AGM-129 ACM: Жасырын қару жүйесінің тарихы мен дамуы
AGM-129 ACM
AGM-129 ACM: АҚШ әуе күштерінің B-52H бомбалаушыларында қолданылған, жасырын қасиеттері бар крылатая ракета. Жаңа әуе қорғаныс жүйелеріне қарсы жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
AGM 129 ACM (Advanced Cruise Missile) - бастапқыда General Dynamics компаниясы жобалап, жасаған, кейін Raytheon Missile Systems компаниясы сатып алған, аз көрінетін, субсониктік, турбофенді қозғалтқышты, әуеден ұшырылатын қанатты зымыран. 2012 жылы қызметтен алынғанға дейін AGM 129A АҚШ Әуе күштерінің B 52H Stratofortress бомбалаушыларында ғана тасымалданды.
The AGM 129 ACM (Advanced Cruise Missile) was a low observable, subsonic, turbofan powered, air launched cruise missile originally designed and built by General Dynamics and eventually acquired by Raytheon Missile Systems. Prior to its withdrawal from service in 2012, the AGM 129A was carried exclusively by the US Air Force's B 52H Stratofortress bombers.
Ерте дамуы
1982 жылы АҚШ Әуе күштері болашақ әуе қорғанысы жүйелеріне AGM-86B зымыранының енуі қиын болатыны анықталғаннан кейін, жаңа, байқалатын қасиеттері төмен круиздік зымыранды зерттеуді бастады. AGM-86B кеңестік әуе қорғанысын бұзу үшін, негізінен жер-әуе зымырандарына қарсы төмен биіктікте ұшуға тәуелді болды. Әуедегі ерте ескерту жүйелерінің, МиГ-31 истребительдеріндегі "Заслон" ПЕСА радарының және Су-27 истребительдеріндегі "Мёч" радарының орналастырылуы, оның ішінде үш "төмен қарап, атып түсіру" радары, төмен биіктіктегі AGM-86B-нің нысанаға жету мүмкіндігін азайтты. Шешім – жаңа "Advanced Cruise Missile" жүйесіне түрлі "жайылымды азайту" ("stealth") технологияларын енгізу болды.
In 1982 the US Air Force began studies for a new cruise missile with low observable characteristics after it became clear that the AGM 86B cruise missile would have difficulty penetrating future air defense systems. The AGM 86B relied on low altitude flight to penetrate the Soviet air defense system centered on surface to air missiles. The deployment of the airborne early warning systems, together with the Zaslon PESA radar on MiG 31 and Myech radar on Su 27 interceptors, all three "look down/shoot down" radars, reduced the likelihood that the low altitude AGM 86B would reach its target. The solution was to incorporate various "low observable" ('stealth') technologies into a new Advanced Cruise Missile system.
Жобалау, сынау және бастапқы өндіріс
1983 жылы General Dynamics Convair Division (GD/C) AGM 129A-ның (жеңіліс тапқан жоба Lockheed Corporation-ның Senior Prom-ы болды) даму шартын алды. AGM 129A зымыранның радарлық көрінісін азайту үшін корпустың пішінін және алға қарай иілген қанаттарын қамтыды. Радарлық көріністі одан әрі жақсарту үшін қозғалтқыштың ауа түсіру тегеуіріші зымыранның астыңғы жағына жапсырылды. Зымыранның реактивтік қозғалтқыш шығарылысы артқы бөлігімен қоршалды және инфрақызыл сәуле шығарынын азайту үшін диффузормен салқындатылды. Зымыраннан электрондық сигналдарды азайту үшін AGM 86B-де қолданылған радар инерциялық навигация