Кри́стоффер Ви́льгельм Э́керсберг: Дания суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Christoffer Wilhelm Eckersberg
Христофер Вильгельм Экерсберг (1783-1853) – даниялық суретші, Дания сурет өнерінің "алтын ғасырының" негізін қалаушы. Биографиясы, туған жері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниялық суретші (1783–1853)
Danish painter (1783–1853)
Кристофер Вильгельм Экерсберг (2 қаңтар 1783 – 22 шілде 1853) – даниялық суретші. Ол Шлезвиг герцогтығындағы Блакрогта (қазіргі Данияның Ютландияның оңтүстік бөлігіндегі Абенра муниципалитеті) дүниеге келді. Ол Дания суретінің алтын ғасыры деп аталатын өнер кезеңінің негізін салды және «Дания суретінің әкесі» деп еске алынады.
Christoffer Wilhelm Eckersberg (2 January 1783 – 22 July 1853) was a Danish painter. He was born in Blåkrog in the Duchy of Schleswig (now in Aabenraa Municipality, in the southern part of Jutland in Denmark). He went on to lay the foundation for the period of art known as the Golden Age of Danish Painting, and is referred to as the "Father of Danish painting".
Өскен кезі және ерте білім алу
1783 жылдың 2 қаңтарында Кристофер Вильгельм Эккерсберг Шлезвиг герцогтығының Блокрог поселкесінде (қазіргі Данияның Ютландияның оңтүстік бөлігіндегі Абенраа муниципалитеті) суретші және ағаш шебері Хенрик Вильгельм Эккерсберг пен Ингеборг Нильсдаттер отбасында дүниеге келді. 1786 жылы отбасы Альссундқа жақын Бланс ауылына көшті, онда ол айналағы табиғатты сурет салуға және әкесінің қайығымен теңізге шығуға ұнайтын. Діни насағат алғаннан кейін ол Абенраа қаласындағы шіркеу және портрет суретшісі Джесс Джессеннің (1797–1800) басшылығымен суретшілік білімін бастады. 17 жасында ол Фленсборгте Жосия Якоб Йессеннен оқуын жалғастырды, 1800 жылдың мамыр айында оның шәкірті болды. Бірақ ол Дания Корольдік өнер академиясына (Det Kongelige Danske Kunstakademi) қабылдануды мақсат тұтты.
On 2 January 1783, Christoffer Wilhelm Eckersberg was born in Blåkrog in the Duchy of Schleswig (now in Aabenraa Municipality, in the southern part of Jutland in Denmark), to Henrik Vilhelm Eckersberg, a painter and carpenter, and Ingeborg Nielsdatter. In 1786 the family moved to Blans, a village near the Alssund, where he enjoyed drawing pictures of the surrounding countryside, and taking sailing tours in his father's boat. After confirmation he began his training as a painter under church and portrait painter Jes Jessen of Aabenraa (1797–1800). He continued his training at age 17 under Josiah Jacob Jessen in Flensborg, where he became an apprentice in May 1800. He, however, had his sights set on being accepted at the Royal Danish Academy of Art (Det Kongelige Danske Kunstakademi) in Copenhagen.
Академияда оқыту
Екерсберг әлі шәкірттік кезеңінде шеберлікпен суреттер мен картиналар жасады. Жергілікті жандардың қаржылық көмегімен, сондай-ақ өзі жинаған ақшаға Копенгагендегі баж салынатын орынға 23 мамыр 1803 жылы келді. 1803 жылы Академияға тегін қабылданды, онда Николай Абрахам Абильдгаард және басқалармен бірге оқыды. Ол тарихи картиналар, портреттер мен пейзаждар салып, үлкен жетістіктерге жетті. Бірақ, оның Абильдгаардпен арасындағы шиеленіс оның жолын қиындатты, және ол Абильдгаард қайтыс болғаннан кейін ғана, 1809 жылы Академияның үлкен алтын медалін жеңіп алды. Ол сондай-ақ қолмен жұмыс істеп ақша табуға тырысты, мысқа түсірілетін суреттер жасады. Алтын медальмен бірге саяхатқа стипендия да берілуі керек болғанмен, қаражат 1812 жылға дейін түспеді. 1810 жылдың 1 шілдесінде ол өз ынтасымен емес, Э. Кристина Ребекка Гиссингке үйленді, бұл туған ұлы Ерлинг Карл Вильгельм Экерсбергтің мәртебесін ресмилеу үшін жасалды. Ерлинг де әкесінің жолын жалғап, академияда білім алып, мысқа граверлікпен айналысты.
