Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
8 ғасырдағы англосаксондық Кентерберий архиепискобы және қасиетті Кутберт (Кутберт; 26 қазан 760 жылы қайтыс болды) – Англиядағы ортағасырлық англосаксондық Кентерберий архиепискобы. Кентербериге тағайындалуына дейін ол монастырь үйінің аббаты болды, сондай-ақ, мүмкін, Херефорд епископы да болған, бірақ Херефордты иеленгені туралы куәліктер көбінесе 1066 жылы Англияны нормандар басып алғаннан кейін пайда болды. Архиепископтық қызметін атқару кезінде ол шіркеу кеңестерін өткізіп, Кентербериде жаңа шіркеу салды. Кутберт архиепископтық тақтада отырғанда Йорк епархиясы архиепископтыққа дейін көтерілді. 760 жылы қайтыс болған Кутберт кейіннен қасиетті кісі ретінде есептелді.
8th century Anglo Saxon Archbishop of Canterbury and saint
Cuthbert (, Cuthbertus; died 26 October 760) was a medieval Anglo Saxon Archbishop of Canterbury in England. Prior to his elevation to Canterbury, he was abbot of a monastic house, and perhaps may have been Bishop of Hereford also, but evidence for his holding Hereford mainly dates from after the Norman Conquest of England in 1066. While Archbishop, he held church councils and built a new church in Canterbury. It was during Cuthbert's archbishopric that the Diocese of York was raised to an archbishopric. Cuthbert died in 760 and was later regarded as a saint.
Ерте өмір және Херефорд
Асыл тегінен шыққан Кэтберт алғаш рет Лиминге аббаттығының иесі ретінде тіркелген, және 736 жылы Херефорд епископы болып тағайындалды. Дегенмен, Херефорд епископы болған Кэтберт пен архиепископ болған Кэтберттің бір екендігі туралы мәлімет Флоренция Вустерлік және басқа да Норманд жаулауынан кейінгі дереккөздерде келтірілген. Англо-саксон жылнамасындағы замандас жазбасында Кэтберт архиепископқа консекрацияланғаны айтылады, егер ол Херефорд епископы болғанда, оны тағайындау қажет еді. Епископты бір епархиядан екіншісіне ауыстырғанда, қосымша консекрация қажет емес. Дереккөздердің сипатын ескере отырып, Херефорд епископының Кентербери архиепискобымен сәйкестендірілуі ықтимал болғанымен, оны дәлелденген деп санауға болмайды. Егер Кэтберт Херефордта болса, ол ол қызметте төрт жыл қызмет еткен, содан кейін 740 жылы Кентербери архиепископы болып тағайындалды. Ол Херефордтағы үш алдыңғы епископтың қабірі үшін эпитафия жазған автор ретінде танылады. Кэтберт заманында кафедралық собор Херефордта тіпті орналасқан болмауы мүмкін. Кэтберт Кентербериге сайлануға дейін кім болғаны белгісіз, бірақ архиепископ болып сайлануына Мерсия патшасы Этельбальдтың ықпалы тиген болуы мүмкін. 730 және 740 жылдары Кентербериге көптеген мерсиялықтар тағайындалды, бұл Мерсия билігі Кентке кеңейгенін көрсетеді.
Of noble birth, Cuthbert is first recorded as the abbot of Lyminge Abbey, from where he was elevated to the see of Hereford in 736. The identification of the Cuthbert who was Bishop of Hereford with the Cuthbert who became archbishop, however, comes from Florence of Worcester and other post Conquest sources. The contemporary record in the Anglo Saxon Chronicle says that Cuthbert was consecrated archbishop, where if he had been Bishop of Hereford, he would have been translated. No consecration is needed when a bishop is translated from one see to another. Given the nature of the sources, the identification of the bishop of Hereford with the archbishop of Canterbury, while likely, must not be regarded as proven. If Cuthbert was at Hereford, he served in that capacity for four years before his elevation to the See of Canterbury in 740. He is credited with the composition of an epitaph for the tomb of his three predecessors at Hereford. The cathedral church of the see may not even have been located at Hereford by Cuthbert's time. Whoever Cuthbert was prior to his election to Canterbury, he probably owed his selection as archbishop to the influence of Æthelbald, King of Mercia. A number of Mercians were appointed to Canterbury during the 730s and 740s, which suggests that Mercian authority was expanding into Kent.
Кентербери
Кэтберт Бонифацийден Британ аралдарындағы дін қызметкерлерінің тәртіпсіздігіне және англосаксон епископтарының шамадан тыс ішімдік ішуіне шағымдаған ұзақ хат алды. Кэтберт сондай-ақ Англия тумасы, Майнц архиепискобы Луллға хаттар жіберді. Кэтберт архиепископ болған кезде, ол өзінің ізашары Теодор сияқты бүкіл Британияға билік ету құқығын талап етпеді. 735 жылы Папа Григорий III Йорк епископына паллий жіберіп, Йорк епархиясын архиепископтық мәртебеге көтерді. Йорктің мәртебесінің артуының белгісі ретінде Кэтберт тек Хамбердің оңтүстігіндегі епископтарды ғана қабылдады, ал оның синодтарына тек Англияның оңтүстігіндегі епископтар ғана қатысты. Бұл жиынға барлық дін қызметкерлері христиан дінінің негізгі ұстанымдарын қара халыққа түсіндіруі міндеттелді.