және жер бедерін салыстыру (TERCOM) жүйесімен алмастырылды, сондай-ақ Lidar Doppler жылдамдық өлкішімен ұсынылған жоғары дәлдіктегі жылдамдық жаңартуларымен толықтырылды. Бұл өзгерістер AGM 129A-ны анықтауды қиындатты және зымыранды жоғарырақ биіктікте ұшуға мүмкіндік берді. Жаңа Williams International F112 WR 100 турбовентиляторлық қозғалтқышы қашықтықты шамамен 50%-ға арттырды. Жаңа басқару жүйесі дәлдікті 30 м (100 фут) және 90 м (300 фут) аралығында қамтамасыз етті. AGM 129A, AGM 86B сияқты, W80 1 өзгермелі қуаттылықтағы ядролық оқ-дәрімен жарақталған. 1985 жылдың шілдесінде алғашқы сынақ зымыраны ұшырылды, ал 1987 жылы АҚШ Әуе күштеріне алғашқы өндірістік зымырандар жеткізілді. Даму бағдарламасында кейбір аппараттық "сапаны бақылау" мәселелері мен сынақтардағы қателіктер орын алды. Ұшу сынақ бағдарламасы машина жасаушылар кәсіподағы мен GDC басшылығы арасындағы шиеленіс кезеңінде өтті, 1987 жылы 3 жарым апталық ереуіл болды. АҚШ конгрессмені Лес Аспин ACM-ді өзінің комитеті қараған сегіз стратегиялық қару бағдарламасының ішіндегі ең нашар проблемалармен сатып алудағы апат деп атады. АҚШ Конгресі 1989 жылы ACM бағдарламасына қаржыландыруды тоқтатты. Өндірістің "сапа" мәселелері АҚШ Әуе күштеріне 1989 және 1991 жылдары зымыран жеткізуді тоқтатуға мәжбүр етті. МакДоннелл Дуглас зымыран өндірісінің екінші көзі ретінде қатысуға шақырылды. 1989 жылдың басында АҚШ Канадада AGM 129A-ны сынауға рұқсат сұрады және алды. 1993 жылы толық өндіріске қол жеткеннен кейін жылына 200 зымыран өндіру жоспарланды, бұл шамамен 1461 AGM 86B-ні алмастыруға жеткілікті болды. 1992 жылдың қаңтар айында "суық соғыс" аяқталып, АҚШ президенті Джордж Буш ACM сатып алуды қысқарту туралы жариялады. Президент тек 640 зымыран қажет екенін анықтады. ACM бағдарламасы кейін 460 зымыранға дейін қысқартылды. 1992 жылдың тамызында General Dynamics өзінің зымыран бизнесін Hughes Aircraft Corporation компаниясына сатты. Бес жылдан кейін, 1997 жылы Hughes Aircraft Corporation өзінің аэроғарыш және қорғаныс бизнесін соңғы өндіріс мердігері Raytheon-ға сатты. АҚШ Әуе күштері AGM 129A үшін тиімді емес деп саналған нысаналар үшін AGM 129B нұсқасын өндіруді талап етті. АҚШ Әуе күштері бұл талапты 1985 жылы ұсынды және 120 зымыранды AGM 129B нұсқасына өзгертуді ұсынды. 1991 жылы АҚШ Конгресі бұл өтінішті қабылдамады және АҚШ Әуе күштері бағдарламаны тоқтатуға мәжбүр болды. 1992 жылы АҚШ Қорғаныс министрлігі АҚШ Әуе күштеріне бағдарламаны қайта бастауға тапсырма берді, бірақ бұл әрекетке АҚШ Конгресінің Бас есептік кеңсесі қарсы болды. Бұл қарудың түпнұсқадан қандай ерекшеліктері бар екені туралы әлі де түсініксіздік бар. Қорғаныс министрлігінің 4120.15 L "Әскери аэроғарыштық көліктердің үлгілік атаулары" құжатында AGM 129B AGM 129A-ның "құрылымдық және бағдарламалық өзгерістермен және құпия зымыран миссиясын орындау үшін баламалы ядролық оқ-дәрімен жаңартылған" түрі екені көрсетілген. Алайда, Озу AGM 129B ядролық емес ACM нұсқасы болуы тиіс екенін айтады, дәл ядролық AGM 86B дәстүрлі AGM 86C-ке әкелгендей. Бұл рөлді AGM 158 JASSM орындады.