Still under apprenticeship, Eckersberg produced proficient drawings and paintings. Having amassed some money, including financial support from local well wishers, he arrived at Copenhagen's Tollbooth on 23 May 1803. He was accepted into the Academy without payment in 1803, where he studied with Nikolaj Abraham Abildgaard, among others. He made good progress, painting historical paintings, portraits and landscapes. However, friction between him and Abildgaard impeded his advancement, and he did not win the Academy's big gold medal until 1809, after Abildgaard's death. He also worked to earn living money as a hand labourer, and he made drawings for copperplate etchings. Although he received promise of a travel stipend in conjunction with the gold medal, the actual funds would not be made available until 1812. On 1 July 1810, he married E. Christine Rebecca Hyssing against his wishes, in order to 'legitimize' a son, Erling Carl Vilhelm Eckersberg, who had been born to her. Erling eventually followed in his father's footsteps with an academy education, and a career as a copperplate engraver.
Студенттік саяхат
Саяхаттауға құштар, өзінің көркемдік дағдыларын мен білімін кеңейтуді қана емес, сонымен қатар некедегі шындықтан қашу үшін, ол саяхаттауға қажетті қаржылық қолдауды қамтамасыз ету үшін басқа да шаралар қолданды. 3 шілдеде, үйлену тойынан кейін бірнеше күн өткен соң, Эккерсберг елден сапар шекті. Ол жазушы, өнерге құштар және қаржылық демеуші Тоннес Кристиан Бруун де Неергаардпен бірге Германия арқылы Парижге бет түзеді. Мұнда ол 1811-1812 жылдары неоклассицизмнің өкілі Жак Луи Давидтен оқыды. Ол адам денесін салудағы шеберлігін жетілдіріп, шындықты табу үшін Табиғат пен Ежелгі өнерді зерттеуге ұстазының кеңесін тыңдады. Осы жерде ол париждік бөлмелесі және әріптес суретші Йенс Питер Мюллермен, сондай-ақ Йенс Юэльдің серігі, гравер Йохан Фредерик Клеменспен өмір бойына созылатын достық қарым-қатынас орнатты. Екі жылдан кейін ол Флоренция арқылы Римге сапар шегіп, 1813-1816 жылдар аралығында оқуын жалғастырды. Ол тарихшы-суретші ретіндегі шеберлігін арттыруға тырысты және жергілікті өмір мен аймақтың шағын этюдтарын салудан ләззат алды. Ол үш жыл бойы суретшілердің үлкен тобының арасында, Bertel Thorvaldsen мәдени орталық ретінде қызмет етіп өмір сүрді. Эккерсберг пен Торвальдсен арасында жақын және берік қарым-қатынас қалыптасты, ал шебер жас Эккерсбергке адал дос және кеңесші болды. Эккерсберг 1814 жылы Римде Торвальдсеннің ең сәтті портреттерінің бірін салды, ол кейіннен Өнер академиясына сыйға тартылды. Римдегі өмір оған қолайлы болды, ал ол онда көрген жарқын оңтүстік жарығы оған үлкен әсер етті. Ол сол жылдары көптеген жұмыстар жасады, оның ішінде бірқатар ерекше ландшафттық этюдтар бар. Ол елден кеткен кезде Гиссингтен ажырасу рәсімі аяқталды және 1816 жылдың 2 тамызында Данияға оралды.
Eager to travel, not only on account of his desire to stretch his artistic skills and knowledge, but also in order to escape the reality of his marriage, he made other arrangements for the financial support needed that would allow him to travel. On 3 July, a few days after the wedding, Eckersberg began his travels out of the country. Along with Tønnes Christian Bruun de Neergaard, writer, enthusiastic art lover and financial supporter, he made his way through Germany to Paris. Here he studied under neoclassicist Jacques Louis David from 1811 to 1812. He improved his skills in painting the human form, and followed his teacher's admonition to paint after Nature and the Antique in order to find Truth. It was here that he developed a lifelong friendship with his Paris roommate and fellow artist Jens Peter Møller, and with engraver Johan Frederik Clemens, Jens Juel's collaborator. After two years he travelled further via Florence to Rome where he continued his studies between 1813 and 1816. He worked on improving his skills as a history painter, and enjoyed painting smaller studies of the local life and area. He lived there three years among a large group of artists, with Bertel Thorvaldsen as the cultural head. Eckersberg and Thorvaldsen developed a close lasting relationship, and the master served the younger Eckersberg as both loyal friend and advisor. Eckersberg painted one of his best portraits, a portrait of Thorvaldsen, in Rome in 1814, which was donated to the Academy of Art. Life in Rome agreed with him, and he was greatly affected by the bright southern light he experienced there. He produced a large body of work during those years, including a number of exceptional landscape studies. His divorce from Hyssing was finalized during his stay out of the country, and on 2 August 1816 he had returned to Denmark.
