperor Severus and accompanied him to Britain during 207 CE, where he served in "the forum of York" in response to an uprising by Scottish Highlanders. He was at some time made an attorney general (advocatus fisci), master of petitions (requests), magister libellorum, by Severus. Before the emperor's death, he commended his two sons Caracalla and Geta into the lawyer's charge.
Өлім
Рим империясының билеушілігін Гетамен бөлісу Каракалла үшін қанағаттандырмайтындықтан, ол бір күні бауырласын тақтан ығыстыруға шешім қабылдады. Папиниан аға-інілер арасында бейбітшілікті сақтауға тырысып, керісінше, Каракалланың жек көруін күшейтті, нәтижесінде заңгердің басын кесу туралы жарлық шығарды. Оның өлімі 212 жылы Гетаның қанымен аяқталған бауырластық қырқынынан кейін болды, бір дереккөз бойынша, оның жақтастары мен онымен байланысы бар деген күдік туған 20 000-ға жуық адам тазаланды. Responsa (б.з. 204-217 жылдары аралығында жазылған); екі кітап, сондай-ақ De adulteriis және басқа да еңбектер, олардың ең қысқасы – Αστυνόμικος (Қалалық басқару), көшелер мен көпірлер комиссарларының міндеттемелері туралы нұсқаулық еді.
Sharing in the governorship of the Roman Empire with Geta proved unsatisfactory for Caracalla, who decided at some time to usurp his brother. Papinian, trying to keep peace between the brothers, only proved to encourage the hatred of Caracalla, consequently passing an order to have the lawyer beheaded (Spartianus, Caracalla), His death followed the 212 CE fratricide of Geta, amongst the general slaughter of his friends and those perceived associated with him, according to one source estimated as 20,000 persons. Responsa (written sometime between 204 CE and his death); two books, and De adulteriis, and other works, the shortest of these being Αστυνόμικος (City Administration) which was a manual on the duties for commissioners of streets and bridges.