Кіріспе

Самоутири флотының адмиралы Кунджали Мараккар (басқаша жазуы Кунхали Мараккар) – қазіргі Үндістанның Керала штатындағы Кожикод / Каликут патшасы Самоутири / Заморин флотының адмиралы лауазымын мұрагерлікпен алған атақ. 1520-1600 жылдар аралығында португалдықтардың басқыншылығына қарсы соғыс тактикасымен қорғаныс ұйымдастырған төрт Мараккар болды. Кунджали Мараккарлар Үндістан жағалауын теңізден қорғауды алғаш рет ұйымдастырғандарымен ерекшеленеді.

Маракарктың шығу тегі

Маракарлар – Кочи қаласына қоныстанған, теңіз саудасымен айналысқан тамил тілінде сөйлейтін саудагерлердің бір тармағынан шыққан. Олар сауда-саттықпен шұғылданды және португалдармен ынтымақтастық жасады. 16 ғасырдың жазушысы Зайнуддин Махдум II 1524 жылы жазған "Тухфат-ул-муджахиддин" еңбегінде, мараккарлар португалдар Кочидегі жергілікті халықтан тікелей дәмдеуіштер мен тауарлар сатып алып, олардың сауда желілерін бұзғаннан кейін португалдарға қарсы шыққандығын айтқан.

Құнжали Маракар I

Құтты Ахмед Әли – Замориннің адмиралы. Ол португалдықтардың кеңеюіне қарсы тұруда маңызды рөл атқарды. 1524 жылы Заморин мемлекеті Цейлон патшасына португалдықтарды Цейлоннан қуу науқанында көмектесті және Ахмет Әли басқаратын Заморин флотының көмегімен Коломбо бекінісін басып алды. 1525 жылы португалдықтар Каликут қаласында бекініс салғанда, Кутти Ахмед Әли басқаратын Заморин кемелерінің флоты бекіністі бомбалады. Осы жылы Кочин портына кіріп, бірнеше португалдық кемелерді өртеп, аман-есен Каликутқа қайтып келді. 1529 жылы Заморин флоты Четвай өзені шайқасында португалдық флотын жеңіске жеткізді.

Португалия империясына қарсы

Кунджали IV португал кемесінде құлдықта болған қытай баласы Чайналиді құтқарып алды. Кунджали оны өте жақсы көріп, ол оның ең қорқынышты лейтенанттарының бірі, мұсылман және португалдардың жауы болды. Португалдықтар Кунджали мен оның қытайлық оң қолынан үрейленді. Ақырында, португалдар Каликуттың Саморинімен одақтасқаннан кейін, Андре Фуртадо де Мендонса басшылығымен Кунджали мен Чайналидің күштеріне шабуыл жасады. Саморин оларға қатысты уәдесінен бас тартып, португалдықтарға тапсырды. Португал тарихшысы Диого до Куто оларды тұтқындағанда Кунджали мен Чайналиден сұрақтар қойды. Кунджали португалдықтарға бағынып берген кезде ол қасында болды және былай деп сипаттады: "Олардың бірі – Чинале, қытайлық, Малаккада қызметші болған, португалдың тұтқыны болған, бала кезінде фустадан алынып, кейін Кунджалиға әкелінген. Кунджали оған қатты байланысып, барлық ісін оған сеніп тапсырған. Ол Малабардың барлық аймағындағы христиандардың жауы және морилік наным-сенімдердің ең көрнекті өкілі болды. Теңізде тұтқынға түскендерге қатысты олардың шейіт болған сәттерінде ең қорқынышты азаптау түрлерін ойлап тапқан." Дегенмен, де Кутоның христиандарды азаптағандығы туралы мәлімдемесі күмәнді, себебі басқа ешбір дереккөз мұндай ақпаратты растамайды және ол әңгімеге келмейтін болып есептеледі.

Маракарк Котта

Мұндай практика Каликутта да кең таралған, тауарларды тіркеуді Пирард «өте тамаша» деп атаған. Малабар қарақшылары Самотири билігінде төрт порты болған, сол жерде олар кемелерін салған. Бұл порттар: Муттунге (Муттунгал), Бадара (Вадакара), Чомбай (Чамбал) және Кангелотте (Каниярам Котту) болды. Олар Самотиридің қолдауымен теңіз жағынан ғана бекітілген, ол осы порттарды нығайтқан Маракарк әулетіне берген. Бұл порттардың арақашықтығы екі лиганы құрады. Португалдықтар осы бекітілген порттарды басып алуға бірнеше рет әрекеттенді, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады, тіпті өздері де шығынға ұшырады, әсіресе Бадарада.

Мұра

Тамил Надудың Тхутхуди ауданындағы Мадхаван Куричи ауылында "Кунжали Марайккаярға" арналған ғибадатхана бар. Бұл ғибадатхана Манападтың жанында орналасқан, ал Манапад 16 ғасырда португалдықтардың бекінісі болған. Ауыл тұрғындары Марайккаярды құдай деп санап, жыл сайын мерекелер өткізеді. Марайккаяр туралы әңгімелер олардың "Виллу Паату" әндерінің құрамына кіреді. Кожикодтан солтүстікке қарай 35 шақырым жердегі Ирингал ауылында Мараккар әулетіне тиесілі болған шатырда ежелгі қылыштар, зеңбірек доптары және пышақтардан тұратын кішкентай мұражай салынған. Оны Мемлекеттік археология департаменті күтіп бағып, сақтап келеді. Каликут университетіндегі Батыс Азияны зерттеу орталығы Кунжали Мараккардың құрметіне аталған.