Академиялық мансап
Данияға оралғаннан кейін көп ұзамай Экерсберг академияға қабылдануын ұйымдастырды, ал қабылдау суретінің тақырыбы ретінде скандинавиялық аңыз – Бальдурдың өлімі таңдалды. 1817 жылдың 8 ақпанында ол портрет суретшісі және Академия профессоры Йенс Юэльдің қызы Элизабет Катрин Юлие Юэльге үйленді. Олар 1827 жылы оның қайтыс болуына дейін екі ұл және төрт қыз өрбіткен. Ол 1817 жылдың қазанында Академия мүшесі болып қабылданды және 1818 жылы Николай Абрахам Абильдгаардтың 1809 жылы қайтыс болуынан бос қалған профессорлық лауазымды иеленгеннен кейін профессор атанды. Академия Экерсберг студенттік саяхатынан Данияға оралғанша лауазымды толтыруды күтті, сонымен қатар Абильдгаардтың шәкірті Кристиан Фæддер Хёйердің және Кристиан Готлиб Краценштейн Стуб пен Й. Л. Лундтың сол лауазымға үміттенуін кейінге шегерді. Ақырында Академия бұл лауазымды Экерсбергке ғана емес, Лундқа да берді. 1827 жылы әйелі Элизабет қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, ол оның әпкесі Сюзанна Генриетта Эмили Юэльге үйленді, олармен де бірнеше баласы болды. Ол 1827 жылдан 1829 жылға дейін Академия директоры болды. Өмірінің соңында көру қабілеті нашарлап, сурет салудан қол үзді. Ол 1853 жылдың 22 шілдесінде үлкен эпидемия кезінде Копенгагенде холерадан қайтыс болды. Ол Копенгагендегі Ассистенс зиратында жерленген.
Shortly after his return to Denmark Eckersberg arranged for his admission into the Academy, and received as the subject of his admissions painting the Norse legend, the Death of Baldur. On 8 February 1817 he wed Elisabeth Cathrine Julie Juel, daughter of Jens Juel, portrait painter and professor at the Academy. They had two sons and four daughters before her death in 1827. He was admitted as a member of the Academy in October 1817, and was named professor there in 1818, having assumed the vacant professorship left after the death of Nikolaj Abraham Abildgaard in 1809. The Academy had waited to fill the position until Eckersberg returned to Denmark from his student travels, while delaying the attempts by Abildgaard's disciple, Christian Fædder Høyer, and by Christian Gotlieb Kratzenstein Stub and J. L. Lund to seek the same position. Finally the Academy awarded the position not only to Eckersberg, but also to Lund. A year after the death of his wife Elisabeth in 1827, he married her sister Susanne Henriette Emilie Juel, with whom he also had several children. He was director of the Academy from 1827 to 1829. His eyesight failed him in later life and he had to give up painting. He died in Copenhagen of cholera on 22 July 1853 during the great epidemic. He is buried in Copenhagen's Assistens Cemetery.
