Кіріспе

Даниялық суретші (1823–1910)

Йохан Фредерик (Фритс) Николай Вермехрен, сонымен қатар Фредерик Вермехрен (12 мамыр 1823 – 10 қаңтар 1910), реалистік стильдегі жанрлық және портрет суретшісі. Оның өнер жолы Дания суретінің алтын ғасыры деп аталатын кезеңде өтті. Вермехрен, оның әріптестері Кристиен Далсгаард (1824–1907) және Юлиус Экснер (1825–1910) сияқты, Дания жанрлық суретшілігінде белгілі болды; олар елдің қарапайым халқын, әсіресе шаруаларды және басқа ауыл тұрғындарын бейнеледі. Оның идеализацияланған туындылары Данияның ұлттық романтизм дәуірін анықтауға және дамытуға көмектесті.

Ерте өмір

Вермехрен Данияның Зеландия аралындағы Рингстед қаласында дүниеге келді. Ол Петр Фредерик Николай Вермехрен мен оның әйелі Софи Амали Франктың ұлы еді. Жастығында Вермехрен әкесінің шеберханасында жұмыс істеді және сурет салуға көп мүмкіндік болмады. Дегенмен, ол сол өңірден шыққан суретші Жорген Ройдқа (1808–1888) әсер етті. Ол 1838 жылы Сорё академиясында пейзаж суретшісі Ханс Хардерден (1792–1873) сурет салу сабақтарын бастағанда көркемдік білімін алды. Вермехреннің әкесі оның суретші болуын қаламаған, бірақ академия директоры, ақын Бернхард Северин Ингеман (1789–1862) араласып, Фредериктің әкесін ұлын суретші ретінде оқытуға көндірді.

Академияда оқыту

1844 жылы Вермехрен Копенгагенге барып, Дания Корольдік өнер академиясының (Det Kongelige Danske Kunstakademi) студенті болды және Йорген Родтан оқыды. Ол өзінің алғашқы суреті «En Skomager i sit Køkken» (Ас үйдегі аяқ шебері) 1847 жылы Шарлоттенборгте көрмеге қойды. Бұл суретті король Кристиан VIII сатып алды және оны өнер сыншысы, ұлттық өнерді қолдаушы Нильс Лориц Хойен (1798–1870) жоғары бағалады. 1848 жылы Вермехрен Шлезвигтің бірінші соғысына ерікті болып қатысты, бірақ денсаулығы нашар болғандықтан соғысты жалғастыра алмады. Отанына оралғаннан кейін «Reservesoldatens Afsked fra sin Familie» (1850 жылы көрмеге қойылған) картинасын жазды, ол қазір Дания Ұлттық галереясының қорында сақталуда. 1851–1854 жылдары Вермехрен бір ғана картинасын көрмеге қойды, ал осы жылдары бірнеше маңызды туындыларын аяқтады. «Hvedebrødsmanden» (1851 жылы салынған) атты ерекше жұмысы қазір Хиршшпрунг коллекциясында сақталады. «En jysk Faarehyrde paa Heden» (1853 жылы салынған) картинасы 1855 жылы Копенгаген мен Париж қалаларында көрсетілді.

Саяхат

1855 жылы Вермехрен Академияның қолдауымен екі жыл бойы Кёльн, Антверпен, Брюссель және Швейцария арқылы Италияға (Кервера, Герано, Флоренция, Венеция және Рим) сапар шекті. Италияда ол интерьерлерді, көше көріністерін, пейзаждарды және адамдарды суреттеді. Вермехрен сондай-ақ қысқа уақыт Парижде болды, онда "Прейриядағы Ютландиялық қойшы" көрмесі өтті. Ол француз классиктерінің, әсіресе Жан Луи Эрнест Мейсониердің туындыларын жоғары бағалады. Италиялық тақырыптарға негізделген бірнеше картиналар, соның ішінде En italiensk Hyrdedreng және Parti fra Byen Gerano (екеуі де 1858 жылы салынған) көрмеге қойылды. Данияға оралғаннан кейін Вермехрен көптеген даниялық мұражайлар сатып алған мінез-кейіптерді зерттеу, интерьерлер, пейзаждар мен жанрлық суреттер салған. 1862 жылы Анкер қорының (Det Anckerske Legat) стипендиясы Вермехренге Нидерландыға, Парижге және Римге баруға мүмкіндік берді.

Өнер және академиялық мансап

Вермехрен 1864 жылы Дания Корольдік көркемсурет академиясының мүшесі болды және 1865 жылы онда сабақ беруді бастады. Оның студенттерінің арасында П. С. Кройер (1864–1870), Кристиан Зартман (1864–1868), Вильгельм Хаммершои (1864–1916) және Майкл Анчер (1849–1927) болды. Шарлоттенборг көрме комитетінің мүшесі ретінде оның туындылары 1872, 1883 және 1888 жылдары өткен Скандинавия көрмесінде көрсетілді. Вермехрен кейіпкерлер мен даниялық көріністерді бейнелейтін жанрлық суреттер салуын жалғастырды, алайда 1870 жылдан бастап ол көбінесе портреттерімен танылды. Осы кезеңде ол суретшілер Жорген Сонне мен П. С. Сковгаард, сондай-ақ мүсінші, профессор Август Вильгельм Саабье сияқты тұлғалардың портреттерін жасайды. 1875 жылы Парижге сапар шеккен ол 1877 мен 1907 жылдар аралығында әйелдерге арналған сурет салу және қолданбалы өнер мектебінде оқытумен айналысты. Кейіннен 1883 жылы архитектор Фердинанд Мелдалмен бірге Вермехрен Берлин, Дрезден және Мюнхен қалаларына сапар жасады. 1892 жылы Вермехрен Даннеброг орденінің командирі атағымен марапатталды. 60 жасқа толған кезде ол 1890 мен 1896 жылдар аралығында өнер туындыларын мемлекеттік сатып алу комиссиясының мүшесі болды. 1907 жылы оның туындылары Лондонның Гилдхолл қаласында өткен «Дания суретшілері» көрмесінде қойылды.

Жеке өмір

Вермехрен 1857 жылдың 7 шілдесінде Томассин Людвинь Гримерге үйленді. Олар Софус Вермехреннің (1866-1950) және Густав Вермехреннің (1863-1931) әке-шешесі болды, екеуі де суретші болып өсті. Вермехрен 1910 жылдың 10 қаңтарында Копенгагенде 86 жасында қайтыс болды және Ассистенс бейістігінде жерленді.

Шығармалары

Вермехреннің қайтысынан бері оның туындылары Данияда көптеген көрмелерде көрсетілді. 1977 жылы оның туындылары Римде таныстырылды, онда оның картиналары 1800 жылдары Римде жасалған даниялық суреттер көрмесінің бөлігі болды. Оның туындылары көптеген даниялық мұражайлардың қорында сақталады, оның ішінде Ұлттық өнер мұражайы, Хиршшпрунг коллекциясы, Ny Carlsberg Glyptotek, сондай-ақ Орхус, Батыс Зеландия және Колдингхус қалаларындағы жергілікті өнер мұражайлары.