Кіріспе

Американдық саясаткер (1858–1939)

Лоренс Йейтс Шерман (8 қараша 1858 – 15 қыркүйек 1939) – Иллинойс штатының республикалық саясаткері. Ол АҚШ сенаторы, 28-ші вице-губернаторы және Иллинойс штатының өкілдер палатасының спикері қызметтерін атқарды. Шерман ең әйгілісі – Версаль келісімінің ратификациялануына қарсылық көрсету арқылы АҚШ-ты Ұлттар Лигасынан шығарған рөлі үшін танымал.

Жеке өмір

Шерман 1858 жылғы 8 қарашада Огайо штатының Майами округіндегі Пиква қаласының жанында, Нельсон Шерман мен Мария (Ейтс) Шерманның ұлы болып дүниеге келді. Бір жыл өткен соң ол ата-анасымен бірге Иллинойс штатының Макдоноу округіне, ал сегіз жылдан кейін Иллинойс штатының Джаспер округіндегі Гров тауына көшті. Ол жалпы білім беретін мектептерде және Коулс округіндегі Ли академиясында оқыды, 1882 жылы Ливан, Иллинойс штатындағы Маккендри университетінде заңгерлік ғылымдарының бакалавры (LL. B.) дәрежесін алды. Ол судья Генри Хорнер мен профессор Сэмюэл Х. Дениеннің басшылығымен заңды оқыды және 1882 жылы Иллинойс штатының адвокатурасына қабылданды. 1891 жылы ол Элла М. Крюсқа үйленді, ол 1893 жылы қайтыс болды. 1908 жылғы 4 наурызда ол Эстель Шпитлерге үйленді, ол 1910 жылы қайтыс болды. 1904 жылы ол Иллинойс штатының губернаторы лауазымына үміткер болды, бірақ сайлауда жеңіліс тапты. 1909-1913 жылдары Иллинойс штатының мемлекеттік басқару кеңесінің президенті, қоғамдық қайырымдылық ұйымдарының төрағасы қызметін атқарды, содан кейін Спрингфилд қаласында заңгерлік практикасына қайта оралды. 1912 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенцияның делегаты ретінде Шерман Теодор Рузвельтті қолдады, бірақ кейіннен партияның бөлінуіне, нәтижесінде "Булл Моуз" партиясының құрылуына жол бермеу үшін жұмыс істеді. Бөліністен кейін ол партияның үміткері Уильям Говард Тафты президенттікке қолдады.

Сенат сайлауы

1912 жылы Шерман АҚШ Сенатына республикалық "консультативтік" праймеризге қатысты, бұл бес мерзімдік республикалық сенатор Шелби М. Калломға қарсы күрес болды. Каллом 1909 жылғы Сенатқа сайлаудағы күдікті парақорлыққа байланысты дауға тартылған Иллинойс штатының басқа сенаторы Уильям Лоримерді қолдағандығы үшін саяси қиындыққа тап болды. 9 сәуірде Шерман Калломды 60 000 дауыспен жеңіп, Каллом Бас Ассамблеяның қарауынан өтінімін қайтарып алды. Праймериден үш ай өткен соң, АҚШ Сенаты Лоримердің сайлауын жарамсыз деп жариялады және орынды бос деп мәлімдеді. Иллинойс штатының бас прокуроры Уильям Х. Стид Бас Ассамблеяның 1909 жылы Лоримерді дұрыс сайлағанын растамағанын және губернатор оның орнына тағайындама жасауға құқығы жоқ екенін анықтады. Осының салдарынан Бас Ассамблеяда Сенатта толтылмаған екі орын қалды. 1912 жылғы қарашадағы сайлауда республикашылдар/прогрессивтілердің арасындағы бөлініс республикашылдардың штатты басқаруын жоғалтуына әкелді. Бірақ демократтар Бас Ассамблеяда көпшілік дауысқа ие болғанымен, толық көпшілікке жетпеді. Бас Ассамблея сенаторларды сайлау мәселесін 1 ақпанда қарастырды. 26 наурызда губернатор Дунн ұйымдастырған келісім нәтижесінде Бас Ассамблея демократ Дж. Гамильтон Льюисті Калломның орнына сайлады және Шерманды Лоримердің қалған екі жылдық мерзімін аяқтауға тағайындады. 1914 жылы ол толық мерзімге сайланды, бұл жолы он жетінші түзетуді қабылдауға байланысты Иллинойс халқының тікелей дауысымен, оған Сенатқа сайлану алдында қолдау көрсеткен болатын. 1916 жылы Шерман нашар есту қабілетінің салдарынан, Сенатта айтылатын сөздерді естігізбеуіне байланысты, 1920 жылы қайта сайлануға түспеу үшін саясаттан зейнетке шығуға шешім қабылдады.

Сенат жылдары

Ол алпыс алтыншы Конгресс кезінде Колумбия округі жөніндегі комитеттің төрағасы қызметін атқарды.

Сенаттың кейінгі кезеңдері

Сенатты тастағаннан кейін Шерман Спрингфилдте заңгерлік тәжірибасын қайта бастады. 1924 жылы Шерман Флорида штатының Дейтона-Бич қаласына көшіп, заңгерлік қызметін жалғастырды, сонымен қатар инвестициялық бизнеспен айналысты. Ол Дейтона-Бичтің Бірінші Ұлттық банкін ұйымдастыруға көмектесті және 1925 жылы оның президенті болды, ал 1925 жылдан 1927 жылға дейін директорлар кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. 1930 жылы ол Джексонвиллдің Атлантик Ұлттық банкімен біріккеннен бастап, зейнеткерлікке шыққанға дейін сол банкте директор болып жұмыс істеді. Шерман 1933 жылы барлық кәсіби қызметтен толығымен қол үзді. Ол 1939 жылдың 15 қыркүйегінде Флорида штатының Дейтона-Бич қаласында қайтыс болды және Иллинойс штатының Монтроуз қаласындағы Фаунс зиратына жерленді.