Кіріспе
Тринидад және Тобаго Республикасындағы арал Чакачакере – Тринидад және Тобаго Республикасындағы арал, 10° 41' солтүстік ендігі және 61° 45' батыс бойлығында орналасқан. Аралдың ауданы шамамен белгілі. Бұл Тринидад пен Венесуэла арасындағы Бокас-дель-Драгон (Аждаһа аузы) бұғазында жатқан Бокас аралдарының бірі. Чакачакере – Тринидад пен Тобагоға тиесілі Бокас аралдарының ең батыс аралы. Патос аралы, батысқа қарай орналасқан, 1942 жылға дейін Тринидад пен Тобагоның құрамында болды, содан кейін Венесуэлаға Сольдадо тасымен айырбасталды.
Chacachacare is an island in the Republic of Trinidad and Tobago, located at 10° 41' north latitude and 61° 45' west longitude. The island is in area. It is one of the Bocas Islands, which lie in the Bocas del Dragón (Dragons' Mouth) between Trinidad and Venezuela. Chacachacare is the westernmost of the Bocas Islands which belong to Trinidad and Tobago. Patos Island, which lies further west, was part of Trinidad and Tobago until 1942, when it was ceded to Venezuela in exchange for Soldado Rock.
Тарих
Аралды Кристофер Колумб өзінің үшінші Жаңа әлем саяхатында 1498 жылдың 12 тамызында көреді, ал оның шағын флоты түнді Маймыл шығанағында өткізеді. Ол аралды «Мысықтар порты» деп атады, себебі ол жабайы мысықтардың дауысын естігенін ойлады, бірақ шындығында ол жылаушы маймылдардың дауысын жабайы мысықтар деп жаңылыстырды. Пішініне байланысты оны «Эль Каракол» (Қабық) деп те атайды. Шакачакере тарихының әртүрлі кезеңдерінде мақта шаруашылығы, кит аулау бекеті және мәйектілер колониясы ретінде пайдаланылған. Венесуэла революционері Сантьяго Мариньо, кейін Симон Боливармен бірігіп, Венесуэланың испандық үстемдіктен азаттығына үлкен үлес қосты, 1813 жылы 45 «отаншылдан» тұратын шағын жасақпен Венесуэлаға сәтті шабуыл жасау үшін Чакачакерені база ретінде пайдаланды. Оның қарындасы Консепсьон Мариньо аралдағы өз иелігінен Венесуэланың тәуелсіздік соғысына қатысты. 1860 жылдары Тринидад колониясының британдық үкіметі аралда мәйектілер колониясын құрды. Колониядағы ер адамдар мен әйелдер бөлек ұсталды, оларға сырттан келушілерге рұқсат берілмеді және аралдан кетуіне тыйым салынды. Мәйектілерге француздық доминикан монахтар күтім жасады, олардың екеуінің өзі мәйектіге шалдықты, ал екеуінің бірі өзіне-өзі қол жұмсады. 1942 жылы 1000 АҚШ теңізшісі Чакачакереде орналасып, аралдың барлық жерінде казармалар салды, сонымен қатар дизельдік генераторлар әкелді, олар аралды алғаш рет электр қуатымен қамтамасыз етті. Билік колонияның қатаң ережелерін жеңілдетуге кірісті, мысалы, ер адамдар мен әйелдердің араласуына рұқсат берді. Мәйекті емдеудің жақсаруы және доминикан орденінің әлсіреуіне байланысты, 1984 жылдан кейін арал тасталып, монахтар өздерінің тұрақтарын тастап кетті және аралдағы соңғы мәйекті қайтыс болды. 1999 жылы Дональд Трамп «Мисс Әлем» сайысы барысында Чакачакереге сапар шекті және аралда казино мен қонақ үй салуды жоспарлады, бірақ бұл идея іске асырылмады. Бүгінде Чакачакереде тұрақты тұрғындар жоқ, тек аралдың ең биік нүктесіндегі маяқты күтіп ұстайтын қызметкерлер ғана бар. 1945 жылы салынған индуисттік храм діни жоралармен әрекет етуін жалғастыруда. Сонымен қатар, арал демалыс үшін кемемен келушілерге де танымал. Тринидад тұрғындары осы аралға, сондай-ақ Монос және Уэвос аралдарына бір күндік сапарға жиі барады. Бұл «Аралдарға бару» деп белгілі.
Боло тастары
Боло тастарындары – Чакачакере аралдың оңтүстік-батыс ұшында орналасқан тас шоғырлары. Олар аралдағы кит аулау стансасында жұмыс істеген Боло есімді құлдың құрметіне аталған.
Кабресс аралы
Кабрес аралы – Чакачакаре аралының солтүстік жағынан жақын орналасқан өте кішкентай аралша.