Кіріспе

Неміс арабшы (1914–2003)

Франц Розентал (31 тамыз 1914 – 8 сәуір 2003) 1956 жылдан 1967 жылға дейін Йель университетінде семит тілдері саласының Луи М. Рабиновиц атындағы профессоры, ал 1967 жылдан 1985 жылға дейін Йель университетінде араб әдебиеті мен исламын зерттеуші, араб тілінің еңбегі зор ғалымы болды.

Өмірбаян

Розенталь 1914 жылдың 31 тамызында Берлин қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Ол ұн саудагері Курт В. Розенталь мен Эльза Розентальдың (қыз есімі Киршштейн) екінші ұлы болды. 1932 жылы Берлин университетіне түсіп, классика және шығыс тілдері мен мәдениетін оқыды. Оның ұстаздары Карл Беккер (1876–1933), Ричард Вальцер (1900–1975) және Ханс Генрих Шейдер (1896–1957) болды. 1935 жылы Шадердің жетекшілігімен «Палмирен жазуларының тілі» (Die Sprache der Palmyränischen Inschriften) тақырыбында диссертация қорғап, филология ғылымдарының докторы ғылымын алды. Флоренцияда (Италия) бір жыл сабақ бергеннен кейін, Берлиндегі раввиндер семинариясы – Lehranstalt (бұрынғы Hochschule) für die Wissenschaft des Judentums (Жұдаизм ғылымдарының жоғары мектебі) -нда оқытушы болып жұмыс істеді. 1938 жылы арамей тану тарихы бойынша зерттемесін аяқтады, ол Deutsche Morgenländische Gesellschaft-тен Лидбарски медалі мен сыйлығымен марапатталды. Ол еврей болғандықтан, сыйлық ақшасы одан ұсталды, бірақ Шейдердің бастамасымен оған жоғалтқанды өтеу үшін алтын медаль табысталды. 1938 жылдың желтоқсанында Розенталь Германиядан Швецияға кетті. Ол швед дін тарихшысы Х. С. Ньбергтің (1889–1974) көмегімен шақырылған болатын. Содан кейін Англияға барып, 1939 жылдың сәуір айында жетті, ал 1940 жылы Цинциннатидегі (Огайо штаты) Еврей одағы колледжіне (HUC) шақырылып, АҚШ-қа келді. 1943 жылы АҚШ азаматы болды және соғыс кезінде Вашингтондағы Стратегиялық қызметтер кеңсесі үшін араб тілінен аударма жасады. Соғыстан кейін ол академиялық ортаға оралды, алдымен HUC-да, содан кейін 1948 жылы Пенсильвания университетіне көшті. 1956 жылы Йель университетінде семит тілдерінің Луис М. Рабиновиц профессоры болып тағайындалды. 1967 жылы Стерлинг профессоры, ал 1985 жылы зейнеткерлік демалысына шықты. Профессор Розенталь – АҚШ-та араб тіліндегі дереккөздік зерттеулерді дамытуға үлкен үлес қосқан, өнімді және жоғары білікті ғалым болды. Оның жарияланымдары ертедегі исламдағы юмор туралы монографиядан бастап, Ибн Халдунның «Муқаддима» еңбегінің үш томдық түсіндірмелі аудармасына дейін, Киелі кітап арамей тілінің грамматикасына дейін жетеді. «Муқаддиманы» аудару үшін ол Стамбулға барып, қолжазбаларды зерттеді, соның ішінде Ибн Халдунның өзі қол қойған нұсқасын да қарады. 1952 жылы жарық көрген «Мусылман тарихнамасының тарихы» атты еңбегі осы ауқымды тақырыпты зерттеудің алғашқы жұмысы болды. Ол ислам мәдениеті туралы көптеген еңбектер жазды, соның ішінде «Азаттық туралы мұсылмандық түсінік», «Исламдағы классикалық мұра», «Жұрт: Хашиш ортағасырлық мұсылман қоғамына қарсы», «Исламдағы құмар ойындар», «Исламдағы суицид туралы», «Үміттен тәтті: ортағасырлық исламдағы шағым мен үміт», «Білім жеңімпаз: ортағасырлық исламдағы білім тұжырымы» (Лейден: EJ. Brill, 1970) және үш томдық эсселер жинағы, сондай-ақ ортағасырлық парсы тарихшысы әл-Табаридің тарихын араб тілінен аударған екі томдық еңбек, «Пайғамбарлар мен патшалардың тарихы» (Tarikh al-Rusul wa al-Muluk) кіреді. Розенталь неміс және ағылшын тілдерінде жарияланымдарын жалғастырды. Оның кітаптары араб, орыс және түрік тілдеріне аударылған.

Марапаттар мен құрметтер

Ол Америка шығыстану қоғамының президенті қызметін атқарды және 1961 жылы Америка философиялық қоғамына, ал 1971 жылы Америка өнер және ғылым академиясына сайланды.