Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапон дыбыс суретшісі (1943–2021)
Japanese sound artist (1943–2021)
infobox artist
|name=Ёсимаса Вада
|birth date=
|birth place=Кёто, Жапония
|death date=
infobox artist
|name=Yoshimasa Wada
|birth date=
|birth place=Kyoto, Japan
|death date=
Өмір
Жапонияда туған, Нью-Йоркке көшіп келгеннен кейін Уада 1968 жылы Джордж Мачунаспен танысқаннан кейін Fluxus қозғалысына қосылды. Кейін ол Ла Монте Янгтан және Солтүстік Үндістан вокалисі Пандит Пран Натхтан музыканы оқыды. Оның туындыларында көбінесе дрон қолданылып, дыбыстың ішкі гармонияларын анық естуге мүмкіндік беретін өте жоғары дыбыспен орындалған. Уада шотланд таулы аймағының сыбызғысымен және өз дауысымен шығармаларын жиі орындады, оларда импровизацияның белгілі бір еркіндігі болды. Ол сонымен қатар өз қолымен жасаған бірнеше аспаптарды пайдаланды, соның ішінде металл құбырлардан жасалған ұзын мүйіздер ("құбыр мүйіздері"), мысалы, 1979 жылғы Public Arts International / Free Speech сериясында, сондай-ақ үлкен ауа компрессорына қосылған көптеген сыбызғы тәрізді құбырлардан тұратын үлкен қамыс аспаптарын қолданды. Олардың сыртқы түріне байланысты Уада осы риф аспаптарын "Аллигатор" және "Қабылан крокодилі" деп атады. Уада сонымен қатар механикалық және роботтық инсталляцияларымен де танымал болды. 1990 жылдардың ортасында Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында ол "Handy Horn" көтерілісі мен құлауына арналған ағым" деген атағы бар туындысын орындады. Онда бірнеше қысылған ауамен жұмыс жасайтын "есту сигналдары" (тақырыбында аталған "Handy Horn" таңбасымен теңіздік төтенше жағдайлар үшін қолданылатын) олардың тиімділігінің шегінде естілді, бұл қатты қысымды және психоакустикалық ортаны тудырды.
Born in Japan, after moving to New York City Wada joined the Fluxus movement in 1968 after meeting George Maciunas. Wada then studied music with La Monte Young and the North Indian vocalist Pandit Pran Nath. His works often incorporated the use of drone and were usually performed at a very high volume that allowed for the overtones within the sound to be heard clearly. Wada frequently performed his own compositions, which featured a certain freedom of improvisation, on Scottish highland bagpipe and with his voice. He also employed a number of homemade instruments, including "pipe horns" (very long horn type instruments made from metal plumbing piping) that he performed, for example, in the Public Arts International/Free Speech series in 1979, as well as large reed instruments involving multiple bagpipe like pipes connected to a large air compressor. Due to their appearance, Wada named these reef instruments the Alligator and the Elephantine Crocodile. Wada was also known for his mechanical and robotic installations. In Pittsburgh, Pennsylvania in the mid 1990s, he performed a whimsically entitled piece, Lament for the Rise and Fall of Handy Horn, in which several compressed air "auditory flare" signals used for nautical emergencies (the "Handy Horn" brand named in the title) were sounded for the duration of their usefulness, giving rise to an alarmingly high decibel air pressure environment and charged psychoacoustic environment.