Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лейомиосаркома, сондай-ақ ЛМС деп те аталады, – сирек кездесетін қатерлі (қатерлі ісік) тегіс бұлшықет ісігі. Сөздің шығу тегі «лейо» + «мио» + «саркома» деген сөздерден құралған, яғни қатерлі тегіс бұлшықет ісігін білдіреді. Асқазан, несеп көпіршігі, жатыр, қан тамырлары және ішектер – LMS орналаса алатын тегіс бұлшықеттерден тұратын қуыс мүшелердің мысалдары; алайда, жатыр немесе іш қуысы ең көп кездесетін жерлер. Лейомиосаркомалар сирек болғанымен, олар жұмсақ тінді саркоманың жиі кездесетін түрлерінің бірі болып табылады және жаңа анықталған жағдайлардың 10–20% құрайды. ЛМС ересектерде балаларға қарағанда көбірек кездеседі.
A leiomyosarcoma, also known as LMS, is a rare malignant (cancerous) smooth muscle tumor. The origin of the word is from leio + myo + sarcoma which means malignant smooth muscle tumor. The stomach, bladder, uterus, blood vessels, and intestines are examples of hollow organs made up of smooth muscles where LMS can be located; however, the uterus or abdomen are the most common sites. Although leiomyosarcomas are rare, they belong to of the more common types of soft tissue sarcoma, representing 10–20% of new cases. LMSs are seen in adults more often than they are seen in children.
Механизм
Тізгіш бұлшық еттер ағзаның көп бөліктерінде, соның ішінде жатыр, асқазан мен ішек, барлық қан тамырларының қабырғалары мен теріде кездесетін еріксіз бұлшық еттерді құрайды. Осы аймақтар LMS пайда болатын жерлер. LMS жиі ретроперитонеалдық аймақта да дамиды. Терідегі лейомиосаркомалар терідегі тік тұрғызушы бұлшықеттерден туындайды. Асқазан-ішек лейомиосаркомалары асқазан-ішек жолының тізгіш бұлшықеттерінен немесе қан тамырынан пайда болуы мүмкін. Басқа көптеген бастапқы орындарда – ретроперитонеалдық аймақта (ішек артында), дене салмағында, ішкі органдарда және т.б. – лейомиосаркомалар қан тамырының бұлшық қабатынан (туника медиа) өседі. Осылайша, лейомиосаркоманың бастапқы пайда болу орны денедегі кез келген жердегі қан тамыры болуы мүмкін. LMS диагностикасы үшін дәрігер физикалық тексеру жүргізеді, MIT, КТ және ПЭТ сканерлері сияқты бейнелеу тесттері жасалынады, немесе алынған тіндердің гистопатологиясы зерттелетін биопсия жасалуы мүмкін. LMS сәулеленуге және химиотерапияға төзімді болғанымен, әр жағдай ерекше және нәтижелер әртүрлі болуы мүмкін. Метастаздық (тараған) аурулар үшін химиотерапия мен мақсатты терапия бірінші таңдау болып табылады. Химиотерапия схемаларына: доксорубицин/ифосфамид, доксорубицин комбинациясы/гемцитабин, доцетаксель/трабектедин; метастаздық лейомиосаркома үшін екінші бағытты терапия ретінде қолданылатын және жақсы көтерілетін пазопаниб кіреді. Жатырдан пайда болған LMS көбінесе гормоналды емге жақсы жауап береді. 2020 жылға қарай жатыр LMS үшін бірнеше клиникалық сынақтар жүргізілуде.
Smooth muscle cells make up the involuntary muscles, which are found in most parts of the body, including the uterus, stomach and intestines, the walls of all blood vessels, and the skin. These are the areas where LMSs originate from. LMSs also often develop in the retroperitoneal region Cutaneous leiomyosarcomas derive from the pilo erector muscles in the skin. Gastrointestinal leiomyosarcomas might come from smooth muscle in the GI tract, or alternatively, from a blood vessel. At most other primary sites—retroperitoneal extremity (in the abdomen, behind the intestines), truncal, abdominal organs, etc.—leiomyosarcomas appear to grow from the muscle layer of a blood vessel (the tunica media). Thus, a leiomyosarcoma can have a primary site of origin anywhere in the body from a blood vessel.]] To diagnose LMS, a physical exam may be performed by one’s physician, imaging tests such as MIT, CT and PET scans can be performed, or tissue biopsies can also be completed where the histopathology of the removed tissue sample is examined. While LMS tends to be resistant to radiation and chemotherapy, each case is different and results can vary widely. For metastatic (widespread) disease, chemotherapy and targeted therapies are the first choices. Chemotherapy regimens include: doxorubicin/ifosfamide and doxorubicin combination/gemcitabine and docetaxel/trabectedin; pazopanib is the targeted therapy used in metastatic leiomyosarcoma as second line and is well tolerated. LMS of uterine origin often responds to hormonal treatments. As of 2020, several clinical trials for uterine LMS are active.
Жатыршадағы лейомиомалар мен жатыршадағы лейомиосаркомалар
Лейомиомалар – лейомиосаркомамен ұқсас белгілері бар, қатерсіз тегіс бұлшықет ісіктері. Екеуі де тегіс бұлшықеттен пайда болғанымен, лейомиомалар лейомиосаркомаға айналып жетілмейтінін атап өту керек. Лейомиомалар әйелдерде менопаузаға дейін кездеседі және 20-50% жағдайда белгілі бір симптомдармен көрінеді, ал лейомиосаркомалар – аналық бездің ең көп кездесетін саркомасы – көбінесе менопаузадан кейінгі ересек әйелдерде кездеседі, олардың арасында 40-60 жас ең көп кездесетін жас шамасы болып табылады. Лейомиомалар қатерсіз және көбінесе симптомсыз болғандықтан, оларды емдеу үшін минималды инвазивті емдеу тәсілдері қолданылады.
Leiomyomas are benign smooth muscle tumors that have overlapping features with leiomyosarcomas. Although both originate from smooth muscle, it is important to note that leiomyomas do not mature to become leiomyosarcomas. Leiomyomas are seen in pre menopausal women and are symptomatic 20–50% of the time, while leiomyosarcomas, the most common uterine sarcomas, are seen in older post menopausal women with 40 60 being the peak age incidence. Since leiomyomas are benign and mostly asymptomatic, minimally invasive treatment modalities are used to treat them.