Кіріспе

Флетчер Боурон (13 тамыз 1887 – 11 қыркүйек 1968) – американдық заңгер, судья және саясаткер. Ол 1938 жылдан 1953 жылға дейін Лос-Анджелес қаласының 35-ші мэрі болды. Республикалық партия мүшесі болған ол, сол кезде қаланың ең ұзақ қызмет еткен мэрі еді және Том Брэдлиден кейін қаланың жалпы екінші ең ұзақ қызмет еткен мэрі болды. Ол соғыс кезеңіндегі өркендеуге және халық санының күрт өсуіне жетекшілік етіп, осы өсімді басқару үшін тас жолдар салды.

Өмір және мансап

Боурон Калифорния штатының Поуэй қаласында үш баланың кенжесі ретінде дүниеге келді. Орта батыстан көшіп келген Янки ата-анасы оны Лос-Анджелес орта мектебіне оқытты, ол 1904 жылы бітірді. 1907 жылы ол UC Берклиде оқыды, екі ағасы да сол жерді бітірген еді, содан кейін екі жыл өткен соң Оңтүстік Калифорния университетінің заң мектебіне түсті, онда ол Delta Chi студенттік ұйымының мүшесі болды. Ол заң мектебінен бас тартып, Сан-Франциско, Окленд және Лос-Анджелес газеттерінде тілші болып жұмыс істеді, соңғы қалада қалалық әкімшілік және сот жаңалықтарын жазды. 1917 жылы ол адвокаттық куәлігін алды. 1917 жылы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда Боурон армияға қосылды, 14-ші артиллерия полкінде қызмет етті, кейін әскери барлау бөліміне ауыстырылды. Отанына оралғаннан кейін ол тағы да заңгерлікпен айналысты, 1922 жылы Ирен Мартинге үйленді. Келесі жылы ол штаттық корпорациялар комиссарының орынбасары болып тағайындалды. Оның осы лауазымдағы жұмысы Калифорния губернаторы Френд Ричардсонның назарына ілікті, ол оны 1925 жылы атқарушы хатшы етіп тағайындады, ал 1926 жылы жоғары сотқа судья болып тағайындады. Жоғары сот судьясы қызметінде 12 жыл бойы Боурон Батыс жағалаудағы алғашқы судья болып сотқа дейінгі кесте жүйесін енгізді.

Мэр

Ол 1938 жылы Фрэнк Л. Шоудың бұрынғы әкімшілігінен туындаған сыбайлас жемқорлықтың салдарынан біріккен тізім бойынша Лос-Анджелес қаласының мэрі болып сайланды және алдыңғы мэрінен өзгеше, заңдылыққа басымдық берді. Бұл оның «Лос-Анджелес қалалық реформасының қайта жандануы» деп атаған бастамасының бір бөлігі болды. Соғыс жылдары Лос-Анджелес өте ірі қорғаныс өнеркәсібімен қарқынды өсті. Соғыстан кейін Боурон Лос-Анджелес халықаралық әуежайының және күрделі тас жол желісінің бірінші кезеңдерін салуды бастады. Ол 10 мың тұрғын үй құрылысына арналған 100 миллион доллар федералдық тұрғын үй қорынан қаражат алды. 9500 қаланы өкілдік ететін Америкалық қалалық қауымдастығының президенті ретінде ол федералдық үкіметпен қарым-қатынаста елдің мэрияларының жетекшісі болды. Оның басты міндеті – қалалық полиция бөлімінен ұйымдасқан қылмысты жою болды. Ол көптеген офицерлерді отставкаға жіберді және Лос-Анджелестің «ашық» қалаға айналуына жол бермеді. Боурон партиялық емес біріккен тізімдермен сайланды, бірақ төртінші мерзімінде оның халыққа деген ықпалы төмендеді. Лос-Анджелес азаматтар комитеті оның жоғары салық саясаты мен полициядағы жемқорлыққа жауапты деп мәлімдеп, оны қайта шақыруды талап етті. 1952 жылы ол республикалық праймериде қоғамдық тұрғын үйге консервативті қарсылас Норрис Полсонға жеңіліп қалды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет етті, ең бастысы Калифорниядан жапон-американдықтарды күштеп шығаруды және оларды кейіннен ұстау лагерьлеріне қамауды қолдады. 1942 жылдың қаңтар айында Боурон жапон-американдықтарды жағалаудан көшіруді және оларды фермаларда жұмыс істеуге жіберуді талап етті. Ол Лос-Анджелес қаласының барлық жапон-американдық қызметкерлерін мерзімалы демалысқа жіберді және жапон текті адамдарға бағытталған үгіт-насихат материалдарын таратты. Ақпан айында ол радиода сөйлеген сөзінде ұстау лагерьлерін қолдады және Авраам Линкольннің туған күніне сілтеме жасап былай деді: «Линкольн, біз қасиетті санаған, адал адам, жапондықтарды тез арада ұстап алып, олар ешқандай зиян келтіре алмайтын жерге орналастырған болар еді». Ол «Америкада туған, бірақ жапон императорына құпия адалдығы бар адамдар» туралы да айтты. Боурон сондай-ақ, егер жапон-американдықтарда екі азаматтық болса немесе олардың ата-аналары АҚШ азаматтығына жарамсыз болса, АҚШ-та туған жапондықтардың азаматтық құқықтарын жоятын конституциялық түзетуді қабылдауға тырысты. Ол сонымен қатар соғыс талап етсе, әйелдерді және денсаулығына байланысты әскери қызметтен босатылғандарды қоса алғанда, жапон-американдықтарды жауынгерлік емес әскери қызметке шақыру үшін Селективті қызмет туралы заңның кейбір бөлімдерін елемеуге үкіметке рұқсат беруді ұсынды. Ол Инглвуд паркі зиратында жерленген.