Cuthbert was the recipient of a long letter from Boniface who complained about the lax morals of the clergy in the British Isles, and too much drinking of alcohol by the Anglo Saxon bishops. Cuthbert also sent letters to Lull who was Archbishop of Mainz and a native of England. During Cuthbert's time as archbishop he no longer claimed authority over all of Britain, like his predecessor Theodore. Pope Gregory III in 735 had sent a pallium to the bishop of York, raising the see of York to the status of an archbishopric. As a sign of the enhanced status of York, Cuthbert only consecrated bishops south of the Humber and his synods were attended only by bishops from the south of England. This gathering mandated that all clergy should explain the basic tenets of Christianity to the laity,
Кеңестен кейін Кэтберт Бонифацийдің 754 жылы шейіт болғанға дейін оның хаттарына жауап беріп тұрды, содан кейін Бонифацийдің ізбасарына көңіл айтты. 758 жылы Кэтберт екінші синод өткізді, бірақ оның қабылдаған шешімдері туралы ештеңе белгілі емес. Ол сондай-ақ 1067 жылы өртеніп кеткен Кентерберидегі Әулие Жоханн Креститель шіркеуін салдырды. Ол өзінің жаңа шіркеуінде жерленді. Жаңа шіркеу собордың батыс жағында орналасқан және крещение беру рәсімі үшін пайдаланылды. Бұл шіркеу сонымен қатар көптеген архиепископтардың зират орнына айналды, кейіннен тәуекел сынағы арқылы сот ісіне қолданылды. Бұл мақсаттар Кэтбертпен жоспарланған деген нақты замандас куәліктері жоқ, бірақ шіркеудің Әулие Жоханн Крестительге арналғандығы Кэтберттің жаңа ғимаратты крещение беру рәсімі үшін салуды ниеттенгенін күшті дәлелдейді. Архиепископтардың жерлеу салты Кэтберттен кейін өзгерді, бірақ бұл Кэтберттің ниеті ме, жоқ па, белгісіз, себебі Кентерберидің кейінгі жазбаларында немесе басқа себептермен байланысты емес. Соня Хоукс бұл жерлеу салтының өзгеруі, бүкіл Ұлыбританияға тараған, Кэтберттің қала сыртында емес, шіркеу ауласында жерлеуге бұйрығынан туындады деп санайды. Алайда, бұл теорияның негізгі дәлелі – 16 ғасырдағы Кентерберидегі дәстүр және жерлеу үлгілерінің өзгеруіне қатысты археологиялық жазбалар. Өзгеріс болғанымен, археологиялық жазбалар бұл өзгерістің себебін көрсетпейді, ал Кентербери дәстүрінің кеш болуы ескерілгенде, теория толыққанды дәлелденген деп есептелмейді. Ол өзінің Әулие Жоханн шіркеуінде жерленді және Кентербери архиепископтарының Әулие Августин аббаттығында емес, жерленген алғашқысы болды. Еуропадағы англосаксон миссионерлеріне жазған хаттары оның жоғары білімді екенін көрсетеді.
After the council, Cuthbert continued to correspond with Boniface up until Boniface's martyrdom in 754, and then sent condolences to Boniface's successor. Cuthbert held a second synod in 758, but nothing is known of any enactments it made. He also built the church of St. John the Baptist in Canterbury, which was destroyed by fire in 1067. He was buried in his new church. The new church was located on the west side of the cathedral, and was used as a baptistery. The church also became a burial site for many of the archbishops, and later was used for trials by ordeal. There is no explicit contemporary reference that states that these uses were intended by Cuthbert, but the fact that the church was dedicated to St. John the Baptist argues strongly that Cuthbert at least intended the new building as a baptistery. The burial practices of the archbishops did change after Cuthbert, but it is not clear whether this was intended by Cuthbert, as a Post Conquest Canterbury cartulary has it, or due to other reasons, unconnected with Cuthbert. Although Sonia Hawkes argues that the change in burial customs, which extended over most of Britain, resulted from Cuthbert's mandating burial in church yards, instead of outside the city limits as had been the custom previously. However, the main evidence for this theory is a 16th century tradition at Canterbury and the archaeological evidence of a change in burial patterns. Although a change did occur, the archaeological evidence does not give a reason why this change happened, and given the late date of the Canterbury tradition, the theory cannot be considered proven. He was buried in his church of St. John, and was the first Archbishop of Canterbury that was not buried in St Augustine's Abbey. His letters to the Anglo Saxon missionaries on the European continent show him to have been highly educated.