Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Апельсин – сахнаның проскуниум аркасынан көрермендер отыратын орынға дейін созылатын кез келген бөлігі. Елизавета дәуіріндегі сахна, үш жағынан көрермендермен қоршалған көтерілген платформа, көрнекті мысал болып табылады. Елизавета кезеңінде пьесалар енді сыртта қойылмайтындықтан, театрлар көбінесе қоғамдық театрларда орналасқан. Театрлардың құрылысы қарапайым, көбінесе дөңгелек пішіндес, ішінде аспанға ашық аула және оны екі немесе үш қабатты жабық галереялармен қоршалған. Ауланың бір жағында сахна орналасқан. Бұл сахнаның екі жағында екі тірек бағана төбеге тіреліп тұрды, ал артқы жағында галереясы, балконы және терезелері бар тағы бір сахна болды. Бұл сахнаның алдында жылжымалы перде орналасқан. Алдыңғы сахна көп мақсаттарға қызмет етті. Мұндай сахнада көрермендер мен актерлердің арасы тығыз болды. Проскуниум аркасының алдында орналасқан және актерлік өнердің көп бөлігін қамтитын платформа алжапқыш деп аталды. Тек 19 ғасырдың ортасынан кейін ғана алжапқыш қысқартылып, соңында толығымен алынып тасталды. Бүгінде көптеген сахналардың жиектері сыртқа қарай сәл қисайған, кішкентай алжапқышпен жабдықталған. Кейбіреулерінде көрермендерге қарай кеңірек созылған үлкен ойын алаңы және оған сәйкес үлкен алжапқыш бар. "Глоб" театрының ашық ауланың ортасына шығарылған тікбұрышты сахна платформасы бар, ол "алжапқыш сахна" деп те аталады. Сахнаның ені шамамен 13 метр, тереңдігі 8 метр, ал биіктігі 2 метрді құрайды. Бұл сахнада сахнаның астындағы "cellarage" аймағынан кіру үшін актерлер пайдаланған тұйық есік болды. "Алжапқыш сахна" термині соғу сахнасын да білдіре алады.
The apron is any part of the stage that extends past the proscenium arch and into the audience or seating area. The Elizabethan stage, which was a raised platform with the audience on three sides, is an outstanding example. The Elizabethan stage was typically found in public theatres as plays were no longer performed outside. Theatres were simple in structure, mostly circular in form, within was a courtyard open to the sky, surrounded by two or three tiers of covered galleries. At one side of the courtyard was the stage. On either sides of this stage, two pillars supported the ceiling while at the back was another stage overlooked by a gallery with balcony and windows. In front of this stage was a movable curtain. The front stage served most purposes. In this kind of stage there was close vicinity between audience and actors. The vestigial platform was called the apron which stood in front of the proscenium arc and accommodated most of the acting. Only after the middle of the 19th century was the apron cut down and, finally, discarded. Today, most stages have edges curved slightly outward providing a very small apron. Some have a large playing space protruding into the audience and in turn a very large apron. The Globe has a rectangular stage platform, also known as an 'apron stage', thrust out into the middle of the open air yard. The stage measured approximately 43 feet (13 m) in width, 27 feet (8 m) in depth and was raised about 5 feet (2 m) off the ground. On this stage, there was a trap door for use by performers to enter from the "cellarage" area beneath the stage. The term apron stage can also mean a thrust stage.