Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер, комедияшы және әнші (1908–1985)
American actor, comedian and singer (1908–1985)
Гарольд "Хал" Пирри (25 шілде, 1908 – 30 наурыз, 1985) – радио, фильмдер, теледидар және анимациядағы американдық актер, комедияшы және әнші. Оның ең есте қаларлық рөлі – 1938 жылы радиодағы «Файбер МакГи мен Молли» бағдарламасында қосалқы рөл ретінде басталган Трокмортон П. Гилдерслив рөлі.
Harold "Hal" Peary (July 25, 1908 – March 30, 1985) was an American actor, comedian and singer in radio, films, television, and animation. His most memorable role is as Throckmorton P. Gildersleeve, which began as a supporting character on radio's "Fibber McGee and Molly" in 1938.
Ерте өмір
Сан-Леандро қаласында (Калифорния штаты) португалдық ата-аналарынан туған Харольд Пирри (Перри деп айтылады) өзінің естелігіне сүйенсек, 1923 жылдан бастап жергілікті радиода жұмыс істеген. Сан-Францискода "Испан серенадашысы" атты жеке бағдарламасы болды. Сан-Францискода жүргенде, ол 1932 жылдың 26 қыркүйегінен бастап NBC-нің Тынық мұхиты аймақтық желісінде көрсетілген Wheatenaville бағдарламасында бірнеше рөлдерді орындады. 1935 жылы ол Чикаго қаласына (Иллинойс штаты) көшті.
Born as José Pereira de Faria in San Leandro, California, to Portuguese parents, Harold Peary (pronounced Perry) began working in local radio as early as 1923, according to his own memory. He had his own show as a singer, "The Spanish Serenader", in San Francisco. While in San Francisco, he also had several parts in Wheatenaville, a program broadcast on NBC's Pacific network beginning September 26, 1932. He then moved to Chicago, Illinois, in 1935.
Гилдерслив
Чикагода ол "Fibber McGee and Molly" бағдарламасының тұрақты қатысушысы болды, онда 1938 жылы МакГидің көршісі және қарсыласы ретінде жарқын да мақтанғақ Гилдерслив кейіпкерін жасады. Ол сондай-ақ "Lights Out" қорқыныш сериалдарында және басқа радио бағдарламаларында жұмыс істеді, бірақ Гилдерслив ретіндегі жетістігі мен танымалдылығы кейіпкердің жеке бағдарламасына негіз салды, ол оның мансабының шыңына айналды. Пирридің Гилдерслив рөлінің сәттілігі кейіпкерді жеке шоуда сынап көруге мүмкіндік берді. "Fibber McGee & Molly" бағдарламасын демеушілік еткен Johnson's wax, "The Great Gildersleeve" бағдарламасының үнтаспасын жасауға демеушілік етті, ал Kraft Cheese Company шоудың тұрақты демеушісі атанды. Гилдерслив Вистфул Вистадан Саммерфилдке көшірілді, бұл тек орналасқан жерінің өзгеруі ғана емес – енді ол үйленбеген және Гилдерсливтің "Қыздар белбеулері" компаниясының иесі емес, қаланың су комиссары болды. Оның мақтанғақтығы мен тіркілігі азайтылып, жаңадан отбасылық өмірге бейімделді және жетім қалған қызы Марджори мен жиені Леройдың қамқоршысы болып тағайындалды. Гилдерслив аса бай болмаса да, іш киім тігу бизнесін жауып, Саммерфилд қаласының су комиссары ретінде жаңа өмірге қадам басты. "Ұлы Гилдерслив" 1941 жылдың 31 тамызында тұңғыш рет эфирге шықты және он жыл бойы сәтті бағдарлама болып қала берді. Пирридің керемет дауысы мен жиі қайталап тұратын сөздері радио тыңдаушылары үшін ең танымал дыбыстардың біріне айналды. Лурин Таттл бастапқыда Марджори рөлін ойнады, кейін оны Луиза Эриксон алмастырды; Фред Алленнің "Town Hall Tonight" бағдарламасының және басқа да шоулардың қатысушысы Уолтер Тетли Лерой рөлін сомдады; ал Лилиан Рэндольф Гилдерсливтің эгосын сынап, оның қызметшісі және үй шаруасын жүргізушісі Бэрди рөлінде ойнады. Бағдарламаның юморы, МакГи бағдарламасындағы сияқты, сөздермен ойын жасау және сөз тіркестерін құру, сондай-ақ Гилдерсливтің адал қателіктері мен жылы жүректі мінезі арқылы туды. Оның басты қарсыласы судья Хорас Хукер (Эрл Росс) болды, ол Марджори мен Леройдың қамқорлығын бақылап, түрлі жобаларда дос және қарсылас атанды. Кейде сюжеттік желілер серияға біріктірілді, мысалы Гилдерсливтің романтикалық қабілеттері мен саяси амбициялары; уақыт өте келе, сөздермен ойын жасаудың кейбір түрлері азайтылды. Пирри өзінің әнші дауысын бағдарламаның эпизодтарына енгізуге мүмкіндік алды, мысалы "Mystery Voice" эпизодында ол жергілікті радио бағдарламасында бразилиялық әншіге қатысты сюжетте