Маркантонио Негри: Венециялық композитор және музыка директоры
Marcantonio Negri
Маркантонио Негри – итальяндық барокко дәуірінің композиторы, әнші және музыкалық директор. Венециядағы Сан-Марко базиликасында Монтевердимен бірге жұмыс істеген. Өмірбаяны туралы ақпарат аз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық композитор
Italian composer
Маркантонио Негри (қазан айында 1624 жылы қайтыс болды) – ерте Барокко дәуірінің итальян композиторы, әнші және музыкалық жетекшісі. Ол Монтевердимен бірге Венециядағы Марк соборының музыкалық ұйымында қызмет етті және сол кезде композитор ретінде жақсы танымал болды.
Marcantonio Negri (died October 1624) was an Italian composer, singer, and musical director of the early Baroque era. He was in the musical establishment of St. Mark's Basilica in Venice at the same time as Monteverdi, and was well known as a composer at the time.
Өмір
Ол Веронада дүниеге келген, бірақ одан басқа, 1612 жылғы 22 желтоқсанда Санкт-Марк шіркеуінде маэстро ди капелланың көмекшісі болып тағайындалғанға дейінгі өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Оның алғашқы жарияланымы 1608 жылы Венецияда шыққан, сондықтан ол Санкт-Маркқа келгенге дейін композитор және әнші ретінде тәжірибе жинаған; ол бұл тәжірибені Веронада, Венецияда, әлде басқа жерде алған-алмағаны белгісіз. Санкт-Марк шіркеуінде төрт жыл қызмет еткеннен кейін, ол Далмация жағалауындағы аралда орналасқан Веглия (қазіргі Крк, Хорватия) монастырінің аббаты болды, бұл лауазымда да Санкт-Марк шіркеуінде жартылай уақыт жұмыс істеуді қажет етті. 1619 жылы ол Санкт-Марк шіркеуіндегі қызметінен бас тартты, ал оның орнын Алессандро Гранди иеленді. Негри Веглияда қайтыс болды.
He was born in Verona, but aside from this, little is known about his life prior to his appointment as assistant maestro di cappella at St. Mark's on 22 December 1612, a position in which he supported Monteverdi as primary maestro di cappella. His first publication dates from 1608, in Venice, so he had some experience as a composer and singer prior to his arrival at St. Mark's; whether he acquired that experience in Verona, Venice, or elsewhere is not known. After four years at St. Mark's, he became abbot of a monastery at Veglia (now Krk, Croatia), on an island off the coast of Dalmatia, a position which still required his part time involvement at St. Mark's. He resigned from St. Mark's in 1619, and his position was taken by Alessandro Grandi. Negri died at Veglia.
Музыка және әсер
Оның affetti amorosi (1608) атты алғашқы кітабы ең қазіргі канзонетта стилінде, әсерлі хроматизм мен континуо қолданып жазылған. 1611 жылы ол екі скрипка мен континуоға арналған сонаталар, сондай-ақ бірнеше симфонияларды қамтитын тағы бір affetti amorosi кітабын жариялады. Осы шығармалардың кейбіреулерінде "соғыс музыкасы" бар, онда скрипкалар керней шақыруларын және әскери барабандардың үнін еліктейді; Монтеверди де, Гранди де осы стильді еліктеген, ал Монтеверди оны Негриден үйренген болуы мүмкін. Негри қасиетті музыканы да жариялады, оның ішінде псалмдар жинағы (1613) және рухани әндер жинағы (1618) Венецияда жарық көрді. Стильдік тұрғыдан алғанда, олар Санкт-Марк шіркеуіндегі басқа композиторлар қолданған бөлінген хорлар мен аспаптар тобының қалыпты тәжірибесіне сәйкес келеді (Венециялық полихоральдық стильді және концерттоны қараңыз).
His first book of affetti amorosi (1608) is in the most modern canzonetta style, using affective chromaticism and continuo. In 1611 he published another book of affetti amorosi which includes sonatas for two violins and continuo, as well as some sinfonias. Some of these pieces contain "battle music", with the violins imitating trumpet calls and military drums; both Monteverdi and Grandi imitated this style, and Monteverdi possibly learned it from Negri. Negri also published sacred music, including a book of psalm settings (1613) and a book of spiritual songs (1618), both in Venice. Stylistically they conform to the typical practice of divided choirs and groups of instruments used by the other composers at St. Mark's (see Venetian polychoral style, concertato).