Кіріспе

Кабаган, ресми түрде Кабаган муниципалитеті, Филиппиннің Замбалес провинциясындағы 4-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 28 118 адамды құрайды.

Тарих

Кабанган – бастапқыда Сан-Исидро бариосында орналасқан жағалаудағы қала. Оның Оңтүстік Қытай теңізіне жақын орналасқан стратегиялық жағдайы балық аулаумен айналысатын бірнеше отбасыға сол жерге қоныстануға ықпал етті. Бір кезде бұл қалаға Моро қарақшылары жиі шабуыл жасаған. Олар жылдам vintas қайықтарымен келіп, тұрғындарды өлтіріп, мүлкін тонаған. Осы себепті алғашқы қоныс аударушылар теңізден алыстауға және Сан-Исидроны тастап кетуге шешім қабылдады. Жаңа қоныс іздеу кезінде олар көптеген пальма ағаштары өскен төбенің жанынан өтті. Бұл ағаштар үлкен құмыра пішіндес жеміс берді, жергілікті тұрғындар оны “банга” деп атады. Осы жердегі пальма ағаштарының көптігіне байланысты олар бұл жерді “Кабангаан” деп атады. Америкалықтар келгенде, олар “Кабангаан” сөзін дұрыс айта алмады, оның орнына “Кабанган” деп айтты. Содан бері бұл жерге тұрақты қоныс тепкен халық Кабанган атауын қабылдады. Кабанган 1680 жылы ресми түрде құрылды. Юсто Алинеа (1898) – қазіргі мэрга тең бірінші “Муниципалды капитан”. Алғашқы “Муниципалды президент” 1901 жылдан 1902 жылға дейін Бенито Ривера болды. Одан кейін 1903-1904 жылдары Антеро Мора қызмет етті. 1905 жылы Андрес Думаплиннің өкілеттігі кезінде Ботолан мен Кабанганды бір президент басқарды. “Муниципалды президент” термині 1906 жылы қолданыстан шықты, ал Рэймундо Дакорон Думаплиннің орнына сайланды. Дакоронның өкілеттігі 1908 жылы аяқталды. Осы жылдан бастап Кабанган тұрғындары өз қалалары үшін өкілдерін сайлай бастады.

География

Кабаган Ибадан, Олонгаподан және Маниладан шыққан.

Демография

2020 жылғы санақта Кабаганның халқы 28 118 адамды құрады, халық тығыздығы болды .

Экономика

Кабанган муниципалитеті Замбалес провинциясының батыс бөлігінде орналасқан. Оның жалпы жер көлемі 24 890 гектарды құрайды және солтүстік, шығыс жағында Замбалес таулары, оңтүстік жағында Сан-Фелипе муниципалитеті, ал батыс жағында Батыс Филиппин теңізімен шектеседі. Кабаган экономикасы негізінен қарапайым шаруашылыққа негіделген. Ол бастысы ауыл шаруашылығы экономикасы болып табылады, оның жиырма екі барғайының жиырмасы ауыл шаруашылығымен айналысатын қауымдастықтар. Муниципалитеттің негізгі табыс көзі – балық аулау, одан кейін ауыл шаруашылығы және жеке кәсіпкерлік екінші және үшінші деңгейдегі күнкөріс көзі болып табылады. Сауда-саттық әдетте барғайлар ішінде, сондай-ақ жақын жердегі барғайлармен жүзеге асырылады. Муниципалитеттегі ауыл шаруашылығының негізгі өнімі – күріш, сонымен қатар жүгері, тамырлы дақылдар, бақшалы дақылдар, жапырақты көкөністер, жеміс-көкөністер және түрлі дәмдеуіштер де өндіріледі. Мал шаруашылығында шошқа бордақылау, құс шаруашылығы (бройлерлер мен жергілікті тауықтар), сондай-ақ қара мал және буйвол шаруашылығы дамыған. Кабаганның қолөнер саласы себет тоқу, бамбуктан жиһаз, ратаннан жасалған жиһаз, ағаш ыдыстар, сыпырғыштар жасау, шатыр үшін нипа жапырақтарын тоқу және жергілікті бас киімдер (салакот) сияқты өнімдерді қамтиды. Муниципалитеттегі коммерциялық қызметтер негізінен жергілікті экономиканы қолдауға бағытталған. Қазіргі коммерциялық мекемелер негізінен Кабанганның басты жолдарының бойында орналасқан. Барнаг Долорес ауылында орналасқан бір ғана базар бар, ол муниципалитет әкімшілігінен 500 метр қашықтықта. Өнімдер мен балық сату жағалау бойында жүзеге асырылады, ал жергілікті тұрғындардың банктік қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін тек бір банк – Кабаган ауылдық банкі бар. Муниципалитетке Булакан, Пампанга және Батан провинциялары арқылы магистральдық желі арқылы қол жеткізуге болады. Маниладан 186 шақырым қашықтықта, шамамен 3,5 сағаттық сапар. Сондай-ақ Пангасинан провинциясы арқылы да келуге болады. Жағалау бойындағы жолдар жақсы күйде, бірақ ішкі аймақтарда, тау беткейлерінде жолдар тар, асфальтталмаған және нашар күтілген. Муниципалитеттің топографиясы әртүрлі – биік таулардан тар жағалау жазықтарына дейін. Муниципалитеттің ең ерекше белгісі – Замбалес тау жотасы. Кабанганның негізгі су желісін Тангуэй, Ябель, Киленг, Анонанг өзендері құрайды, олардың барлығы батысқа қарай Филиппин теңізіне құяды. Өзендер кең және су тасқынына бейім. Аймақтың төңірегінде көптеген шағын салалар бар. Өсімдіктер аймақтың геологиялық құрамын көрсетеді, әсіресе тау жотасының орталық және солтүстік бөліктерінде. Габбро төменгі биіктікте тығыз орманды қолдайды, ал периодит көбінесе шөлді болады. Төмендіктерінде күріш, тамырлы дақылдар және маусымдық дақылдар егіледі. Беткейлерде жеміс ағаштары өседі.