Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ринпа (琳派) – жапон суретінің маңызды тарихи мектептерінің бірі. Оны 17 ғасырда Киото қаласында Хонами Коэцу (1558–1637) және Таварая Сотацу (шамамен 1643 жылы қайтыс болған) құрды. Шамамен елу жыл өткен соң, ағайынды Огата Корин (1658–1716) мен Огата Кензан (1663–1743) бұл стильді қалыптастырды. "Ринпа" термині – Мейдзи дәуірінде "Корин" сөзінің соңғы әрпінен және "мектеп" (派) сөзінен (рендакү оны "па" деп өзгертеді) жасалған қысқарту. Бұрын бұл стиль әртүрлі атаулармен белгілі болды: Коэцу мектебі (光悦派), Коэцу-Корин мектебі (光悦光琳派) немесе Сотацу-Корин мектебі (宗達光琳派).
Rinpa (琳派) is one of the major historical schools of Japanese painting. It was created in 17th century Kyoto by Hon'ami Kōetsu (1558–1637) and Tawaraya Sōtatsu (d. c.1643). Roughly fifty years later, the style was consolidated by brothers Ogata Kōrin (1658–1716) and Ogata Kenzan (1663–1743). The term "Rinpa" is an abbreviation consisting of the last syllable from "Kōrin" with the word for school (派) (with rendaku changing this to "pa"), coined in the Meiji period. Previously, the style was referred to variously as the Kōetsu school (光悦派), or Kōetsu Kōrin school (光悦光琳派), or the Sōtatsu Kōrin school (宗達光琳派).
Тарих
Хонами Коэцу 1615 жылы Киотоның солтүстік-шығысындағы Такагаминеде Ничирен буддалық сектасының бай саудагер-демеушілерімен қолданыс тапқан қолөнершілер қауымын құрды. Бай саудагерлік элита мен Киотоның ескі аристократиялық отбасылары классикалық дәстүрлерді сақтайтын өнерді жоғары бағалаған, ал Коэцу олардың сұранысын қанағаттандырып, көптеген керамика, каллиграфия және лактан жасалған бұйымдарды жасады. Оның серігі Таварая Сотацу Киотода шеберхана ашып, сәндік жаңбыр желдіктер мен бүктемелі экрандар сияқты коммерциялық суреттер салды. Сотацу сонымен қатар алтын немесе күміс фонмен безендірілген қағаз жасауға маманданған, ал Коэцу каллиграфиямен безендіруге көмектесті. Екі суретші де мәдени маңызы бар отбасылардан тегін алатын; Коэцу – императорлық сарайға және Ода Нобунага мен Тоётоми Хидэёши сияқты көрнекті саясаткерлерге, сондай-ақ Ашикага сёгундарына қызмет еткен қылыш шеберлерінің отбасынан шыққан. Коэцудың әкесі Маэда кланы үшін қылыштарды бағалаған, және Коэцу өзі де солай істеген. Дегенмен, Коэцу қылыштарға қарағанда кескіндеме, каллиграфия, лак өнері және жапондық шай рәсіміне көбірек қызығушылық танытқан (оның өзі бірнеше Раку ыдыс-аяқтарын жасаған). Оның сурет салу стилі жарқын, Хэйан дәуірінің аристократиялық стилін еске түсіреді. Сотацу да Коэцу сияқты классикалық Ямато-э жанрын өндірді, бірақ батыл контурлары мен керемет түс схемалары бар жаңа техниканы енгізді. Оның ең танымал туындыларының бірі – Киотодағы Кеннин-дзи ғибадатханасындағы «Жел және Күн күркірі құдайлары» (風神雷神図) және Фриер галереясындағы «Мацусима» (松島) бүктемелі экраны.
