Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
AGM 64 Hornet – АҚШ-та жасалған зымыран. 1960 жылдардың басында «Солтүстік Америка авиациясы» АҚШ Әуе күштерінің танкіге қарсы басқарылатын ұшақ зымырасы (ATGAR) жобасы үшін зымыран дизайнын әзірледі. ATGAR жобасы іске аспаса да, Әуе күштері 1963 жылы «Солтүстік Америкаға» ZAGM 64A Hornet зымыранын әзірлеуге келісімшарт берді. «Хорнет» электрооптикалық басқару жүйесімен жабдықталған, бронетранспорттық құралдарға қарсы қолданылатын ұрыс алаңындағы зымыран ретінде жоспарланған. XAGM 64A прототипінің алғашқы сынақ ұшырылысы 1964 жылдың желтоқсан айында өтті. Ол жылдам жануға арналған қатты отынды ракеталық қозғалтқышпен жабдықталған. Электрооптикалық басқару жүйесі пилот кабинасына тікелей теледидар бейнесін жіберді; оператор зымыранды ұшыру алдында нысанаға бекітіп, зымыран автоматты түрде нысананы іздейтін. Әуе күштері соңында AGM 64 зымыранының әзірлеуін тоқтатты, себебі ұқсас AGM 65 Maverick зымыранының перспективасы зор болды. Қару ретінде өндірілмесе де, «Хорнет» әртүрлі басқару жүйелерін, соның ішінде электрооптикалық жүйелердің түрлі нұсқаларын және магниттік басқару жүйесін сынауға пайдаланылды. Бағдарлама 1968 жылы тоқтатылды. XAGM 64 1970 жылдардың басында зымыранды басқару жүйесін сынау мақсатымен қайта жаңғыртылды. Зымыранның қозғалтқыш жүйесі жаңартылып, қашықтығы 4 шақырымға дейін арттырылды. Осы конфигурацияда «Хорнет» лазерлік басқару пакеттерін, GBU 8/B және GBU 9/B Homing Bomb System (HOBOS) басқарылатын бомбалары үшін жасалған электрооптикалық жүйені, сондай-ақ AGM 114 Hellfire танкіге қарсы зымыраның терминалдық басқару жүйесін сынады.
The AGM 64 Hornet was a missile produced by the United States. In the early 1960s, North American Aviation produced a missile design for the U. S. Air Force's Anti Tank Guided Aircraft Rocket (ATGAR) project. The ATGAR was ultimately not produced, but the Air Force was impressed enough that in 1963 it awarded North American a development contract for the ZAGM 64A Hornet missile. The Hornet was planned as a battlefield missile for use against armored vehicles which would mount an electro optical guidance system. The first test firing of the prototype XAGM 64A occurred in December 1964. It was powered by a fast burning solid rocket motor. The electro optical guidance system provided a live TV image to the cockpit; the operator would lock the missile onto the desired target before launch and the missile would home in on it automatically. The Air Force ultimately stopped development of the AGM 64, judging that the similar AGM 65 Maverick had more potential. Although not produced as a weapon, the Hornet became a testbed for various guidance systems including different varieties of electro optical systems and a magnetic guidance system. The program was terminated in 1968. The XAGM 64 was briefly revived in the early 1970s, again to test missile guidance systems. The propulsion system of the missile was upgraded, increasing the range to as much as 2.5 miles (4 km). In this configuration the Hornet tested laser guidance packages, the electro optical system designed for the GBU 8/B and GBU 9/B Homing Bomb System (HOBOS) glide bombs, and the terminal guidance system for the AGM 114 Hellfire anti tank missile.
Операторлар
АҚШ Әуе күштері AGM-64 зымырандарын пайдалануға кірмес бұрын жобаны тоқтатты.
The United States Air Force canceled the AGM 64 before service entry.