Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
B&P 1858 жылғы 19 желтоқсанда құрылды және 1859 жылғы 3 мамырда бағытты зерттеуді бастады. Құрылыс 1861 жылы басталды, бірақ Америка Азамат соғысының салдарынан, жақын жердегі қақтығыстар мен жабдықтау тапшылығынан туындаған үдемелі кешігулерге байланысты 1867 жылға дейін баяу дамыды. Ол кезде B&P-ді Пенсильвания темір жолы (PRR) және оның одақтасы Солтүстік Орталық темір жолы (NCRY) – екі үстем Солтүстік-шығыс темір жол жүйесінің бірі сатып алды. PRR сол кезде өз желілері арқылы Балтиморға қол жеткізе алды (солтүстіктен NCRY және солтүстік-шығыстан Филадельфия, Балтимор және Вашингтон темір жолы), ал Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) мен оның Вашингтон тармағы арқылы оңтүстік-батысқа қарай, ұлттық астанаға – Вашингтон қаласына дейін жалғастырды. PRR мен B&O арасында келіспеушіліктер болды, бірақ Мэриленд штаты B&O-ның Балтимор-Вашингтон бағытындағы монополиясын тоқтатуға рұқсат бермеді. Алайда, Балтимор және Потомак жарғысы филиалдарға рұқсат беретін ереже арқылы осы мәселені шешуге мүмкіндік берді; PRR-дің міндеті – Вашингтоннан 20 миль (32 км) шеңберіндегі желіні иелену ғана еді. Кейін АҚШ Конгресі 1867 жылғы 5 ақпанда Вашингтонда салынған бөлікке жарғы берді.
The B&P was organized on December 19, 1858, and began surveying the route on May 3, 1859. Construction started in 1861 but with increasing delays caused by the American Civil War with its nearby conflicts and supplies shortages, progressed slowly until 1867, when the B&P was purchased by one of the two increasingly dominant Northeastern rail systems of the Pennsylvania Railroad (PRR) and its ally, the Northern Central Railway (NCRY) which ran from Baltimore north into Pennsylvania first to York and then into the state capital at Harrisburg on the Susquehanna River. The PRR at the time had access to Baltimore via its own lines (the NCRY from the north and the Philadelphia, Baltimore & Washington Railroad from the northeast), and used the Baltimore & Ohio Railroad (B&O) and its Washington Branch line to continue southwest to the national capital at Washington, D. C. The PRR and B&O had trouble getting along, but Maryland refused to grant a charter to end the B&O's monopoly on Baltimore Washington travel. However, the Baltimore and Potomac charter allowed exactly that, via the clause that allowed branches; all the PRR had to do was take the line within 20 mile (32 km) of Washington. Later the U. S. Congress granted a charter for the section constructed in Washington on February 5, 1867.
Балтимор және Потомак станциясы Вашингтонда
Вашингтондағы алғашқы Балтимор және Потомак станциясы қарапайым ағаш қаңқалы құрылым болды. 1873 жылы Алтыншы көше мен B көшесінің оңтүстік-батыс бұрышында, кейін Конституция даңғылы деп аталған жерде, кірпіш пен тастан салынған мықты ғимарат ашылды. Станция ескі Вашингтон қалалық каналының үстінде салынған, бұл іргетастың құрылысын қиындатты. Оқ жарасы өлімге әкелмесе де, ол 1881 жылдың қыркүйегінде жарақаттан туған инфекция салдарынан қайтыс болды. 1902 жылдың 1 қарашасында B&P, PW&B компаниясымен біріктіріліп, Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор теміржолы (PB&W) құрылды, ол да PRR компаниясының бақылауында болды.
The first Baltimore and Potomac station in Washington was a simple wood frame structure. A more substantial brick and stone building opened in 1873 at the southwest corner of Sixth Street and B Street NW, later renamed Constitution Avenue. The station was built over the old Washington City Canal, which complicated the construction of the foundation. Although the shot was not fatal, he died in September 1881 as a result of infections from the injury. On November 1, 1902, B&P was consolidated with PW&B to form the Philadelphia, Wilmington and Baltimore Railroad (PB&W), also controlled by PRR.
Жаңа Вашингтон Юнион Станциясының тізбегі
Вашингтон Терминал Компаниясы және оның Юнион Станциясы 1907 жылы ашылды, PB&W, B&O және бірнеше басқа теміржолдарға қызмет көрсетті. Балтимордан барлық PB&W жолаушылар пойыздары Магрудер тармағы деп аталатын жаңа бағытқа бұрылды, Ландовердегі ескі бағыттан бөлініп, жаңа станцияға жақындағанда B&O Вашингтон тармағымен қатар жүрді. 1968 жылы бұл желі Пенн-Централдың басқаруына өтті, одан кейін Конрель және Амтрак басқарды. 1999 жылы Conrail таратылғаннан бері Norfolk Southern негізгі желі бойынша жүк тасымалын жүзеге асырып келеді. Дегенмен, бастапқыда бекітілген негізгі желінің бір бөлігі болған Pope's Creek тармағын CSX Transportation компаниясы пайдаланады.
The Washington Terminal Company and its Union Station opened in 1907, serving the PB&W, the B&O and several other railroads. All PB&W passenger trains from Baltimore were diverted to a new alignment called the Magruder Branch, splitting from the old one at Landover and running west to run parallel with the B&O Washington Branch on the approach to the new station. In 1968, the line has passed under control of Penn Central, followed by Conrail and Amtrak. Since the breakup of Conrail in 1999, Norfolk Southern has provided freight service over the main line. However, the Pope's Creek Subdivision, originally part of the chartered main line, is operated by CSX Transportation.
Катонсвилл
Катонсвилл қысқа желілік темір жолы 1884 жылы ашылды және бірден Балтимор және Потомак компаниясына жалға берілді. Бұл Балтимордың оңтүстігінен Катонсвиллге дейінгі қысқа тармақ жолды қамтамасыз етті.
The Catonsville Short Line Railroad opened in 1884 and was immediately leased by the Baltimore & Potomac. This provided a short branch from just south of Baltimore to Catonsville.
Оңтүстік Мэриленд желісі
Попс Крикке дейінгі 78,4 км тармақ бастапқы жарғы бойынша негізгі желінің бөлігі болды, бірақ ашылғаннан бастап ол Боуидегі қосылыстан негізгі желінің тармағы ретінде пайдаланылды. Боуиден Вашингтонға дейінгі негізгі желі, 17,1 миль (27,5 км) қашықтықта, жарғыда тармақ ретінде көзделген. Оңтүстік Мэриленд желісінде Коллингтон станциясында жолаушылар және жүктерді тасымалдау үшін станция болған. Бүгінде осы аялдамадан тек 5200 футтық теміржол тірегі қалды, бірақ бұл тармақ әлі де қолданыста. Ол тармақтың 3,0 шақырымдық белгісінде, Мэриленд 197 жолының жанындағы Мэриленд 450 тас жолының астынан өтетін жерге оңтүстікке қарай орналасқан.
The 48.7 mile (78.4 km) branch to Popes Creek was part of the original chartered main line, but from opening it was operated as a branch of the main line from the junction at Bowie. The main line from Bowie to Washington, a distance of 17.1 miles (27.5 km), was provided for in the charter as a branch. There was a passenger and freight station at Collington on the Southern Maryland Line. Today, a 5,200 foot railroad siding is all that remains of this stop, although the spur is still in use. It is located at milepost 3.0 on the spur, just south of where the spur crosses under Maryland Route 450 near Maryland Route 197.