Hon'ami Kōetsu founded an artistic community of craftsmen supported by wealthy merchant patrons of the Nichiren Buddhist sect at Takagamine in northeastern Kyoto in 1615. Both the affluent merchant town elite and the old Kyoto aristocratic families favored arts which followed classical traditions, and Kōetsu obliged by producing numerous works of ceramics, calligraphy and lacquerware. His collaborator, Tawaraya Sōtatsu, maintained an atelier in Kyoto and produced commercial paintings such as decorative fans and folding screens. Sōtatsu also specialized in making decorated paper with gold or silver backgrounds, to which Kōetsu assisted by adding calligraphy. Both artists came from families of cultural significance; Kōetsu came from a family of swordsmiths who had served the imperial court and the great warlords, Oda Nobunaga and Toyotomi Hideyoshi, in addition to the Ashikaga shōguns. Kōetsu's father evaluated swords for the Maeda clan, as did Kōetsu himself. However, Kōetsu was less concerned with swords as opposed to painting, calligraphy, lacquerwork, and the Japanese tea ceremony (he created several Raku ware tea bowls.) His own painting style was flamboyant, recalling the aristocratic style of the Heian period. Sōtatsu also pursued the classical Yamato e genre as Kōetsu, but pioneered a new technique with bold outlines and striking color schemes. One of his most famous works are the folding screens Wind and Thunder Gods (風神雷神図) at Kennin ji temple in Kyoto and "Matsushima" ( 松島) at the Freer Gallery.
Кейінгі дамуы
Ринпа мектебін Генроку дәуірінде (1688–1704) Огата Корин және оның інісі Огата Кензан, Киотодағы өркендеген тоқыма саудагерінің ұлдары қайта жаңғыртты. Кориннің жаңашылдығы – табиғатты көптеген түстер мен реңктердің градиенттерін пайдаланып абстракциялық бейнелеу, ерекше эффектілерге қол жеткізу үшін бетінде түстерді араластыру, сондай-ақ алтын мен інжу сияқты құнды заттарды кеңінен қолдану болды. Оның шедевр туындысы – "Қызыл және ақ шапақ гүлдері" (紅白梅図), шамамен 1714–15 жылдарда салынған, қазір Атама, Шидзуока қаласындағы MOA өнер мұражайында сақталуда. Драмалық композициялық шешімімен, ол Ринпа мектебінің болашақ даму бағытын анықтады. Корин інісі Кензанмен бірлесіп, оның керамика бұйымдарына суреттер мен каллиграфия жазды. Кензан Кориннің 1716 жылы қайтыс болғаннан кейін ғана кәсіби суретші ретінде жұмыс істеуді бастады, ал оған дейін Киотода керамист болып қалды. Бұл кезеңде Татебаяши Кагэй, Таварая Сори, Ватанабе Шико, Фукаэ Рошу және Накамура Хочу сияқты басқа Ринпа суретшілері де белсенді қызмет етті.
The Rinpa school was revived in the Genroku era (1688–1704) by Ogata Kōrin and his younger brother Ogata Kenzan, sons of a prosperous Kyoto textile merchant. Kōrin's innovation was to depict nature as an abstract using numerous color and hue gradations, and mixing colors on the surface to achieve eccentric effects, as well as liberal use of precious substances like gold and pearl. His masterpiece Red and White Plum Blossoms (紅白梅図) c. 1714–15, is now at the MOA Museum of Art in Atami, Shizuoka. A dramatic composition, it established the direction of Rinpa for the remainder of its history. Kōrin collaborated with Kenzan in painting designs and calligraphy on his brother's pottery. Kenzan remained as a potter in Kyoto until after Kōrin's death in 1716 when he began to paint professionally. Other Rinpa artists active in this period were Tatebayashi Kagei, Tawaraya Sori, Watanabe Shiko, Fukae Roshu and Nakamura Hochu.
Қазіргі заманғы Ринпа
Ринпаны 19 ғасырда Эдо қаласында Сакай Хойцу (1761–1828) қайта жаңғыртты, ол Кано мектебінің суретшісі және оның отбасы Огата Кориннің демеушілерінің бірі болған. Сакай Кориннің суреттеріне негізделген 100 ағаш кескіндемесінен тұратын серия жариялады, ал оның Кориннің «Жел мен дауыл құдайларының экраны» суретіне салған «Жаз және күз шөптері» (夏秋草図) картинасы қазір Токио ұлттық мұражайында сақталуда. Ринпа мектебінің алғашқы суретшілерінің суреттері кішкентай кітапшаларда жинақталды, мысалы, 中村芳中 жазған «Корин Гафу» (Корин суреттер альбомы), алғаш рет 1806 жылы жарық көрді. Одан кейін 1817 жылы Сакай Хойцудың «Осон Гафу» атты түпнұсқа еңбегі жарық көрді. Сакайдың көптеген шәкірттері болды, олар осы қозғалысты 19 ғасырдың соңына дейін дамытып, кейін Окакура Какудзо және басқа суретшілер оны Нихонга қозғалысына енгізді. Ринпаның ықпалы ерте заманауи кезеңде зор болды, тіпті бүгінгі күнге дейін Ринпа стиліндегі суреттер танымал. Кейінгі белгілі суретшілердің бірі – Камисака Секка.