In 1983 General Dynamics Convair Division (GD/C) was awarded a development contract for the AGM 129A (the losing design was Lockheed Corporation's Senior Prom). The AGM 129A incorporated body shaping and forward swept wings to reduce the missile's radar cross section. The engine air intake was flush mounted on the bottom of the missile to further improve radar cross section. The jet engine exhaust was shielded by the tail and cooled by a diffuser to reduce the infrared signature of the missile. To reduce electronic emissions from the missile, the radar used in the AGM 86B was replaced with a combination of inertial navigation and terrain contour matching (TERCOM) enhanced with highly accurate speed updates provided by a Lidar Doppler velocimeter. These changes made the AGM 129A more difficult to detect and allowed the missile to be flown at higher altitude. The newer Williams International F112 WR 100 turbofan engine increased range by about 50%. The newer guidance system increased accuracy to a quoted figure of between 30 m (100 ft) and 90 m (300 ft). The AGM 129A, like the AGM 86B, is armed with a W80 1 variable yield nuclear warhead. The first test missile flew in July 1985, and the first production missiles were delivered to the US Air Force in 1987. The development program experienced some hardware 'quality control' problems and testing mishaps. The flight test program took place during a period of high tension between the machinists' union and GDC management, with a 3 1/2 week long strike occurring in 1987. US Congressman Les Aspin called the ACM a procurement disaster with the worst problems of any of the eight strategic weapons programs his committee had reviewed. The US Congress zeroed out funding for the ACM program in 1989. Manufacturing 'quality' problems led the US Air Force to stop missile deliveries in 1989 and 1991. McDonnell Douglas was invited to qualify as a second source for missile production. In early 1989, the United States requested and received permission to test the AGM 129A in Canada. Plans called for producing enough missiles to replace the approximately 1,461 AGM 86B's at a rate of 200 missiles per year after full rate production was achieved in 1993. In January 1992, the end of the Cold War led US President George H. W. Bush to announce a major cutback in total ACM procurement. The President determined that only 640 missiles were needed. The ACM program was later reduced still further to 460 missiles. In August 1992 General Dynamics sold its missile business to Hughes Aircraft Corporation. Five years later in 1997, Hughes Aircraft Corporation sold its aerospace and defense business to the final production contractor Raytheon. The US Air Force pushed for production of a AGM 129B variant for targets for which the AGM 129A was considered ineffective. The US Air Force submitted this requirement in 1985 and proposed to modify 120 missiles into the AGM 129B variant. In 1991 the US Congress denied the request and the US Air Force was forced to terminate the program. In 1992, the US Air Force was directed by the US Department of Defense to restart the program, an effort which was opposed by the General Accounting Office of the US Congress. Confusion exists as to precisely how this weapon is different from the original. The Department of Defense document DoD 4120.15 L "Model Designation of Military Aerospace Vehicles" states that the AGM 129B was an AGM 129A "modified with structural and software changes and an alternate nuclear warhead for accomplishing a classified cruise missile mission." However, Ozu states the AGM 129B was intended to be a non nuclear version of the ACM, much as the nuclear AGM 86B led to the conventional AGM 86C. This role was instead filled by the AGM 158 JASSM.
