Lulworth skipper – сирек кездесетін көбелек. Еуропа, Азия және Африкада таралған. Ұлыбританиядағы саны өсіп келеді, бірақ солтүстікте осал түрге жатады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құстың түрі
Species of butterfly
Лулворт шкипері (Thymelicus acteon) – Hesperiidae тұқымдасына жататын құстың бір түрі. Оның аты Англияның Дорсет графтығындағы Лулворт шығанағынан шыққан. Бұл түр Орталық Еуропа, Кіші Азия және Солтүстік Африкада кездеседі, онда оның популяциясы тұрақты деп есептеледі. Солтүстік Еуропада оның саны азайғандықтан, Еуропада "қауіпті" санатына енген. Ұлыбританияда оның таралған аймағы Дорсеттің оңтүстік жағалауымен шектеледі, бірақ ол жергілікті жерде көптеп кездеседі және қазіргі уақытта оның саны, мүмкін, оны алғаш тауып алғаннан бергі жылдардағы ең жоғары көрсеткішінде. Ол келесі жылы Лулворт шкипері (Thymelicus acteon) деп аталды, бұл атау өзгеріссіз сақталды; Ұлыбританиядағы құстардың жергілікті атауларының арасында ешқашан басқа атаумен алмастырылмаған жалғыз түр осы.
The Lulworth skipper (Thymelicus acteon) is a butterfly of the family Hesperiidae. Its name is derived from Lulworth Cove in the county of Dorset, England, where the first specimens in Great Britain were collected in 1832 by English naturalist James Charles Dale. The species occurs locally across Central Europe, Asia Minor and North Africa, where its population is considered stable. Its numbers have declined in Northern Europe, leading to its European status of "vulnerable". Its range in Britain is restricted to the south coast of Dorset, however it is locally abundant and its numbers currently are perhaps at their greatest since its discovery there. It was introduced the following year as the Lulworth skipper (Thymelicus acteon), a name that has remained unchanged; it is the only one of Britain's vernacular butterfly names for which there has never been a proposed substitute.
Сипаттама
Ер Лулворт қайығының қанаттарының ұзындығы 28-32 мм, ал ұрғашысының қанаттары 25-28 мм. Бұл оны Ұлыбританиядағы ең кішкентай көбелектердің бірі және Еуропада Thymelicus туысының ең кішкентай өкілі етеді. Ұлыбританияның бес "алтын" қайығының – күміс дақты қайық (Hesperia comma), үлкен қайық (Ochlodes sylvanus), кішкентай қайық (Thymelicus sylvestris) және Эссекс қайығы (Thymelicus lineola) – арасында Лулворт ең кішкентайы және ең қараңғысы. Кішкентай өлшемінен басқа, ол ерекше қара, күлгін түсті қанаттарымен ерекшеленеді, олар зәйтүн қоңыр реңге ие; бұл қараңғылану әсіресе еркектерде байқалады. Әртүрлі нұсқалары бар екені белгілі; Солтүстік-батыс Африкада алдыңғы және артқы қанаттардың үстіңгі жағы қараңғырақ, жасыл немесе сұрғылт қоңыр түсті. Ұқсас түсті түрлер Испанияда, Эльба, Критте және басқа да Шығыс Жерорта теңізі аралдарында кездеседі. Канар аралдарына ендемик T. acteon christi алдыңғы қанаттарының үстіңгі жағында анық сары-қоңыр белгілерді көрсетеді. Көбелек жыныстық диморфизмге ие; сонымен қатар, ол Біріккен Корольдіктің Биологиялық әртүрлілік сақтау жоспарында қорғалатын түрлердің тізіміне енген. Ұлыбританияда, таралу аймағының солтүстік шегіне жеткенде, оның таралуы Дорсет графтығының оңтүстік жағалауымен шектеледі. Мұнда соңғы онжылдықтарда халық саны да, таралу аймағы да айтарлықтай өзгерген жоқ; ол жергілікті жерлерде көптеп кездеседі, колониялардың көпшілігі Уэймут пен Свандж арасындағы жағалауда және Пурбек қыратында, ішкі борпылдақ төбелердің бойында орналасқан. Бартон Брэдстокта және Портленд аралында екі шеткі колония да бар; Портлендтегі колонияның пайда болу себебі белгісіз, бірақ бұл табиғи таралудың нәтижесі ме, әлде босатылған көбелектердің әсері ме екені белгісіз. 1832 жылы табылғанынан бері Лулворт қайығы Дорсетте бұрынғыдан гөрі көптеп кездесетінін көрсететін дәлелдер бар. Биік, жайылымдыққа тартылмаған шөптер, жұмыртқа салу және личинка дамуы үшін қолайлы орта болып табылады; Лулворт қайықтары соңғы ғасырда қойларды тығыз жаюдан бас тартудың және соңғы кезде қояндар арасында миксоматоздың таралуының нәтижесінде пайда тапты, себебі қояндар шөптің биіктігін төмен ұстайды. Алайда, аздап жаюдың түрге зиян келтірмейтінін және тіпті гүлдердің өсуін ынталандыратынын, олар ересектер үшін нектар көзі ретінде қызмет ететінін көрсететін дәлелдер бар.
The male Lulworth skipper has a wingspan of , and the female 25 to 28 mm. This makes it one of Britain's smallest butterflies and, in Europe, the smallest member of the Thymelicus genus. Of Britain's five "golden" skippers—the others being the silver spotted skipper (Hesperia comma), large skipper (Ochlodes sylvanus), small skipper (Thymelicus sylvestris) and Essex skipper (Thymelicus lineola)—the Lulworth is both the smallest and darkest. Beyond its small size, it is distinguished particularly by its dark, dun coloured wings that appear with tinges of olive brown; this darkening especially apparent in males. Variations are known to occur; in north west Africa, the uppersides of the forewing and hindwing are darker, with hints of greenish or greyish brown. Similarly coloured races occur in Spain, Elba, Crete, and other eastern Mediterranean islands. T. acteon christi, endemic to the Canary Islands, displays colour variations, with the uppersides of the forewing showing defined yellow–orange markings. The butterfly is sexually dimorphic; It is also listed as threatened under the United Kingdom Biodiversity Action Plan. In Great Britain, where the butterfly reaches the northern limit of its range, its distribution is restricted to the southern coastline of the county of Dorset. Here, both the population and range have changed little in recent decades; it is locally abundant, with the majority of colonies found on the coast between Weymouth and Swanage and on the Purbeck Ridge, a line of inland chalk hills. Two outlying colonies also exist, at Burton Bradstock and on the Isle of Portland; the cause of the colony on Portland is unknown, but has been put down to either natural colonisation or released specimens. There is evidence to suggest that the Lulworth skipper is now more abundant in Dorset than at any other time since its discovery in 1832. is widespread. Tall, ungrazed grass is a favoured habitat due to oviposition and larval development; Lulworth skippers have benefited from the move away from tight grazing by sheep in the last century and recently outbreaks of myxomatosis among rabbit populations, which otherwise maintain a lower grass height. However, there is evidence to suggest that minimal grazing is not detrimental to the species, and may in fact be beneficial in that it encourages the growth of flowers that act as adult nectar sources.]]