Кіріспе
Бермель түбегі – Антарктиданың Грэмленд аймағындағы Боуман жағалауында, Солберг шығанағы мен Мобилоил шығанағы арасында орналасқан тік жарлы, таулы түбек. Оның ұзындығы шамамен және ені құрайды. Түбек Боудич қырқаларына дейін көтеріліп, Юл шыңы, Вильсон тауы, Кемпбелл қырқасы, Весконт мүйісі, Вильсон өткелі, Рок Пайл шыңдары, Миёда жартасы және Рок Пайл мүйісін қамтиды.
The Bermel Peninsula is a rugged, mountainous peninsula, approximately long and ) wide, between Solberg Inlet and Mobiloil Inlet on the Bowman Coast, Graham Land, Antarctica. The feature rises to in Bowditch Crests and includes Yule Peak, Mount Wilson, Campbell Crest, Vesconte Point, Wilson Pass, Rock Pile Peaks, Miyoda Cliff, and Rock Pile Point.
Орналасқан жері
Бермель түбегі Антарктида түбегіндегі Грэм-лендтің Боуман жағалауының оңтүстігінде орналасқан, шығысында Уэдделл теңізіне қарай созылады. Солберг шығанағы солтүстікте, ал Мобилойл шығанағы оңтүстікте жатыр. Гиббс мұздығы мен Хэдли жотасы батыста. Оның ерекшеліктері, шығыстан батысқа қарай: Рок Пайл Пойнт, Миода жартасы, Рок Пайл шыңдары, Уилсон асуы, Весконт Пойнт, Уилсон тауы, Боудич қырқалары және Юл шыңы.
Барлау және атауы
Жарты арал 1928 жылы сэр Хьюберт Уилкинс, ал 1935 жылы Линкольн Эллсворт зерттеп, әуеден суретке түсірген маршрут бойында орналасқан. Ол алғаш рет 1937 жылы В. Л. Г. Йорг Эллсворт суреттерінен картаға түсірді. Америка Құрама Штаттарының Антарктика қызметі (АҚШ) 1939–1941 жылдары бұл аймақты жерден зерттеді және жарты аралы шамамен анықтады. 1940 жылы АҚШ қызметі осы нысанды әуеден суретке түсіріп, оны көлемді шыңдардан тұратын жиынтық екендігіне байланысты «The Rock Pile» немесе «Rock Pile Point» деп атады. АҚШ Географиялық атаулар жөніндегі кеңесі (USBGN) 1947 жылы жарты аралға Rock Pile Point атауын бекітті, бірақ кейіннен бұл шешім күштен шығарылды. Шығыс шыңдары үшін Rock Pile Peaks, ал шығыс бөлігі үшін Rock Pile Point бекітілгенімен, жарты арал шамамен төрт он жыл бойы атаусыз қалды. Дегенмен, осы масштабтағы географиялық нысанға сілтеме жасау қажет, сондықтан 1993 жылы Ұлыбританияның Антарктикалық жер-су атаулары комитеті (Ұлыбританияның APC) жарты аралға Питер Ф. Бермельдің (Бермель жарқабатын да қараңыз) есімін беруді ұсынды, ол 1946–1994 жылдары АҚШ Геологиялық қызметінің (USGS) картографы, USGS Бағдарламалар жөніндегі директордың орынбасары, 1979–1994 жылдары Антарктикалық атаулар жөніндегі АҚШ консультативтік комитетінің (US ACAN) мүшесі (1993–1994 жылдары төрағасы) болды.
Қатты тау
Бермель түбегінің шығыс ұшы. Бұл нысан әуеден фотоға түсірілген және 1939-41 жылдарғы USAS шамамен орналастырған, ол түбекке Rock Pile Point деген сипаттамалық атау берген. Кейіннен US ACAN сол атауды шығыс ұшына қайта қолданған.
Миёда жарлығы
Рок Пайл Пикс тауының солтүстік-шығыс ұшында, шамамен биіктігіне жететін тас тік жар. Бұл жар Солберг шығанағының оңтүстік кіреберіс нүктесін көрсетеді. 1940 жылы АҚШ Әуе шалғайы, 1966 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінен әуеден суретке түсірілді және 1946-48 жылдары FIDS зерттеу жүргізді. 1977 жылы АҚШ ACAN оны Ларри В. Миёданың құрметіне атады, ол 1976 жылы Палмер станциясының станция менеджері, ал 1974 жылы Сипл станциясының инженері болған.
Қатты тау шыңдары
Уилсон асуы мен Рок Пайл Пойнт арасындағы биіктігі жоғары шыңдар тобы. Бұл шыңдарды 1928 жылы сэр Хьюберт Уилкинс және 1935 жылы Линкольн Эллсворт әуеден суретке түсірген, ал 1937 жылы W. L. G. Joerg осы суреттерден шамамен картаға түсірген. 1940 жылы USAS қайтадан әуеден суретке түсірді, ал 1947 жылы Фолкленд аралдары тәуелділіктерін зерттеу тобы (FIDS) зерттеді. Rock Pile Peaks атауын 1952 жылы Ұлыбританияның APC ұсынған. Бұл атау 1939-41 жылдары US AS Бермель түбегіне сипаттама ретінде қолданған Rock Pile Point-тен алынған, бірақ кейіннен US ACAN түбектің шығыс бөлігіне қайта қолданды.
