Чикаго қаласындағы Орталық вокзал тарихы

Кіріспе

Чикаго қаласындағы, Иллинойс штатындағы теміржол терминалы

Орталық станция – Иллинойс штатының Чикаго қаласының орталық бөлігінде, Грант паркінің оңтүстік жағында, Рузвельт көшесі мен Мичиган даңғылының жанында орналасқан қалааралық жолаушылар терминалы. Иллинойс орталық темір жолына тиесілі болған ол, басқа компанияларға да жол пайдалану құқығы арқылы қызмет көрсетті. 1893 жылы ашылған бұл станция қазіргі Мыңжылдық стансасы орналасқан жердегі Ұлы Орталық стансасын алмастырды. 1972 жылы Амтрак қызметтерді Юнион стансасына бағытқанда жабылды. Станция ғимараты 1974 жылы бұзылды. Қазір бұл орын Чикагодағы Орталық станция деп аталатын жаңа құрылыс нысаны. Рузвельттегі жанындағы платформалар Иллинойс орталық темір жолының қала маңындағы пойыздарына, Электрлік және Батыс бағыттарына, сондай-ақ Оңтүстік жағалау желісінің қалааралық темір жолына да қызмет көрсетті. Үш бағыт та солтүстікке қарай Рэндольф көшесіне дейін созылды.

Иллинойс орталық

Романдық жаңғырту стилінде салынған, Брэдфорд Л. Гилберт жобалаған және Иллинойс орталық темір жолы құрылысын жүзеге асырған ғимарат 1893 жылдың 17 сәуірінде Дүниежүзілік Колумбия көрмесінің көлік қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін ашылды. Тоғыз қабатты ғимаратта 13 қабатты сағат мұнарасы болды және теміржолдың бас кеңсесі орналасқан еді. Ол кездегі ең ірі теміржол сарайының өлшемдері 140x610 футқа тең болды. Gremley & Bierdermann Inc. компаниясы жерді зерттеу қызметтерін көрсету және "Орталық станцияның қосалқы станциясының" шекараларын анықтау үшін шарт жасасты. Станция Иллинойс орталық темір жолының қалааралық пойыздары үшін салынды, меншігінде болды және пайдаланылды. Ол Иллинойс орталық темір жолының Чикаго, Мэдисон және Солтүстік темір жолымен де пайдаланылды, ол 1902 жылы IC-ге біріктірілді және St. Charles Air Line Railroad арқылы станцияға жетті, станцияның оңтүстігіндегі IC негізгі желісімен кездесті. Станцияны 1852 жылдан бері IC терминалын бөліскен Нью-Йорк орталық темір жолының бөлігі – Мичиган орталық темір жолы да пайдаланды. Мичиган орталық Кенсингтонда Иллинойс орталық темір жолымен байланысты. Кливленд, Цинциннати, Чикаго және Сент-Луис темір жолы (Big Four), сондай-ақ Нью-Йорк орталық желісі, Канкакиде IC-ге қосылды және Орталық станцияны да пайдаланды. Чикаго және Батыс Мичиган темір жолы станцияны бастапқыда пайдаланып, 1900 жылы Пере-Маркетт темір жолына біріктірілді. Ол кезде Нью-Бффалодан (Мичиган) Мичиган орталық батысын пайдаланды. Висконсин орталық темір жолы (1909 жылдан кейін Миннеаполис, Сент-Пол және Саулт-Сте. Мари темір жолының (Soo Line) бөлігі) 1899 жылы Grand Central станциясымен келіспеушіліктерге байланысты Орталық станцияға ауысты. Орталыққа жету үшін ол жақында ашылған Чикаго, Хаммонд және Батыс темір жолының (кейін Индиана Харбор белдеуі темір жолы) Франклин Парктен Бродвьюге дейінгі бөлігін және Иллинойс орталық темір жолының Чикаго, Мэдисон және Солтүстік темір жолын Бродвьюден терминалына дейін пайдаланды. 1903 жылдың 15 желтоқсанында Пере-Маркетт темір жолының Индиана штатындағы Портерге бағыты ашылды және оның пойыздары Орталықтан Grand Central станциясына қайта бағытталды. Soo Line 1912 жылы Grand Central станциясына қайта оралды. 1925 жылдың 1 наурызында Чесапик және Огайо темір жолы Дирборн станциясынан Орталық станцияға ауысып, пайдалануды бастады. Оның жаңа бағыты одақтас Нью-Йорк, Чикаго және Сент-Луис темір жолынан (Nickel Plate Road) Индиана штатының Хаммонд қаласынан солтүстікке қарай Grand Crossing, Иллинойс штатына дейін, онда ол Иллинойс орталық темір жолына терминалына қосылды. 1963 жылы Soo Line тағы бір рет станцияларын ауыстырып, жолаушылар қызметінің соңғы жылдарында Орталық станцияға қайта оралды. Нью-Йорк орталық темір жолы өзінің Мичиган орталық темір жолы пойыздарын 1957 жылдың 18 қаңтарында Нью-Йорк қаласының ЛаСалл көшесіндегі станциясына көшірді. Иллинойс орталық темір жолы 1852 жылдан бері Иллинойс орталықтың Чикаго терминалын пайдаланған Мичиган орталық темір жолын келісімшартты бұзғаны үшін сотқа берді және соттан тыс келісіммен 5 миллион доллар төледі.

