Кіріспе
Неміс музыкалық теоретигі Эрнст Фридрих Эдуард Рихтер (24 қазан 1808 – 9 сәуір 1879), – неміс музыкалық теоретигі және композиторы, Саксониядағы Гросшонау қаласында туған. Ол алдымен Зитауда, кейін Лейпцигте музыка оқыды, онда оның беделі соншалықты жоғары болды, 1843 жылы Феликс Мендельсон жаңадан құрған музыка консерваториясында гармония және контрапункт профессоры болып тағайындалды. 3 қаңтар 1868 жылы Мориц Хауптманның қайтыс болуынан кейін Лейпцигтегі Томас мектебінің канторы болып сайланды, Thomanerchor хорын басқарды, бұл қызметті өмірінің соңына дейін атқарды. Ол ең белгілі үш теориялық еңбегімен танымал: Lehrbuch der Harmonie, Lehrbuch des einfachen und doppelten Contrapunkts және Lehrbuch der Fuge – бұл құнды оқулықтар ағылшын студенттеріне J. C. D. Parker және Franklin Taylor аудармалары арқылы белгілі болды. "Эрнст Фридрих [Эдуард] Рихтер [(1808–1879)] Оның шығармаларына хор мен оркестрге арналған псалмдар, мотеттер, екі месса, тек дауыстарға арналған Stabat Mater, әндер, скрипкалық квартеттер мен сонаталар, сондай-ақ орган мен фортепианоға арналған пьесалар кіреді. Бірақ профессор Рихтердің есімін ұмытпайтын – музыка теориясы бойынша жазған трактаты. Бұған дейін айтқанымыздай, екі ағылшын тіліндегі басылым жарық көрді: бірі Лондонда (Рихтердің рұқсатысыз, Франклин Тейлор басып шығарған), оны аударма деп емес, тек орташа бейімделу деп қабылдау керек; екіншісі, өкінішке орай, елімізде көп танылмаған, Джон П. Морган Нью-Йоркте Рихтердің келісімімен басып шығарды. Соңғы аударма мұқият жасалған және ағылшын басылымынан ерекшеленеді. Өткен Ұлы жұма күні Бахтың «Матфейдің құмарлығы» операсының тұңғыш қойылымына 150 жыл толуына орай, қадірлі кантор және сүйікті профессор [Рихтер] «Jesu, meine Zuversicht» әдемі хорының салтанатты үнімен қабіріне қойылды. Мұндай қайғы музыканттың қабіріне жиналғандардың жүрегін сирек толтырды. Тағы бір рет хордың дауысы Бахтың «Wenn ich einmal soll scheiden» әнімен көтерілді, содан кейін көпшілік оның табынына соңғы рет қарап, тарап кетті. Бірақ мәңгілік демалысына кеткенімен, біздің көпшілігіміз Эрнст Фридрих Рихтерді ең шынайы суретші, ең мұқият музыкант және керемет ұстаз ретінде ұзақ уақыт есте сақтайтын болады.
Ernst Friedrich Eduard Richter (24 October 18089 April 1879), was a German musical theorist and composer, born at Großschönau, Saxony. He first studied music at Zittau, and afterwards at Leipzig, where he attained so high a reputation that in 1843 he was appointed professor of harmony and counterpoint at the conservatorium of music, then newly founded by Felix Mendelssohn. On the death of Moritz Hauptmann on 3 January 1868, he was elected cantor of Thomasschule zu Leipzig, conducting the Thomanerchor, an office he retained until his death. He is best known by three theoretical works: Lehrbuch der Harmonie, Lehrbuch des einfachen und doppelten Contrapunkts and Lehrbuch der Fuge, valuable textbooks known to English students through the translation by J. C. D Parker and Franklin Taylor. "Ernst Friedrich [Eduard] Richter [(1808 1879)] His compositions include psalms for chorus and orchestra, motets, two masses, a Stabat Mater (voices only), part songs, string quartets and sonatas, and also pieces for organ and for piano. But it is his treatise on the theory of music that will keep Professor Richter's name from oblivion. As already mentioned, two English editions have appeared: one in London (printed without Richter's leave, by the way) by Mr. Franklin Taylor, which must by no means be accepted as a translation, but merely as a very moderate adaptation; the other, unfortunately little known in this country, printed with Richter's consent by John P. Morgan, in New York. The latter translation is most carefully done, and forms a strong contrast to the English edition. On last Good Friday, the 150th anniversary of the first production of Bach's Matthew Passion, the dear old cantor and beloved professor [Richter] was laid to his last rest, accompanied to his grave by the solemn sound of the beautiful choral, Jesu, meine Zuversicht. More hearty regret has rarely filled the hearts of those standing round a musician's grave. Once more the voices of his choir arose in Bach's beautiful melody to Wenn ich eimmal soil scheiden, and then with a last look at his coffin the crowd dispersed. But though gone to his last rest, the memory of many of us will long cherish, as one of the truest artists, most thorough musicians and excellent teachers, that we have ever met, the name of Ernst Friedrich Richter."
Оқулық
Музыкалық формалардың негіздері мен олардың талдауы, Лейпциг: Георг Виганд, 1852. Гармония оқулығы, Лейпциг: Брайткопф және Хартель, 1853. Фуга оқулығы, Лейпциг: Брайткопф және Хартель, 1859. Орган катехизисі, Лейпциг: Й. Й. Вебер, 1868. Жай және қос контрапункт оқулығы, Лейпциг: Брайткопф және Хартель, 1872.