Уилсон асуы
Боудич қыртысы мен Рок Пайл Пикс арасында шамамен биіктікте солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай созылатын мұздық өткел. Бұл өткел Солберг шығанағынан Мобилойл шығанағына жетеді. Бұл нысанды 1935 жылы Линкольн Эллсворт, 1939–41 жылдары USAS және 1947–48 жылдары RARE әуеден суретке түсірген. Орталықтың полярлық мұрағаттарындағы, Ұлттық мұрағат, Вашингтон, округ, қызметкері Алисон Уилсонның құрметіне аталған, ол 1957 жылдан бері Антарктиканы зерттеумен байланысты; 1974–94 жылдары Антарктика атаулары жөніндегі АҚШ консультативтік комитетінің мүшесі, 1986–93 жылдары төрағасы болды.
Весконте нүктесі
Бермель түбегінің оңтүстік жағындағы тік жартасты мүйіс, Боудич қырқаларының ең шығыс бөлігінен оңтүстік-шығысқа қарай созылатын тілдің ұшын көрсетеді. Бұл мүйіс алғаш рет 1935 жылғы 23 қарашада Линкольн Эллсворт түсірген әуе суреттерінен У. Л. Г. Йорг жасаған шамамен картаға түсірілді; 1958 жылғы желтоқсанда FIDS зерттеді. Осы аймақтағы навигацияның алғашқыларын еске алу үшін, Ұлыбританияның АСК-і оны Генуялық Петрус Весконте атымен атады, ол сақталған ең ерте карта жасаушы (алғашқы картасы 1311 жылғы).
Кемпбелл қырқасы
Боудич қырқасының батыс шетінде, Бермель түбегіндегі биікке көтерілген шың. Бұл нысан Боудич қырқасындағы ең биік нүкте болып табылады және 1928 жылы сэр Хьюберт Уилкинс, ал 1935 жылы Линкольн Эллсворт түсірген әуе суреттерінде көрінеді; 1937 жылы У. Л. Г. Йорг Эллсворт суреттерінен шамамен картаға түсірді. Кейіннен 1940 жылы USAS және 1966 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері әуеден суретке түсірді; 1958 жылы FIDS зерттеу жүргізді. 1993 жылы Ұлыбританияның АПК Джон К. Кэмпбеллдің құрметіне атады, ол 1981 жылдан бастап АҚШ Геологиялық қызметінде географ болып жұмыс істеді; 1991-92 жылдардағы МакМёрдо, Бёрд және Оңтүстік полюс станцияларындағы Халықаралық GPS науқанының USGS мүшесі, USCGC Polar Sea кемесінен Сипл тауы мен Пайн аралы шығанағында GPS геодезиялық зерттеулерін жүргізді; 1993 жылдан бастап Антарктика атаулары жөніндегі консультативтік комитеттің хатшысы, АҚШ Географиялық атаулар жөніндегі кеңесінде қызмет етті.
Вильсон тауы
Бермель түбегінің батыс бөлігінде шамамен биіктікке дейін көтерілетін тау. Бұл тау 1928 жылғы 20 желтоқсанда сэр Хьюберт Уилкинс ұшқан кезде түсірген фотосуретте айқын көрінбейді. Бұл нысан 1935 жылы Линкольн Эллворт, 1940 жылы USAS және 1947 жылы Финн Ронн басқарған Ронн Антарктикалық зерттеу экспедициясы (RARE) тарапынан қайта суретке түсірілді. 1948 жылы FIDS оны зерттеді. Ронн оны генерал-майор Р.С. Уилсонның құрметіне атады, ол генерал-лейтенант Кертис ЛеМейдің штаб бастығы және сол кездегі Әскери әуе күштерінің Ғылыми-зерттеу және даму басқармасының басшысы болды, бұл басқарма RARE экспедициясын жабдықтармен қамтамасыз еткен.
Боудич қыртыстары
Бермель түбегіндегі тік жартастар, үстінде төрт шың орналасқан. Бұл нысанды 1935 жылғы қарашада Линкольн Эллсворт әуеден фотоға түсірген, ал В. Л. Г. Йорг осы фотосуреттер негізінде картаға түсірген. 1958 жылы FIDS тобы зерттеген. Ұлыбританияның АПК-сі (Арктикалық Полярлық Комитеті) бұл жерді америкалық астроном және математик Натаниел Боудич (1773-1838) құрметіне атаған, ол 1801 жылы жарық көрген "Жаңа американдық практикалық навигатор" еңбегінің авторы. Бұл еңбек сол кездегі теориялардың практикалық нәтижелерін толыққанды көрсетіп, кейіннен 56-дан астам рет қайта басылды.
Юл түбегі
Бермель түбегінің батыс жағындағы шағын, бірақ көзге түсетін үшбұрышты тау шыңы. Линкольн Эллсворт 1935 жылғы 21 және 23 қарашада осы шыңды әуеден фотоға түсірді, ал В. Л. Г. Йорг осы фотосуреттер негізінде картаға түсірді. 1958 жылғы желтоқсанда FIDS экспедициясы зерттеу жүргізді және 1958 жылғы Рождество күні FIDS мүшелері осы шыңға жақын жерде тойлағандықтан осылай аталды.