бұрынғы испандық Serenader радио кейіпкеріне сілтеме жасады (Мел Бланк станция директоры рөлінде қонаққа шақырылды), сонымен қатар өзінің португалиялық тегін де атап өтті. Бірақ оның ең есте қаларлық дауысы радио тарихшылары "жаман күлімсіреу" деп атаған, сарказмнан басталып, ұятқа қалдыратын немесе бала күніндегі сөз таппайтын жағдайға ұқсас төмендеп кететін күлімсіреу болды. Гилдерсливтің орбитасындағы және одан тыс басқа кейіпкерлердің ішінде дәріханашы Пиви рөліндегі Ричард ЛеГранд, шаштараз Флойд рөліндегі Артур К. Брайан, полиция бастығы Гейтс рөліндегі Кен Кристи, Лейла Рэнсом рөліндегі Ширли Митчелл, Гилдерсливтің тағы бір сүйіктісі Ева Гудвин рөліндегі Беа Бендерет және кейде Гилдерсливке бұрынғы кейіпкері Фибер МакГи сияқты қызмет еткен көршісі Рэмсон Буллард рөліндегі Гейл Гордон болды. Пирри 1940 жылдары төрт "Ұлы Гилдерслив" фильмінде де түсті.
In Chicago, he became a regular on Fibber McGee and Molly, where he originated the colorful and arrogant Gildersleeve character as a McGee neighbor and nemesis in 1938. He also worked on the horror series Lights Out and other radio programs, but his success and popularity as Gildersleeve set the stage for the character's own program, which became the peak of his career. Peary's Gildersleeve proved popular enough that it was thought to try the character in his own show. Johnson's wax, which sponsored Fibber McGee & Molly, sponsored an audition recording for The Great Gildersleeve, and the Kraft Cheese Company signed on as the show's regular sponsor. Gildersleeve was transplanted from Wistful Vista to Summerfield with more than just a locale change—now a bachelor, and now the water commissioner instead of the owner of the Gildersleeve's Girlish Girdles company. With much of his pomposity and cantankerousness toned down, he was also newly domesticated and appointed guardian of his orphan niece Marjorie and nephew Leroy. Implicitly well off though by no means wealthy, Gildersleeve was depicted winding up his lingerie making company and taking up a new life as Summerfield's water commissioner. The Great Gildersleeve premiered August 31, 1941, and became a steady hit for the rest of the decade. Peary's sonorous voice and flustered catchphrases were among radio's most familiar sounds. Lurene Tuttle originally played Marjorie with Louise Erickson succeeding her; Walter Tetley, a veteran of Fred Allen's Town Hall Tonight cast and other shows, played Leroy; and, Lillian Randolph played Gildersleeve's ego puncturing maid and housekeeper, Birdie. The show's humor, like that of McGee, was drawn through clever word play and phrasemaking as well as Gildersleeve's earnest stumbling and basically warmhearted nature. His on screen nemesis was Judge Horace Hooker (Earle Ross), who oversaw his guardianship of Marjorie and Leroy and became a friend and periodic rival in various schemes. Periodically, storylines were serialized, such as some of Gildersleeve's romantic interests and political aspirations; in time, some of the clever word playing was toned down. Peary also found occasion to weave his singing voice into show episodes, such as "Mystery Voice" in which he referenced his former Spanish Serenader radio persona in a plot involving a Brazilian singer on a local radio show (Mel Blanc guested as the station manager), concurrently referencing his Portuguese heritage. But his best remembered vocalism would be what radio historians have called his "dirty laugh," a descending giggle that could start from sarcasm and finish in embarrassment or substitute for being at a schoolboy like loss for words. Other characters in and out of the Gildersleeve orbit included Richard LeGrand as Peavey the druggist, Arthur Q. Bryan as Floyd the Barber, Ken Christy as police chief Gates, Shirley Mitchell as Leila Ransom, Bea Benaderet as another Gildersleeve paramour Eve Goodwin, and occasionally Gale Gordon as Rumson Bullard, a neighbor who served Gildersleeve the way Gildersleeve had once served Fibber McGee, Gordon's previous character on McGee. Peary would also feature in four Great Gildersleeve feature films during the 1940s.
