Америкалық композитор Далмацио Сантини өмірі мен шығармашылығы
Dalmazio Santini
Дальмацио Сантини – америкалық композитор, Италияда туған. Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан, АҚШ-қа көшкен өнер адамы туралы ақпарат. Композитор,биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық классикалық композитор
American classical composer
Далмацио Сантини (11 қыркүйек 1923 – 4 қазан 2001) – Италияда туған американдық композитор.
Dalmazio Santini (September 11, 1923 – October 4, 2001) was an Italian born American composer.
Ерте өмір
Сантини Италияның Абруццо провинциясындағы Капестрано қаласында дүниеге келген. Ол 14 жасында Америка Құрама Штаттарына көшіп келді. Нью-Йорк штатының Уайт-Плейнс қаласындағы мемлекеттік мектептерде білім алды. АҚШ Қарулі күштеріне қабылданып, Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, соңында Нью-Йорктің Вальхалла қаласында тұрақтанды. Соғыстан кейін «Г.И. Билл» арқасында Манхэттенвилл колледжінде және Мэннс музыка колледжінде композицияны оқуға мүмкіндік алды. Сантини композицияны Феликс Салцер мен Тадеуш Кассерннен, ал дирижерлік өнерді Милтон Форстаттан үйренді.
Santini was born in Capestrano in the Abruzzo province of Italy. He immigrated to the United States at age 14. He attended public schools in White Plains, New York. He was inducted into the US Armed Forces and served in World War II, eventually settling in Valhalla, New York. Following the war, the G. I. Bill allowed him the opportunity to study composition at Manhattanville College and the Mannes College of Music. Santini studied composition with Felix Salzer and Tadeusz Kassern, and conducting with Milton Forstat.
Музыкалық мансап
Сантини 21 реттік қатарды пайдалана отырып, композиция жүйесін жасады. Бұл жүйе сериалдық композицияның көбірек таныс 12 тондық жүйесіне ұқсас, бірақ Сантини өзінің 21 тондық композицияларының негізі ретінде қолданған қатарлар хроматикалық гаммадағы әрбір нота үшін барлық баламалы энармониялық белгілеулерді қамтиды (энармониялық белгілеуі жоқ D, G және A ноталарын қоспағанда). Осылайша, 21 тондық қатар үшін қолжетімді дыбыстар B-диез, C, C-диез, D-бемоль, D, D-диез, E-бемоль, E, F-бемоль, E-диез, F, F-диез, G-бемоль, G, G-диез, A-бемоль, A, A-диез, B-бемоль, B және C-бемоль болады. 21 тондық қатарларды жасау үшін Сантини арнайы басылған карталар жинағын пайдаланды (әрбір карта жоғарыда аталған биіктіктердің біреуін көрсетеді), ол белгілі бір композицияның негізі ретінде пайдалануды қалаған қатарды немесе қатарларды тапқанша, өзіне қатарларды «таратады». Сантинидің басқа да жаңалықтарына дөңгелек нотацияны (аккордеонға арналған Continuum-да) және төртінші тонды (ол «квази тон» деп атады) қолдану жатады. Оның 2+4,+ шығармасы фортепиано ішінде ойнауды, сондай-ақ Джон Кейдждің «оқиғасына» еске салатын, театрға жақындасқан басқа да авангардтық техникаларды қамтиды. Сантинидің көптеген басқа шығармалары да жұмсақ, тоналды және түсінікті стильде жазылған. Оның шығармаларының көп бөлігі фортепианоға арналған, ал көптеген аккордеон шығармалары әлем бойынша орындалды. Оның ең көп орындалған композициясы Ave Maria әнші Мэри Манчини мен аккордеоншы Марио Такка дуэтімен жазылған. Сантинидің оркестрге арналған көптеген шығармаларына «Форканың ақ шыңдары» және «Канти Габриелески» кіреді. Бұл шығармалар да тоналды, бірақ стилі жаңашыл және Сантинидің итальяндық мұрасына сүйенеді. Оның «Canticum Angelicum» шығармасы Неапольдегі Театро дель Опера Сан-Карло оркестрімен орындалды. Оның соңғы шығармаларының бірі – 21 тондық жүйемен жазылған виола мен оркестрге арналған концерт. Әулие Рим-католик дінін ұстанатын Сантинидің көптеген шығармалары қасиетті сипатқа ие, көбінесе латын тіліндегі мәтіндермен жазылған. Оның «Magnificat» шығармасы 1992 жылы Италияның Рим қаласында өткен «Incontri di Musica Sacra Contemporanea» фестивалінде орындауға таңдалды. Сантинидің музыкасы оның өзі құрған DelSan Publications компаниясымен жарияланды.
Santini developed a system of composition using 21 tone rows. This system is similar to the more familiar 12 tone system of serial composition, but the rows Santini used as the basis of his 21 tone compositions also include all alternative enharmonic spellings for each note in the chromatic scale (except the notes D, G, and A, which have no enharmonic spellings). Thus, the available tones for a 21 tone row would include B sharp, C, C sharp, D flat, D, D sharp, E flat, E, F flat, E sharp, F, F sharp, G flat, G, G sharp, A flat, A, A sharp, B flat, B, and C flat. In order to generate 21 tone rows, Santini utilized a specially printed deck of cards (each card representing one of the aforementioned pitches), "dealing" himself rows until he found the row or rows he wished to use as the basis for a particular composition. Other of Santini's innovations include the use of circular notation (in his Continuum for accordion), as well as quarter tones (which he referred to as "quasi tones"). His 2+4,+ calls for inside the piano playing as well as other techniques so avant garde as to approach the theatrical, reminiscent of a John Cage "happening." Many of Santini's other works are composed in a gentle, tonal, and more accessible style. Much of his output is for piano, and his numerous accordion works have been performed worldwide. His most widely performed composition, Ave Maria, has been recorded by the duo of vocalist Mary Mancini and accordionist Mario Tacca. Santini's many works for orchestra include The White Peaks of Forca and Canti Gabrieleschi. These works are also tonal, though modern in style, and draw on Santini's Italian heritage. His Canticum Angelicum was performed by the orchestra of the Teatro dell'Opera San Carlo in Naples. Among his last works is a concerto for viola and orchestra, composed with the 21 tone system. A devout Roman Catholic, much of Santini's output is sacred in nature, often with Latin texts. His Magnificat was selected for performance at the 1992 Incontri di Musica Sacra Contemporanea festival in Rome, Italy. Santini's music was self published by his own company, DelSan Publications.
Зейнеткерлік және өлім
1981 жылы зейнетке шыққаннан кейін Сантини Флориданың оңтүстік-батысындағы Кейп-Корал қаласына көшіп кетті. Ол 2001 жылы жақын орналасқан Форт-Майерс қаласында дүние салды.
Upon his retirement in 1981, Santini moved to Cape Coral in southwest Florida. He died in nearby Fort Myers in 2001.