Пайдалану тарихы
B-52H бомбалаушы ұшағы екі сыртқы пилонға бірнеше алты AGM 129A зымыранын тасымалдай алады, яғни әр ұшаққа барлығы 12 зымыра. Алғашқыда, B-52 ұшағындағы ортақ стратегиялық ротациялық ұшырғыштарда қосымша 8 АСМ зымырасын тасымалдауға болады, яғни әр ұшаққа барлығы 20 зымыра. B-1B бомбалаушы ұшағы да AGM 129A зымырасын тасымалдауға жоспарланған, бірақ Суық соғыс аяқталғаннан кейін бұл жоспар тоқтатылды. AGM 129A зымырасы B-52H бомбалаушы ұшағына әуе қорғаныс жүйесіне енбей бірнеше нысанаға шабуыл жасау мүмкіндігін береді. 1997 жылдың 10 желтоқсанында AGM 129A зымырасы АҚШ армиясының Дагуэй сынақ полигонының «қауіпті операциялар» аймағында орналасқан Юта және Токио университеттеріне қарасты ғарыш сәулелерін зерттейтін обсерваторияның бөлігі болған екі бос тіркемеге тиіп, зақымдады. Зымыра Солтүстік Дакота штатындағы Минот әуе базасына қарасты B-52H бомбалаушы ұшағынан Юта штатының сынақ және оқу полигонында ұшырылды. Зымыра жоспарланған бағыты бойынша шамамен 3,5 сағат ұшқан және апатқа дейін барлық сынақ мақсаттарын орындаған. Зымырада сынақ үшін инертті заряд болған. Миссияны жоспарлағандар тіркемелердің бар екенін білмеген. 2008 жылы Әскери-әуе күштері 1140 AGM 86 ALCM және 460 AGM 129 ACM зымырасын сақтады. B-52 – осы зымыралар үшін жалғыз платформа. 2007 жылдың наурыз айында, пайдалану мерзімін ұзарту бағдарламасына (SLEP) қарамастан, оның қызмет ету мерзімін 2030 жылға дейін ұзартуға бағытталған, АҚШ Әскери-әуе күштері барлық AGM 129 зымыраларын жою туралы соңғы шешім қабылдады, ал соңғы зымыра 2012 жылдың сәуір айында жойылды.
The B 52H bomber can carry up to six AGM 129A missiles on each of two external pylons for a total of 12 per aircraft. Originally, an additional 8 ACMs could be carried internally in the B 52 on Common Strategic Rotary Launchers, for a total of 20 per aircraft. The B 1B bomber was also slated to carry the AGM 129A, but that plan was ended after the cessation of the Cold War. The AGM 129A provides the B 52H bomber the ability to attack multiple targets without penetrating an air defense system. An AGM 129A impacted and damaged two unoccupied trailers, part of a cosmic ray observatory operated by the University of Utah and Tokyo University, located in the "hazardous operations" area of the United States Army Dugway Proving Ground on December 10, 1997. The AGM 129A was released over the Utah Test and Training Range from a B 52H bomber assigned to Minot Air Force Base, North Dakota. The missile had flown for approximately 3.5 hours on its planned route and had fulfilled all test objectives prior to the mishap. The missile was carrying an inert test payload. Mission planners were unaware of the existence of the trailers. The Air Force in 2008 maintained an arsenal of 1,140 AGM 86 ALCMs and 460 AGM 129 ACMs. The B 52 is the only platform for these missiles. In March 2007, despite a Service Life Extension program (SLEP) intended to extend its operational usefulness to 2030, the USAF made the final decision to decommission its entire inventory of AGM 129s with the last missile being destroyed in April 2012.
Қолдану оқиғасы
2007 жылдың 30 тамызында B-52 ұшағына тиелген он екі ACM зымыраны Солтүстік Дакота штатындағы Минот әуе күштері базасынан Луизиана штатындағы Барксдейл әуе күштері базасына жойылғаны үшін АҚШ арқылы ұшырылды. Ұшуға дейін алынып тасталуы керек болған ядролық оқ-дәрілер қателікпен алты ACM-ге орнатылып қалды. 36 сағат бойы ядролық қарудың қайда екені белгісіз болды, соның салдарынан оқиғаға ресми тергеу басталды.
On August 30, 2007, twelve ACMs loaded on a B 52 were flown across the US from Minot Air Force Base in North Dakota to Barksdale Air Force Base, Louisiana for decommissioning. The nuclear warheads which should have been removed before the flight were mistakenly left installed on six of the ACMs. For 36 hours the nuclear weapons were unaccounted for, which led to an official investigation of the incident.