Кіріспе

Джон де Бенстед (шамамен 1275 – 1323/4) – 13 ғасырдың соңы мен 14 ғасырдың басындағы ағылшын корольдік үйінің көрнекті өкілі болды. Ол 3 ақпан 1297 жылдан, болжам бойынша, 1308 жылы үйленгенге дейін Сандиакр пребендары қызметін атқарды. Ол корольдің хатшысы болды және Ұлы мөрді сақтаушы және киім-кешек сарайын басқарушы (I Эдуард үшін) ретінде қызмет етті. Сонымен қатар, ол 1305 жылдан 1306 жылға дейін Қазына канцлері, ал 1309 жылдан бастап патшалық сот судьясы болды.

Патшаның қызметінде

Канцлер Джон де Лэнгтонның Римге баруы, папаның Ели епископтығына сайлауды жою туралы әрекетіне байланысты, патша мақұлдаған мөр Бенстедке тапсырылды, ол оны дерлік бірден Уильям де Гамильтонға, кейіннен (1305) Лорд-канцлерге берді. Біз оны тағы да Уильям де Гамильтонның канцлер болып тағайындалуының (1304 жылдың 29 желтоқсаны) және оған (1305 жылдың 16 қаңтары) мөрдің тапсырылуы аралығында мөрді басқаруға жауапты ретінде кездестіреміз. 1305 жылғы парламентте ол Шотландияның тұрақтылығын арттырудың ең жақсы жолдары туралы кеңесу үшін тағайындалған жиырма бір ағылшын мүшесінің бірі болды, олармен бірдей сандағы шотланд өкілдерімен. Сол жылы ол қазынашылық канцлері болып тағайындалды. Ол бұл лауазымды 1307 жылдың 20 тамызына дейін атқарды, содан кейін Джон де Сандаль оның орнына тағайындалды. 1307 жылдың маусым айында Уэльс принці оған Уэльстер графы және Джон мен Евстас ле Поерден келген петицияны ұсынуды тапсырды, онда патша бұрын тағайындалғандардың орнына басқа судьяларды тағайындап, олардың шағымданған белгілі бір наразылықтарын жоюын сұрады. Келесі жылы ол гардероб сақшысы болып тағайындалды, ал 1309 жылы жалпы сот судьясы болды. 1315 жылы ол Нортумберлендке Солтүстік округтерінің барондары, рыцарьлары және қарулы күштерін шақыру үшін жіберілді, олармен шотландтардың шабуылдарына қарсы шекараны қорғау шараларын келісу үшін кездесуге шақырды. Келесі жылы ол "Шотландия патшалығына және аталған папаға қатысты бірнеше қиын мәселелерді жеделдету" мақсатымен папаның сарайына жіберілді, бірақ ол Доверден әрі бармағанда қайта шақырылды. 1317 жылы ол Гертфорд округінің судьяларының бірі болып тағайындалды.

Шетелдегі бейбітшілік комиссиясы

1318 жылы ол Роберт Брюспен бейбіт келісім шарты жасау үшін уәкілеттік алған елшілердің бірі болды, ал келесі жылы 1307 жылы Фландрия графының азаматтарына келген зиянды бағалау үшін арнайы комиссияға мүшелікке тағайындалды. Сол жылы (1319) ол Херефорд епископымен және тағы екі елшімен бірге Римге жіберілді, олардың мақсаты Генрих III патшаның тұсында Херефорд епископы болған Томас де Кантилупты қасиетті деп жариялау туралы Папаға ұсыну болды. 1301-1303 жылдары ол Шотландияда патшаның ілесінде болды. 1302 жылы король оған Девонширдегі Эрмингтон иелігінде аптасына екі рет және жылына бір рет жәрмеңке өткізу құқығын, сондай-ақ басқа да жеңілдіктер берді, ал келесі жылы ол Гертфордширдегі Беннингтон иелігі үшін де осындай құқық алды. 1306 жылы ол солтүстік аймақтарды аралап, Трайлбастон комиссиясының құрамында болды. Эдуард II (1307) таққа отырған кезде ол жалпы сот судьясы болып тағайындалды, сонымен қатар король сол жылы оған Вестминстерге жақын жердегі Роземонт деп аталатын үйін әк және тас қабырғалармен бекітуге рұқсат берді. Келесі жылы ол Шотландияда патшамен бірге болды, сондай-ақ Роджер Савиджбен бірге Франция королі Филиппке екі патшаның жеке кездесуін ұйымдастыру үшін жіберілді, ол Понтуазда өтті. 1311-1321 жылдары ол әділетті ретінде парламентке шақырылып тұрды. 1312 жылы ол екі рет барондықтармен бірге қазынашылықта болды, бірақ Дугдейлдің айтуынша, ол барон болып тағайындалған дегенге сенуге негіз жоқ. Ол, мүмкін, кеңес мүшесі ретінде ғана қатысқан болар. 1314-15 жылдары ол Шотландияда мемлекеттік істермен айналысты, бірақ олардың мәнісі толыққанды түсініксіз. 1312-1320 жылдары оның алдында тұрақты түрде айыппұл төленді. Соңғы жылы ол отставкаға шықты, ал оның орнына Уильям де Хейл тағайындалды. 1322 жылы ол шерифтің тізімі бойынша Гертфордширдегі әскери қызметке жататын тұрғындардың бірі ретінде тіркелді және оны осы қызметке шақырды, оны баннерет деп сипаттады. Оның өлімі шамамен 1323 жылы болған болуы мүмкін, өйткені оның мүлігі Эдуард II патшаның билігінің он жетінші жылында (1323 жылдың шілдесінен 1324 жылдың шілдесіне дейін) мемлекеттік иелікке алынған мүліктердің тізіміне енгізілді.

Отбасы

Ол екі рет үйленген, бірінші әйелі Изабелла, ал екіншісі Петронилла есімді болған. Өлген кезде оның Девоншир, Миддлсекс, Гертфордшир, Эссекс, Уилтшир және Гэмпширдегі жер-мүліктері болған. Оның әйелі Петронилла мен он үш жасар ұлы Эдмунд одан кейін тірі қалды. Петронилла мүліктің бір бөлігін өмір бойына иелену құқығымен алған. Ол 1342 жылы қайтыс болды. Отбасының соңғы еркек мүшесі, сэр Уильям де Бенстед 1485 жылы қайтыс болды.