Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ливерпульдегі бақтар. Поло клубы және оның орны.
the gardens in Liverpool
the polo club and venue
18 ғасырдағы Англияның Челси қаласындағы ләззат бақтары.
Pleasure gardens in 18th century Chelsea, England
Ренелаг бақтары (Ranelagh Gardens) (/r/æ/n/ɪ/l/ə/; басқаша жазылулары: Ренелег және Ренли, соңғысы ағылшын тіліндегі айтылуын көрсетеді) 18 ғасырда Англияның Лондон қаласының шетінде орналасқан, көпшілікке арналған ләззат бақтары болды.
Ranelagh Gardens ('/r//æ//n//ɪ//l//ə///; alternative spellings include Ranelegh and Ranleigh, the latter reflecting the English pronunciation) were public pleasure gardens located in Chelsea, then just outside London, England, in the 18th century.
Тарих
Ранела Гарденс осылай аталды, өйткені ол 1688-89 жылдары Челси ауруханасының қазынашысы болған (1685-1702) англо-ирландтық граф Ренеланың үйі орналасқан жерді алып жатты. Боуактың Миддлсекстің ескіліктері (1705) бойынша, "Оны өзі жобалап, салған". Оның нақты құрылысшысы мен иесі – итальяндық еврей иммигранты Соломон Риети болды. Риетидің немересі Ребекка Риети – Бенджамин Дизраэлидің әжесі. Ренела үйі 1805 жылы бұзылды (Colvin 1995, 561-бет). Алғашқы Ранелах (Рагнахлах) – графтың ирландиялық иеліктерінің бірі болды. Дублин қаласының жанында осыған ұқсас ләззат бағы ашылды, және осы бақ қазіргі Ранелах қалашығына атын берді. 1741 жылы үй мен жерді Корольдік театрдың иесі Дрюри Лейн және сэр Томас Робинсон бастаған консорциум сатып алды, ал бақтар келесі жылы жұртшылыққа ашылды. Ренела өзінің ескі бәсекелесі Воксхолл Гарденс-тен сәндірек деп есептелді; кіру ақысы Воксхоллдегі бір шиллингке қарағанда екі шиллинг алты пенс болды. Хорас Уолпол бақтар ашылғаннан кейін жазған: "Ол Воксхоллды толығымен жеңді. Сіз бір қадам аттасаңыз, принцке немесе Камберленд герцогына тірелмейінше жүре алмайсыз". Ренела Гарденс бұрын жеке, аристократиялық ойын-сауық болған маскарадты кеңірек, орта таптық ағылшын жұртшылығына таныстырды, онда ол эссешілер мен моральдық романдар жазушыларының пікірлеріне ашық болды. Ренеланың орталық бөлігі – рококо стиліндегі ротонда, ол өзеннен алынған Ранела Гарденс суреттерінде маңызды орын алды. Оның диаметрі 37 метр болатын, және оны Шығыс Индия компаниясының геодезисі Уильям Джонс жобалаған. Орталық тірегінде қыста пайдалануға арналған мұржа мен камин орналасқан. Ашылғаннан бастап, Ренела Гарденс-тегі ротонда музыкалық концерттерге маңызды орын болды. 1765 жылы тоғыз жасар Моцарт осы жерде өнер көрсетті. Каналетто бақтарды суреттеді және ротонданың ішкі бөлігін әртүрлі меценаттар үшін екі рет суреттеді. Ротонда 1803 жылы жабылды және екі жылдан кейін бұзылды. Орган Евшемдегі Әулиелер шіркеуіне көшірілді. Сондай-ақ, 1750 жылы салынған қытай павильоны, сәндік көл және бірнеше серуендеу жолдары болды. Ренелах романтикалық кездесулер үшін танымал орын болды. Эдвард Гиббон былай деп жазды: "Біздің Англиядағы ең жақсы базар – кез келген түрдегі махаббат іздеушілер үшін ең қолайлы орын". Бақтардың атақтылығы және ашық ауада музыкаға деген сұраныс (сегіз жасар Вольфганг Моцарт 1764 жылдың 29 маусымында қайырымдылық концертімен өнер көрсетті) Нью-Йоркте Ренелах Гарденс ашылуына себеп болды, бұрынғы Ратгерс үйінде, Нью-Йорк Воксхолл Гарденс-ке бәсекелес ретінде; оның иесі Джон Кензи американдық революция кезінде қала басып алынғанда британдық сарбаздарды тарту үшін, сондай-ақ "Құрметке лайық жұртшылықты" тарту үшін жарнама жариялады. 1870 жылы Париждің сәнді 16-шы округінде Jardin Ranelagh салынды. Ренела Гарденс 19 ғасырда Джон Гибсонмен қайта жобаланды. Қазір ол көлеңкелі серуендеу жолдары бар жасыл алаң, Челси ауруханасының аумағының бөлігі және жыл сайынғы Челси гүл шоуының орны.