Кейінгі мансап
CBS-тің Джек Бенни мен басқа да NBC жұлдыздарын тартып алған таланттарды іздеу науқанының ортасында Пирриге 1950 жылы өзінің тиімді CBS келісімін ұсынды. Бұған себеп, Пирри NBC мен Kraft компанияларының «Гилдерслив» бағдарламасында оның ән айту дауысын жиі пайдалануға және шоу иелігінде үлесін арттыруға келіспеуіне наразы болды. Радио тарихшысы Джеральд Нахман «Радиода өскен» кітабында Пирри мен оның MCA агенттері шоу иелігінде үлесін арттыру үшін нәтижесіз келіссөздер жүргізгенін айтты. CBS Бенниді (сондай-ақ MCA клиенті) және басқаларын NBC-ден тартып алғанда, орындаушыларға NBC ұсынғаннан гөрі, соғыстан кейінгі АҚШ-тың жоғары салықтарына қарсы капиталдық табысқа артықша жағдайлар ұсынды. Сөйтіп, Пирри осы желімен келісімшартқа қол қойды. «Ұлы Гилдерслив» бағдарламасын демеушілік еткен және оның интеллектуалдық меншігіне ие болған Kraft Foods бағдарламаны CBS телеарнасына көшіруден бас тартты. «Гилдерслив» NBC-де Уилард Уотерменмен бірге қалды. Оның дауысы Пирриге өте ұқсас еді және ол Чикагодағы радио күндерінен бері Пирриді білген. Уотермен атақты Гилдерслив күлкісін қайталаудан бас тартты, өйткені бұл таңбаға тек Пирридің құқығы болуы керек деп сенді. Бірақ ол рөлге оңай кіріп кетті. Пирридің өзі Уотерменнің радиодағы тәсілін мақұлдады. 1955 жылы сериал қысқа мерзімге теледидарға көшкенде, Пирри Уотерменнің Пирриден әлдеқайда биік болғанын және рөлді экранда сәтті ойнау үшін тым үлкен екенін айтты (Пирри Гилдерсливті өзінің ұлылыққа құмар кішкентай адам ретінде көріп тұрды). CBS-де Пирри жаңа комедиялық шоуды бастады – «Гарольд Пирри шоу», кейде «Адал Гарольд» деп аталды. Бұл атау жаңа кейіпкердің ойдан шығарылған радиошоуының аты болды. Радиода тәжірибелі Джозеф Кернс ветеринар дәрігер доктор Янси рөлін ойнады, ол «Док Як Як» деп танымал болды және бұрынғы Гилдерсливтің қарсыласы судья Хукерге ұқсас еді. Жаңа шоуда «Гилдерслив» бағдарламасының кейбір сюжеттік элементтері қолданылды, мысалы, мэрлікке үміткер болу және екі әйелмен келісімдер жасау. Сонымен қатар, «Адал Гарольдтың» радиостанциядағы хатшысы Глори Гилдерсливтің Су департаментінің хатшысы Бессиге өте ұқсас. «Ұлы Гилдерсливтің» сапасы мен рейтингісін қайта жаңғыртуға жасалған барлық күш-жігерге қарамастан, «Гарольд Пирри шоу» тек 38 эпизодтан тұратын бір маусым ғана көрсетілді. 1951 жылғы 21 наурызда «Гарольд Пирри шоу» бағдарламасының эфирінде Калифорнияның губернаторы Эрл Уоррен (кейіннен АҚШ-тың Бас судьясы болды) туған жерінің перзенті Гарольд Пирриді тікелей эфирде марапаттады. Ол сол уақытқа дейін берілген жалғыз сыйлықты – он мыңыншы (10,000-шы) радио хабарламасын аяқтағаны үшін алды. Пирридің бұл рекорды радио тарихында бұрын-соңды ешкімге жете алмаған.