Rinpa was revived in 19th century Edo by Sakai Hōitsu (1761–1828), a Kanō school artist whose family had been one of Ogata Kōrin’s sponsors. Sakai published a series of 100 woodcut prints based on paintings by Kōrin, and his painting Summer and Autumn Grasses (夏秋草図) painted on the back of Kōrin’s "Wind and Thunder Gods screen" is now at the Tokyo National Museum. Paintings of the early Rinpa artists were anthologized in small paperback booklets such as the Korin Gafu (The Korin Picture Album) by 中村芳中, first published in 1806. This was followed by an original work by Sakai Hoitsu called the Oson Gafu, published in 1817. Sakai had numerous students who carried the movement forward into the late 19th century, when it was incorporated into the Nihonga movement by Okakura Kakuzō and other painters. The influence of Rinpa was strong throughout the early modern period, and even today Rinpa style designs are popular. One later artist of note is Kamisaka Sekka.
Стиль
Ринпа суретшілері әртүрлі форматтарда жұмыс істеді, атап айтқанда, экрандар, жанкүйерлер және ілініп тұратын орамалар, ағаштан жасалған баспа кітаптар, лакталған бұйымдар, керамика және кимоно маталары. Көптеген Ринпа суреттері ақсүйектер үйлерінің жылжитын есіктерінде (фусума) және қабырғаларында қолданылды. Тақырыптары мен стилі көбінесе Хэйан дәуірінің ямато-э дәстүрінен, Муромачи дәуірінің сиялы суреттерінен, Қытайдың Мин әулетінің гүлдер мен құстар суреттерінен, сондай-ақ Момояма дәуіріндегі Кано мектебінің жетістіктерінен алынды. Ринпа стиліндегі стандартты суреттерде әдетте құстар, өсімдіктер және гүлдер сияқты қарапайым табиғи нысандар бейнеленеді, ал фон алтын жапырақпен толтырылады. Бұл техника алтын фон деп аталады. Ринпа стилі дамыған сайын, оның талғамды дизайны мен техникасына көбірек мән берілді. Ринпа стилі Киото, Нара және Осакада, яғни ежелгі Жапонияның саяси және мәдени үшбұрышында гүлденді. Киото мен Осака сонымен қатар Нанга (南画 "Оңтүстік суретшілігі") және Бундзиня (文人画 "әдеби суретшілігі") мектептерінің ең маңызды орталықтары болды; Нанга суретшілігі Ринпа суретшілігінің ықпалына ішкі тірлік етті және керісінше.
Rinpa artists worked in various formats, notably screens, fans and hanging scrolls, woodblock printed books, lacquerware, ceramics, and kimono textiles. Many Rinpa paintings were used on the sliding doors and walls (fusuma) of noble homes. Subject matter and style were often borrowed from Heian period traditions of yamato e, with elements from Muromachi ink paintings, Chinese Ming dynasty flower and bird paintings, as well as Momoyama period Kanō school developments. The stereotypical standard painting in the Rinpa style involves simple natural subjects such as birds, plants and flowers, with the background filled in with gold leaf. This technique is known as gold ground. Emphasis on refined design and technique became more pronounced as the Rinpa style developed. The Rinpa style flourished in Kyōto, Nara, and Ōsaka, i. e., the political and cultural triangle of ancient Japan. Kyōto and Ōsaka were also two of the most important cities of the Nanga (南画 "Southern painting"), also known as Bunjinga (文人画 "literati painting") school's style; Nanga painting was therefore exposed to the influence of Rinpa painting and vice versa.