The Ranelagh Gardens were so called because they occupied the site of Ranelagh House, built in 1688–89 by The 1st Earl of Ranelagh, an Anglo Irish peer who was the Treasurer of Chelsea Hospital (1685–1702), immediately adjoining the hospital; according to Bowack's Antiquities of Middlesex (1705), it was "Designed and built by himself". Its actual builder and owner was one Solomon Rieti, an Italian Jewish immigrant. Rieti's niece, Rebecca Rieti, was the grandmother of Benjamin Disraeli. Ranelagh House was demolished in 1805 (Colvin 1995, p. 561). The original Ranelagh (Raghnallach) was one of the Earl's Irish estates: a similar pleasure garden was opened near Dublin city, and this gives its name to the present day suburb of Ranelagh. In 1741, the house and grounds were purchased by a syndicate led by the proprietor of the Theatre Royal, Drury Lane, and Sir Thomas Robinson MP, and the gardens opened to the public the following year. Ranelagh was considered more fashionable than its older rival Vauxhall Gardens; the entrance charge was two shillings and sixpence, compared to a shilling at Vauxhall. Horace Walpole wrote soon after the gardens opened, "It has totally beat Vauxhall You can't set your foot without treading on a Prince, or Duke of Cumberland." Ranelagh Gardens introduced the masquerade, formerly a private, aristocratic entertainment, to a wider, middle class English public, where it was open to commentary by essayists and writers of moral fiction. The centrepiece of Ranelagh was a rococo rotunda, which figured prominently in views of Ranelagh Gardens taken from the river. It had a diameter of 120 feet (37 metres) and was designed by William Jones, a surveyor to the East India Company. The central support housed a chimney and fireplaces for use in winter. From its opening, the Rotunda at Ranelagh Gardens was an important venue for musical concerts. In 1765, the nine year old Mozart performed in this showplace. Canaletto painted the gardens, and painted the interior of the Rotunda twice, for different patrons. The rotunda was closed in 1803 and demolished two years later. The organ was moved to All Saints Church, Evesham. There was also a Chinese pavilion, which was added in 1750, an ornamental lake and several walks. Ranelagh was a popular venue for romantic assignations. Edward Gibbon wrote that it was, "the most convenient place for courtships of every kind — the best market we have in England." Such was the renown of the gardens and the vogue for music in the open air (the eight year old Wolfgang Mozart played a charity performance there on 29 June 1764) that a New York Ranelagh Gardens was opened in New York, in the former Rutgers house, as a rival to the New York Vauxhall Gardens; its proprietor John Kenzie posted an advertisement for it during the occupation of the city in the American Revolution, in hopes of attracting the British soldiers, as well as "the Respectable Public", and a Jardin Ranelagh was created in Paris' fashionable 16th arrondissement in 1870. Ranelagh Gardens were redesigned by John Gibson in the 19th century. It is now a green pleasure ground with shaded walks, part of the grounds of Chelsea Hospital and the site of the annual Chelsea Flower Show.