Кіріспе

Ирактың жалайыр әмірі Шейх Уаис Жалайыр (شیخ اوویز جلایر) 1356–1374 жылдары Иракты және 1360–1374 жылдары Әзірбайжанды биледі. Ол Хасан Бузургтың және Чобанид ханшайымы Дилшад Хатунның ұлы болған.

Таққа отыр

Шейх Увейс Жалаир әкесінен кейін, Жалаирлердің ескі жауы – Шобанидтер 1357 жылы Жани Бег бастаған Алтын Орда күштерінен жеңіліп қалды. Мәлік Асраф өлімге кесілді, ал Әзірбайжан басып алынды. Жани Бег Әзірбайжаннан қайтқаннан соң, оның ұлы Берди Бег те 1358 жылы осы аймақты тастап кетті, нәтижесінде аймақ көрші мемлекеттер үшін маңызды нысанаға айналды. Шейх Увейс Жалаир, бастапқыда Көк Орданың билігін мойындаған болатын, бұрынғы Шобанид жерлерін өзіне қаратуға шешім қабылдады. Мәлік Асрафтың бұрынғы әмірі Ахи Джук аймақты моңғолдардың қолында ұстауға тырысқан кезде де ол осы жолды ұстанды. Увейс 1358 жылдың тамызында Ситай тауының жанындағы шайқаста Шобанидтердің қалдықтарын жеңіп, аймақты бағындырды. Бағдадтан өзге, ол енді Тәбризді де өзінің бақылауындағы ірі қала деп мақтана алды. Ол Генуялықтармен де қиындыққа тап болды, олар қаланың жанында бекініс салуға тырысып, Генуяның аймақты бойкоттауына себеп болды. Өз алдыңғылары тек ілханның әмірлері деп белгілі болғаннан өзгеше, Шейх Увейс сұлтан, хан және тіпті ілхан сияқты патшалық титулдарды қабылдады. Ол Әмір Әли Пилтанды Ахи Джук жасырынып жүрген Нахчиванға жіберді. Бірақ 1359 жылдың 28 қаңтарында ол ауыр жеңіліске ұшырады, Увейс Бағдадқа қайта шегінуге мәжбүр болды және Тәбризді уақытша Ахи Джукқа жоғалтты. Сол жылы Мұзаффаридтер Тәбризді басып алды, ал Мұбариз әл-Дин Мұхаммед аймақтың жаңа билеушісіне айналды, сонымен қатар жаңа қарсыласы да болды. Алайда, бұл қарсыластық оның ұлы Шах Шужаның оны соқыр етуімен және түрмеге қамауымен аяқталды. Увейс енді Әзірбайжанды қайта бағындырды. Теміртас бір кезде Шобанидтердің жерлерін қайтарып алуға тырысқанмен, 1360 жылы Ахлаттың хиджершахы оны Увейске тапсырды, ол оны өлімге кесті.

Ережелерді бекіту

Өзінің билігі кезінде Шейх Увейс Джалаир Ирандағы иелігін кеңейтуге тырысты. Ол Мұзаффаридтердің билік күресіне араласып, ағасы Шах Шужаға қарсы күрес жүргізген Шах Махмудты қолдады. Шах Махмуд 1363 жылы Ширазды жаулауда қолдау алды, ал кейіннен оның ұлы 1369/70 жылы Шейх Увейс Джалаирдің қызына үйленді. 1364 жылы Шейх Увейс Джалаир Ширваншах Кавусқа қарсы жорық жасады, бірақ Бағдад әкімі Хваджа Муржан бастаған көтеріліс оны билігін қайта орнату үшін кері қайтуға мәжбүр етті. Көтеріліске Мамлюк сұлтандығының Әл-Ашраф Шабан қолдау көрсетті. Увейс Муржанды жеңгенімен, ол соңында кешіріліп, 1367 жылы 1374 жылы қайтыс болғанға дейін әкімдік қызметіне қайта тағайындалды. 1366 жылы Шейх Увейс Джалаир қара қойлы түркімендерге қарсы жорыққа шықты, олардың басшысы Берди Хваджаны Мосулда және оның бауыры Байрам Хваджаны Муш шайқасында жеңді. Кейін ол екі рет Тәбризге шабуыл жасаған Ширваншах Кавусқа қайта назар аударды. Оның әмірі Байрам Бег Шамахиді 3 ай қоршады, содан кейін Кавус тағы 3 айға түрмеге қамалды. Ол кешіріліп, Жалайырдың вассалы болды, ал оның ұлы Хушанг 1372 жылға дейін Увейстің кепілінде болды. 1367 жылы оның ағасы Әмір Қасым туберкулезден қайтыс болды, ал Ширванды бағындырған сүйікті генералы Байрам Бег те шамадан тыс ішімдік ішуден көз жұмды. Келесі жылы Увейс әйелі Хажи Мама Хатуннан да айырылды.

Билік етудің соңы

1369 жылы Венеция Республикасымен қарым-қатынас орнатуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Шығысқа қарай одан әрі кеңеюді көздеген ол, Астарабадты билеген Әмір Валиге қарсы күресіп, 1371 жылы Рейде оны жеңді. Алайда, оның інісі Әмір Захид сарай төбесінен құлап, Ужанда қаза тапқаннан кейін, ол кері қайтуға мәжбүр болды. Рей облысының басшылығы Кутлуг шаһқа сеніп тапсырылды, одан кейін екі жыл өткен соң Адил Ақа келді. Шейх Увайс Жалаир жорықтарының нәтижесінде көп уақытын Иранда өткізді және 1374 жылдың 10 қазанында Тәбризде дүние салды, алайда Бағдат оның елордасы болып қала берді. Өмірінің барысында Жалаири мемлекеті өкімет қуатының шарына жетті. Көптеген әскери ерліктерінен бөлек, ол аймақтағы бұрынғы жылдары ауыр зардап шеккен сауда-кәсіпкерлікті қайта жандандыруға жасаған тырыстарымен және өнерді қолдауымен де белгілі болды. Оның тарихшысы Әбу Бәкір әл Қутби әл Ахри Шейх Увайс Жалаирдың істерін "Тарих и Шейх Увайс" еңбегінде жазды. Шейх Увайс Жалаирдың орнын ұлы Шейх Хасан Жалаир басты, бірақ ол сол күні дереу қаза тауып, өлтірілді.