With CBS in the middle of a talent raid that had already tempted away Jack Benny and other NBC stars, Peary was offered a lucrative CBS deal of his own in 1950, after he chafed over NBC's and Kraft's reluctance to let him use his singing voice more often on Gildersleeve and to give him more part in the show's ownership than he already had. Radio historian Gerald Nachman, in Raised on Radio, said Peary and his agents at MCA had negotiated fruitlessly to get Peary a bigger stake in the show's ownership. When CBS began luring Benny (also an MCA client) and others away from NBC, mostly by offering the performers better capital gains terms against the still high post war U. S. taxes than NBC was willing to do, Peary signed with the network. Kraft Foods, who sponsored The Great Gildersleeve and owned the intellectual properties, refused to move the program to CBS. Gildersleeve remained on NBC with Willard Waterman, whose voice strongly resembled Peary's and who had known Peary since their radio days in Chicago, replaced Peary in the title role. Waterman refused to appropriate the famous Gildersleeve laugh however, believing Peary alone should have rights to that trademark, but otherwise slipped easily into the role; Peary himself approved of Waterman's approach, at least on radio. When the series briefly moved to television in 1955, Peary remarked that Waterman, who was much taller than Peary, was too large to pull off the role (Peary imagined Gildersleeve as a small man with delusions of grandeur) successfully on screen. At CBS, Peary began a new situation comedy, The Harold Peary Show, sometimes known as Honest Harold, a title that was actually the name of the fictitious radio show the new character hosted. Radio veteran Joseph Kearns played veterinarian Dr. Yancey, known better as Doc Yak Yak and similar to former Gildersleeve foil Judge Hooker. The new show also borrowed a few Gildersleeve plot devices, such as running for mayor and engagements to two women. Additionally, Honest Harold's secretary at the radio station, Glory, bears a more than passing resemblance to Gildersleeve's Water Department secretary, Bessie. Despite these efforts to recreate the quality and ratings of "The Great Gildersleeve", The Harold Peary Show lasted only one season of 38 episodes. On the March 21,1951 broadcast of The Harold Peary Show, California governor Earl Warren (later to become Chief Justice of the United States) honored native son, Harold Peary, on live radio, with the only award ever issued up to that time, for having completed his ten thousandth (10,000th) radio broadcast. Peary's record remains unsurpassed in the annals of radio.
Кино және теледидар
Төрт Гилдерслив фильміне (Ұлы Гилдерслив, Гилдерсливтің жаман күні, Бродвейдегі Гилдерслив және Гилдерсливтің жұлдызы) қоса, Пирри Трокмортон П. Гилдерслив кейіпкері ретінде келесі көркем фильмдерде ойнады: «Жордандармен кім күледі» фильмінде Фибер МакГи мен Молли, Эдгар Берген және Люсиль Болл рөлінде; «Тағы да қайтадан Жордандармен» фильмінде Фибер МакГи, Молли және Эдгар Берген, сондай-ақ Гейл Гордон рөлінде; және Люсиль Болл мен Виктор Матурмен «Жеті күндік демалыс» музыкалық комедиясында. Warner Archives 2013 жылдың қаңтар айында RKO Gildersleeve фильмдерінің DVD жинағын шығарды. Бұл бес фильмге «Жеті күндік демалыс» фильмі де кіреді. Пирри сонымен қатар Уолт Диснейдің «Айғыр жүріп барады» (1964) және Элвис Преслидің «Кламбек» (1967) фильмдерінде де ойнады. Ол теледидарда да жұмыс істеді, 1965 жылы «Перри Мейсон» сериалының «Сүйіктінің тәуекелі» атты эпизодында Фредди Фелл рөлін ойнады. Сол жылы ол Род Серлинг жазған «Феттерман Кроссинг шерифі» эпизодында Ллойд Бриджестің «Жалғыз» батыс сериалында Пибоди рөлін ойнады. Ол бірнеше ситкомдарда қайта-қайта түсетін рөлдерде де ойнады, мысалы, «Блонди» телехикаясында Херб Вудли, «Фиббер МакГи мен Молли» телехикаясында мэр ЛаТривия және «Вилли» телехикаясында Перри Баннистер рөлінде. Пирри 1960 жылдары көптеген ситкомдарда эпизодтық рөлдерде де пайда болды, олардың ішінде «Дик Ван Дайк Шоуы», «Менің үш ұлым», «Аддамс отбасы», «Менің анам – машина», «Петтикоат-Джанкшн», «That Girl», «Брэйди Банч» және «Love, American Style» бар. 1960 және 1970 жылдары Пирри Файго газдалған сусынын танымал телерекламаларында да түсті. 1970 жылдары Пирри екі «Рудольф қызыл мұрынды бұлан» туындысында, «Рудольфтің жарқыраған жаңа жылы» (1976) және «Рудольф пен Фростидің шілдедегі Рождествосы» (1979) фильмдерінде құйрығында сағаты бар кит Биг Беннің дауысын сомдады. Соңғы фильм «Рудольф пен Фростидің шілдедегі Рождествосы» (1979) болды.
