Кіріспе

Толедо архиепископы Клунидің Бернард (немесе Морле немесе Морле) – XII ғасырдағы француз бенедиктин монахы, ең белгілісі «De contemptu mundi» («Дүниеге деген жеккөру туралы») атты латын тіліндегі ұзақ сатиралық өлеңнің авторы ретінде танылған.

Өмір

Бернардтың тегі мен туған жері нақты белгісіз. Кейбір ортағасырлық дереккөздерде оның туған жері ретінде Беарн аймағындағы Морлаас көрсетілген. Дегенмен, сол дәуірдегі кейбір жазбаларда ол Морланенсис деп аталған, бұл оның Бретаньдегі Морле қаласында туғанын көрсетеді. "Journal of Theological Studies" журналының (1907), 8-том, 394–399-беттеріндегі бір автор оның Лангедоктағы Монпелье феодалдарының әулетінен шыққанын және Мурлесте дүниеге келгенін айтқан. Ол бастапқыда Сент-Саувер-д'Аниан монастырының монахы болған және Понс аббаттың басшылығымен (1109–1122) Клуни монастырына қабылданған деп саналады.

Шығармалары

Бернард "Дүниеге деген жеккөрушілік туралы" атты 3000 тармақты поэмасының авторы ретінде ең жақсы танымал, ол өзінің айналасындағы әлемде байқаған діни және рухани кемшіліктерді қатты сынға алған. Ол ешкімді аямайды; дін қызметкерлері, монахтар, епископтар, тіпті Римнің өзі де өздерінің кемшіліктері үшін аяусыз жазаланады. Осы себепті оны алғаш рет Маттиас Флаций "Varia poemata de corrupto ecclesiae statu" (Базель, 1557) еңбегінде жариялаған, ол оны "testes veritatis", яғни ортағасырлық қоғам мен Шіркеудегі терең жемқорлықтың куәгерлері ретінде қарастырды. Протестанттар оны XVII және XVIII ғасырларда жиі қайта басып шығарды. Бернард Клуни XII ғасырда "Omni die dic Mariae" ("Күнделікті Марияға ән айт") гимнін де жазған. Оның бірнеше уағыздары, сондай-ақ Үштік туралы теологиялық трактаты – "Диалог" (Colloquium) және шамамен 1140 жылы монастырь аббаты Петр Қадірліге (1122–1156) арнаған өлеңдері сақталған.