Лафкадио Хёрнның "Жазғы күн арманы" эссесі балалық шағы мен жапондық Урасима Таро ертегісін қамтиды. Шығарма 1895 ж. жарияланды, ирланд аңыздарымен сабақтас.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Жазғы күннің арманы" – Лафкадио Херннің балалық шағы туралы ойларымен бөлісіп, сонымен қатар Урасима Таро жапон халық ертегісін қайта баяндайтын эссесі. Бұл "Шығыстан тыс" (1895) жинағындағы алғашқы туынды болды.
"The Dream of a Summer Day" is an essay by Lafcadio Hearn that reminisced on his childhood, and which also incorporated a retelling of the Japanese folktale of Urashima Tarō. It was the first piece in the collection Out of the East (1895).
Эссе
"Жазғы күннің арманы" алғаш рет 1894 жылғы 28 шілдеде шыққан "The Japan Weekly Mail" басылымында жарияланып, кейіннен 1895 жылы "Шығыстан тыс" жинағында қайта басылды.
"The Dream of a Summer Day" was first printed in the 28 July 1894 issue of The Japan Weekly Mail, and republished in the collection Out of the East (1895).
Урасима және ирландтық аңыз
Комментаторлар жапон ертегісіндегі Урасима Таро және Оисин мен теңіз әйгері туралы ирланд аңызы арасындағы ұқсастықты атап өтті. Хирн осы аңызды шығарманы жазу кезінде еске алған болуы мүмкін, бірақ ол бұл туралы тікелей айтпаған. Хирн өзі Урасиманы "Рип ван Винклге" қарағанда, Сент-Бренданның аңыз аралын іздеумен айналысатын Вашингтон Ирвингтің "Жеті қаланың Адельантадосы" шығармасына көбірек ұқсас деп санайды. Хирннің өмірбаяуын жазған Пол Мюррей оны өзінің жақын әпкесі, ирландтық әкесінің үлкен қарындасы Кэтрин Фрэнсис Элвудтың "көңілде сақталған естелігі" деп сипаттады, бірақ басқа комментаторлар бұл оның грек анасы Роза Антония Кассиматимен айырысуы туралы болжам жасады.
Commentators have noted a parallel between the underlying Japanese fairy tale of Urashima Tarō and the Irish legend around Oisín and the fairy princess of the sea, and Hearn might have recalled this legend in writing the piece, even though he does not explicitly state this. Hearn himself considered the Urashima to be similar to Washington Irving's "The Adelantado of the Seven Cities" which deals with a search for St. Brendan's fabled isle, more so than to "Rip van Winkle". Hearn's biographer Paul Murray has identified it as an "enchanted memory" of his beloved aunt, Catherine Frances Elwood, the elder sister of his Irish father, even though other commentators have assumed it was about his parting with his Greek mother, née Rosa Antonia Cassimati.
Хирн және Урашиманың маньо поэмасы
Көптеген түсіндірмешілер Херннің Урасима бейнесімен теңестірілуін баса көрсетсе де, Херн Урасиманың одан да көне аңызын баяндаған "Манъёсю" ескі ақынына да жаны ашырған болуы мүмкін. Өйткені Херннің эссесі де осылай басталады: ол сол кезде тұрып жатқан Мисуми, Кумамото аймағының табиғатын сипаттап, Урасима әңгімесіне көшеді; дәл осылай, ежелгі ақын Суминоэ (Суминоэ ку, Осака) аймағының табиғатын сипаттап, содан кейін Урасима аңызы туралы ойларымен бөліседі. Херннің Мисумиі аңыздың орнына жақын болмаса да, ол "Урасима я" деген аттас қонақүйде тұрып жатқан еді. Хернге бұл өлеңнің авторы кім екені белгісіз болған, бірақ ғалымдар бұл өлеңнің авторы Такахаси но Мушимаро екенін анықтады.
Although most commentators stress Hearn's identification with the Urashima figure, Hearn may have also empathized with the ancient poet of the Man'yōshū who recounted the even older legend of Urashima. For Hearn's essay begins in the same way: he starts by describing the scenery of Misumi, Kumamoto where he was then staying, and drifts into the tale of Urashima; likewise, the ancient poet opens by describing the scenery of Suminoe (Suminoe ku, Osaka), then launches into his musings about the Urashima legend. Hearn's Misumi was not anywhere near the spot of the legend, however, he happened to be staying at an inn named "Urashima ya". The identity of the ancient poet was unknown to Hearn, but scholars have determined the author of this poem have been Takahashi no Mushimaro.