In addition to the four Gildersleeve films (The Great Gildersleeve, Gildersleeve's Bad Day, Gildersleeve on Broadway, and Gildersleeve's Ghost), Peary appeared as the Throckmorton P. Gildersleeve character in these feature films: Look Who's Laughing with the Jordans as Fibber McGee and Molly, Edgar Bergen, and Lucille Ball; Here We Go Again again with the Jordans as Fibber McGee and Molly and Edgar Bergen, as well as Gale Gordon; and the musical comedy Seven Days' Leave with Lucille Ball and Victor Mature. Warner Archives released a DVD collection of the four RKO Gildersleeve movies in January 2013. This five film set also includes the Seven Days' Leave movie. Peary also was in the Walt Disney movie A Tiger Walks (1964) and the Elvis Presley film Clambake (1967). He also worked in television, playing Freddy Fell in the 1965 Perry Mason episode, "The Case of the Lover's Gamble." That same year he played Peabody in the Rod Serling scripted "Sheriff of Fetterman's Crossing" episode of Lloyd Bridges' Western series The Loner. He also appeared in recurring roles in several sitcoms, such as Herb Woodley in the TV version of Blondie, as Mayor LaTrivia in the TV version of Fibber McGee and Molly, and as Perry Bannister in Willy. Peary also made guest appearances in numerous sitcoms during the 1960s, including The Dick Van Dyke Show, My Three Sons, The Addams Family, My Mother the Car, Petticoat Junction, That Girl, The Brady Bunch and Love, American Style. In the 1960s and 1970s, Peary was also featured in a series of popular television ads for Faygo pop. In the 1970s, Peary found work as a voice actor as Big Ben, the whale with a clock in its tail, in two Rudolph the Red Nosed Reindeer productions, Rudolph's Shiny New Year (1976) and Rudolph and Frosty's Christmas in July (1979), the latter being Peary's final acting credit.
Желіден кейінгі мансап
Пирри Нью-Йорк қаласындағы WMGM радиостанциясында диджей болып жұмыс істеді. 1953 жылдан бастап, ол дүйсенбіден сенбіге дейін бір сағаттық бағдарлама жүргізді. Пирри өмірінің қалған бөлігін Ранкин Басс, Ханна Барбера және басқалардың анимациялық туындыларында дауыстаумен өткізді. Ол «Гибралтар жинақ және несие», «Шармин», «Файго» (бірнеше роликтерде өкіл ретінде), «Red Goose Shoes» және «Challenge Dairy» сияқты өнімдердің көптеген жарнамаларында пайда болды.
Peary worked as a disc jockey at radio station WMGM in New York City. Beginning in 1953, he had a one hour program Monday–Saturday. Peary spent most of the rest of his life voice acting in animated work by Rankin Bass and Hanna Barbera and others. He appeared in numerous commercials for products such as: Gibraltar Savings and Loan, Charmin, Faygo (as spokes character in a series of spots), Red Goose Shoes, and Challenge Dairy.
Жеке өмір
Пирри республикашыл және Голливуд Республикалық комитетінің негізін қалаушы мүшесі болды.
Peary was a Republican and a charter member of the Hollywood Republican Committee.
Өлім
1985 жылдың 30 наурызында 76 жасында Пирри Калифорния штатындағы Торранс мемориалдық ауруханасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
On March 30, 1985, at age 76, Peary died in California at Torrance Memorial Hospital after suffering a heart attack.