Кіріспе

Уильям Петт Ридж (22 сәуір 1859 – 2 қазан 1930) – ағылшын жазушысы, Кент қаласының Чартам ауылында дүниеге келген және Кенттегі Марденде және Лондонның Биркбек институтында білім алған. Біраз уақыт Теміржол тазарту орталығында клерк болып жұмыс істеді және 1891 жыл шамасында "Сент-Джеймс" газеті және басқа да басылымдарға әзіл-қалжың эскиздерін жаза бастады.

Жазу және кейіпкер

Оның алғашқы басылған романы "Ақылды әйел" (1895) болды, бірақ ол өзінің бесіншісі – "Морд Эмли" (1898) романымен алғашқы айқын табысын қамтамасыз етті, осы туындысы төменгі топ өмірінің әзілді бейнелерін салу қабілетін көрсетті. Барлық достары Петт Риджді өмірдегі табиғи жалғызбақтардың бірі деп есептеді. Сондықтан 1909 жылы ол Ольга Хеншельге үйленгенде олар қатты таңқалды. Оның төрт кітабы, "Морд Эмли" де болжамды, 1920-ші жылдардың басында фильмге бейімделді, барлық сценарийлерін Элиот Станард жазды. Петт Ридждің ғасырдың басындағы романдар авторы ретіндегі зор танымалдығы өмірінің соңғы жылдарында азайды. Оның шығармалары көне деп саналды, бірақ ол өмірінің соңғы он жылдығында әр жыл сайын кем дегенде бір кітап жазып, басылымға шығарды. Оның соңғы еңбегі – "Вестмакотттың жетекшілігімен" (Led by Westmacott) оның қайтысынан кейін бір жыл өткен соң жарық көрді. Уильям Петт Ридж 1930 жылдың 29 қыркүйегінде 71 жасында Амптилл, Уиллоу Гроув, Чизлхерсттегі үйінде қайтыс болды және 1930 жылдың 2 қазанында Батыс Норвудта кремацияланды. Оның күлін оның отбасы – әйелі, ұлы және қызы Ольга алып кетті, Ольга пианист және мұғалім, ол 1936 жылы композитор Норман Фултонға үйленді. Чизлхерсттегі Св. Николай шіркеуінің зиратындағы ескерткіште ол "романшы және Кокнейдің досы" деп сипатталған.

Мұра

Петт Ридж 60-тан астам роман, әңгімелер жинағы және екі естелік жазды. Бірақ өмірінің соңына қарай оның танымалдылығы азайды. Джордж Малкольм Джонсон оның:

стилі мен тақырыбы жаңалықтардан құралмағандықтан, екінші дәрежелі жазушы болып қалатындығы мүмкін; оның басты кемшілігі – ол шығыс Лондондағы кейіпкерлеріне қатысты ауыр жағдайдың қорқынышты әсерін назарға алмаған, керісінше, қайсарлық танытқан кокнейлердің барлық кедергілерді жеңе алатындығы туралы сезімтал викториялық мифті таратумен болған.