The Romanesque Revival structure, designed by Bradford L. Gilbert and built by the Illinois Central Railroad, opened April 17, 1893 to meet the traffic demands of the World's Columbian Exposition. The nine story building featured a 13 story clock tower and housed the general offices of the railroad. It boasted the largest train shed in the world at the time, which measured 140 by 610 feet. Gremley & Bierdermann Inc. was contracted to provide land survey services and determine the boundary line configuration for the "Central Station Substation". The station was built, owned and used by the Illinois Central Railroad for intercity trains, with connections to commuter trains and the South Shore Line across an adjacent bridge. It was also used by the Illinois Central's Chicago, Madison and Northern Railroad, merged into the IC in 1902, which reached the station via the St. Charles Air Line Railroad, meeting the IC main line just south of the station. Also sharing the station was the Michigan Central Railroad, part of the New York Central Railroad system, which had shared the IC's terminal from its opening in 1852. The Michigan Central connected with the Illinois Central at Kensington. The Cleveland, Cincinnati, Chicago and St. Louis Railway (Big Four), also a New York Central line, joined the IC at Kankakee and also used Central Station. Using the station from the beginning was the Chicago and West Michigan Railway, consolidated into the Pere Marquette Railroad in 1900. At the time it used the Michigan Central west from New Buffalo, Michigan. The Wisconsin Central Railway (part of the Minneapolis, St. Paul and Sault Ste. Marie Railway (Soo Line) after 1909) switched from Grand Central Station to Central in 1899 due to disagreements with the Chicago Terminal Transfer Railroad, which owned Grand Central. To get to Central it used a portion of the recently opened Chicago, Hammond and Western Railroad (later the Indiana Harbor Belt Railroad) from Franklin Park to Broadview, and the Illinois Central's Chicago, Madison and Northern Railroad from Broadview to the terminal. On December 15, 1903, the Pere Marquette Railroad's line to Porter, Indiana opened, and its trains were rerouted from Central to Grand Central. The Soo Line switched back to Grand Central Station in 1912. On March 1, 1925, the Chesapeake and Ohio Railway began using Central, switching from Dearborn Station. Its new alignment used the allied New York, Chicago and St. Louis Railroad (Nickel Plate Road) from Hammond, Indiana north to Grand Crossing, Illinois, where it joined the Illinois Central to its terminal. In 1963 the Soo Line once again switched stations, moving back into Central for its final years of passenger service. The New York Central Railroad moved its Michigan Central Railroad trains from Central to the NYC's LaSalle Street Station on January 18, 1957. The Illinois Central Railroad sued the Michigan Central, which had used the Illinois Central's Chicago terminal since 1852, for breach of contract, settling out of court for $5 million.