Кіріспе

National Cable & Telecommunications Association v. Brand X Internet Services, 545 U. S. 967 (2005), АҚШ Жоғарғы Сотының қарауындағы іс, онда сот Федералдық байланыс комиссиясының (FCC) интернет-провайдерлерді қалай реттеуге қатысты шешімдері Chevron қағидасына сәйкес келеді деп шешім шығарды. Бұл қағида соттың басқарушы заңдарына сәйкес әкімшілік органдардың біліктілігіне мойынұруын білдіреді. Іс FCC-дегі стандартты реттеу процедураларына және 1934 жылғы Байланыс туралы заң мен 1996 жылғы Телекоммуникациялар туралы заңның түсіндірмелеріне қатысты болғанымен, бұл шешім АҚШ-тағы желілік бейтараптықты реттеу мәселесінде маңызды прецедентке айналды.

Өмірбаян

1996 жылғы Телекоммуникациялар туралы заңға және оның алдындағы 1934 жылғы Байланыс туралы заңға сәйкес, Федералдық байланыс комиссиясы (FCC) телекоммуникация саласындағы жаңа компанияларға, өнімдерге және қызметтерге қатысты ережелерді оларды заңдағы бірнеше «бөлімнің» біріне жіктеу арқылы сақтауға уәкілді. Осы істе 1996 жылғы заңның I және II бөлімдері қарастырылуда. Егер Комиссия белгілі бір қызметті заңның I бөліміне жатқызса, ол «ақпараттық қызмет» болып есептеледі және салыстырмалы түрде жеңіл экономикалық ережелерге бағынады. Егер бұл қызмет II бөлімге жатқызылса, ол «телекоммуникациялық қызмет» болып есептеледі және хабарламалардың мазмұны мен клиенттерге қойылатын бағалар бойынша қатаң жалпы тасымалдаушы ережелеріне бағынады. 1990 жылдары интернет-провайдерлердің (ISP) қолжетімділігімен, алғашқы қызметтер телефон компаниялары арқылы DSL желісі арқылы ұсынылды және II бөлімнің дәстүрлі ережелеріне бағынды. Кейін кабельдік модем қызметін әдетте кабельдік теледидар компаниялары ұсынды, олар дәстүрлі және аз шектеулі I бөлімнің ережелеріне бағынды. 2005 жылға дейін DSL қызметтері де ақпараттық қызметтер ретінде жіктелгенге дейін, бұл FCC-нің әртүрлі ISP-лерді телекоммуникацияны әртүрлі деңгейде реттеуіне себеп болды, бұл шатастыратын жағдайға әкелді. 2002 жылғы жіктеу шешімінен кейін, Brand X, DSL негізіндегі ISP, сотқа шағым түсірді, өйткені ол көптеген бәсекелестерінен қарағанда желілік жеткізу әдісіне (телефонға қарағанда кабельге) байланысты қатаң ережелерге ұшырады, қызмет сапасы немесе клиенттердің қанағаттануы емес. Іс бастапқыда Brand X Internet Services v. FCC деген атпен АҚШ-тың 9-шы апелляциялық округінің сотында қарастырылды. Бұл сот FCC-нің 2002 жылғы жіктеу шешімінің, онда кабельдік модем «ақпараттық қызмет» ретінде анықталды, қате екенін анықтады. Себебі кабельдік модем қызметі 1996 жылғы заң бойынша «телекоммуникациялық қызмет» ретінде расталған еді (осылайша қатаң ережелерге жатады) 2000 жылғы AT&T Corp. v. Портленд қаласы ісінде 9-шы округтік сотта. FCC округтік соттың оның реттеу шешімін қайта қарауы керек емес деп есептеді және АҚШ Жоғарғы Сотына шағым жасады. Brand X агенттік шешімі анық қате болған жағдайда Chevron қағидасы қолданылмауы керек деп мәлімдеді. Компания интернет-қызметін 1996 жылғы заң бойынша «телекоммуникациялық қызмет» ретінде жіктеу керек екенін айтты, өйткені бұл барлық ISP-лерді бірдей ережелерге бағындырады, осылайша бәсекелестік ортаны теңестіреді, ал барлығы клиенттерге және қоғамға қатысты қатаң міндеттемелері бар жалпы тасымалдаушылар болып есептеледі. Осылайша, сот Chevron қағидасын қолдау орынды деп тапты және FCC-нің DSL және кабельдік модем қызметтерін әртүрлі жіктеу туралы шешімін қолдады. Өнеркәсіптегі интеграцияға байланысты, бұрынғы желілік жеткізу әдістері мен дерек протоколдары (мысалы, интернет деректері және дауыстық телефон қоңыраулары) жаңа нысандарда бірікті, ал FCC әр жаңа қызметті Конгресс ескі технологиялар мен желілік архитектуралар үшін жазған ережелер бойынша реттеуге мәжбүр. Бұл өз кезегінде FCC-ден өзінің жіктеу шешімдерін негіздеу үшін шатастыратын аргументтерді ұсынуға мәжбүр етеді, ал соттар мұндай жіктемелер заңға сәйкес келе ме екенін анықтау үшін бірдей шатастыратын талдаулар жасауы керек.

Желілік бейтараптық

Brand X АҚШ-та желілік бейтараптықты реттеу туралы пікірталаста маңызды прецедент саналады, себебі ол FCC-нің интернет-қызметін желілік жеткізу әдістеріне сүйене отырып, тұтынушылардың қанағаттануына немесе басқа да қоғамдық мүдделерге байланысты емес, «ақпараттық қызмет» немесе «телекоммуникациялық қызмет» ретінде жіктеуге құқылы екенін анықтады. Бірақ бұл Комиссияның желілік бейтараптықты реттеуге құқығы бар ма және қалай жүзеге асырылатыны туралы шешілмеген дауды тудырды. 2024 жылға дейін бұл мәселе шешілмейді. Жоғарғы Сот судьясы Кларенс Томас Brand X шешімінің сотқа құрмет көрсетуге негізделгенін сынап, байланыссыз істер бойынша екі қарсы пікірде бұл шешім «Сотты әкімшілік абсолютизмінің шегіне жеткізді. Оның құрмет көрсету қағидалары бойынша агенттіктер заңдардың жаңа (демеушілік) түсіндірмелерін ойлап табуға және соттардан бұрынғы түсіндірмелерін қабылдамауды талап етуге еркін». Томас Жоғарғы Соттың Brand X-ті қайта қарауын ұсынды, өйткені ол бұл шешімді «Конституцияға, Әкімшілік рәсімдер туралы заңға (APA) және заңдық түсіндірудің дәстүрлі құралдарына қайшы» деп санайды.