Кіріспе

Латвиядағы ұлттық қайта жанданудың үш қозғалысы

Латвияның ұлттық оянуы үш түрлі, бірақ идеологиялық тұрғыдан байланысты ұлттық қайта жандану қозғалысын білдіреді:

Бірінші ояну – 1850-жылдардан 1880-жылдарға дейін жас латыштар жетекшілік еткен ұлттық қайта жандану.
Екінші ояну немесе "Жаңа ағым" – 1918 жылы Латвияның тәуелсіздігі жариялануына әкелген қозғалыс.
Үшінші ояну – 1987-1991 жылдардағы "Ән төңкерісі" кезінде Латвияның тәуелсіздігін қайта орнатуға әкелген қозғалыс.

Терминнің қолданылуы

"Ояну" термині жас латыштармен енгізілгенімен, оның қолданылуына ұлтшыл идеолог Эрнест Бланкс және кейін академик Янис Страдиньш әсер етті. Страдиньш "Үшінші ояну" терминін алғаш рет қолданған (1988 жылдың маусым айында Латвия КСР Жазушылар одағының кеңейтілген пленумында), гласность кезеңіндегі ұлттық қайта өрлеуді Екінші ояну деп атай бастағандарға қарсылық білдірді (біріншісі – жас латыштар). Бланкс Жаңа ағымды (лат. Jaunā strāva) – 1880-ші жылдардың аяғынан 1905 жылғы революцияға дейін созылған, Райнис басқарған және марксизмнің ықпалына түскен, кең ауқымды және радикалдық әлеуметтік-экономикалық, саяси және мәдени қозғалысты, 1903 жылы Эрнест Ролавс пен Микелис Валтерс ұстанған ұлтшыл бағыттан ажыратуға тырысты; Бланкс үшін 1890-шы жылдар "ұлттық ой тарихынан толығымен жойылуы мүмкін" еді. Ол Ролавс пен Валтерстің ұлтшыл Латвиялық социал-демократиялық одағын (лат. Sociāldemokratu savienība; кейде SDS деп қысқартылады) – Латвияның социал-демократиялық жұмысшылар партиясының (Latvijas sociāldemokrātiskā strādnieku partija; LSDSP) космополитизмін сынаған радикалды социалистік топ ретінде қарастырды. Латвияның саяси автономиясын алғаш рет талап етуді SDS (әсіресе Валтерс) бастады. Страдиньш 1980-ші жылдардағы ұлттық қайта өрлеу туралы көзқарасын Бланксқа негіздеді, Екінші оянуды да осылай қарастырды: Латвиялық мылтықшылардың ұйымдастырылуын, Швейцариядағы латыш эмигранттарының қызметін, Ресейдегі латыш босқындарына көмек көрсету комитетін, тәуелсіздік жариялауды және тәуелсіздік үшін шайқастарды Екінші ояну шеңберінде қарастырды. Кейбір адамдар Жаңа ағым мен 1905 жылғы революцияны, тіпті кейде Хрущевтің қызығушылығын жойылғанын ұлттық ояну деп қарастырады.