Шығармалары
Экерсбергке Кристиансборг сарайы үшін бірқатар тарихи картиналар жасауға, сондай-ақ алтарьдық суреттер салуға тапсырыс берілді. Оның ең танымал туындылары – Копенгагеннің орта таптарының портреттері, мысалы, «Натансон отбасының суреті» (Det Nathansonske Familiebillede), 1818 жыл, және Фредерик VI-ның ресми портреті. Осы жанрдағы қабілетіне қарамастан, портрет өнеріндегі мансабы қысқа болды, себебі ол сол кездегі танымал Кристиан Альбрехт Дженсеннің бәсекесіне тап болды. Теңіз суреттері – оның үлкен қызығушылық танытқан тағы бір жанры болды. Ол кемелерге құштарлық танытты және 56 жасында Скагеррак, Каттегат, Солтүстік теңіз және тіпті Англия арнасына дейін теңізде саяхаттады. Ашық теңізде жүзу тәжірибесі оның теңіз суреттеріне жаңа көрініс берді, олар бұрын көбінесе тыныш бейнеленген болатын. Енді қозғалыс пен толқындарға көбірек назар аударылды. 1819 жылы Әскери-теңіз министрлігі оған Копенгаген теңіз стансасына (Холмен) еркін кіруге рұқсат берді, осылайша ол көптеген кемелерді көру мүмкіндігіне ие болды – оның суреттеріндегі сүйікті мотив. Жазда теңізшілер мұнда жүзу жаттығуларын жасаған, әрине, олар жалаңаш жүзген. Бұл Экерсбергке ер адамдарды толық киімсіз күйде көруге және олардың дене бітімін көркемдік тұрғыдан бағалауға бірегей мүмкіндік берді. Ол осылайша грек немесе рим ежелгі дәуірінен алынған мотивтері бар суреттері үшін қажетті үлгілерді таңдап ала алды. Оның сурет өнеріне сіңірген ең үлкен үлесі – Академиядағы профессорлық қызметі арқылы болды. Ол оқушыларды далаға шығарып, табиғаттан сурет салуға шақырып, оқыту әдісін жаңартты. Осылайша ол Дания өнеріне табиғатты тікелей зерттеуді енгізді. Сондай-ақ, ол студенттерін жеке ерекшеліктерін дамытуға ынталандырып, осылайша бірегей стильдерді қалыптастыруға көмектесті. Теңіз суреттерімен айналысқаннан кейін ол перспективаға деген қызығушылығын арттырды. 1841 жылы ол «Сурет өнерінде қолданылатын сызықтық перспектива» (Linearperspektiven, anvendt paa Malerkunsten) тақырыбында диссертация қорғады және Академияда осы пәннен сабақ берді. Ол күнделікті өмірдегі байқауларды классикалық, үйлесімді композициялық принциптермен біріктіретін бірнеше гравюралар жасады. Бұл Алтын ғасыр суретшілерінің қарапайым, күнделікті өмірді бейнелеудің ерекше жолына бастап кетті. 1803 жылғы автопортреті, 1816 жылғы Торвальдсен жасаған бюсті және 1836 жылғы Марстрандтың портреті сақталған.
Eckersberg was commissioned to do a number of historical paintings for Christiansborg Palace, as well as altarpieces. His best known works are portraits of the Copenhagen middle class, such as the "Nathanson family picture" (Det Nathansonske Familiebillede), 1818, and the official portrait of Frederick VI (Frederik VI). In spite of his abilities in this genre, his career in portraiture was short lived, due to the competition he received from then popular Christian Albrecht Jensen. Marine paintings were another genre he developed with great interest. He had a passion for ships, and sailed around the Skagerrak, the Kattegat, the North Sea, and as far as the English Channel at the age of 56. The experience of sailing out on the open seas gave new dimension to his marine paintings, which until that point tended to be calm depictions. Now there was more attention given to movement and to waves. The Admiralty in 1819 had granted him free access to the Copenhagen Naval Station (Holmen), thus giving him occasion to view the many ships – a favorite motive in his paintings. During summer, the sailors would practice swimming here – of course they swam naked. This gave Eckersberg a unique opportunity to watch men in a state of complete undress and to make an artistic evaluation of their physical build. He could thus here select the models whom he needed for his paintings with motives from Greek or Roman antiquity. His biggest contribution to painting was through his professorship at the Academy. He revitalized teaching by taking students out into the field, where they were challenged to do studies from nature. In this way it was he who introduced direct study from nature into Danish art. He also encouraged his students to develop their individual strengths, thus creating unique styles. He developed an increasing interest in perspective on account of his marine paintings. He wrote a dissertation on the subject called Linear perspective used in the art of painting (Linearperspektiven, anvendt paa Malerkunsten) in 1841, and taught classes on the subject at the Academy. He made a small number of etchings that combine observations of daily life with classical, harmonious principles of composition. This led the way to the characteristic manner in which Golden Age painters portrayed common, everyday life. There is a self portrait from 1803, a bust of him by Thorvaldsen from 1816 and a portrait by Marstrand from 1836.